Love letter #14 : Τα ερωτικά γράμματα του Γεώργιου Παπανδρέου στις γυναίκες της ζωής του

Μέρος 1ο : Γεώργιος & Σοφία

Ο Γεώργιος Παπανδρέου, υπήρξε ένας από τους πιο επιφανείς πολιτικούς άνδρες της Ελλάδας. Ο αποκαλούμενος από το λαό μας «Γέρος της Δημοκρατίας», ήταν πατέρας του Ανδρέα Παπανδρέου που είναι πολύ πιο κοντά ιστορικά και στους νεότερους αναγνώστες. Μητέρα του Ανδρέα, ήταν η Σοφία Μινέικο που πολλά έχουν γραφτεί για εκείνη και την ερωτική της αλληλογραφία με τον Γεώργιο. Όμως επειδή ο «Γέρος» φαίνεται να «το είχε» γενικά με τις ερωτικές επιστολές, αποφάσισα να γράψω για αυτό του το ταλέντο γενικότερα κι όχι μόνο προς τη Σοφία. Δηλαδή θα μιλήσω για τα επίσημα στεφάνια του αλλά και τις λοιπές περιπέτειες του. Αν κι αυτά, όπως θα δείτε, συχνά μπερδεύτηκαν γλυκά… Σε κάθε περίπτωση είναι από τα αγαπημένα μου ποστ γιατί είναι όπως έχω ξαναπεί η ωραιότερη αφορμή να μιλάμε και λίγο για την ιστορία μας. Όπως είχε γράψει κι Φρέντυ Γερμανός στο βιβλίο του «Ακριβή μου Σοφία» που πραγματεύεται ακριβώς την ιστορία του ποστ (και ήταν η βασικότερη πηγή του) «Σπάνια δύο ερωτευμένοι είχαν την τύχη να ζήσουν τον προσωπικό τους μύθο στην πρώτη γραμμή της Πολιτικής μας Ιστορίας».

Ο αποκαλούμενος από το λαό μας «Γέρος της Δημοκρατίας», ήταν πατέρας του Ανδρέα Παπανδρέου που είναι πολύ πιο κοντά ιστορικά και στους νεότερους αναγνώστες. Μητέρα του Ανδρέα, ήταν η Σοφία Μινέικο (η καθισμένη γηραιά κυρία δεξιά)

«Μην μου το πεις, δεν θέλω να τ΄ ακούσω πως μ’ αγαπάς.

Δως μου τα μάτια σου να κυττάζω,

άφησε τα χέρια μου επάνω στα στήθη σου

να το βροντά η καρδιά σου κι ψυχή σου να λιώνει μέσα στα μάτια σου,

τώρα το νοιώθω, απαρνήθηκες τη ζωή σου

κι ήρθες να μεγαλώσεις τη δική μου που εμαράζωνε κούφια και στείρα.

Ω εκλεκτή αντάμα θα ανέβουμε τον Όλυμπο».

Γεώργιος & Σοφία

Ο Γεώργιος και η Σοφία γνωρίστηκαν το 1907 στην Αθήνα, κατά τη διάρκεια μιας φοιτητικής εξέγερσης, που ξεκίνησε από το θέμα των παρουσιών των επαρχιωτών φοιτητών στο μάθημα της γυμναστικής και εν τέλει γενικεύτηκε. Η Σοφία, ήταν από τις πρώτες Ελληνίδες που φοίτησαν στη Φιλοσοφική Σχολή. Ο Γεώργιος, φοιτητής στη Νομική, οδηγήθηκε στις φυλακές Αβέρωφ μετά από τα επεισόδια κι όταν αποφυλακίστηκε,  έπεσε με τα μούτρα στην κατάκτηση της «Ακριβής του Σοφίας»˙ φυσικά κι ένα από τα όπλα του, ήταν οι ποιητικές ερωτικές του επιστολές.

