Το να νιώθουμε τύψεις είναι μία ανθρώπινη συνθήκη που μας κρατάει μακριά (συνήθως) από πληγωτικές συμπεριφορές και έχει πολλά να πει για τη συναισθηματική μας νοημοσύνη. Πολύ συχνά, ωστόσο, οι τύψεις γίνονται η αρένα πάνω στην οποία συνθηκολογούμε και αφήνουμε να πέσει κάθε προσωπικό μας οχυρό, μόνο και μόνο επειδή μας πίεσαν, μας έφεραν σε δύσκολη θέση, μας έκαναν να νιώσουμε πολλές ενοχές: αυτό είναι το guilt-tripping και πρόκειται για μία από τις πιο τοξικές μορφές συμπεριφοράς προκειμένου αυτή ή αυτός με τον οποίο συναλλασσόμαστε να πάρει αυτό που θέλει.
Χρόνο; Θελήματα ή αγγαρείες; Ανταλλάγματα; Το guilt-tripping, το να βουλιάξουμε δηλαδή στις ενοχές μας και ενώ δεν ευθυνόμαστε, είναι το απόλυτο εργαλείο απομύζησης ενέργειας, χρημάτων, χρόνου και ψυχικών αποθεμάτων. Σύμφωνα μάλιστα με την ψυχοθεραπεύτρια Bobbi Banks, η οποία αρθρογραφεί σε έντυπα όπως το Dazed και ο Independent, είναι ένα ύπουλο παιχνίδι, χωρίς κανόνες, στο οποίο βρίσκεσαι να παίζεις παρά τη θέλησή σου, μόνο και μόνο επειδή κανείς δεν σου εξήγησε τα σημάδια, τα οποία σε σέρνουν σ’ αυτό το παιχνίδι.
Σύμφωνα με την ίδια, το guilt-tripping είναι ένα εργαλείο για εκείνους που δεν έχουν πρόθεση να συγκρουστούν ευθέως μαζί σου, αλλά μπορούν να διατυπώσουν τον θυμό, τον εκνευρισμό, τον φόβο, ακόμα και την οργή τους, ωστόσο με τρόπο που θα τους εξασφαλίσει τη νίκη από την πρώτη κιόλας κίνηση και έχοντας εξ αρχής τοποθετήσει τον εαυτό τους στη θέση του θύματος…
Η Banks εξηγεί ότι ο “αντίπαλός” σου είναι κάποιος που συνήθως είτε είναι είτε νιώθει μειονεκτικά απέναντί σου, οπότε με το παιχνίδι των ενοχών στόχος είναι να σε κάνει να νιώσεις ντροπή για την (όποια) υπεροχή σου και να σε θέσει υπό τον έλεγχο του. Ναι, αλλά πώς;
Η ψυχοθεραπεύτρια δίνει 5 σημάδια που πρέπει να σε κάνουν να σκεφτείς.
– Θυμάται όλα σου τα λάθη, τις πλέον απίθανες στιγμές και συνήθως όταν πρόκειται να σου ζητήσει κάτι. Δεν έχει σημασία που αυτά τα λάθη είναι άσχετα με την περίσταση: είναι εκεί για να σου τα υπενθυμίσει προκειμένου να ελαχιστοποιήσει τις πιθανότητες μίας άρνησής σου.
– Όπως είπαμε και παραπάνω δεν συγκρούεται μαζί σου ευθέως. Είναι πολύ πιθανό να εφαρμόσει την “τιμωρία της σιωπής”, να σε αγνοεί και να σε εξαιρεί απ’ οποιαδήποτε δραστηριότητα μέχρι να καμφθεί η αντίστασή σου και να συνθηκολογήσεις.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
– Κλαίει, υποφέρει φανερά, δεν κρύβει τη λύπη και τη δυσαρέσκειά του. Να ένα μοτίβο που πολλοί από εμάς έχουμε ζήσει σπίτι μας με τη μητέρα που έχει την καρδιά της, τον πατέρα που του ανεβαίνει η πίεση επειδή κάνουμε κάτι με το οποίο δεν συμφωνεί και πάει λέγοντας.
– Σου υπενθυμίζει πόσα του χρωστάς. Πόσο ήταν εκεί για εσένα όταν το χρειάστηκες και πόσο εσύ δεν θες να ανταποδώσεις.
– Δεν θέλει να λύσετε το ζήτημα, γι’ αυτό και αποφεύγει την πραγματική επικοινωνία με επιχειρήματα και λογική. Σε μία λογική κουβέντα θα είναι ο χαμένος της υπόθεσης και φυσικά δεν θα σου κάνει τη χάρη.
Ωραία, λοιπόν! Και πώς το παίζουν αυτό το παιχνίδι, αφού δεν υπάρχουν κανόνες; Σύμφωνα με τη Banks η μόνη λύση είναι τα όρια, όσο κι αν αποφεύγει η άλλη πλευρά να τα διακρίνει.
“Το σημαντικό εδώ είναι να υπενθυμίζεις στον εαυτό σου ότι όλη αυτή η μανιέρα αντανακλά την αδυναμία του άλλου ανθρώπου να εκφράσει τις ανάγκες του με υγιή τρόπο. Αυτό δεν είναι κάτι που αφορά εσένα. Όσο λιγότερο προσωπικά παίρνεις αυτές τις συμπεριφορές, τόσο πιο εύκολα θα μπορέσεις να πάρεις αποστάσεις. Το σημαντικό είναι να θέσεις τα όρια σου και όσο και αν το άλλο άτομο δεν το επιθυμεί, να επικοινωνείς άμεσα και ουσιαστικά. Αν αυτά τα όρια παραβιάζονται, τότε μένεις μακριά”, εξηγεί.
Οπότε, δεν χρειάζεται να νιώθεις τύψεις πια, ειδικά για πράγματα και καταστάσεις για τις οποίες δεν ευθύνεσαι.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
