Ένα σάιτ που μιλάει σε μένα

Να τι γίνεται όταν η Λένα μου λέει να γράψω ό,τι θέλω

Δεν θυμάμαι πότε ξεκίνησα να διαβάζω Α, μπα. Δεν ήταν από την αρχή, αλλά πάνε πολλά χρόνια, ακόμα ένιωθα μικρή. Θυμάμαι δεν ανακάλυψα τη στήλη μόνη, αλλά έφτασα συστημένη, όπως τόσοι άλλοι: «Διάβασε, νομίζω θα σ’ αρέσει». Αυτό που πάντα αντιμετωπίζεις με λίγο σαρκασμό και καχυποψία, γιατί ποιος είσαι εσύ ρε φίλε που ξέρεις ποια είμαι και τι μ’ αρέσει. Αλλά διάβασα. Και κοίτα να δεις, ο άγνωστος από το ίντερνετ, κάτι ήξερε.

Δεν ήταν και πολύ δύσκολο, βέβαια. Κάποιος που με ακολουθεί χρόνια στο ίντερνετ, ξέρει περίπου τι είμαι και τι με ενδιαφέρει. Το δηλώνω καθημερινά, για πάνω από δεκαετία. Τότε ήταν που ξεκίνησα να γράφω για βραδινές εξόδους και γκομενικά, με τρόπο που απ’ ό,τι κατάλαβα στην πορεία, δεν είχε γίνει και πολύ στην Ελλάδα, μόνο σε σκόρπια μπλογκ αποσπασματικά και ανώνυμα. Έγραφα χιουμοριστικά, γιατί τα ραντεβού και το σεξ και οι γνωριμίες έχουν για μένα στοιχεία βαθιά κωμικά. Και δεν ήξερα γιατί δεν το έκαναν πολλές γενικά. –Δεν ήξερα αλλά κατάλαβα μετά.

Στην αρχή έλεγα για ατάκες που άκουσα το Σαββατόβραδο, και όσο έβλεπα ότι ο κόσμος ενδιαφερόταν να μάθει και να συζητήσει, τόσο έγραφα περισσότερες πληροφορίες, τόσο μεγάλωναν οι ιστορίες, τόσο έμπλεκαν με σκέψεις και εσωτερικούς μονολόγους, γιατί την ώρα που ζεις τα σουρεάλ γκομενικά, το συζητάς με τον εαυτό σου προσπαθώντας να βγάλεις νόημα από όλα αυτά. Αναλύεις, ερμηνεύεις, παζαρεύεις με ζώδια, το σύμπαν και τα θεία –σ’ ό,τι πιστεύεις τέλος πάντων- παράλληλα εύχεσαι, ελπίζεις, (τις περισσότερες φορές απλά είσαι σε άρνηση), μετά δέχεσαι την πραγματικότητα, γλείφεις τις πληγές σου, προχωράς, και κάπως έτσι περνάει ο καιρός μέχρι να νιώσεις πεταλουδίτσες στο στομάχι σου ξανά. Έγραφα για αρκετά τέτοια ρομαντικά γκομενικά. Αλλά όχι μόνο γι’ αυτά.

Έγραφα και για όλα τα πιο ελαφρά, τα πιο πικάντικα (να μια ρετρό λέξη αφιερωμένη εξαιρετικά), που ξεκινούσαν σ’ ένα μπαρ με μια ατάκα, που ήταν σέξι ή αμήχανα αλλά πάντα είχαν πλάκα, και που ενίοτε κατέληγαν σε σεξ, που 9 στις 10 φορές ήταν κάπως φρικαλέο αλλά ευτυχώς συνήθως κωμικό. Γιατί έτσι είναι το σεξ ανάμεσα σε αγνώστους, η πραγματικότητα δεν είναι τέλεια κορμιά, αρμονικές κινήσεις, μεταξωτά σεντόνια κι αναμμένα κεριά. (Ούτε βέβαια συγχρονισμένοι οργασμοί στα δυόμιση λεπτά).

