Love letter #14 Τα ερωτικά γράμματα του Γεώργιου Παπανδρέου στις γυναίκες της ζωής του

Μέρος 3ο : οι φήμες για το Γεώργιο και τη Ροζίτα

Ο Γεώργιος Παπανδρέου, υπήρξε ένας από τους πιο επιφανείς πολιτικούς άνδρες της Ελλάδας. Ο αποκαλούμενος από το λαό μας «Γέρος της Δημοκρατίας», ήταν πατέρας του Ανδρέα Παπανδρέου που είναι πολύ πιο κοντά ιστορικά και στους νεότερους αναγνώστες. Μητέρα του Ανδρέα, ήταν η Σοφία Μινέικο που πολλά έχουν γραφτεί για εκείνη και την ερωτική της αλληλογραφία με τον Γεώργιο. Όμως επειδή ο «Γέρος» φαίνεται να «το είχε» γενικά με τις ερωτικές επιστολές, αποφάσισα να γράψω για αυτό του το ταλέντο γενικότερα κι όχι μόνο προς τη Σοφία. Δηλαδή θα μιλήσω για τα επίσημα στεφάνια του αλλά και τις λοιπές περιπέτειες του. Αν κι αυτά, όπως θα δείτε, συχνά μπερδεύτηκαν γλυκά… Σε κάθε περίπτωση είναι από τα αγαπημένα μου ποστ γιατί είναι όπως έχω ξαναπεί η ωραιότερη αφορμή να μιλάμε και λίγο για την ιστορία μας. (τη συγκεκριμένη ιστορία την περιγράφει σε κείμενα του ο εγγονός του και συγγραφέας Νίκος Παπανδρέου)

Γεώργιος & Ροζίτα

(…από το προηγούμενο ποστ :  Μετά τον πόλεμο γενικά, ο Γεώργιος Παπανδρέου αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στα καθήκοντά του. Η σχέση του με την Κυβέλη πιθανόν κλονιζόταν σταδιακά κι εννοείται η αφορμή ήταν πάλι οι φήμες που έφταναν στα αυτιά της ηθοποιού για νέες ερωτικές περιπέτειες του άνδρα της….)

Η Ροζίτα Σεράνο, γεννημένη στη Χιλή, ήταν κόρη διπλωμάτη και είχε ζήσει στην Ευρώπη, και τραγούδησε στις μεγαλύτερες αίθουσες του κόσμου.

Η Ροζίτα Σεράνο, γεννημένη στη Χιλή, ήταν κόρη διπλωμάτη και είχε ζήσει στην Ευρώπη, μαζί με τους γονείς της, για πολλά χρόνια, καλλιεργώντας το χάρισμα της φωνής της. Η σοπράνο, που τραγούδησε στις μεγαλύτερες αίθουσες του κόσμου, τα τραγούδια της πατρίδας της, με αμίμητο πάθος και γοητεία, ήταν ιδιαίτερα αγαπητή στη Γερμανία. Μεγάλος θαυμαστής της, ο σκληρός ναζιστής Joseph Goebbels, την έβαζε να δίνει συναυλίες σε ραδιοφωνικές εκπομπές για τη Βέρμαχτ. Το 1940, το τραγούδι της «La Paloma», ήταν φοβερά δημοφιλές στη Γερμανία. Όμως η καλλιτέχνις, δε δίστασε να δώσει παράσταση υπέρ εβραίων προσφύγων κι έτσι η καριέρα της στη ναζιστική Γερμανία τελείωσε άδοξα, το 1943.

Στην Αθήνα ήρθε για πρώτη φορά  το 1946, για εμφανίσεις στο κέντρο ψυχαγωγίας «Αριζόνα». Η Σοφία Βέμπο ήταν κολλητή της φίλη και η Ροζίτα, τη βοηθούσε σε φιλανθρωπικές εκδηλώσεις. Τότε ήταν που η εξωτική καλλονή, τα έφτιαξε με τον συνθέτη Γιάννη Σπάρτακο κι εκείνος της χάρισε μεγάλες ελληνικές επιτυχίες.

