Να ξεκινήσω ξεκαθαρίζοντας κάτι: δεν έχω πρόβλημα με τις τρίχες καμιανής. Και κανενός επίσης. Θέλω να πω δεν το θεωρώ σημάδι βρωμιάς, παραίτησης και ό,τι άλλο, δεν ξέρω κι εγώ τι. Εκείνο που ξέρω πολύ καλά είναι ότι πριν από χρόνια η θεια μου η Κατερίνα εμφάνισε πρησμένο λεμφαδένα στη μασχάλη και τελικά αποδείχθηκε ότι το είχε παραξηλώσει και με τα αποσμητικά και με τις ξυριστικές. Όταν ο γιατρός της συνέστησε να σταματήσει, το έκανε και βρήκε την ησυχία της, γενικώς.
Επίσης, δεν έχω πρόβλημα με όσες επιλέγουν να αποτριχώνονται με κάθε πιθανό τρόπο. Είμαι μία από αυτές. Αλλά περνάω και τις περιόδους που δεν προλαβαίνω ούτε “αχ” να κάνω και φρύδια, μασχάλες, μπικίνι, πόδια, μπορούν με άνεση να συναγωνιστούν τα αντίστοιχα του συζύγου και να ανταλλάσσουμε απόψεις για τις μοχέρ μπλούζες μου και για τη σημασία του μύστακα στις μετα-πατριαρχικές κοινωνίες.
Κάθε φορά, λοιπόν, εντυπωσιάζομαι από τα σχόλια που γράφονται με μεγάλη προθυμία και ακόμα μεγαλύτερη αηδία να προσθέσω, στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, όταν προκύπτει θέμα με γυναίκα που επιλέγει να μην ξυρίζει τις μασχάλες της. Ή το αιδοίο της. Ή να μη βγάζει τα φρύδια της. Ή να αφήνει τα πόδια της τέρμα αξύριστα.
Τι είναι όλα αυτά τα “ίου” και τα “βρωμιάρα” και τα “μπλιαξ αηδία”; Ό,τι θέλει κάνει η καθεμιά με το σώμα της και συγνώμη που το φέρνω στο τραπέζι και δεν το μάθατε από εμένα, αλλά ναι, η φύση φυτρώνει τρίχες για κάποιον λόγο σε όλα αυτά τα σημεία και είναι σχετικά πρόσφατη και φορετή αυτή η αντίληψη ότι το αποτριχωμένο είναι και το ενδεδειγμένο.
Χθες, πάλι και ακόμα μία φορά την πλήρωσε η Λούρδη. Έβλεπα τα μανιασμένα σχόλια σε ελληνικά και σε ξένα Μέσα Ενημέρωσης, από τη Lifo μέχρι τους New York Times, για το πώς αυτή η κοπέλα “πουλάει” το θέμα της αξύριστης μασχάλης, όχι για να κάνει statement, αλλά για να προκαλέσει την προσοχή και μοιραία το μυαλό μου έτρεχε σ’ εκείνη την παλιά φωτογραφία της Σοφίας Λόρεν, που αν και καλλονή, στο σήμερα βρέθηκαν αρκετοί να αμφισβητήσουν τα πάντα σ’ αυτή τη γυναίκα ακριβώς εξαιτίας μερικών τριχών. Πόσο ανώριμο, κακομαθημένο και ψευτο-εστέτ όλο αυτό!
Και μετά πάλι σκεφτόμουν εκείνη την υπέροχη διαφήμιση εταιρείας αποτρίχωσης που σου έλεγε ότι όλα καλά είτε θέλεις να αποτριχώνεσαι είτε όχι. Γιατί τόσο μένος με τις τρίχες και κυρίως τις γυναικείες; Γιατί έχουμε συνδέσει τη γυναικεία τριχοφυΐα με το παράτημα, την κακή αισθητική και κυρίως την ελλιπή υγιεινή; Γιατί ποτέ, λοιπόν, δεν μιλάμε για τις αντρικές τριχάρες, όταν ας πούμε τις βλέπουμε στα μούσια ξακουστών σεφ και στα χέρια γιατρών;! Γιατί δεν λέμε “δεν κάθομαι να με χειρουργήσει αυτός με τις τριχάρες” ή “δεν τρώω ούτε μπουκιά από αυτόν εδώ τον τύπο που έχει τρία κιλά γενειάδα”;
Γιατί πολύ απλά κανείς δεν έχει την απαίτηση απ’ όλους αυτούς να είναι κάπως, για να είναι διαπρεπής. Όσες από εσάς σε νεαρή ηλικία είχατε την τύχη να διαβάσετε κόμικ της ισπανίδας σκιτσογράφου Μαϊτένα, θα ξέρατε ότι η τρίχα δεν ενοχοποιείται στο γυναικείο πόδι / χείλος / μπικίνι / μασχάλη, μόνο όταν συνοδεύεται από αδεκαρίες, εργασιακά προβλήματα και συντροφική μοναξιά.
