Love Letter #2: Οι ερωτικές επιστολές του Ναπολέοντα στην Ιωσηφίνα

«Μην πλυθείς, σε τρεις μέρες έρχομαι», XOXO, Ναπολέων

«… Μία και μοναδική μου Ιωσηφίνα, μακριά από εσένα δεν υπάρχει χαρά· μακριά από εσένα,   κόσμος είναι μια έρημος, όπου βρίσκομαι μόνος μου και δεν μπορώ να ανοίξω την καρδιά μου. Έχεις κλέψει πιο πολλά από την ψυχή μου· είσαι η μόνη σκέψη της ζωής μου.

… To να ζω για την Ιωσηφίνα, αυτή είναι η ιστορία της ζωής μου. Προσπαθώ να έρθω κοντά σου. Ανόητος που είμαι! Δεν βλέπω ότι όλο και απομακρύνομαι. Πόσες χώρες μας χωρίζουν!

… Ω! Λατρεμένη μου γυναίκα! Δεν ξέρω τι μου επιφυλάσσει η μοίρα, αλλά αν με κρατήσει μακριά σου για λίγο ακόμη, θα είναι αβάσταχτο! Το κουράγιο μου δεν θα είναι αρκετό για κάτι τέτοιο.

… Συγχώρεσέ με, ακριβή μου αγάπη, παραληρώ· η φύση είναι τόσο εύθραυστη όταν κάποιος αισθάνεται σε τέτοιο βάθος, όταν κάποιος αγαπιέται από εσένα».

Βοναπάρτης, 3 Απριλίου 1796

Η αλληλογραφία του ζεύγους ακόμη και σήμερα, είναι σύμβολο της δύναμης του έρωτα.

Τι είναι τα συναισθήματα, οι πόθοι και τα πάθη αν δεν τα εκφράσουμε; Με λόγια, προφορικά κι ακόμη καλύτερα, γραπτά;

Τα γραπτά μένουν. Ως πρώτο γράμμα λοιπόν, αυτό του Ναπολέοντος προς την Ιωσηφίνα του, για μια γερή δόση ιστορικού έρωτα, μια γερή δόση ερωτικού γράμματος και μια αφορμή απελευθέρωσης της καρδιάς και του μυαλού μας.

Ο Ναπολέων Βοναπάρτης (Napoléon Bonaparte) και η Ιωσηφίνα Ντε Μπωαρναί (Joséphine de Beauharnais) παντρεύτηκαν στις 9 Μαρτίου 1796. Στα γράμματά του από τις διάφορες εκστρατείες ικέτευε τη νέα σύζυγό του να τον ακολουθήσει και περιέγραφε με έντονο πάθος το πόσο τη λάτρευε. Η Ιωσηφίνα ήταν έξι χρόνια μεγαλύτερή του, τριανταριών ετών και χήρα με δύο παιδιά. Με αίμα κρεολικό, η Ιωσηφίνα είχε κάτι το εξωτικό και σίγουρα, ήταν πιο έμπειρη από τον Ναπολέοντα, ο οποίος όταν την γνώρισε ήταν ακόμη ένας άσημος Κορσικανός.

Όταν ο Ναπολέων έφευγε για το μέτωπο, εκείνη απολάμβανε την ξέγνοιαστη ζωή στο Παρίσι και σύμφωνα με τις «κακές γλώσσες» περνούσε το χρόνο της με διάφορους εραστές