Την κυνηγούσε, τραγουδούσε κάτω από το παράθυρο της αλλά η Σοφία τίποτε….  Μέχρι και τις επιστολές του, τις γύριζε πίσω. Μέχρι που  εκείνος έβαλε όλες τις επιστραμμένες επιστολές μαζί σε ένα φάκελο, όπου σημείωσε: «οι επιστολές αυτές ανήκουν στον παραλήπτη κι όχι στον αποστολέα» κι έτσι κάπως την έριξε.

Η Σοφία ήταν κόρη ενός αυστηρού Πολωνού στρατιωτικού και αριστοκράτη αλλά ξεπέρασε τις αναστολές της κι ένα δειλινό, του 1909, πίσω από μια εκκλησία στην Πάτρα, από όπου κατάγονταν και οι δύο νέοι, έδωσαν το πρώτο τους φιλί.

Ο Γεώργιος κυνηγούσε τη Σοφία, τραγουδούσε κάτω από το παράθυρο της αλλά η Σοφία τίποτε….  Μέχρι και τις επιστολές του, τις γύριζε πίσω. Μέχρι που ο εκείνος έβαλε όλες τις επιστραμμένες επιστολές μαζί σε ένα φάκελο, όπου σημείωσε: «οι επιστολές αυτές ανήκουν στον παραλήπτη κι όχι στον αποστολέα» κι έτσι κάπως την έριξε.

«Ξέχασες την Παντάνασσα; Εδώσαμε έναν όρκο πίσω από την εκκλησία, θυμάσαι; Δεν θα σε αφήσω ποτέ, μου είπες. Και σου υποσχέθηκα και γω το ίδιο. Θύελλες και λιακάδες, θα μας εβρίσκουν από δω και εμπρός μαζί. Έτσι είπαμε. Και μετά εχωρίσαμε βιαστικά, διότι επίμονα και φθονερά μάτια μας επαραμόνευαν από παντού, σε αυτόν τον κακό μου τόπο». Θα της έγραφε εκείνος κάποια χρόνια αργότερα.

Έπειτα έφυγε για φαντάρος.

«Παρηγορήσου, Σοφία μου, όσο μπορείς. Το μέλλον μας, το αύριο, είναι κοινό πια για μας· ό,τι και να γίνη ψηλά ή χαμηλά, σ’ την άβυσσο ή σ’ τα σύννεφα, με την κατάρα ή με την ευλογία των άλλων, εμείς, αν δεν προφθάση ο θάνατος,ενωρίς ή αργά, θα παρθούμε…» (απόσπασμα από γράμμα του Γ. Παπανδρέου, όταν ήταν ακόμη δεκανέας του Δωδέκατου Συντάγματος στην Πάτρα, το 1910).

Το 1911, αφού είχε εκπληρώσει στη στρατιωτική του θητεία, ο Γεώργιος πάλι άφησε μόνο του το Σοφάκι˙ αυτή τη φορά για τη Γερμανία όπου έπρεπε να συνεχίσει τις σπουδές του.

«Αγάπη μου, αγάπη μου γλυκειά, δυο μάτια καρφωμένα μέσα μου μ’ ακολουθούν παντού· από την ώρα που χωρίσαμε στο τραμ, τα μάτια σου, τα παρθενικά, τα τίμια κι αγαπημένα. Έφευγα κι η καρδιά μου ολάκερη γύριζε πάλι, Σοφία μου, σε σένα, αγάπη μου γλυκειά. Εμπαινα στον ηλεκτρικό, μπήκα στις βάρκες, ανέβηκα στο παπόρι κι ένας πόνος και μια ανησυχία βαθειά μου βάραινε την καρδιά!» ήταν το γράμμα του τις ημέρες που μόλις είχε φύγει.

Με την έκρηξη των Bαλκανικών Πολέμων, διέκοψε τις σπουδές του και επέστρεψε στην Ελλάδα οπότε επιτέλους το αποκατέστησε το κορίτσι. Ετσι, την επόμενη φορά που έφυγε για Γερμανία, για τη συνέχιση των σπουδών του, την πήρε μαζί.

