Όσο περισσότερο μένω σπίτι τόσο πιο βρώμικο μου φαίνεται

Μπορεί η ζωή μου είναι διαφορετική από της μητέρας μου, ωστόσο παραμένει το πρότυπο μου όσον αφορά την καθαριότητα του σπιτιού

Το άρθρο υπογράφει η Coco Khan από την Guardian

Πρόσφατα, την ώρα που έκανα γιόγκα στο σπίτι, συνειδητοποίησα κάτι. Θα ήθελα η συνειδητοποίηση αυτή να ήταν ένα είδος πνευματικής αφύπνισης αλλά δεν δυστυχώς δεν ήταν. Ήταν απλώς ότι το πάτωμα μου ήταν πολύ βρώμικο.

Όσο περισσότερο μένω σπίτι τόσο πιο βρώμικο μου φαίνεται. Αρχίζω και παρατηρώ πως οι ντουλάπες διογκώνονται και τα παπούτσια μαραίνονται. Διστάζω να πλησιάσω τις ληγμένες τροφές που υπάρχουν στα ντουλάπια στην κουζίνα, αηδιασμένη από την μυρωδιά και την υφή τους. Ανεξάρτητα από το πόσο σκληρά τρίβω τις επιφάνειες του σπιτιού, βρίσκω όλο και περισσότερα ελαττώματα. Μπορεί να καθάρισα πριν λίγο αλλά νομίζω ότι πρέπει να τα ξαναπεράσω όλα ένα χεράκι.

Είμαι απογοητευμένη. Τόσο για την εγκατάλειψη του σπιτιού και των οικιακών καθηκόντων μου(έχω μεγάλώσει με άλλα πρότυπα για το τι σημαίνει καθαρό σπίτι), όσο και για την ίδια την ιδέα της παραίτησης εξ αρχής. Ως γυναίκα όλο αυτό μπορεί να σημαίνει ένα πράγμα: Μπαίνω στην επόμενη φάση της σύγχρονης ενηλικίωση. Αναρωτιέμαι, «Δεν μπορώ να τα έχω όλα;», δηλάδή μια ζωή μεγαλύτερη από της μητέρας μου διατηρώντας παράλληλα τα οικιακά της πρότυπα (πώς γίνεται και τα σεντόνια της δείχνουν πάντα πιο λευκά, το φαί της πιο νόστιμο;)

Eκεί καταλήγω τελικά.To έχω από τη μαμά μου κι εκείνη από τη δική της. Ας πάρουμε για παράδειγμα το ράψιμο. Η μητέρα μου ακόμα και τώρα μετανιώνει που δεν έμαθε κάποιες από τις εξαιρετικές δεξιότητες ραψίματος από την γιαγιά μου που ήταν μοδίστρα. Ήταν απασχολημένη με την μετακόμιση της στην άλλη άκρη του κόσμου, μια ευκαιρία ζωής που προηγουμένως δεν ήταν διαθέσιμη. Παρόλαυτα η μητέρα μου μπορεί να επιδιορθώσει σχεδόν οτιδήποτε ενώ εγώ το μόνο που ξέρω να κάνω είναι στρίφωμα και ράψιμο κουμπιού. Είμαι και εγώ με τη σειρά μου αρκετά απασχολημένη με την καριέρα μου, επίσης μια ευκαιρία που παλιότερα δεν ήταν αυτονόητη και διαθέσιμη).

Θα σταματήσει άραγε ποτέ η σύγχρονη γυναίκα να μπαίνει σε τέτοιες άχρηστες συγκρίσεις; Ελπίζω πως κάποια στιγμή η αυτή η αναπαραγωγή στερεοτύπων θα σταματήσει. Αν και δεν μπορώ παρά να γελάσω με τη σκέψη πως μπορεί μελλοντικά η κόρη μου να εύχεται να είχε μάθει να ράβει αυτό το κουμπί, αντί να εκτυπώνει ένα ολοκαίνουργιο παλτό από 3d printer, μια άλλη προηγουμένως μη διαθέσιμη ευκαιρία.

