Γράφω με κίνδυνο να συγκρουστώ με όλα τα υπέροχα κορίτσια του site, αλλά θα το βγάλω από μέσα μου να τελειώνουμε: λοιπόν, εμένα οι λίστες δεν με βοηθάνε.
Και εξηγώ! Παντού στον κόσμο, και εδώ στο Ampa, οι αναγνώστριες λατρεύουν τις λίστες. “6 τρόποι για να οργανώσεις το γραφείο σου”, “10 τρόποι για να τα βγάλεις πέρα με τον 5χρονο γιο σου”, “8 τρόποι για να αποφύγεις τους τοξικούς ανθρώπους του γραφείου”. Λίστες, λίστες, λίστες παντού, λίστες για όλα.
Τις βλέπω στο κινητό μου, μου τις πετάει η Google, και φυσικά είναι τόσο ωραία γραμμένα όλα αυτά και τόσο εφαρμόσιμα πολλές φορές που παλιά γέμιζα post-it το γραφείο, το ψυγείο, τον καθρέφτη του μπάνιου για να τα θυμάμαι και να τα εφαρμόζω. Ειδικά σε περιόδους που ήμουν πολύ δυστυχισμένη / πιεσμένη / απελπισμένη έκανα την προσπαθειούλα μου μέσα στην ημέρα να εφαρμόζω έστω και ένα για όλα αυτά. Μαντέψτε: τζίφος!
Εκεί άρχισα να πιστεύω ότι δεν μπορεί κάποιο κουσούρι θα έχω, κάποια εργοστασιακή βλάβη, μόνο δική μου, που δεν την είχε κανείς άλλος και απλώς δεν μπορούσα να εφαρμόσω τίποτα απ’ όσα με συμβούλευαν τόσοι ειδικοί, που είχαν διαβεί τον Ρουβίκωνα πριν από εμένα και μου άπλωναν το χέρι τους να το πιάσω και να σωθώ από χίλιες δύο μιζέριες της καθημερινότητάς μου. Την ακαταστασία μου, την αταλαντοσύνη μου στη μαγειρική, την αδυναμία μου να θυμώσω σοβαρά και να βάλω τις φωνές στη συνάδελφο που μου βουτάει τα πράγματα στη δουλειά… Τίποτα! Μηδέν! Ανημπόρια σκέτη! Τυραννία!
Τι φταίει, λοιπόν, που εγώ δεν βοηθιέμαι από τις λίστες; Ποια εντολή δεν αφομοιώνει ο κακοποιημένος μου εγκέφαλος και αρνείται να ανταποκριθεί σε βασικές εντολές τύπου “Έλενα, από σήμερα και για τις επόμενες 10 μέρες θα πίνεις 10 ποτήρια νερό την ημέρα για να ενυδατωθείς επιτέλους σωστά”; Μήπως δεν θέλω πραγματικά το καλό μου; Μήπως δεν θέλω, τελικά, να κάνω τη ζωή μου καλύτερη; Και γιατί επιμένω να διαβάζω λίστες αυτοβελτίωσης, αφού δεν κάνω τίποτα απ’ όλα αυτά που λένε;
Θα το πάω ένα βήμα παρακάτω. Έχω δει άπειρη Marie Kondo. Έχω προσπαθήσει να απομνημονεύσω κάποια από τα κόλπα της στο συμμάζεμα, στο πακετάρισμα, στο ξεσκαρτάρισμα και… έχω αποτύχει πανηγυρικά. Όπως επίσης λατρεύω τα βίντεο στο Tik Tok που σου δείχνουν πώς να δένεις περίτεχνα το φουλάρι / κασκόλ / θηλιά στο λαιμό σου. Και; Και φυσικά δεν θυμάμαι τίποτα μετά και τυλίγω το φουλάρι όπως – όπως ή σπρώχνω τα ασιδέρωτα όλα μαζί στη συρταριέρα για να ξεμπερδεύω γιατί έχουμε και δουλειές, φίλη μου. Αυτό ακριβώς!
