Η σχέση μου με τη συγκέντρωση δεν είναι μια σχέση σταθερή. Είμαι σε μια συνεχή κατάσταση μάχης. Παλεύω για να τη βρω, την επιδιώκω, την ψάχνω, τη βρίσκω, ωστόσο μετά από λίγο έρχεται κάποιος αντιπερισπασμός, στρογγυλοκάθεται πάνω της και εγώ παλεύω να την ξεμπλοκάρω.
Η φάση αυτή δεν είναι καινούργια, υπάρχει από τότε που ήμουν παιδί, θυμάμαι πρώτη δημοτικού να ρεμβάζω από το παράθυρο και να φαντάζομαι τη μάνα μου να τρέχει να με πάρει από την τάξη και από την πλήξη που μου δημιουργούσε η αίθουσα με τα κοντά κουρτινάκια. Μεγαλώνοντας, κοιτώντας το παράθυρο φαντασιωνόμουν και άλλους “διασώστες” και άλλες επείγουσες καταστάσεις, που θα με έσωσαν από τη βαθιά πλήξη που μου προκαλούσε το σχολείο.
Στο γυμνάσιο δε, είχα πια ξεσαλώσει, το μυαλό μου δεν μαζεύοταν με τίποτα. Στην ώρα των μαθηματικών, ο καθηγητής, με τη βαριά φωνή κάθε φορά που με τσάκωνε να τσεκάρω τον άδειο δρόμο με ρωτούσε «τι κοιτάς έξω παιδί μου, θα το φέρει ο βλάχος το τυρί;».
Η συγκέντρωσή μου με τα χρόνια, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις σπουδές, τις υποχρεώσεις, έχει μπει σε μια πολύ καλύτερη φάση. Από παιδί διάβαζα εξωσχολικά, από Άλκης Ζέη και ανατριχίλες, Χάρι Πόττερ και τα Πάθη του Νεαρού Βέρθερου. Πολλές φορές δυσκολεύομαι να μπω στον “κόσμο του βιβλίου” γιατί ο εγκέφαλος μου με το που ηρεμώ και πάω να στρωθώ ξεκινάει και παίζει μαντολίνο, μου στέλνει χασμουρητά, άσχετες σκέψεις, αναλαμπές και φλασιές.
Όσο και αν με ενδιαφέρει το περιεχόμενο, ο εγκέφαλός μου με σπαμάρει με «άσχετες πληροφορίες» σαν ειδοποιήσεις από αυτές που λαμβάνω στο κινητό. Μια απογοήτευση, πάλι πήρα βιβλίο που το άνοιξα και μετά από μερικές σελίδες το έκλεισα. Τι έγινε τώρα; Σταμάτησα να απορροφώ γνώση και πληροφορίες; Θα υποταχθώ έτσι στην ατίθαση φύση του εγκεφάλου μου; Ερχεται Σαββατοκύριακο και εγώ πάλι κάνω οτιδήποτε άλλο από το να στρωθώ και να μπω σε έναν άλλο κόσμο, να μάθω κάτι. Πάλι θα βρω τρόπο να ξεφύγω από τη διαδικασία που διαμορφώνει τον «κορμό» της προσωπικότητας μου.
Πώς να γυρίσω το παιχνίδι; Πώς να περιορίσω τη ζημιά; Έψαξα και τελικά βρήκα κάτι που με βοηθάει τελευταία αρκετά για να πειθαρχήσω (και εγώ και αυτό το αναρχικό που υπάρχει στο κεφάλι μου).
Η απάντηση ήρθε από το scrolling στο Tik Tok, είναι πραγματικά κουλ και μάλιστα σύμφωνα με το βίντεο το κόλπο έρχεται δια στόματος Neil Gaiman του best seller συγγραφέα σύμφωνα με τους New York Times.
Σύμφωνα με τον ίδιο το χρησιμοποιεί κάθε μέρα για να γράψει. Το βίντεο εξηγεί: «Ξεκινάμε με το καθίσουμε μπροστά στον υπολογιστή, στο βιβλίο, τον καμβά και ο κανόνας είναι ο εξής: Μπορείς να μην κάνεις τίποτα, ή να δουλέψεις. έτσι μπορείς να κάτσεις και να κοιτάξεις προς το παράθυρο και η εναλλακτική σου είναι να δουλέψεις. ούτε τηλέφωνο, ούτε τουίτερ, μετά από λίγο (όσο προπονημένος και να είσαι, βαριέσαι και μπαίνεις σε διαδικασία παραγωγής αφού θες να δώσεις στον εγκέφαλο σου να κάνει κάτι.
@pursuitofbetter Cool tip for FOCUS from an NYT bestselling author #productivity #motivation #entrepreneurship #writing #fyp ♬ original sound – Pursuit of Better
Σιγά – σιγά κόλπο πιάνει, βασικά διαβάζω την «Γενναιοδωρία της Γοργόνας» του Ντένις Τζόνσον χωρίς να χρειαστεί να διαβάσω την ίδια σελίδα ξανά και ξανά και αυτή είναι μια μικρή βελτίωση, άραγε θα το τελειώσω;
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
