Αν αποφασίσει να διαβάσει κανείς τον χάρτη της γυναικείας ανατομίας, κατά τη διάρκεια της διαδρομής θα συναντήσει μερικά αναπάντεχα ονόματα -όλα τους αντρικά- που ανέλαβαν να βαφτίσουν μέλη του γυναικείου σώματος.
Και τι ακριβώς κάνει ο Γκαμπριέλε Φαλόπιο -εκ των σημαντικότερων ανατόμων και γιατρών του 16ου αιώνα- στην περιοχή των ωοθηκών; Τι σχέση έχει ο Κασπάρ Μπαρτολίν ο Νεότερος με τα χείλη του αιδοίου; Και κατά πόσο μπορούμε να εμπιστευόμαστε τον Ερνστ Γκραίφενμπεργκ, που στις αρχές του 20ού αιώνα ισχυρίστηκε ότι ανακάλυψε το G-spot;
Γνωστά ή άγνωστα σ’ εμάς, τα ονόματα αυτών των αντρών εξασφάλισαν την αθανασία διά του γυναικείου γεννητικού συστήματος: ο δουγλάσιος χώρος, οι βαρθολίνειοι αδένες και το αιωνίως ακαθόριστο σημείο G φέρουν ξεκάθαρα την υπογραφή τους.
Η πικρή αλήθεια είναι ότι γύρω από τα γυναικεία σώματα βρίσκονται –αν και νεκροί από χρόνια– άντρες ανατόμοι, με τα ονόματά τους να περνούν στην Ιστορία επειδή βάφτισαν ένα γυναικείο όργανο, με τον ίδιο τρόπο που πέρασαν στην αθανασία τα ονόματα μεγάλων εξερευνητών, με τη διαφορά ότι αυτοί χαρτογράφησαν τη γυναικεία ανατομία και τα γυναικεία γεννητικά όργανα ακριβώς όπως μια άγνωστη και απάτητη χώρα.
Άρρενες είναι και οι θεοί που έχουν ταυτίσει το όνομα και τον μύθο τους με το γυναικείο σώμα. Ο θεός του γάμου, κατά την αρχαιοελληνική μυθολογία, λεγόταν Υμέναιος και πέθανε την πρώτη νύχτα του γάμου του. Σ’ αυτόν οφείλει το όνομά της η γυναικεία ανατομική δομή μιας παρθένας γυναίκας. Ο Υμέναιος έλκει το όνομά του από το ρήμα υμένω (=υπομένω), αν και οι σύγχρονοι γλωσσολόγοι στο λήμμα «ὑμήν» αποδίδουν –με αριστοτεχνικές αναλύσεις– την εξήγηση του υμένα, της μεμβράνης.
Ωστόσο, ήταν ο Βεσάλιος, ο πατέρας της σύγχρονης ανατομίας, που ήδη από τον 16ο αιώνα χρησιμοποίησε τον όρο «παρθενικός υμένας» για να περιγράψει τη μεμβράνη που βρίσκεται στην είσοδο του κόλπου κάθε γυναίκας που δεν έχει έρθει ακόμη σε σεξουαλική επαφή.
Είτε αρέσει είτε όχι, στις επιστήμες και ειδικά στην ιατρική οι άντρες (και οι άρρενες θεοί) έχουν αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα τους, σφραγίζοντας με τα ονόματά τους σχεδόν τα πάντα. Από τις επιστημονικές ονομασίες χιλιάδων πλασμάτων και μικροβίων –το βακτήριο της σαλμονέλας, για παράδειγμα, οφείλει το όνομά του στον Αμερικανό κτηνίατρο Ντάνιελ Έλμερ Σάλμον– μέχρι το επαπειλούμενο είδος της ζέβρας που οφείλει το όνομα του στον πρώην Γάλλο Πρόεδρο Jules Grévy. Τώρα, το αν τη σαλμονέλα πρακτικά την ανακάλυψε η βοηθός του Σάλμον δεν φαίνεται να είχε καμία σημασία…
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Κι αυτα ειναι απλα παραδειγματα και σχετικως ακινδυνα στο σημερα αφου ακολουθουν απλως την πρακτικη της ονοματοδοσιας που ειθιστε στο χωρο της επιστημης. Ειναι δηλωτικα μονο για το ποσο απροσπελαστος ηταν ο επιστημονικος χωρος κατα το παρελθον. Λεξεις οπως το αιδοιο απο το αιδως ντροπη η ο κολπος εξαιτιας της υποδοχης του πεους ως αλλου πλοιου που χρησιμοποιουντε ευρεως απο τις γυναικες αντι του πιο ουδετερου ορου μουνι ( η λεξη μαζι με τα παραγωγα της σημασιοδοτειται αρνητικα στην ανδρικη αργκω) ειναι απειρως πιο ενοχλητικα. Οπως και να εχει η γλωσσα ειναι ανδρικο εφευρημα. Οι γυναικες καλουντε απλως να το… Διαβάστε περισσότερα »