Συγκαλυμμένος σεξισμός στον ακαδημαϊκό χώρο

Καθηγήτρια πανεπιστημίου μίλησε στο ‘α μπα’ για μια συνεργασία που την έφερε σε θέση κατηγορούμενου

Η L. είναι καθηγήτρια σε πανεπιστημιακό ίδρυμα της Ευρώπης και εργάζεται σε ακαδημαϊκό περιβάλλον εδώ και δέκα χρόνια. Όμως φέτος για πρώτη φορά έζησε κάτι που δεν ήξερε πώς να αντιμετωπίσει: την αμφισβήτηση της θέσης της από υφιστάμενο με συγκαλυμμένη σεξιστική αντιμετώπιση. Η πρωτόγνωρη εμπειρία την έκανε να καθυστερήσει να αντιδράσει με αποτέλεσμα να έχει βρεθεί αντί για κατήγορος, κατηγορούμενη. Ένα μάθημα για όσες γυναίκες βρίσκονται σε θέση εξουσίας.

 

Γιατί θέλεις να παραμείνεις ανώνυμη;

Η επιθυμία μου να παραμείνω ανώνυμη συνδέεται κυρίως με το ότι θέλω να αναφέρω αυτή την ιστορία ως μία εμπειρία που ίσως βοηθήσει και άλλες γυναίκες σε παρόμοια θέση, και λιγότερο με το ότι θέλω να σταθώ στο συγκεκριμένο πρόσωπο και συμβάν

Υπάρχει μέσα κάποιου είδους φόβος ότι θα σε θεωρήσουν υπερβολική ή ότι θα σε κρίνουν άνθρωποι που σε ξέρουν;

Υπάρχει ένα αίσθημα ευθύνης προς την ομάδα που εκπροσωπώ, και ίσως και κάποιος φόβος ότι μπορεί να παρερμηνευθεί η ιστορία. Σε κάθε περίπτωση θα ήθελα να αποτυπώσω το συμβάν ως πιθανώς (? δεν ξέρω κιόλας) γενικότερο φαινόμενο και νομίζω η ανωνυμία βοηθάει σε αυτό.

Μπορείς να συνοψίσεις με λίγες προτάσεις τι συνέβη;

Στα πλαίσια ενός ερευνητικού προγράμματος του οποίου ηγούμαι ανοίξαμε θέσεις για μεταδιδακτορικούς ερευνητές. Σαν αποτέλεσμα μια γενικής έρευνας καταλήξαμε μεταξύ άλλων και σε έναν ερευνητή με φαινομενικά καλό background, διδακτορικό σε σχετικό τομέα του engineering, και εμπειρία (αν και σύντομη) σε γνωστό ερευνητκό ίδρυμα. Μετά από συνέντευξη φάνηκε ότι είχε και ευχάριστη προσωπικότητα και όρεξη για δουλειά. Προχωρήσαμε στην πρόσληψη. Μετά από κάποιους μήνες αποδείχτηκε ότι παρ’ όλα αυτά είχε θέματα απόδοσης, προσαρμογής, όπως και συνεργασίας με την υπόλοιπη ομάδα. Στις συναντήσεις προόδου που είχαμε όπου γίνονταν συζητήσεις για το πώς θα προχωρήσουμε σε κάτι απτό και παραδοτέο για το project, άρχισε να αναπτύσσει επιθετικότητα σε παροτρύνσεις, όπως και αρνητισμό στο να κάνει πράγματα που του ανέθετα είτε εγώ, είτε οι συνεργάτες μας.

Ο αρνητισμός και η αντίδρασή του συχνά εκφράζονταν και σε έμμεσες προσβολές σε εμένα ως προς το επίπεδο κατανόησης μου για το τι μου παρουσίαζε.