πηγή: The Guardian

in

Αξιολογήστε το άρθρο

13 points
Upvote Downvote

8
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
5 Θέματα σχολίων
3 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
7 Συντάκτες σχολίων
mpika_monoAlethiometerZonkeyΚάστανο 🌰Μαύρος Γάτος Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Εγώ πάντως έχω διαπιστώσει ότι τώρα με την καραντίνα που είμαι η μέρα σπίτι τόσο πιο βρώμικο μου φαίνεται. Αλλά έχω βρει τη λύση. Κάνω οτι δε βλέπω. Επίσης ας αφήσω καλύτερα τη σύγκριση με τη μάνα μου που το σπίτι της είναι πάντα λαμπικο, γιατί και ράβει, και μαγειρεύει, αλλά και δούλευε όλη της τη ζωή τα ίδια ωράρια με μένα με απείρως περισσότερη δουλειά στο σπίτι, ήταν φιλόλογος και κάθε μέρα τη θυμάμαι να ξενυχταει για να διορθώνει εκθέσεις. Και με κάποιο μαγικό τρόπο έκανε και όλες τις δουλειές. Γιατί για τη μητέρα μου καθαρό σπίτι σημαίνει να… Διαβάστε περισσότερα »

Μαύρος Γάτος
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Χαλάρωσε, άλλο πράγμα η γλίτσα και τα ληγμένα τρόφιμα που αρχίζουν να βρωμάνε, κι άλλο πράγμα λίγη σκόνη (σε μερικές χαμένες γωνιές κάμποση περισσότερη). Κι ας είναι και μερικά -ή και κάμποασα- πράγματα ασυμμάζευτα κι ατάκτως εριμμένα (στο γραφείο μου όπου αυτό συμβαίνει σε ύψιστο βαθμό, το αποκαλώ “άψογα οργανωμένο χάος”, καθώς για μένα αυτή η κατάσταση είναι παρόλα αυτά λειτουργική). Ένα σπίτι όπου ζουν πραγματικά οι άνθρωποι δεν μπορεί να είναι ένας χώρος έτοιμος προς επιθεώρηση.

Open S
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Πάμε με τις ανάγκες της κάθε εποχής. Εγώ μετά τα 40 μου και λόγω καραντίνας έμαθα -με το κέφι και το “μπορείς και εσύ!” του Άκη- να μαγειρεύω. Αν χρειαστούμε να ράψουμε κουμπιά ή κουρτίνες υπάρχει το Youtube πια. Οπότε είναι πιο σημαντικό στην εποχή μας να ξέρουμε να βάζουμε τα σωστά keywords στο youtube και σε κάθε εποχή το σημαντικό είναι να γνωρίζουμε πώς να κάνουμε την σωστή έρευνα για αυτό που χρειαζόμαστε να μάθουμε. Αντίληψη και συνδυαστικό πνεύμα. Με δουλεμένη αντίληψη και συνδυαστικό πνεύμα καθαρίζεις πιο αποτελεσματικά το σπίτι, ράβεις κουρτίνες, τυπώνεις 3D ρούχα, επιβιώνεις στην ζούγκλα.