Κι ενώ έβλεπα μεγάλο ενδιαφέρον γι’ αυτά που έγραφα, παράλληλα λάμβανα τρομερή κριτική και αποδοκιμασία, από κλάματα της μαμάς μου γιατί μ’ αυτά που γράφω δεν θα με πάρει ποτέ κανείς στα σοβαρά, μέχρι άπειρους αγνώστους να στέλνουν μηνύματα και να με λένε πουτάνα. Και πείσμωνα. Άρχιζα –πολύ αργά- να συνειδητοποιώ γιατί συμβαίνει αυτό. Γιατί οι γυναίκες δεν έχουν δικαίωμα ούτε να έχουν αυτό το λάιφσταϊλ και να αντιμετωπίζουν το σεξ σαν άντρες, ούτε να εκφράζουν τη σεξουαλικότητά τους ανοιχτά. Κι αν το κάνουν, σημαίνει ότι είναι β’ διαλογής και δεν αξίζουν κανένα σεβασμό. Μην σου πω κι ότι αξίζει να τιμωρηθούν. Ευτυχώς, ήμουν αρκετά μεγάλη και αρκετά σίγουρη για το τι είμαι, για να μην με αγγίζει τίποτα απ’ αυτά.

Όταν είμαστε μικροί είμαστε εύπλαστοι και μαλακοί, και είναι δύσκολο να αντέξουμε τα χτυπήματα. Κι ακόμα κι αν παραμένουμε εύπλαστοι για πάντα, για να μπορούμε να εξελισσόμαστε ως τα γηρατειά, τα θεμέλια της ταυτότητάς μας ας τα χτίζουμε γερά και αντισεισμικά. Να αντέχουν ακόμα και τσουνάμι από σκατά.

Και παράλληλα, μαζί με το τσάι μου με το γάλα, κάθε μεσημέρι στη δουλειά, διάβαζα και Α, μπα. Πόσες και πόσοι άραγε έχουμε πει ότι είναι η φωνή της λογικής; Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Η λογική θέλουμε να πιστεύουμε ότι είναι μία, ακλόνητη, μοναδική, σε κάθε εποχή. Δεν είναι. Η ιδέα του τι αποτελεί λογική, αλλάζει ανά τα χρόνια, ανάλογα με το πλαίσιο της εποχής και το στάδιο που βρίσκεται η κοινωνία. Η φωνή της Λένας, η φωνή του Α, μπα ήταν και είναι η φωνή της λογικής του τόσο φρέσκου τώρα, που ουσιαστικά είναι του αύριο.

Για τα δεδομένα της ελληνικής πραγματικότητας, το Α, μπα ήταν πάντα μια δεκαετία μπροστά.

Διάβαζα μερικές φορές τις ερωτήσεις και δεν ήξερα αν ρωτάει αγόρι ή κορίτσι και με εκνεύριζε γιατί δεν μπορούσα να το κάνω εικόνα, μέχρι που συνειδητοποίησα ότι εκεί είναι όλη η ουσία. Αυτό είναι ένα σάιτ που μιλάει στις γυναίκες, αλλά το τι φύλο είσαι, δεν έχει σημασία.

Εγώ, στα δικά μου γραπτά, σταδιακά, άρχισα όλο και περισσότερο να μιλάω για σχέσεις, διατηρώντας πάντα ένα προφίλ χιουμοριστικό, αλλά τα τελευταία χρόνια ένιωθα όλο και περισσότερο την ανάγκη να μιλήσω για φεμινισμό. Γιατί δεν μου έκαναν πια αυτά που διάβαζα οπουδήποτε αλλού από ελληνικά Μέσα, πέρα από την Α, μπα. Γιατί μιλούσα καθημερινά με αγόρια και κορίτσια στα 20κάτι, κι έβλεπα ότι υπάρχει κάτι διαφορετικό σ’ αυτή τη γενιά.

Αυτή η γενιά –αλλά κι εγώ, η μεσήλικη γεροντοκόρη των 41- δεν θέλουμε άλλο να ακούμε για μάχη των φύλων. Δεν είμαστε αντίπαλα στρατόπεδα. Δεν ισχύει το ότι οι άντρες θέλουν σεξ και τα κορίτσια σχέση και τρυφερότητα. Όλοι θέλουμε τα ίδια, και όλοι τα θέλουμε όλα. Αν είχαμε ισότητα, αν τα κορίτσια δεν φοβούνταν ότι θα τις πουν πουτάνες, ότι μπορεί να τους κάνουν πράγματα που δεν θέλουν στο σεξ, κι αν δεν υπήρχε το οργασμικό κενό, θα ήθελαν σεξ όσο οι άντρες ή και περισσότερο. Κι αν οι άντρες δεν φοβούνταν ότι θα τους πουν κοριτσάκια ή «αδερφές» (γιατί η θηλυκότητα είναι κατώτερη και οξαποδώ), θα έλιωναν για τρυφερότητα. Αν καταφέρναμε να συνεννοηθούμε μεταξύ μας πέρα από τα στερεότυπα, θα παραδεχόμασταν σχεδόν όλοι ότι αναζητάμε επικοινωνία και συντροφικότητα. Πριν από άντρες και γυναίκες, είμαστε άνθρωποι, και μοιάζουμε περισσότερο από όσο θέλει η κοινωνία να πιστεύουμε. Αυτή είναι η νέα γενιά, και είχε ανάγκη από μια ελληνική φωνή.