Το 1914, στο Bερολίνο, συνάντησε για πρώτη φορά  τον νικητή των Βαλκανικών Πολέμων, Ελευθέριο Βενιζέλο, τον οποίο και προσφώνησε σε μια εκδήλωση εκ μέρους του Ελληνικού Ακαδημαϊκού Συνδέσμου. Η Σοφία μπορούσε πια να τον θαυμάζει από μια γωνιά της αίθουσας. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του Γεώργιου, το ζεύγος επέστρεψε στην Ελλάδα και εκείνος εντάχτηκε επισήμως στο Κόμμα των Φιλελευθέρων. Με αποτέλεσμα, πολύ σύντομα, ο Βενιζέλος να τον διορίσει νομάρχη Λέσβου όπου και μετακόμισαν πλέον με τη Σοφία του.

Ετσι, την επόμενη φορά που ο Γεώργιος έφυγε για Γερμανία, για τη συνέχιση των σπουδών του, πήρε τη Σοφία μαζί. Το 1914, στο Bερολίνο, συνάντησαν για πρώτη φορά  τον νικητή των Βαλκανικών Πολέμων, Ελευθέριο Βενιζέλο.

Δυο χρόνια μετά πάλι ξεκουβάλησαν , αυτή τη φορά για τη Χίο, διότι ο Γεώργιος έγινε διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Βενιζέλου κι αμέσως μετά γενικός διοικητής Αιγαίου, με έδρα τη Χίο. Η Σοφία ζούσε μαζί με τον αγαπημένο της όλες τις ιστορικές στιγμές του νέου ελληνικού κράτους. Ο Γεώργιος είχε πια αναμειχθεί για τα καλά με την πολιτική και συμμετείχε και πρώτη φορά και στις βουλευτικές εκλογές, ως ανεξάρτητος υποψήφιος, αν και δεν εκλέχτηκε. Ήδη είχε αρχίσει ο λεγόμενος Εθνικός Διχασμός και τότε η Σοφία έμεινε έγκυος για πρώτη φορά αλλά, προς μεγάλη στενοχώρια και των δύο, έχασε το μωρό. Την επόμενη χρονιά όμως, ευτυχώς ξαναέμεινε έγκυος κι έτσι το 1919, στη Χίο, ήρθε στη ζωή ο γιος τους Ανδρέας.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου γεννήθηκε από τη Σοφία Μινέικο (στη φωτογραφία σε προχωρημένη ηλικία) το 1919 στη Χίο όπου ο πατέρας του Γεώργιος ήταν διορισμένος από τον Βενιζέλο ως Γενικός Διοικητής Αιγαίου.

Κάπου εδώ εμφανίζεται στην ιστορία, η γυναίκα που έμελλε να γίνει η νέα μούσα ερωτικών επιστολών για τον Γεώργιο.

Η μεγάλη θεατρίνα της εποχής Κυβέλη, βρισκόταν για παραστάσεις απέναντι στη Σμύρνη κι είπε να περάσει λίγες μέρες κι από το κοντινό νησί της Χίου. Με το Γεώργιο, πρωτοσυναντήθηκαν με αφορμή μια λογοκρισία στο ρεπερτόριο των θεατρικών της έργων. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, ο Γεώργιος εκδήλωσε ενθουσιώδες ενδιαφέρον και, χωρίς την παρουσία της Σοφίας η οποία έμενε σπίτι με τον Ανδρέα μωρό, παρακολούθησε, σχεδόν κάθε απόγευμα, καθεμία από τις παραστάσεις της γοητευτικής πρωταγωνίστριας.

(…συνεχίζεται)

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

9 points
Upvote Downvote

4
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
3 Θέματα σχολίων
1 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
4 Συντάκτες σχολίων
Νατάσσα Γ.MarinaΕντελβάιςtrelirodia Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Εντελβάις
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Ερωτιάρικη οικογένεια πάππου προς πάππον!

trelirodia
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Οντως απο τα ωραιότερα ποστ! Με κάνει να ανυπομονώ να περάσει η μέρα για να διαβάσω τη συνέχεια με μια ανυπομονησία παιδική. 😊Η Ιστορία ιδωμένη από άλλες σκοπιές πιο προσωπικές και φαινομενικά ασήμαντες έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον!

Marina
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Αγαπω! κι ανυπομονω για τη συνεχεια!