Τελικώς αναγκάστηκα λίγες μέρες πριν λήξει το συμβόλαιό του, και μετά από μία διένεξη, να του ζητήσω να μην έρθει στο γραφείο ξανά για τις επόμενες λίγες εβδομάδες δεδομένου ότι δεν υπήρχε τρόπος να συνεργαστούμε.

Δηλαδή σου έλεγε ότι εσύ δεν έχεις καταλάβει τι σου λέει;

Ναι ακριβώς. Παρότι το ίδιο θέμα είχε και με άντρες συναδέλφους, σε αυτούς η προσέγγισή του δεν ήταν να τους προσβάλλει αλλά να τους ενοχλεί συνεχώς με τις ίδιες ερωτήσεις. Από την άλλη εκείνοι δεν βρίσκονταν σε θέση ισχύος απέναντί του.

Πότε σκέφτηκες ότι η αντίσταση του είχε να κάνει με το φύλο σου;

Δυστυχώς αρκετά αργά. Γι αυτό και κρατούσα τις συναντήσεις προόδου ένα προς ένα. Ο λόγος είναι ότι ποτέ μέχρι τώρα δεν είχα αντιμετωπίσει τέτοιο θέμα

Και ποια ήταν η αφορμή; Θυμάσαι;

Αργότερα μαζεύοντας εμπειρίες και από άλλους συνεργάτες – μέλη της ομάδας αντιλήφθηκα τη διαφορά στον τρόπο αντιμετώπισης. Με άλλον ερευνητή του γκρουπ σταμάτησε να συνεργάζεται με την πρόφαση ότι είναι επηρμένος και δεν αναγνωρίζει την αξία του.

Δεν είναι παρόμοιο με αυτό που έλεγε σε σένα; Ποια είναι η διαφορά;

Είναι όντως παρόμοιο, γιατί εκφράζει άτομο που καλύπτει την αδυναμία του και προφασίζεται δικαιολογίες. Παρ’ όλα αυτά σε κανένα από τα υπόλοιπα μέλη δεν κατέληγε να τους κατηγορεί ότι απλά δεν έχουν τη γνώση να αντιληφθούν τι κάνει, πράγμα τελείως εσφαλμένο εν προκειμένω καθώς οι διαφωνίες μας ήταν σε μάλλον απλά θέματα που δεν προσέγγιζε σωστά, και δεν εξέλισσε σε κάποιο αποτέλεσμα.

Αφού το ζήτησα να μην επιστρέψει, χωρίς όμως ουσιαστική επίπτωση για αυτόν αφού σύντομα έληγε το συμβόλαιό του και είχε βρει άλλη δουλειά, αποτάνθηκε σε αρμόδια υπηρεσία του Πανεπιστημίου για να να καταθέσει παράπονο για τη συμπεριφορά του εργοδότη, δηλαδή εμένα.

Τι συνέπειες μπορεί να έχει αυτό για σένα;

Δεδομένου ότι μέχρι τώρα δεν είχα κανένα τέτοιο θέμα με συνεργάτες μου, θέλω να πιστεύω ότι δεν θα έχει ουσιαστική επίπτωση. Παρ όλα αυτά διανύουμε μια περίοδο που το Πανεπιστήμιο (ορθά) εφαρμόζει αυστηρές γραμμές σε θέματα mishandling υπαλλήλων και είναι αρκετά πιθανό ένα τέτοιο θέμα να αποτελέσει αντικείμενο εσωτερικής έρευνας, γι αυτό το λόγο θεωρώ και λάθος μου που δεν ανίχνευσα νωρίτερα αυτή τη συμπεριφορά, ώστε να την αναφέρω όπως θα έπρεπε.

Η συνειδητοποίηση για εμένα, τώρα που το σκέφτομαι, ήρθε αφού άλλοι συνεργάτες μου μου επισήμαναν τι μπορεί να συμβαίνει.