Να νιώσει ότι ταυτίζεται, ότι εκπροσωπείται, ότι κάπου θα μιλήσει και θα ακουστεί. Να νιώσει ότι μπορεί να είναι αυτό που θέλει να είναι, αυτό που η ίδια θα δημιουργήσει και θα υποστηρίξει, μια νέα εποχή. Γιατί ματώσαμε να πετάξουμε από πάνω μας την κυριαρχία του Κωστόπουλου, αλλά ο απόηχός της καλά κρατεί. Και ανταγωνίζεται άνευρα λάιφσταϊλ πόρταλς και περιοδικά που θυμίζουν πρωινάδικα και αντηχούν θλίψη και μασαζοκαλσόν για κυτταρίτιδα.

κατά παραγγελία από @andrewster_art

Μου στέλνουν μηνύματα τόσο συχνά κορίτσια κι αγόρια, και μου λένε ευχαριστώ για αυτά που γράφω τα φεμινιστικά. Ναι. Και αγόρια. Γιατί δεν υπάρχουμε ξεχωριστά. Όταν μιλάς φεμινιστικά, μιλάς ενάντια στην πατριαρχία και η πατριαρχία κρατά δέσμιους και τους άντρες. Τους πνίγει. Είμαστε στην ίδια πλευρά. Κάθε φορά που μιλάμε σε γυναίκες μ’ αυτό το νέο τρόπο που κάνει το Α,μπα, μπαίνει άλλο ένα λιθαράκι στο να αλλάξει ο κόσμος συνολικά.

Τα τελευταία χρόνια ήθελα να πάρω τα κορίτσια από το χέρι, και βήμα-βήμα να τα καθοδηγήσω να γκρεμίσουν ό,τι έχουν μάθει για τα φύλα από παιδιά, να ισοπεδώσουν ένα-ένα όλα τα στερεότυπα. Να έχουν από την εφηβεία όλη τη γνώση και τη συνειδητοποίηση που εγώ πάλεψα να αποκτήσω μετά τα 30. Μέχρι να μην χρειάζονται πια τη δική μου γενιά. Να καταλάβουν ότι φεμινισμός δεν είναι κακιά λέξη, δεν είναι γυναικεία ανωτερότητα, φεμινισμός σημαίνει μάχη για ισότητα, σημαίνει να πατάξουμε την πατριαρχία και ότι αυτό δεν είναι ενάντια στους άντρες, ίσα ίσα. Το ξαναλέω:

Γυναίκες και άντρες είμαστε στην ίδια πλευρά.

Να δώσω στα κορίτσια να καταλάβουν ότι υπάρχει εσωτερικευμένος μισογυνισμός, που πρέπει να ξεριζώσουμε από μέσα μας. Να σταματήσουμε να κρίνουμε γυναίκες για το σώμα τους, για το ντύσιμό τους και για το αν φέρονται «προκλητικά». Να σταματήσουμε το slut shaming. Την ιδέα ότι οι γυναίκες πρέπει να φέρονται κάπως, και οι άντρες κάπως αλλιώς. Ότι έτσι είναι γραμμένο στα άστρα. Ότι αυτό είναι η φύση μας. (Άλλωστε, τα έχουμε πει για τη φύση μας).

Παράλληλα, να σταματήσουμε να θεωρούμε ότι η αντρική επιβεβαίωση είναι το υπέρτατο παράσημο. Να σταματήσουμε να λέμε ή να νιώθουμε «εγώ δεν είμαι σαν τα άλλα κορίτσια», να σταματήσουμε να χαιρόμαστε που οι άντρες μας παραδέχονται γιατί εμείς είμαστε κουλ γκερλς και έχουμε χιούμορ παρότι είμαστε γυναίκες ή παίζουμε γκέιμζ παρότι είμαστε γυναίκες ή δεν φοράμε ροζ παρότι είμαστε γυναίκες. Ή γελάμε με σεξιστικά αστεία παρότι είμαστε γυναίκες.

