5 λεσβιακές ταινίες που δεν είναι κριντζ

Το ‘Κάρολ’ δεν είναι είναι στη λίστα

Γράφει η Ελευθερία, αναγνώστρια του Α,ΜΠΑ

 

Αν είσαι λεσβία ξέρεις αυτό που ξέρω κι εγώ: ο λεσβιακός κινηματογράφος είναι η επιτομή του κριντζ. Αν το κριντζ γίνει ποτέ επισήμως γλωσσικό δάνειο και μπει σε κανένα λεξικό ελληνικής γλώσσης, άνετα το “λεσβιακό σινεμά” μπαίνει στα συνώνυμα.

Από ταινίες καλών προθέσεων, μα πολύ κακογραμμένες, μέχρι σχετικά ανεκτές ταινίες που καταστρέφονται απ’τα υπερσυναισθηματικά soundtacks, το να είσαι λεσβία είναι ακόμη πιο δύσκολο λόγω της δυσκολίας εξεύρεσης κινηματογραφικού υλικού που είναι έστω και κατ’ελάχιστο relatable.

Είμαι καιρό αναγνώστρια και στα σχόλια βλέπω ολοένα και περισσότερες λεσβίες και μπάι οπότε είπα να γράψω για το α,μπα κάτι μικρό, 5 λεσβιακές ταινίες που δεν είναι κριντζ. Για μένα ο πήχυς δεν είναι το να είναι καλές, είναι το να μην είναι άθλιες.

Πρώτα πρώτα, θέλω να σας πω κάτι για μένα. Το ‘Κάρολ’ το βρήκα κριντζ κι ας πεθαίνω για την Καιτούλα. Το ‘Πορτραίτο μιας γυναίκας που φλέγεται’ το βρήκα κουραστικά αρτιστίκ και λίγο δήθεν. Το ‘Η Ζωή της Αντέλ’ μ’έκανε να βαρεθώ τόσο που μιλούσα στο τηλέφωνο στα ¾ της ταινίας και το σεξ ήταν ανέραστο. Λαμβανομένων αυτών υπ’όψιν, μπορείτε ν’αποφασίσετε αν τα γούστα μας ενδέχεται να είναι κοινά κι αν η λίστα μου σας αφορά. 

 

Ξεκινάω. 

 

  1. Ha Sodot

Η ταινία αυτή, που θα τη βρείτε εναλλακτικά με τον τίτλο ‘The Secrets’, είναι ισραηλινή παραγωγή του 2007. Η Naomi, η πρωταγωνίστρια είναι για μένα ένας από τους πληρέστερους χαρακτήρες που έχω δει σε ταινία λεσβιακού ενδιαφέροντος. Είναι νέα, πολύ νέα και το ήθος της σπανίως κατοπτρίζεται σε χαρακτήρες τέτοιας ηλικίας. Είναι νέα αλλά είναι πέτρινη, η ισχύς του χαρακτήρα της είναι αδιαμφισβήτητη ενώ παράλληλα η μαλακότητά της έρχεται να συμπληρώσει την δύναμή της. 

Το πρόσωπο της ηθοποιού ταιριάζει πολύ στο χαρακτήρα που παίζει με την έντονη μύτη, το έντονο βλέμμα, το έντονο όλο. Όσες από σας έχετε ερωτευτεί και ‘προδοθεί’ σε νεαρή ηλικία, τότε, στα διαμορφωτικά σας χρόνια θα βρείτε κατανόηση. Επίσης, παίζει η Fanny Ardant, έτσι στο άσχετο, εκεί που δεν το περιμένεις και αν αυτό δεν είναι μπόνους τότε δεν ξέρω τι είναι. 

Όσο για την πλοκή, είναι πολύ συνηθισμένη. Δυο νέες  Εβραίες που ζουν σε πολύ θρησκευόμενο περιβάλλον ερωτεύονται. Μιας που η ταινία είναι λεσβιακή, προφανώς το τέλος δεν είναι καλό αλλά τουλάχιστον δεν είναι κριντζ. 

 

 

  • 2. Reaching for the moon

Πρόκειται, υποτίθεται, για τη ζωή της Elizabeth Bishop αλλά για μένα είναι ένα εξαίσιο πορτραίτο εγωισμού. Η σχέση που χτίζεται ανάμεσα στην Elizabeth και την Lota είναι ‘τι να αποφύγετε σε μια σχέση 101’. Ακόμη δεν μπορώ να πιστέψω ότι μια γυναίκα σαν τη Lota ερωτεύτηκε μια γυναίκα σαν την Elizabeth. Μας έχει καταστρέψει το ‘τα ετερώνυμα έλκονται’. 

Οι ηθοποιοί παίζουν θαυμάσια, η Miranda Otto στο ρόλο της Bishop είναι ποίηση, η Βραζιλιάνα ηθοποιός Gloria Pires στο ρόλο της Λότα είναι το butch representation που χρειαζόμαστε (ναι, butch με μακρύ μαλλί), η δε Tracy Middendorf στο ρόλο της Mary είναι απίθανη-ήθελα να την εξαφανίσω σε όλη την ταινία.