Δηλαδή τι σου είπαν;

Ότι προσπαθεί να καλύπτει κατά κάποιο τρόπο τις εμφανείς αδυναμίες του μέσω μιας passive agressive συμπεριφοράς. Και ότι στην περίπτωσή μου το γεγονός ότι είμαι γυναίκα, νεότερη και σε θέση ισχύος του δημιουργεί επιπλέον ανασφάλεια.

Αργότερα συνειδητοποίησα και από το ότι στην πραγματικότητα η σχέση του με εμένα παρουσίαζε κώδικες συμπεριφοράς. Μου απευθυνόταν όπως θα απευθυνόταν κανείς σε άτομο ίδιας βαθμίδας, απαιτώντας επιτακτικά προνόμια που είχα ξεκαθαρίσει ότι δεν επιτρέπω σε μέλη του γκρουπ, όπως διακοπές δύο μηνών (!) το κακό είναι ότι δε μου αρέσουν οι διενέξεις και τελικά ενέδυδα σε παράλογες αιτήσεις τέτοιου είδους ελπίζοντας ότι θα λύσουν όποια άλλα θέματα

Δηλαδή υποτιμούσε την θέση σου και προσπαθούσε να υποβαθμίσει την ισχύ της;

Ναι, εκ των υστέρων θεωρώ ότι ήταν ξεκάθαρο. Ήταν κάτι που μου επεσήμανε και η γραμματέας μου που έτυχε να είναι cc/ed σε κάποια μέιλ.

Υπήρξε κάποιο συμβάν που αναφέρθηκε το θέμα φύλο με σαφή τρόπο, ή με ένα υπονοούμενο για τη “γυναικεία φύση”, ας πούμε;

Ως προς εμένα όχι, αλλά μου είχε κάνει εντύπωση το ότι αναφερόταν συχνά στη σύντροφό του (σε συζητήσεις για το τι θα κάνουν στο μέλλον) με όρους όπως I need to see what the woman wants, ή άλλες εκφράσει που σε εμένα φαίνονταν απρεπείς ή υποτιμητικές. Παρόλα αυτά οφείλω να πω ότι δεν μου ανέφερε ποτέ κάτι σε σχέση με το φύλο μου, και φαντάζομαι ότι δύσκολα θα έπεφτε σε τέτοιο ατόπημα.

Πώς σε έκανε να νιώθεις αυτή η συνεχής αμφισβήτηση των ικανοτήτων σου και της θέσης σου;

για εμένα ήταν μια ιδιαίτερα άβολη κατάσταση, με την οποία έβρισκα τον εαυτό μου αντιμέτωπο για πρώτη φορά. Είμαι σε ένα περιβάλλον ξακάθαρα ανδροκρατούμενο, παρόλα αυτά δε χρειάστηκε πότε να υπερασπιστώ τις ικανότητές μου. Αντιθέτως, αν και σε ένα παραδοσιακό περιβάλλον, τυγχάνω εκτίμησής εκ μέρους των συνεργατών μου. Ούτε είναι η πρώτη φορά που έχω ως μέλος της ομάδας μου κάποιον μεγαλύτερο ή συνομήλικο. Να συμπληρώσω απλώς ότι το γεγονός αυτό συνέβη για πρώτη φορά, με έκανε ιδιαίτερα νευρική και προς τους τελευταίους 6 μήνες της συνεργασίας μου με αυτό το άτομα, έτρεμα τη στιγμή που θα έπρεπε να τον αντιμετωπίσω για meeting ή συζήτηση.

Εννοείς ότι έτρεμες κυριολεκτικά;

Ναι έτρεμα κυριολεκτικά. Όταν έφευγε από το γραφεί μου είχα συμπτώματα που αναγνωρίζω ως κρίσεις πανικού, εφίδρωση, ταχυπαλμία κτλ.

Πώς εξηγείς την τόσο έντονη αντίδραση;

Ξεκάθαρα στο ότι ένιωθα ανίκανη να βρω μία λύση γι αυτό που συμβαίνει, χωρίς να προχωρήσω σε κάτι δραστικό, όπως απόλυση αυτού του ατόμου.

