Δεν υπάρχει μέρα που από το timeline μου στο Tik Tok ή στο Instagram να μην περάσει μία timelapse ιστορία κάποιου κοριτσιού ή κάποιας γυναίκας που κατάφερε να χάσει πολλά ή λίγα κιλά. Και μετά να αποκτήσει γράμμωση. Και μετά οριακά να κατέβει στους Ολυμπιαούς με την άρση βαρών. Δεν ειρωνεύομαι. Καθόλου. Ούτε λίγο. Για καιρό δεν τολμούσα να μιλήσω για το άγχος που μου προκαλούν αυτά τα βιντεάκια.
Ποια είμαι εγώ για να κρίνω τις ιστορίες θριάμβου πάνω στα κιλά άλλων γυναικών; Καμία. Βασικά, είμαι κάποια που εδώ και καιρό έχει φορτώσει, λόγω κάποιων προβλημάτων υγείας, 5 κιλά, εκ των οποίων δεν μπορώ να χάσω κανένα. Για την ακρίβεια, 1 χάνω, 1 παίρνω, αλλά τελοσπάντων, το αποδέχθηκα, το παρακολουθώ, με αγκάλιασα, έκανα τράμπα στα ρούχα ένα νούμερο και σχεδόν συμβιβάστηκα με το ότι δεν τα καταφέρνω.
Θα ‘πρεπε, λοιπόν, να πάρω λίγο θάρρος απ’ όλες αυτές τις τρομερές ιστορίες «πριν» και «μετά» που μου σερβίρει ο αλγόριθμος των social μου από τη στιγμή που έκανα το λάθος και στάθηκα πάνω στο πρώτο απ’ όλα αυτά τα βιντεάκια; Πόσο κακός και ζηλόφθονος άνθρωπος ήμουν που δεν αποδεχόμουν τη χαρά και την επιτυχία των άλλων στη μάχη με τα κιλά τους; Άρχισα να αυτομαστιγώνομαι. «Φταις εσύ που είσαι τεμπέλα!» (δεν είμαι η καημένη, την κάνω την προσπάθειά μου). «φταις που είσαι άπιστος Θωμάς» (είμαι), «φταις που δεν κάνεις focus στην προσπάθεια» (λες;).
Σκρολάρω, προσπερνάω, τρώω όσο πιο «κανονικά» μπορώ και βασανίζω τον εαυτό μου λιγότερο. Περιμένω νέα από τον ενδοκρινολόγο έτσι κι αλλιώς. Ο «θρίαμβος» μπορεί να περιμένει. Ή ακόμα και να πάει στο καλό. Όσες τα κατάφεραν μπράβο τους. Και όσες ακόμα πολεμάνε ή δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή, μπράβο και σ’ αυτές. Αρκετά μαστιγωθήκαμε καλοκαιριάτικα.
Και να το πείραμα των «21 ημερών» (21 μέρες συγκεκριμένη άσκηση, συγκεκριμένη διατροφή), και να το hashtag #WhatIeatInADay σχεδόν κόντευα να πειστώ, κοτζάμ γαϊδούρα, ότι έτσι χάνονται τα κιλά. Μετά σκέφτηκα την κόρη μου, την ανιψιά μου που είναι ακριβώς σ’ αυτή την ηλικία που οι διατροφικές διαταραχές παραμονεύουν σε κάθε λάθος εικόνα και κάθε λάθος κουβέντα και άρχισα να ψάχνομαι.
Μήπως δεν ήμουν τόσο κακός άνθρωπος, τελικά; Μήπως όλες αυτές οι ιστορίες «θριάμβου» δίαιτας και γυμναστικής των timeline μου σε Tik Tok και Instagram είναι τόσο καταπιεστικές όσο και οι υποδείξεις για αδύνατο, γραμμωμένο σώμα. Και γιατί σ’ αυτές πρωταγωνιστούν κυρίως γυναίκες; Και γιατί πολύ συχνά το story πηγαίνει ως εξής: “Ο σύντροφός μου με χώρισε, γι’ αυτό αποφάσισα να του δείξω τι έχασε”.
Ρώτησα μία φίλη ψυχολόγο και μόνο που δεν μου χαστούκισε.