Σε περίπτωση που σας ενδιαφέρει κάτι τέτοιο, υπάρχει μια αποτύπωση εκτεταμένης οικογένειας-ας πούμε- μιας που οι τρεις γυναίκες κατά κάποιον τρόπο μεγαλώνουν ένα παιδί μαζί. 

Η εικόνα, για τα δικά μου γούστα, ήταν υπέροχη. Τα χρώματα της ταινίας είναι ακριβώς αυτά που μ’αρέσουν επομένως την βρήκα αισθητικά ξερολουκουμική. Όπως είπαμε, το τέλος δεν είναι ευχάριστο γιατί λεσβιακή αλλά δεν είναι κριντζ. 

 

 

  • 3. Bound

Το σωτήριο ετος 1996 θα’πρεπε να’χει κάποια συμβολική αξία για τις λεσβίες και να γιορτάζεται κάθε χρόνο στην Ερεσό γιατί αυτή η ταινία είναι ο Ιησούς Χριστός του λεσβιακού κινηματογράφου. Η Jennifer Tilly δεν δίνει απλώς ρέστα, δίνει το είναι της, ό,τι έχει και δεν έχει, η γυναίκα είναι η καλύτερη αποτύπωση femme top που έχω δει όλη μου τη ζώη. 

Όταν είδα την ταινία ήμουν σε ένα φεστιβάλ queer κινηματογράφου χρόνια πριν, όταν το ιερό του Ποσειδώνα ήταν στα μπετά, και ήμουν ανόρεχτη πολύ για ζωή, φλερτ, φαγητό, ύπαρξη. Αγόρασα εισιτήριο για την προβολή μόνο και μόνο για να περάσω την ώρα μου κι ευτυχώς γιατί το Bound μ’έκανε να θέλω να ζήσω-ανάσταση Λαζάρου απ’τη θεία του επιρροή, μετά ακολούθησε Μυστικό Πίνειν μέχρι τις 8 το πρωί, Bound Bless Us. 

Είναι και ταινία δράσης, έχει και ένα σχετικά ρεαλιστικό butch/femme representation, έχει και backstory στις ιστορίες των πρωταγωνιστριών και έχει ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΤΕΛΟΣ. Ανέφερα ότι έχει την πιο σέξι σκηνή στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού που θα μείνει να διδάσκεται ως μνημείο οπτικής αποτύπωσης ερωτισμού μαζί με τις απεικονίσεις γυναικών των 37.000 ετών που βρέθηκαν σ’ένα σπήλαιο της Γαλλίας; Έχει κι αυτή λοιπόν. Δείτε το. 

 

 

 

  • 4. Cloudburst

Αναρωτιόμουν αν υπάρχει περίπτωση να δω ποτέ λεσβιακή ταινία που αφορά το μετά.  Κάποτε ήρθε το 2011 κι έφερε μαζί το Cloudburst. Κλάμα; Οδυρμός; Συγκίνηση; Τι να σας λέω, αφήστε που για πρώτη φορά στη ζωή μου ταυτίστηκα με γυναίκα στην οθόνη-κι αυτή έτυχε να είναι η Olympia Dukakis στο ρόλο της Stella απ’όλες τις διαθέσιμες ηθοποιούς-Ελλάδα παντού. 

Στην ταινιάρα αυτή, δύο ερωτευμένες 70άρες το σκάνε απ’τις σπαστικές οικογένειές τους για να νυμφευτούν στον Καναδά. Η ταινία είναι αστεία, τρυφερή, συγκινητική, δίνει ελπίδα για έρωτες που δεν καταλαβαίνουν τίποτα κι όλα τ’αντέχουν και όλ’αυτά τα συνήθως κριντζ που εδώ είναι απλώς ανθρώπινα. Έχει κάπως καλό τέλος. Για λεσβιακά δεδομένα, σχεδόν αισιόδοξο.

 

 

 

  • 5. The heiresses 

Δεν ξέρω πώς να περιγράψω αυτή την ταινία. Έχετε δει αυτές τις κριτικές που απευθύνονται σε στρέιτ και γράφουν πράγματα τύπου ‘είναι μια ιστορία γι’ανθρώπους που ερωτεύτηκαν που τυχαίνει να είναι του ίδιου φύλου’;  Δεν θέλω ν’ακουστώ έτσι αλλά στην συγκεκριμένη ταινία, η ομοφυλοφιλία είναι το δεδομένο μιας και η ίδια η ταινία πραγματεύεται ζητήματα πολύ πιο σύνθετα. Ένα από τα πιο βασικά είναι το τι είναι μια γυναίκα μετά τα 50. Τι όνειρα έχει, τι σκέψεις, τι ματαιώσεις. Μιλάει και για το σεξ εμμέσως. Για την συντροφικότητα. Δεν είναι ταινία να δείτε χαλαρά, θέλει κάποια προσοχή. Απευθύνεται σε ώριμους ανθρώπους, με μπαγκάζια και αυτό δεν είναι συχνό στις λεσβιακές ταινίες. Επίσης, την βρήκα πολύ αισθησιακή μ’έναν διακριτικό τρόπο. 