Το μεγαλύτερο λάθος μου ήταν όμως ότι δεν απευθύνθηκα στις αρμόδιες υπηρεσίες στο τμήμα (όπως τελικά έκανε αυτός) ώστε να μου συμβουλεύσουν πώς να διαχειριστώ την κατάσταση. Θεώρησα τελείως εσφαλμένα ότι μπορούσα απλά να υπομείνω τους μήνες μέχρι να φύγει και να μη δημιουργήσω θέμα. Μάλιστα (ακόμα μεγαλύτερο λάθος) καθώς επέμενε να πάρει μια επέκταση ώστε να φέρει κάποιο αποτέλεσμα του έδωσα και 3 επιπλέον μήνες από την αρχικά προβλεπόμενη διάρκεια.

Ποια ήταν η στάση σου απέναντι στον σεξισμό πριν από αυτή την εμπειρία;

Πριν από αυτήν την εμπειρία αναγνώριζα τον σεξισμό ως προφανώς υπαρκτό φαινόμενο και πόσο μάλλον στον τομέα των ακαδημαϊκών σε θετικές επιστήμες.

Πριν από αυτήν την πολύ πραγματική εμπειρία για εμένα όμως, ο σεξισμός έμενε περιορισμένος στα πλαίσια άκομψων ή χονδροειδών σχολίων από άνδρες συναδέλφους, και κυρίως γηραιότερων συναδέλφων.

Τώρα προφανώς είμαι υποψιασμένη. Δεν αλλάζει ωστόσο το γεγονός ότι αισθάνομαι πως αυτό το άτομο δημιούργησε μια κατάσταση από την οποία επωφελήθηκε, και από την οποία του επέτρεψα να βγει αλώβητος, ανοίγοντας το δρόμο να κάνει πιθανώς τα ίδια σε επόμενους συνεργάτες.

 

 

Νιώθεις ενοχές;

Νιώθω πράγματι ενοχές. Γιατί ο θυμός έχει καταλαγιάσει από τη στιγμή που σταμάτησα να έχω επαφή μαζί του. Έστω και αναδρομικά ζήτησα τη συνδρομή της υπηρεσίας HR και ήδη μέσω των συμβουλών τους βλέπω πως μια έγκαιρη και πιο νηφάλια διαχείριση του θέματος θα ήταν πιο αποτελεσματική.

Ήρθε ποτέ μια στιγμή στη οποία αμφισβήτησες τις γνώσεις σου;

Ναι βέβαια. Αυτές οι στιγμές υπάρχουν πάντα για άτομα που εργάζονται στον ακαδημαϊκό τομέα και μάλιστα τις θεωρώ και απαραίτητες. Η διαφορά όμως είναι ότι πρέπει να γίνονται σε θέμα υγιούς συζήτησης και όχι με αφορμή το να πρέπει αποκωδικοποιήσω τι είναι αυτό που εφαρμόζει λάθος κάποιος στη διαδικασία εφαρμογής του.

Με άλλα λόγια, προσπαθούσε να αποδώσει το γεγονός ότι εμφανιζόταν κάθε φορά χωρίς πρόοδο και χωρίς αποτελέσματα στο γεγονός ότι δεν μπορώ να αντιληφθώ τι κάνει.

Πώς το έλεγε αυτό; Με αυτά τα λόγια;

Ένα συγκεκριμένο παράδειγμα είναι ότι μετά από επιμονή μου να μου εξηγήσει τι διαδικασία που εφήρμοσε για να υπολογίσει κάτι που ποιοτικά έδινε εσφαλμένα αποτελέσματα και αφού είχε προηγουμένως σε κάθε σχετική ερώτηση δοκιμάσει να μεταφέρει τη συζήτηση σε άλλο θέμα, η τελευταία του απάντηση ήταν «πραγματικά δεν ξέρεις πώς προκύπτει αυτό;» Και δεν ήταν η μόνη παρόμοια τέτοια περίπτωση.