«Φαίνονται αθώα, ότι εστιάζουν στη νίκη και στην μάχη ανθρώπων με το σωματικό τους βάρος, αλλά πρακτικά κάνουν ό,τι έκαναν και οι παλιές διαφήμισης δίαιτας: δες πώς ήταν ΠΡΙΝ και δες πώς έγινε ΜΕΤΑ. ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΤΗΣ ΜΟΙΑΣΕΙΣ;», μου είπε και μου λίγο αργότερα την ίδια μέρα μου έστειλε μερικές σκέψεις που τις μοιράζομαι μαζί σας
«Ένας παμπόνηρος τρόπος για να κάνεις τους άλλους να πιστέψουν το ψέμα σου είναι να το λες συχνά, πειστικά, αναμειγνύοντας μέσα και λίγη αλήθεια. Οι δικτατορίες και το μάρκετινγκ (συγνώμη φίλοι διαφημιστές!) το ξέρουν καλά αυτό.
Πρακτικά, ενώ δεν υπάρχει κάτι κακό στο να μοιράζεσαι αυτά τα βίντεο, ωστόσο η επανάληψή τους και η συχνότητα που στα σερβίρει ο αλγόριθμος μπορεί να σε οδηγήσουν σε ψευδείς προσδοκίες και εν συνεχεία σε κατάθλιψη.
Επίσης, δεν υπάρχει τίποτα κακό με το να μοιράζεται κάποιος τι τρώει μέσα στην ημέρα, αλλά! Είναι διατροφολόγος αυτός ο κάποιος; Με τι προσόντα μοιράζεται διατροφικές συμβουλές, πόσω μάλλων προτάσεις για δίαιτα; Για μπάστα λίγο να το δούμε κι αυτό!
Και πόσο ρεαλιστικά είναι αυτά που υποτίθεται ότι καταναλώνει; Και πώς έχει σιγουριά ότι αυτό το διατροφικό πρόγραμμα απευθύνεται σε όσους θέλουν να χάσουν βάρος; Επικίνδυνη τσαρλατανιά, ειδικά αν βγάζουν χρήματα από αυτά τα βίντεο».
Για λίγο ένιωσα λίγη γαλήνη. Το αμετακίνητο της ζυγαριάς μου εξακολουθεί να είναι ένα ζήτημα, αλλά αμετακίνητα εξακολουθώ να με αγαπώ με όσα πάρω και όσα χάσω.
Ρίχνοντας και μια ματιά στα στατιστικά, οι ηλικίες μεταξύ 15 και 25 έχουν τη μεγαλύτερη εμπλοκή με το Tik Tok και οι ηλικίες 25- 35 ετών έχουν τη μεγαλύτερη εμπλοκή με το YouTube και το Instagram. Αυτή είναι επίσης η ηλικιακή ομάδα στην οποία οι διατροφικές διαταραχές είναι πιο συχνές. Μια μελέτη του 2020, για παράδειγμα, ανέδειξε τον αρνητικό αντίκτυπο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στις σκέψεις για το φαγητό και την κατανάλωση τροφής σε μαθητές γυμνασίου.
Δεν είμαι 15, δεν είμαι 25, αλλά την πάτησα. Ψήθηκα και για να πω τη μαύρη αλήθεια, ακόμα πιστεύω όλες αυτές τις ιστορίες «θριάμβου». Όμως, μου κάνει εντύπωση που στο συντριπτικό ποσοστό εμφάνισής τους είναι γυναικείες.