Θα είσαι πραγματικά ξεχωριστή όταν συνειδητοποιήσεις ότι κανένα κορίτσι δεν είναι σαν τα άλλα κορίτσια.

Μέχρι εσύ που τώρα είσαι εικοσικάτι, να πάρεις στα χέρια σου τον κόσμο, η φωνή που ψάχνεις είναι εδώ. Κάπου εδώ θα είμαι κι εγώ. Και όταν μου λένε «δεν γίνεται να βάφεσαι δυο ώρες και να λες τον εαυτό σου φεμινίστρια», θα λέω -Α, μπα;

in ,

Αξιολογήστε το άρθρο

136 points
Upvote Downvote

27
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
17 Θέματα σχολίων
10 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
20 Συντάκτες σχολίων
Ντίναcalamity janeΚοντράριος (πρώην Παρίσιος)βλαχάκι(το)Maggie Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Μάνα Κουράγιο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Μ’ αρέσει που μαζεύονται κάτω από την ίδια στέγη αυτοί που απολαμβάνω να διαβάζω. Ωραίο το άρθρο σου.

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Ειρήνη, σε έμαθα μέσα από τη στήλη της Α,μπα και από τότε σε έχω στην καρδιά μου και στην εκτίμησή μου. Με τα κείμενά σου έχω κλάψει, έχω γελάσει, έχω θυμώσει, έχω σκεφτεί κάτι παραπέρα από αυτά που ξέρω. Είσαι η φωνή που χρειαζόμουν όταν ημουν 18-20 χρονών,αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ!

Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Advocate

Το σημαντικότερο που γράφει η Ειρήνη είναι ότι άντρες και γυναίκες είμαστε στην ίδια πλευρά. Αυτή είναι η παρανόηση που κάνει πολλούς και πολλές επιφυλακτικούς. Αν καταλάβουν ότι επαναστατούμε ενάντια σε ρόλους, που καταπιέζουν και τα δύο φύλα, θα ήταν αλλιώς. Κι ότι όδσα κερδίζουν οι γυναίκες δεν σημαίνει ότι τα “κλέβουν” από τους άντρες. Τα κέρδη είναι ουσιαστικά, είναι για όλους. Χρειάζονται περισσότερα κείμενα και ομιλίες που να το τονίζουν αυτό, γιατί εξακολουθεί να διαφεύγει από πολύ κόσμο.

Το_κοτσύφι
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Το περίμενα αυτο το κείμενο. Ειρήνη σ’ αγαπώ και σε θέλω για φίλη μου! Και μετά απο αυτό το awkward ξεσπασμα αγάπης σε μια άγνωστη, να εξηγήσω το γιατί. Λοιπον, γιατί τα κείμενά σου εχουν ένα υπέρτατο προσόν, δεν εχουν σοβαροφανεια. Ξεκιναω να διαβασω ποστ σου στο φμπ και δεν ξερω αν θα γελάσω(πολυ πιθανό), αν θα μιλάς για σεξ ή για κατι αλλο,απο το πιο λυπηρό και σοβαρό μεχρι το πιο γελοίο, αν θα εκνευριστώ με τη σαπίλα που υπάρχει στον κόσμο ή θα χαμογελασω με ελπιδα κι ανακούφιση. Να είσαι καλά. Αα και στο μακιγιαζ μια απ ‘τα… Διαβάστε περισσότερα »

Louk Ritia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Ειδικός

Πόσο χαίρομαι που σε ένα site μπορείς να βρεις μαζεμένα τόσα κείμενα να μιλάνε στην ψυχή σου.

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αγαπημένη Ειρήνη, σε ευχαριστώ κι εγώ για την επιμονή και το θάρρος σου να μιλάς για τον φεμινισμό και την κουλτούρα του βιασμού! Εσύ και η Λένα είστε επιτέλους ένα δυνατό στήριγμα, πηγή γνώσης, ένας ασφαλής χώρος στο ίντερνετ για τις γυναίκες. Προσωπικά με έχετε βοηθήσει πάρα πολύ, αισθάνομαι καλύτερος άνθρωπος από τότε που σας ανακάλυψα και το θάρρος σας να ξέρετε είναι μεταδοτικό!

Ophelia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Βρε Ειρήνη μου, με συγκίνησες!