Από τη μεριά που το βλέπω εγώ, πρόκειται για ένα προβληματικό άτομο που έκανε με όλους ότι τον έπαιρνε να κάνει για να παραμείνει στη θέση του, και αυτό που πίστεψε ότι βολεύει περισσότερο με σένα είναι να αμφισβητήσει την θέση σου.

Συμφωνώ απολύτως, δεδομένου ότι με όλους δημιούργησε θέματα που αντιστοιχούσαν στο επίπεδο διάδρασης που είχε μαζί τους, ακόμα και με συνεργάτες εξ αποστάσεως. Θεωρώ όμως ότι συχνά γυναίκες σε αντίστοιχες θέσεις μπορεί να βρεθούν σε μία αντίστοιχα αμήχανη θέση και να υποπέσουν στα λάθη που έκανα εγώ, ιδίως αν δεν έχει τύχει να βρεθούν αντιμέτωπες με άτομα που παραβιάζουν όρια, ή εξόφθαλμα αμφισβητούν την ικανότητά σου να επιβληθείς.

Είχε επαφή με άλλες γυναίκες σε θέση ανώτερη με τη δική του ή ήσουν η μόνη;

Όχι δυστυχώς δεδομένης της σπανιότητας του να βρει κανείς γυναίκες σε αυτούς τους χώρους ήμουν η μόνη και σε αυτή αλλά και σε προηγούμενες συνεργασίες (οι προηγούμενοι supervisors του ήταν άντρες).

Πόσα χρόνια σε περνούσε σε ηλικία;

Μόλις ένα χρόνο. Οι προηγούμενοι βέβαια επιβλέποντες του ήταν τουλάχιστον 15 χρόνια μεγαλύτεροι

Προσπάθησε ποτέ να ξεκινήσει μια πιο φιλική σχέση μαζί σου;

Συμπεριφερόταν σε αρκετές περιπτώσεις σαν να έχουμε φιλική σχέση, κάτι που όμως εγώ δεν εγκρίνω γιατί προτιμώ να υπάρχει κάποιος διαχωρισμός μεταξύ επαγγελματικής και κοινωνικής ζωής.

Μάλλον ούτε αυτό του άρεσε

Φαντάζομαι πως όχι. Είναι εξάλλου πιο εύκολο να ζητάς δίμηνες διακοπές από φίλο σου, με το υπερατλαντικό ταξίδι στα έξοδα δουλειάς.

Τι έμαθες από αυτή την ιστορία;

Ότι η δημιουργία ανθυγιεινών καταστάσεων στο χώρο εργασίας είναι μία αναπόφευκτη πραγματικότητα. Κάποια στιγμή θα συμβεί στον καθέναν σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό. Είναι λάθος να αποσιωπούμε και να εσωτερικεύουμε μια κατάσταση ελπίζοντας ότι η συγκάλυψη θα την επιλύσει. Και ίσως οι γυναίκες να τείνουν να το κάνουν αυτό περισσότερο από άντρες. Αντιθέτως υπάρχουν πλέον δομές και τομείς (όπως το HR ή και το μάντρα το Α,μπα) που μπορούν να προτείνουν τα σωστά βήματα για επίλυση της κατάστασης.

Μου άρεσε που έβαλες και το α μπα μέσα! ευχαριστούμε. Νιώθεις πιο έτοιμη τώρα για το μέλλον ή αυτή η εμπειρία σου πρόσθεσε αμφιβολίες;

Η φάση των αμφιβολιών πέρασε. Τώρα αισθάνομαι πιο ώριμη και σίγουρα πιο έτοιμη για ότι επιφυλάσσει το μέλλον.