Μόνο κάποια αποτυχημένη / μόνη / χαμηλού εισοδήματος δικαιολογείται σ’ αυτή την τριχωτή κατάσταση. Η Λούρδη, όμως, χαλάει το στερεότυπο. Η τρίχα της είναι κράχτης ή αποτέλεσμα κάποιας συστημικής βλάβης. Τι κακό να βρήκε μια κοπέλα με τόσα χρήματα και αφήνει τη μασχάλη και τα πόδια της να γίνουν δάσος της Βουλώνης;
Εντάξει, φτάνει πια με αυτές τις αηδίες, ειλικρινά. Η τρίχα μπορεί να είναι και statement, μπορεί και όχι. Μπορεί η άλλη να μη θέλει να δαπανά ούτε λεπτό από τον χρόνο της σε αυτή τη διαδικασία και είναι ΟΚ. Μπορεί να υποφέρει από ερεθισμούς, μπορεί και να μην συμβαίνει τίποτα από αυτά. Είναι εντυπωσιακό το πόσο trigger κάνει μία τριχωτή γυναικεία μασχάλη, αλλά είναι και κουραστικό πια και κυρίως είναι ξεκάθαρο, εύγλωττο, ασυμμάζευτο και επιθετικό body shaming.
Ξυραφάκια μέσα. Και χαλάουες και αποτριχωτικές. Όπως θέλουμε θα ζήσουμε και κυρίως εμείς ποτέ δεν είπαμε κάτι για τις τρίχες στη μύτη σας και στ’ αυτιά σας – για να μην επεκταθώ και στα σημεία πάνω από τους νεφρούς, που δεν το λες και ωραίο θέαμα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Τι υπεροχη η διαφημιση που αναφερεις και τι υπεροχη και η Μαϊτένα με τα τοσο ρεαλιστικα κομικς της- την ανακαλυψα στην late εφηβεια μου κ ηταν το πρωτο βημα προς την απενοχοποιηση πολλων πραγματων που θεωρουσα αδιανοητα, οπως πχ οι τριχες. Θυμαμαι τοτε, αν μου ξεφευγε μιση τριχα στο γονατο πεθαινα, νομιζα οτι ολη η παραλια κοιταει την τριχα μου 😂. Νομιζω οτι η ολη γκρινια εχει να κανει με την καραμελα των τελευταιων χρονων οτι “δε με πειραζουν οι γκει/τριχες/κιλα, με πειραζει οτι πανε να μας τα πλασαρουν ολα σα φυσιολογικα”. Λες κ δεν ειναι οντως φυσιολογικα ξερω γω.… Διαβάστε περισσότερα »
Κι εγώ το ίδιο πιστεύω πάντως. Μπορεί να στεναχωρηθει λίγο που δεν θα την φλερτάρει ο Μπάμπης απο τα Πατήσια, αλλά να κλάψει όχι,δεν το πιστεύω 😂🤭
Μόλις χτες είχα συζήτηση με τον έφηβο γιο μου σχετικά, με αφορμή την παρατήρηση ότι μικρά κορίτσια αρχίζουν από μικρές αποτρίχωση. Του έκανα λόγο και για αυτήν την τάση να αφήνουν γυναίκες αξύριστες μασχάλες, μερικές του είπα επιλέγουν να βάφουν τις τρίχες, πχ μπλε. Χασκογέλασε αλλά η μόνη απορία που είχε ήταν η φυσική απορία, δλδ γτ έχουμε άντρες και γυναίκες τρίχες στις μασχάλες και στα γεννητικά όργανα και γτ εμφανίζονται στην εφηβεία και δεν τις έχουμε εκ γενετής. Σε τι χρησιμεύουν; Του είπα ότι μπορεί να μην χρησιμεύουν και σε τίποτα, υπάρχουν όμως θεωρίες περι μικροβιακης χλωρίδας που φαίνεται… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν με πειράζουν καθόλου οι τρίχες. Η μόνη παρατήρηση που έχω κάνει τόσα χρόνια, αυτό που έχω δει δηλαδή, είναι ότι οι μοναδικές στιγμές που μυρίζει η μασχάλη αφόρητα είναι με τρίχες. Προσωπικά είμαι αρκετά ατριχη κ εκτός από λίγες φορές δεν με έχω μυρίσει έντονα. Όμως καλοκαιριατικα λόγω δουλειάς έχουν έρθει πολλοί κ πολλές που ούτε αποσμητικό δεν βάζουν. Γτ με ενοχλούν οι τρίχες στις μασχάλες κ στους άντρες εμένα. Αυτά.