Το «αηδόνι της Χιλής» όπως την αποκαλούσαν (φαντάζομαι γιατί σφύριζε και πολύ ωραία αν ακούσετε τις ελληνικές της επιτυχίες στο u-tube) , είχε μαγέψει την αφρόκρεμα της ελληνικής πολιτικής και καλλιτεχνικής σκηνής. Εδινε παραστάσεις σε καμπαρέ στην οδό Φιλελλήνων κι ήταν τόσο περιζήτητη και δημοφιλής, που γνωστό ζαχαροπλαστείο στη Φωκίωνος Νέγρη, άρπαξε την ευκαιρία και έδωσε το όνομα της σε μια πάστα! Η μελαχρινή τραγουδίστρια, ενέπνευσε το ζαχαροπλάστη για μια νοστιμότατη σοκολατίνα φυσικά,  που μέχρι σήμερα ονομάζεται, «πάστα σεράνο».

Εδινε παραστάσεις σε καμπαρέ στην οδό Φιλελλήνων κι ήταν τόσο περιζήτητη και δημοφιλής, που γνωστό ζαχαροπλαστείο στη Φωκίωνος Νέγρη, άρπαξε την ευκαιρία και έδωσε το όνομα της σε μια πάστα!

Δεν ξέρουμε αν ο Γεώργιος τη γνώριζε από τότε, όταν όμως επέστρεψε στην Αθήνα για μια μεγάλη περίοδο πάλι, το 1951, σίγουρα τη γνώρισε, αφού την είχε καλέσει και σε πάρτυ, στο σπίτι του στο Καστρί. Ο τύπος της εποχής περιέγραφε γλαφυρά το περιστατικό με τη Σεράνο, τις αδερφές Βέμπο, το στιχουργό Μίμη Τραϊφόρο και τον ενδυματολόγο Σκαλιντώ. Φυσικά και όλοι υπονοούσαν ότι υπήρχε ειδύλλιο με τη μεγάλη αρτίστα. Η τρελοπαρέα, φεύγοντας σε ευθυμία, μέσα στο ανοιχτό Σεβρολέ που οδηγούσε η Σεράνο, η οποία ήταν τύφλα κι έκανε «οχτάρια», τελικά κατέληξε σε κάτι χωράφια. Αφού κατάφεραν και βγήκαν από εκεί, φθάνοντας στη Μεταμόρφωση, συγκρούστηκαν σφοδρά με το λεωφορείο της γραμμής Μπογιατίου. Οι επιβάτες ευτυχώς σώθηκαν με μικροτραυματισμούς. Τα δημοσιεύματα έθιξαν αρκετά τον Παπανδρέου κι έτσι ο ίδιος απάντησε επισήμως, προσπαθώντας να «μπαλώσει» την κατάσταση. Παρότι ελεύθερος κι ωραίος μετά το 1950, που η Κυβέλη τον άφησε κι επέστρεψε στις παραστάσεις της, επισήμως δεν ήταν χωρισμένος.

Η τρελοπαρέα, φεύγοντας από το σπίτι του Παπανδρέου στο καστρί, μέσα στο ανοιχτό Σεβρολέ που οδηγούσε η Σεράνο, η οποία ήταν τύφλα κι έκανε «οχτάρια», τελικά κατέληξε σε κάτι χωράφια.

Ο Παπανδρέου εκείνη την περίοδο, εγκατέλειψε και το Κόμμα Των Φιλελευθέρων και τον γιο του Ελευθέριου, Σοφοκλή. Άρχισε σιγά σιγά να δουλεύει την ιδέα του να δημιουργήσει ένα νέο κόμμα, τη γνωστή Ένωση Κέντρου, που με τα πολλά κατάφερε να στηθεί δέκα χρόνια αργότερα, το 1961. Μετά τις εκλογές της «βίας και νοθείας»,  με δόξα και τιμή η ΕΚ, έγινε πρώτο κόμμα το 1963 κι ο Γεώργιος πρωθυπουργός της  Ελλάδας.