Ωραία! Τι θα κάνεις την επόμενη φορά που θα νιώσεις ότι κάποιος σε αμφισβητεί υπονοώντας ότι δεν έχεις δουλειά να είσαι εκεί που είσαι;

Φαντάζομαι ότι εξαρτάται από το context, αλλά ως γενική αρχή σκοπεύω να μην νοιώθω υπεύθυνη να εξηγώ το αυτονόητο.

Αν υπήρχε κλίμακα συγκαλυμμένου σεξισμού, αυτό που έζησες θα έπαιρνε κοντά στο 10, και αυτό λόγω του εργασιακού περιβάλλοντος, πιστεύω. Βιώνεις καθημερινό σεξισμό στην υπόλοιπη σου ζωή;

Ζω σε μια χώρα που θέλει να φαίνεται αρκετά προοδευτική, αλλά που είναι στην ουσία αρκετά παραδοσιακή. Στοιχεία σεξισμού αντιλαμβάνομαι σε μικροπράγματα, όπως για παράδειγμα το συχνό σχόλιο ότι έχω παραμελήσει τον τομέα παιδιά και ότι τα χρόνια περνάνε κτλ. Παρόλα αυτά πρόκειται για στοιχεία τα οποία αναμένω, ξέρω να αναγνωρίζω και να αντιμετωπίζω.

Δεν το λες και μικρό πράγμα αυτό. θεωρώ ότι είναι πολύ μεγάλη παρέμβαση ως σχόλιο.

Ναι κάπως έτσι το εννοώ το αναμενόμενο

Καμιά συμβουλή προς τις γυναίκες που σκέφτονται την ακαδημαϊκή καριέρα;

Να οπλιστούν με υπομονή, πείσμα και να μην αμφισβητούν τις δυνατότητες τους και τη δικαίωμά τους να ανήκουν σε έναν εν γένει ανδροκρατούμενο χώρο.

Δύσκολο ακούγεται! Πώς θα καταφέρουν να μην αμφισβητούν τις δυνατότητες τους;

Όπως φαίνεται και από την ιστορία μου δεν είναι κάτι εύκολο ή δεδομένο. Αλλά είναι κάτι το οποίο ελπίζω ότι μαθαίνεται. Σημαντικό είναι να ανταλλάσσονται εμπειρίες. Μπορεί οι γυναίκες σε αυτούς τους τομείς να είναι λίγες, αλλά είναι εύκολο να βρεθούν σε επαφή και να δημιουργήσουν ένα δίκτυο ανταλλαγής εμπειριών. Ακόμα και το Α,μπα ίσως είναι ένα μέσο για αυτό το σκοπό!

Πραγματικά το εύχομαι. Μου έδωσες και ιδέα! Αν μπορείς να γίνεις και συντονίστρια, θα ήταν τέλεια

(χαχα)! Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ. Ίσως! Γιατί όχι, μπορούμε να το συζητήσουμε.

Ευχαριστώ πολύ για την ευκαιρία να μοιραστώ την εμπειρία!

Εμείς ευχαριστούμε! πιστεύω ότι μας χάρισες μια ιστορία που δεν ακούγεται συχνά. Εύχομαι μόνο ικανά και συνεργάσιμα μέλη στην ομάδα σου από δω και πέρα!

Ευχαριστώ πολύ! ακόμα και αν όχι, τώρα ξέρω πώς να αντιδράσω – είναι και αυτό σημαντικό.

καλή επιτυχία στο νέο Α,μπα!

Ευχαριστούμε πολύ!

in

Αξιολογήστε το άρθρο

33 points
Upvote Downvote

5
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
4 Θέματα σχολίων
1 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
4 Συντάκτες σχολίων
τοστογιεφσκιJoan_TwistacantholimonΕύα Ντορμούση Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
acantholimon
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Πέρα από το σεξισμό,που πολλές φορές κινείται υπόγεια,δεν μπορεί να περιγραφεί ακριβώς,αλλά η αίσθηση είναι εκεί,με τρομάζει η δύναμη του παράλογου.Πόσο ανυπεράσπιστη μπορεί να είναι η λογική μας απέναντι στο εξωφρενικό και το απροκάλυπτα απαράδεκτο.Είναι τόσο ακραίο,που λες δεν μπορεί.Κάτι χάνω απ’την εικόνα.Να το ξανασκεφτώ.Βραχυκυκλώνουμε εκεί,που θα έπρεπε απλά να πούμε “τι λες,μωρέ παπάρα”.