 

 

Αυτή ήταν η λίστα μου. Άμα σας άρεσε και θέλετε και βρω χρόνο και κρίνει και η ομάδα στο Α,μπα ότι ταιριάζει στο σάιτ, μπορώ να γράψω κι άλλα. 

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in ,

Αξιολογήστε το άρθρο

78 points
Upvote Downvote

31
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
18 Θέματα σχολίων
13 Απαντήσεις θεμάτων
6 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
24 Συντάκτες σχολίων
Ολα μπλεDoppelgangercooltheiaΜοναχική ψυχή Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Κασσάνδρα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εγώ πάντως θέλω να μας γράψεις κι άλλα! 🙂
Πολύ ωραία παρουσίαση!

Τσιχλόφουσκα ροζ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αρχίζω να ανησυχώ για τη λεσβιοσύνη μου 🤪.
Δεν ήξερα καμία από τις ταινίες.
Ευχαριστούμε πάντως για τις προτάσεις!

Chaotic Jester ο Πρόστυχος
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αυτό το “ξερολουκουμική” το κλέβω ανερυθρίαστα, να ξέρεις.

Τα Reaching for the Moon και Bound θα τα δω σίγουρα, thanks!

zero-gravity
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Εικόνων
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Με τη περιγραφή σου θέλω να τις δω όλες!
Ελπίζω να συνεχίσεις να γράφεις.

Bourbourita
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Ευχαριστούμε για τη λίστα και ελπίζω να ξαναγράψεις! Μια παράκληση έχω, μήπως να μην μας λες πως τελειώνουν;

Abbi Abrams
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Advocate

Αχ ναι, συμφωνώ!!! Είναι μεγάλο ξενέρωμα να ξέρεις πώς τελειώνει μια ταινία πριν καν τη δεις. Προσωπικά, το θεωρώ και ανασταλτικό παράγοντα για να επιλέξω να δω μια ταινία. Χαλάει όλη τη διάθεση και την προσμονή για το πως θα τελειώσει και χάνεται το ενδιαφέρον από την παρακολούθηση των χαρακτήρων.

εξωγήινη
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ήρωας

Πες τα Bourbourita! Πράγματι, ωραία η λίστα! Έχω να προσθέσω κι εγώ 3 αγαπημένες με πολύ καλές ερωτικές σκηνές κατά τη γνώμη μου και δυνατές ιστορίες αγάπης: Below her mouth, The Miseducation of Cameron Post, My Days of Mercy. Ψιλοκαλά και τα New York Christmas Wedding και AWOL. Το Disobedience επίσης μου άρεσε αρκετά.
Για τις bi φίλες της αμποπαρεας αλλά και τις straight προτείνω το Colette, υπέροχο, η αληθινή ιστορία της Γαλλίδας συγγραφέως.

MarinaK
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Υπήρξε μια εποχή (ααααχ), που όταν η δουλειά ενός σκηνοθέτη μου άρεσε, έψαχνα και εβλεπα όλες του τις ταινίες. Εχω ανακαλύψει διαμάντια έτσι. Όταν λοιπόν πρωτο είδα το Ματριξ, εκανα το ίδιο και έτσι ανακάλυψα, την πρώτη ταινία των Γουατσοφκι, το Bounty!Πήδηξα απ΄τον καναπε ΄όταν την είδα στην λίστα!!Πολύ ωραία παρουσίαση, πολύ ωραίος τρόπος περιγραφής.

Alethiometer
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Είχα δει το Bound όταν είχε πρωτοβγεί (τω καιρώ εκείνω) και η επίμαχη σκηνή που αναφέρεις, το θυμάμαι, σαν τώρα, με είχε κάνει στα σοβαρά να αμφισβητήσω τον σεξουαλικό μου προσανατολισμό (αν κάποια κοπέλα βρίσκεται σε απορία, αυτή η ταινία θα τις λύσει την απορία).
Πολύ ωραία περιγραφή!

Betty Boop
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Βεβαιότατα ναι, γράφεις πολύ ωραία. Δεν θεωρώ ειδικού ενδιαφέροντος τις λεσβιακές ταινίες. Κάθε άλλο, ακόμη και για στρέιτ γυναίκες δίνουν μια οπτική σχέσης έξω από τα γνωστά στερεότυπα. Μου φαίνεται αναζωογονητικό

Doppelganger
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Έγω δεν είμαι λεσβία αλλα μου άρεσε το Μulholland drive του David Lynch. Να πω όμως ότι είναι αρκετά αινιγματική ταίνια, με ωραίο σεξουαλικό στοιχείο(και όχι μόνο) και έχει να κάνει με την προδοσία

Γιολάντα Ραγιά
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ελευθερία, πολύ ωραία λίστα, μου άνοιξες την όρεξη να τις δω όλες. Να μας ξαναγράψεις!