verbascum acaule
Μέλος
Συμμετέχων

Ρε άσε μας από δω. Εδώ διαβάζουμε τον μεγαλύτερο/η ποιητή/ποιήτρια των τελευταίων 60 χρόνων (μαζί την επίσης γυναίκα Κατερίνα Γώγου), την Κική Δημουλά http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-C132/638/4102,18799/index_1_19.html Σκόνη Λυπᾶμαι τίς νοικοκυρές ἔτσι πού ἀγωνίζονται κάθε πρωί νά διώχνουν ἀπ’ τό σπίτι τους τή σκόνη, σκόνη, ὕστατη σάρκα τοῦ ἄσαρκου. Σκοῦπες σκουπάκια ρουφηχτήρια φτερά τιναχτήρια ξεσκονόπανα κουρελόπανα κλόουν θόρυβοι καί τρόποι ἀκροβάτες,1 μαστίγιο πέφτουν οἱ κινήσεις πάνω στήν κατοικίδια σκόνη. Κάθε πρωί μπαλκόνια καί παράθυρα ἀκρωτηριάζουνε μιά δράση καί μιάν ἔξαψη: ἀσώματα κεφάλια χοροπηδᾶνε σάν γιογιό, χέρια ἐξέχουν καί σφαδάζουν σάν κάτι νά τά σφάζει ἀπό μέσα, σπασμένα σώματα μισά πού τά πριόνισε τό… Διαβάστε περισσότερα »

Alethiometer
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Καλά, βάζεις στο ίδιο σακί τη Δημουλά με τη Γώγου; No offence κιόλας αλλά θες να μας στραβώσει το στόμα πρωί πρωί;

verbascum acaule
Μέλος
Συμμετέχων

Τη Γώγου τη θεωρώ και καλύτερη (άποψή μου βέβαια). Και ελπίζω να μην σας αποστράβωσα το στόμα μετά την προηγούμενη πρόταση. Εδώ και κάποια χρόνια, η κυρίαρχη δεξιά / συντηρητική ακαδημαϊκή κυριαρχία στο χώρο της ποίησης κατάφερε δύο πράγματα: Να μην ξέρουμε παρά ελάχιστους ποιητές μετά το 60 που να μας ενθουσιάζουν και Να προσπαθούν να απαξιώσουν κάθε αξιόλογο/η ποιητή/τρια γράφει με βάση τα συναισθήματά του, τις εμπειρίες του, το πηγαίο ταλέντο του και όχι επιτηδευμένα και ποιήματα φορτωμένες βαρύγδουπες ανοησίες κενές περιεχομένου. Η Κατερίνα η Γώγου ήταν αναμενόμενο να δέχεται επιθέσεις για την ποιητικής της αξία από συστημικούς επιπέδου… Διαβάστε περισσότερα »

Κάστανο 🌰
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Αλήθεια, θα σταματήσει; Το εύχομαι κάποτε… Προσωπικά, καταβάλλω μεγάλη προσπάθεια να μη συγκρίνομαι με τη μητέρα μου (ελεύθερη επαγγελματίας, μητέρα 3 παιδιών, και “παραδοσιακή” νοικοκυρά (μαγείρεμα, καθάρισμα, πλύσιμο, σίδερο, διάβασμα, φροντίδα κήπου, παρασκευή σπιτικών ειδών από σάλτσες ντομάτας μέχρι τουρσιά και κομπόστες φρούτων)) και να εφαρμόσω το μοντέλο που θα ικανοποιεί εμένα και τις ανάγκες μου (ξεκούραση, διασκέδαση, ταξίδια, απλό χασομέρι). Ευχαριστώ πολύ για αυτό το άρθρο, όπως και για τις αναφορές σε παλιότερες ερωτήσεις για την παγίδα “της αξιοσύνης της γυναίκας”.

Zonkey
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πάντως και άσχετα από τη σύγκριση με τη μητέρα (που και εγώ την κάνω και ακούω και τη φωνή της μέσα στο κεφάλι μου να μου λέει τι χάλια που τα έχω όλα), εν μέσω καραντίνας, παρατηρούμε πιο πολύ τα πάντα μέσα στο σπίτι μας, όπως και στις σκέψεις μας. Ειδικά όσοι μένουμε μόνοι πιστεύω. Τώρα παρατηρώ πόσο μεγάλωσε το φυτό μου κάθε μέρα και τις εναλλαγές της διάθεσής μου ανα ώρα…