Joan_Twist
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Ακριβώς. Τα πρώτα 10 χρόνια της επαγγελματικής μου ζωής, στα στραβά έπαιρνα την ευθύνη ακόμα κ αν δεν μου τη φόρτωναν, έλεγα δεν μπορεί εγώ φταίω, που είμαι άπειρη, που δεν είμαι από εδώ, ίσως δεν κατάλαβα κλπ κλπ. Κ πάντα ήταν σοκ να συνειδητοποιώ το μέγεθος της βλακείας του καθενός.
Παίρνει καιρό κ πολύ εξάσκηση η αυτοπεποίθηση.

τοστογιεφσκι
Επισκέπτης
Συμμετέχων
τοστογιεφσκι

Επισης θελω να με αφηνουν να θυμωνω απο μικρη, χωρις ενοχες (δεν κανει, τα κοριτσακια πρεπει ναναι φρονιμα), ετσι ωστε να μαθω να διαχειριζομαι το θυμο μου καθως μεγαλωνω, για να φτασω αργοτερα και στο σημειο να λεω το “τι λες ρε παπαρα” με δοκιμο και ακαδημαικο τροπο, εφοσον και αν χρειαστει, αμεςα, χωρις τυψεις, χωρις να παγωνω και να αμφιβαλλω για τη λογικη μου. Γιατι ο τυπος της ιστοριας πουλησε μαγκια μονο σε γυναικα; Γιατι οι αντρες οταν θυμωνουν να θεωρουνται, ως επι το πλειςτον, δυναμικοι και οι γυναικες υστερικες;

Joan_Twist
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Πολυ καλη ιδεα να γινει ενα τετοιο δικτυο εδω μεσα. Αν και υπαρχουν μερες που νιωθω πως ο αγωνας ειναι χαμενος απο χερι – φαντασου αν μια νεα γυναικα, ηδη καθηγητρια, αντιμετωπιζει τετοια πραγματα, τι γινεται με τις πιο απειρες.
Επισης, συμφωνω πολυ οτι η καλυτερη αντιμετωπιση ειναι να ακονισεις χαρακτηρα με τη βοηθεια ψυχολογου, κ φυσικα μιλωντας δυνατα για αυτα στους εμπλεκομενους κ στους ανωτερους, αλλα προεχει να εχεις το κουραγιο κ την ψυχραιμια να μην το βαλεις κατω κ να δρασεις οπως αρμοζει, κ αυτο θελει ατσαλινα νευρα.

Εύα Ντορμούση
Μέλος
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Περιεχομένου
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Χαίρομαι πολύ που μιλήσατε γι’αυτό το περιστατικό. Ενώ έχω ακούσει πολύ άσχημες ιστορίες ακαδημαϊκού σεξισμού από γυναίκες στο περιβάλλον μου (από τον επιβλέποντα του διδακτορικού μιας κοπέλας να της λέει «να φοράς φούστες πιο συχνά», μέλος της επιτροπής για θέση καθηγητή να λέει σε υποψήφια «κρίμα που δεν έχουμε quotas για γυναίκες, αλλιώς θα είχες ευκαιρία για τη θέση», μέχρι πραγματικά βίαιες καταστάσεις), αλλά ήλπιζα ότι, όταν πια φτάσεις σε υψηλότερη βαθμίδα και μπορείς πια να ακουστείς από τα τμήματα προσωπικού τότε πραγματικά γίνεται κάτι και το θέμα καταλαγιάζει. Λυπάμαι πραγματικά.