Προκλητική, εκκεντρική, διακατέχονταν από μια ήρεμη αξιοπρέπεια που σίγουρα ξετρέλανε τον βραχύσωμο, ατημέλητο και αγενή νεαρό που πρωτογνώρισε. Για την ακρίβεια όταν γνωρίστηκαν ο Ναπολέων, αγνοώντας το παρελθόν της εκρηκτικής καλής του, πίστεψε λανθασμένα ότι παντρεύεται μια καλοστεκούμενη πρώην σύζυγο Κόμη. Αγνοούσε πως ακόμη και η ίδια η γνωριμία τους ίσως να ήταν και ένα καλοστημένο κόλπο ανάμεσα σε εκείνη και τον πρόεδρο του τότε Διευθυντηρίου Μπαράς, που ως τότε ήταν εραστής της. Γενικά, με όλα αυτά που είχε περάσει η Ιωσηφίνα με την Γαλλική Επανάσταση, έψαχνε έναν προστάτη για εκείνη και τα παιδιά της. Όμως όταν ο Ναπολέων έφευγε για το μέτωπο, εκείνη απολάμβανε την ξέγνοιαστη ζωή στο Παρίσι και περνούσε το χρόνο της με διάφορους εραστές, σύμφωνα με τις κακές γλώσσες. Κι ενώ εκείνος αποδεικνυόταν όλο και πιο τρανός στις μάχες και ανέβαινε στην ιεραρχία, η Ιωσηφίνα είχε «χλιαρά συναισθήματα». Παρόλα αυτά, ο Ναπολέων τής έγραφε ασταμάτητα ανάμεσα σε αίματα, φλόγες και κανόνια και ο έρωτάς του όλο και φούντωνε, παρά τα όσα έφταναν στα αυτιά του για τις απιστίες της. Τι να πει κανείς; Με μια πρώτη ματιά φαίνεται πως ο έρωτας ήταν μονόπλευρος από την πλευρά του μεγάλου στρατηλάτη. Mπορεί όμως, εκεί στα πεδία των μαχών, όπου βασιλεύει ο θάνατος, ακόμη και ο πιο σκληρός κατακτητής απλά να έχει ανάγκη να πιαστεί από τον έρωτα, που δίνει ζωή.

Εκεί στην εξορία, στο τέλος της ζωής του, σίγουρα αναπόλησε πολλές στιγμές τη μυρωδιά εκείνης στην οποία έστελνε μηνύματα τύπου «Μην πλυθείς, σε τρεις μέρες έρχομαι»

Ο,τι και λέγεται, σίγουρα τα έβρισκαν στο κρεβάτι. Πολλά μπορεί να έχουν γραφτεί για τα 3,8 εκατοστά του πέους του και τα 1,68 εκατοστά του ύψους του -κι ας πιστεύεται το αντίθετο για την αναλογία των δύο μηκών. Αυτό όμως που φαίνεται να μετρούσε στην ερωτική τους ζωή, ήταν τα νούμερα των στρατιωτών του, των νικών του και των χωρών που είχε κατακτήσει. Από τη στιγμή που έγινε Αυτοκράτορας, η Ζοσεφίνα όλο λιποθυμούσε και αρρώσταινε κάθε φορά που τα κουτσομπολιά για τη συμπεριφορά της εξευτέλιζαν τον Βοναπάρτη. Δεκατρία χρόνια κράτησε ο γάμος τους και πλέον, είχε και εκείνος επισήμως ερωμένες.

O Ναπολέων ανακοινώνει στην Ζοζεφίνα το χωρισμό τους

Στις 30 Νοεμβρίου 1809, μετά το δείπνο ο Ναπολέων ανακοίνωσε στην Ζοζεφίνα το χωρισμό τους. Έπειτα από δεκαπέντε χρόνια στη διάρκεια των οποίων η Ιωσηφίνα δεν κατάφερε να του χαρίσει τον διάδοχό του, μία από τις πιο διάσημες σχέσεις της ιστορίας έφτανε στο τέλος της. Η Ιωσηφίνα, φυσικά υποδέχθηκε την είδηση με λιποθυμία και έπρεπε να την κουβαλήσουν στα ιδιαίτερα διαμερίσματά της.

Ο Ναπολέων, μετά κι από το Βατερλώ εξορίστηκε δια παντός σε ένα νησάκι στη μέση του Ατλαντικού. Εκεί πληροφορήθηκε και το θάνατο της αγαπημένης του από πνευμονία. Λένε ότι από τον καημό του για δυο μέρες δεν έτρωγε και δεν έπινε, κλεισμένος στο δωμάτιό του. Εκεί, στην εξορία, στο τέλος της ζωής του, σίγουρα αναπόλησε πολλές στιγμές τη μυρωδιά εκείνης στην οποία έστελνε μηνύματα τύπου “Μην πλυθείς, σε τρεις μέρες έρχομαι”. Ποιος ξέρει από ποιες παιδικές οσφρητικές μνήμες πήγαζε αυτή η ιδιομορφία της πολιτικοστρατιωτικής ιδιοφυΐας του. Ο Ναπολέων πέθανε το 1821, και οι τελευταίες λέξεις του ήταν: «Η Γαλλία, ο στρατός, ο αρχηγός του στρατού, η Ιωσηφίνα»… Η αλληλογραφία του ζεύγους ακόμη και σήμερα, είναι σύμβολο της δύναμης του έρωτα.

in ,

Αξιολογήστε το άρθρο

19 points
Upvote Downvote

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
  Εγγραφείτε  
Ειδοποίηση για