Ερώτηση αναγνώστριας: “Γίνεται να χάσω γρήγορα 5 κιλά”; Η ερώτηση προέρχεται από την ευκολία με την οποία συνιστώνται επικίνδυνες εξαντλητικές δίαιτες που φιγουράρουν από site σε site και σίγουρα χαρίζουν αναγνωσιμότητα και ελπίδα. Πού βρίσκεται, όμως, η αλήθεια και πόσες παγίδες μπορεί να κρύβει αυτή η ερώτηση; Πάμε να το δούμε λίγο:
Ένα κιλό λίπους αντιστοιχεί σε 9.500kcal.
Ένας μέσος ενήλικας, ας πούμε ότι έχει 2000kcal ημερήσιες θερμιδικές ανάγκες. Δημιουργώντας αρνητικό ισοζύγιο, τρώγοντας δηλαδή τις μισές (1000kcal) σε 9 μέρες περίπου, θα πετύχει απώλεια ενός κιλού λίπους. Εμείς όμως γνωρίζουμε ότι το να τρώει κανείς 1000 kcal την ημέρα μπορεί να δημιουργήσει σημαντικές ελλείψεις σε μακροθρεπτικά και μικροθρεπτικά συστατικά, πόσο μάλιστα αν αυτό συμβαίνει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Άρα είναι πρακτικά αδύνατον να χαθεί λίπος με γρήγορο τρόπο απ’ το σώμα μας.
Κάτι βέβαια που θα μπορούσε να βοηθήσει σημαντικά είναι αντί να μειώσει τη θερμιδική πρόσληψη, να αυξήσει τη φυσική του δραστηριότητα. Αλλά και πάλι όσο και να ασκηθεί κανείς, είναι δύσκολο να παράγει τέτοιο έργο μέσω της άσκησης, ώστε σε σύντομο χρονικό διάστημα να πετύχει μείωση 5 κιλών λίπους. Αυτό θα μπορούσε να αφορά σε αθλητές επιπέδου κι όχι τον μέσο ενήλικα που μπορεί να ασκείται μια ώρα τη μέρα κάνοντας τζόκινγκ, ποδήλατο ή κάποιες ασκήσεις με αντιστάσεις.
Ο μέσος ενήλικας που ακολουθεί μια σχετικά καθιστική ζωή και έχει βάρος περισσότερο απ’ το φυσιολογικό και επιθυμεί για παράδειγμα να απαλλαγεί από 5 κιλά βάρος σε μια εβδομάδα, μπορεί πράγματι να το κάνει να συμβεί. Μάλιστα όσα περισσότερα κιλά έχει κάποιος τόσο πιο εύκολο γίνεται.
Όμως αυτά τα κιλά που θα χάσει, δυστυχώς δε μπορεί να είναι λίπος και ευτυχώς πολύ γρήγορα θα επιστρέψουν στο σώμα του, γιατί αποτελούν στοιχεία απαραίτητα για την εύρυθμη λειτουργία του οργανισμού του, όπως για παράδειγμα το μυικό γλυκογόνο. Ο οργανισμός μας πολύ γρήγορα μετά την περίοδο νηστείας, στην οποία θα το έχουμε υποβάλλει, θα επαναπροσλάβει τα υγρά του και το γλυκογόνο του μέσω υπερφαγίας.
Πολύ συχνά ακούμε να λένε, “δεν πειράζει ας τα χάσω και μετά θα κρατηθώ”. Τα στοιχεία όμως, άλλο πράγμα μας δείχνουν να συμβαίνει τελικά. Δυστυχώς ή ευτυχώς, η απώλεια βάρους, αν χρειάζεται, απαιτεί χρόνο, υπομονή, άσκηση, τροποποίηση της διατροφής που μας οδήγησε στην αύξηση του λιπώδους αδένα και κυρίως αλλαγή στη φιλοσοφία με την οποία προσεγγίζουμε τη φυσική μας κατάσταση.
Αν το συνειδητοποιήσει κανείς αυτό, τότε αυτόματα βρίσκεται στη μέση της διαδρομής και κυρίως δεν μπαίνει στον πειρασμό να αναγκάσει το σώμα του σε εξαντλητικές, επώδυνες δίαιτες που μπορούν να αποβούν επικίνδυνες για την υγεία του τόσο άμεσα, όσο και μακροπρόθεσμα.
* Η Ζωή Γιαννακάκη είναι διαιτολόγος – διατροφολόγος με ειδίκευση στις Διατροφικές Διαταραχές και τη Ψυχογενή Παχυσαρκία, από το National Centre for Eating Disorders της Μ. Βρετανίας. Θα απαντά στις σχετικές απορίες σας, τις οποίες μπορείτε να τις στέλνετε ΕΔΩ
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