Εγώ δε σε ήξερα αλλά από σήμερα θα αρχίσω να σε διαβάζω! Θα τα πάρω όλα από την αρχή, όπως έκανα και με το Α Μπα!

Τι ωραίο να ακούγονται τέτοιες φωνές…

luckystrike
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Ειρήνη μου αρέσεις τοοοοσο πολύ. Σ’ έμαθα από την α,μπα κι εγώ. Και θέλω να πω και στις δυο σας πως με κάνατε άλλο άνθρωπο. Γιατί εγώ ήμουν αντράκι (μπλιαχ). Και γιατί όταν μιλούσα φώναζα χωρίς να ακούω. Λυπάμαι που δεν υπήρχαν φωνές σαν τις δικές σας όταν ήμουν δεκαπέντε ή είκοσι. Σας αγαπώ και θέλω να είστε καλά

Clumsie
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

<3 <3 Ειρήνη άμα γράφεις σταθερά εδώ -και- για γκομενικά, γράψε μας κι άλλα από την Προϊστορία σου! Το παλιό σου μπλογκ το διάβασα όλο, θέλω (-ουμε;;) κι άλλοοοο

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Για αυτό που είπατε ότι αναρωτιόσαστε γιατί δεν γράφουν/μιλάνε για το σεξ οι γυναίκες στην Ελλάδα. Ε, φυσικά γιατί φοβούνται ότι δεν θα αντέξουν την κατακραυγή – κυρίως από άντρες – που θα τις λένε ανήθικες. Πάνω σε αυτό έχω να σας φέρω και το εξής παρόμοιο παράδειγμα: Θυμάστε στην σειρά Και οι παντρεμένοι έχουν ψυχή πόσο αγαπητός και μάγκας ήταν ο χαρακτήρας του Ακάλυπτου που κερατωνε την σύζυγο του με διάφορες αλλες γυναίκες; – οι οποίες, φυσικά, παρουσιάζονταν σαν ανόητες. Σκεφτείτε να γυριζοταν ένα ελληνικό σίριαλ από την πλευρά μιας από αυτών των άλλων γυναικών. Να έδειχνε δηλαδή η… Διαβάστε περισσότερα »

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Σασα, Ντολτσε Βιτα. Απελευθερωμένη και απόλυτα εναρμονισμένη με τη φύση της, χωρις φοβο, με πολύ πάθος.

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Ναι, αλλά η Σάσα δεν ήταν κεντρικός ρόλος όπως ο Ακάλυπτος.

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Α εσύ λες για ρεκλάμα.
Ήταν τόσο τέλεια, που νομίζω ότι αν δεν ήμασταν στα 90ς θα έκανε σίγουρα spin off με πρωταγωνιστικό ρόλο.
Ήταν σόου μέσα στο σόου η Σάσα, ας μην κολάμε στις ταμπέλες, ήταν ένας δυνατός χαρακτήρας.

Κοντράριος (πρώην Παρίσιος)
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Κοντράριος (πρώην Παρίσιος)

Περίμενα πώς και πώς για σχόλιο, τελικά είδα άρθρο, τέλεια! Καλώς ήρθες και εύχομαι να σε διαβάζουμε συχνά!

luckystrike
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Όχι οτι με ενοχλεί αλλά με το νέο σου όνομα θέλεις να πεις κάτι; 😉

Κοντράριος (πρώην Παρίσιος)
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Κοντράριος (πρώην Παρίσιος)

Μπα, απλά έφαγα αποκλεισμό από το προηγούμενο προφίλ και αφού προσπαθούσα 5 μέρες να κάνω ανάκτηση του password και δεν τα κατάφερνα, οπότε έφτιαξα άλλο. Και δεν ήθελα να βάλω κάτι σε “Νέος Παρίσιος” ή “Παρίσιος του Ίλιντεν” για να μη θεωρηθεί ότι έχω τάσεις αλυτρωτισμού. Το νέο όνομα μου ταιριάζει με τον χαρακτήρα που έχω, μου θυμίζει και ένα βιβλίο του Hitchens που μου άρεσε, μοιάζει ακουστικά και σε μια αρχαΐζουσα ονομασία του νέου μου επαγγέλματος, μια χαρά.

calamity jane
Επισκέπτης
Συμμετέχων
calamity jane

Νεος/Ανω Παρισιος του Ιλιντεν/Βαρδαρη αχαχαχαχ εμπνευσμενο! (κριμα που δεν σκεφτηκες ισως κ το Λονδινιος οπως Londinium)