Τι εννοώ: με τα χρόνια κατάλαβα ότι οι λίστες είναι για ανθρώπους που έχουν κάποια άνεση χρόνου. Για την ακρίβεια που έχουν πολύ διαθέσιμο χρόνο. Εγώ η χαωμένη δεν προλαβαίνω ούτε να κλάψω. Από την ώρα που ανοίγω το μάτι, το πάω με τα μισάωρα. Σε μισή ώρα να είναι έτοιμο το παιδί, σε άλλη μισή να έχουμε κατέβει, να περάσει το σχολικό, να τον βάλω μέσα και να αρχίσω να τρέχω μέχρι το άγριο βράδυ που όταν θα έχουν κοιμηθεί όλοι -σύζυγος, πιτσιρίκι, σκύλος, καναρίνι- θα έχω στη διάθεσή μου κάτι λιγότερο από 45 λεπτά για να ετοιμαστώ για την επόμενη ημέρα (φαγιά / λογαριασμοί / μπάνιο / ρούχα / καληνύχτα).
Σπανίως έχω την πολυτέλεια να απολαύσω ένα τσιγάρο μέσα στη βραδινή ησυχία κι αυτό με ενοχές – άλλη μέρα θα γράψω για την προσπάθειά μου να το κόψω εντελώς και ελάτε να κλάψουμε όλες μαζί.
Επίσης, κάπου διάβασα (νομίζω στο jotform.com) και ταυτίστηκα ότι οι άνθρωποι πολύ συχνά δεν βοηθιούνται από τις λίστες πρώτον γιατί είναι ανυπόμονοι και δεύτερον για σχεδόν ποτέ δεν μπορούν να υπολογίσουν με ακρίβεια τον χρόνο που θα χρειαστούν για να φέρουν κάτι εις πέρας (ειδικά όταν είναι γονείς).
Τότε γιατί τις διαβάζουμε και μάλιστα τόσο αχόρταγα; Μα, γιατί μας παρηγορούν! Γιατί μας δίνουν μια αίσθηση ότι τα πράγματα -για οποιαδήποτε κατάσταση- μπορούν να γίνουν ιδανικά, βελούδινα, απαλά σαν επιδερμίδα μωρού – για να μην πω τίποτα άλλο. Είναι σαν ένας αόρατος κάποιος να σου λέει “κοίτα! Λύσεις υπάρχουν!”, άσχετα που ένας άλλος αόρατος κάποιος σου σφυρίζει σαν φίδι στο αυτί “ναι, ναι λύσεις υπάρχουν, μόνο που εσύ δεν θες να τις εφαρμόσεις”.
Ακόμα και έτσι, όμως, είναι μια παρηγοριά οι λίστες, ότι κάπου, για κάποιους εκεί έξω όλα κυλάνε κανονικά και σπουδαία, η μπούκλα που φριζάρει έχει 10 τρόπους για να κάτσει φρόνιμη και ο μικρός διαβάζει μόνος τα μαθήματά του, χωρίς να σου φτάσει τον μαύρο κύκλο στο μάτι σε μέγεθος πεπονιού.
Επίσης, να πω ότι υπάρχουν και άνθρωποι που βοηθιούνται από τις λίστες. Απλώς για κακή μου τύχη δεν είμαι εγώ αυτή. Γιατί το ότι δεν είναι απλώς ότι δεν έχω χρόνο. Δεν έχω και πειθαρχία, ορίστε το είπα.
Και τώρα πάω να ψάξω αν υπάρχει κάποια λίστα που να μου προτείνει “10 τρόπους να ηρεμήσεις μετά το άνοιγμα του λογαριασμού της ΔΕΗ”. Και να αφορά και τον εκκαθαριστικό!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αν μη τι άλλο, γράφεις πού ωραία, με χιούμορ (πικρό…), ωραία δομημένο λόγο ΚΑΙ παραγράφους ΚΑΙ στίξη. Δεν ξέρω, εμένα με βοηθάνε λίστες του τύπου “Τι χρειάζομαι από το σούπερ μάρκετ”, “Εκκρεμότητες στο σπίτι” (από το να αλλάξω φωτιστικά/τέντες, να βάψω κάτι, ως να πετάξω άχρηστα -αλλά αυτό σε βάθος χρόνου). Δηλαδή, αλλάζω τέντες τον Μάιο πχ & έχω στο νου μου (στη λίστα) να βρω φωτιστικά μέσα στη χρονιά, να βάψω το κάτι που θέλω μέσα στο καλοκαίρι, ας πούμε… Πιο πολύ για την ικανοποίηση που σου δίνει το να διαγράφεις τα καμωμένα. Ακατάστατη, απύθμενα αναβλητική & αρκετά ανοργάνωτη… Διαβάστε περισσότερα »