Μετά τις εκλογές της «βίας και νοθείας»,  με δόξα και τιμή η ΕΚ, έγινε πρώτο κόμμα το 1963 κι ο Γεώργιος πρωθυπουργός της  Ελλάδας.

Η Ελλάδα όμως έμπαινε σιγά σιγά σε τροχιά προς τη Χούντα κι ο «γέρος της Δημοκρατίας», το 1965, παραιτήθηκε μετά την άρνηση του βασιλιά Kωνσταντίνου (του Κοκού για όσους τον ξέρουν έτσι) να του επιτρέψει, ως πρωθυπουργό, να αναλάβει το υπουργείο Εθνικής Αμύνης. Mάλιστα στην απόφαση του νεαρού τότε βασιλιά έπαιξε ρόλο ένα πολιτικο-στρατιωτικο σκάνδαλο στο οποίο ήταν αναμεμειγμένος και ο γιος του Ανδρέας. (λέγεται ότι πατέρας και γιος δεν τα πήγαιναν καθόλου καλά από όταν ο Ανδρέας άρχισε να πρεσβεύει τον Σοσιαλισμό). Την 21η Aπριλίου 1967 έχουμε πλέον Δικτατορία κι ο Παπανδρέου συνελήφθη και πάλι (παλιά του τέχνη κόσκινο).  Κρατήθηκε για ένα περίπου μήνα στο Πικέρμι.

Στην κηδεία, που εξελίχθηκε σε ένα πρώτο και μεγαλειώδες αντιδικτατορικό συλλαλητήριο, ήταν παρούσα με μαύρη πλερέζα η Κυβέλη ακόμη νόμιμη σύζυγος του αφού ποτέ δε βγήκε το διαζύγιο τους.

Ένα  χρόνο αργότερα έφυγε από τη ζωή και η κηδεία του, στις 3 Nοεμβρίου 1968, εξελίχθηκε σε ένα πρώτο και μεγαλειώδες αντιδικτατορικό συλλαλητήριο.

Στην κηδεία ήταν παρούσα με μαύρη πλερέζα η Κυβέλη (νόμιμη σύζυγος εφόσον ποτέ δε βγήκε το διαζύγιο τους). Μάλιστα ήθελε συμβολικά η κηδεία να γίνει με δικά της έξοδα.

Η «Ακριβή του Σοφία» πάλι, δεν έπαψε ποτέ να τον αγαπά. Ενθυμούμενη την ημέρα που έλαβε τα νέα του θανάτου του  είπε: «Μόνο τότε πίστεψα πως τον είχα χάσει».

(τέλος.)

in

Αξιολογήστε το άρθρο

6 points
Upvote Downvote

7
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
3 Θέματα σχολίων
4 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
4 Συντάκτες σχολίων
Νατάσσα Γ.Andy_PapΕντελβάιςtrelirodia Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
trelirodia
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ευχαριστούμε πολύ! Ελπίζω να ακολουθήσουν κι άλλες επιστολές για αλλά πρόσωπα! Να πω επίσης ότι το ποστ στάθηκε αφορμή για μάθημα ιστορίας και πολιτικής ανάλυσης από τον μπαμπά μου σε μένα το οποίο ευχαριστήθηκα ιδιαιτέρως 😊 Plus ως θεατρολόγος χάρηκα που έμαθα περισσότερα πράγματα για την σχέση του με την Κυβέλη 😉

Εντελβάις
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Και πλερέζα μετά το κέρατο, πολύ πάει.

Andy_Pap
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο. Επειδή όπως φαίνεται και από το άβαταρ έχω μελετήσει πολύ την ιστορία και των 2 (Γεωργίου και Ανδρέα), αξίζει να αναφέρω και κάτι χιουμοριστικό. Όπως ο πατέρας, έτσι και ο γιος είχε αρκετές εξωσυζηγικές σχέσεις. Το κωμικοτραγικό της υπόθεσης είναι ότι δεν δίσταζε να το παραδεχτεί/υπονοήσει. Ο ίδιος ο Ανδρέας το υπονοεί εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=M9p9t0auR-c 41:50 περίπου :D.