Σκρολάρω, προσπερνάω, τρώω όσο πιο «κανονικά» μπορώ και βασανίζω τον εαυτό μου λιγότερο. Περιμένω νέα από τον ενδοκρινολόγο έτσι κι αλλιώς. Ο «θρίαμβος» μπορεί να περιμένει. Ή ακόμα και να πάει στο καλό. Όσες τα κατάφεραν μπράβο τους. Και όσες ακόμα πολεμάνε ή δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή, μπράβο και σ’ αυτές. Αρκετά μαστιγωθήκαμε καλοκαιριάτικα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Δίαιτες 21 ημερών δεν υπάρχουν, ούτε έχει καμία σημασία πως θα είμαστε σε 21 ημέρες, τι είναι σε 21 μέρες, η δευτέρα παρουσία και μετά πάει, τελειώνει ο χρόνος; Η άσκηση , στα *αντα, προκειμένου να αρχίσει να καίει αρκετά, χρειάζεται να επανενεργοποιηθει ο μεταβολισμός πρώτα, που γίνεται μετά από κάποια περίοδο άσκησης. Εξαντλητικές δίαιτες σίγουρα θα οδηγούν στο τέλος σε ελλείψεις σε macronutrients, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία. Αφήστε που μια εξαντλητική δίαιτα και από την αρχή μπορεί να μη δίνει αρκετά καύσιμα να δουλέψει κάνεις, να νανουρισει κλπ. Δε γίνονται αυτά. Με ενεργοποιημένο μεταβολισμό και μεγάλο καθημερινό calorie burn rate… Διαβάστε περισσότερα »
αυτο το θεμα με τα κιλα ειναι αλλη μια υποκρισια ενασ επιπλεον φασισμος οπως τοσοι αλλοι ολες και ολοι οι χοντροι ειναι οκ και χαλαροι και χαρουμενοι και ευτυχισμενοι που ειναι χοντροι και δεν τους νοιαζει τι λεει ο καθενας κλπ κλπ κ ανεβαζουν φωτος με κοιλιες κωλους… οταν κανουν διαιτα ομως και πεφτουν λιγο τα τριγλυκεριδια και η χοληστερινη μας πρηζουν που εχασαν κιλα και μασ τα κανουντουμπανο παλι ποσο καλοι ειναι ποσο γαματοι ειναι, οτι τα καταφεραν οτι ναναι η υποκρισια και ο φασισμος σε ολου το μεγαλειο και χοντρος σε πρηζω αλλα και λεπτος παλι στα κανω… Διαβάστε περισσότερα »
Απορία: εσένα μέσα στις τόσες υποκρισίες γύρω μας γιατί αυτή η συγκεκριμένη σε τριγκάρει τόσο πολύ;
Είσαι λεπτός και φιτ και χάνεις το συγκριτικό σου πλεονέκτημα αν αυτό δεν αναγνωρίζεται ως προσωπικό σου κατόρθωμα; Μήπως οι άνθρωποι δεν πρέπει να χαίρονται γενικώς, σύμφωνα με το σκεπτικό σου;
Μα δε το ήξερες, ο πιο απλός τρόπος να μην δέχεται κάνεις κριτική είναι να μην κάνει τίποτα απολύτως, να μην εκφράζεται κλπ
Ειδικά αν είναι έτσι λόγω γονιδίων, όχι μόνο δεν είναι προσωπικό κατόρθωμα, αλλά καθαρά θέμα τύχης. Άλλος ένας προνομιούχος με μηδενική ενσυναίσθηση.
Το θέμα είναι να μη στερούνται προσβάσεις, να μην υπόκεινται κοινωνικό αποκλεισμό και να μην ακούνε το μακρύ και το κοντό του καθενός επειδή έχουν παραπάνω κιλά. Είναι γαϊδουρια αυτό όταν γίνεται, για να το πω απλά. Σαφώς και αυτό περιλαμβάνει να ανεβάζουν ότι φωτό γουστάρουν, οποί@ δε θέλει δε χρειάζεται κοίτα τις φωτό άμα χαλιεται . Και με κοιλίες θα ανεβάσουν και με κωλους, ο πουριτανισμός ισχύει από ένα BMI και πάνω δηλαδή; Σαφώς και άμα καποι@ μπει στη διαδικασία να αλλάξει τα κιλά αν θέλει θα το λέει, δε χρειάζεται την έγκριση κανενός. Καμμία υποκρισία, είναι άλλο θέμα… Διαβάστε περισσότερα »
Πόση αγένεια, κακία, μισανθρωπισμός και άγνοια σε ένα σχόλιο…
Κι εμένα μου τα πρήζουν όσοι γράφουν χωρίς σημεία στίξης. Μου τα κάνουν τούμπανα, τσουρέκια, αερόστατα και αλεξίπτωτα πλαγιάς, αλλά τι να κάνουμε τώρα, δε βγαίνω να τους πυροβολώ με το δίκανο. Δηλαδή εσύ γιατί να έχεις την ελευθερία να γράφεις όπως γουστάρεις και να μας γκαβωνεις, και αυτοί να μη μπορούν να ανεβάζουν ο,τι γουστάρουν; Τι σόι προνομιαρα έχεις εσύ, ο κύριος κανένας, ο κύριος δε-μας-νοιάζει-η-γνώμη-σου, που δε μπορούν να έχουν αυτοί; Από όλο το περιεχόμενο του ίντερνετ, αυτό σε στραβωσε; Get a life – and a grammar book, also. Θα με πεις grammar nazi? Θα σε πω body… Διαβάστε περισσότερα »
Ε, Ναι!!!