“Οι χημικές δίαιτες λειτουργούν όντως; Κι αν “ναι”, από ποια λογική διέπονται;”
ΑΠΟ ΤΗΝ – Άννα Ν.
______________
Οι χημικές δίαιτες δεν έχουν καμία χημική λογική ούτε στον σχεδιασμό τους ούτε στις τροφές που επιλέγονται.
Προάγουν τη χαμηλή θερμιδική πρόσληψη και τη μονοφαγία κι αυτό είναι κάτι που μπορεί να γίνει πολύ επικίνδυνο. Συνήθως δεν προτείνονται από μη επαγγελματίες.
Τρόποι για να χάσει κανείς βάρος ή να σταθεροποιήσει τα κιλά του υπάρχουν πάρα πολλοί, όταν το αποφασίσει.
Το θέμα είναι ποιος απ’ όλους αυτούς μπορεί να εκπαιδεύσει έναν άνθρωπο στο πώς μπορεί να τρέφεται υγιεινά, όχι κατά διαστήματα, αλλά ως μακρόπνοο πλάνο και φιλοσοφία ζωής.
Δεν είναι τυχαίο ότι μέσα από έρευνες βλέπουμε ότι στους εκατό ανθρώπους που αποφασίζουν να ξεκινήσουν δίαιτα ή διατροφή, οι δέκα θα το πετύχουν και ένας είναι αυτός που τελικά θα καταφέρει να διατηρήσει το αποτέλεσμα.
Αυτό συμβαίνει γιατί κάθε τέτοιο μοντέλο δίαιτας, είτε αυτό σημαίνει να τρώω πέντε μέρες μόνο κοτόπουλο κι άλλες πέντε μόνο ρύζι, είτε να κόψω για πάντα το ψωμί και τα ζυμαρικά στερεί όλα εκείνα τα πολύτιμα θρεπτικά συστατικά που έχει ανάγκη ο οργανισμός μας για είναι πνευματικά, νοητικά και σωματικά υγιής.
Ακόμα κι αν κάποιος πετύχει να μειώσει το σωματικό βάρος του μέσω της μείωσης θερμίδων και της μονοφαγίας, δίνοντας το αποθηκευμένο λίπος στην κυκλοφορία του αίματος εκεί θα χρειαστεί οξυγόνο για να μπορέσει να διασπαστεί μέσω ενός ικανού μεταβολισμού.
Με τέτοιο στρες που θα έχει προκαλέσει η στέρηση, σημαντικές ελλείψεις επί μακρόν σε μικροθρεπτικά συστατικά και χωρίς την απαραίτητη άσκηση, αυτό είναι πρακτικά αδύνατον να συμβεί.
Πολύ σύντομα θα επιστρέψει πίσω στις λιποαποθήκες του οργανισμού μας και ίσως αυτό συμβεί και πιο άναρχα. Θα χαθεί δηλαδή η αρμονία του σωματότυπου μας διότι όταν παίρνουμε σε μικρό χρονικό διάστημα έστω και λίγα κιλά (4-5 ) αυτά “τοποθετούνται”, λόγω της παραπάνω διεργασίας στην περιφέρεια και στη μέση.
Η διατροφή που φαίνεται να έχει καλύτερο αποτέλεσμα είναι αυτή που είναι κοντά στις διαμορφωμένες συνήθειες του ατόμου που την κάνει.
Αυτή που βοηθάει να γίνεται ένα βήμα τη φορά ακόμη κι αν το αποτέλεσμα δεν είναι άμεσο.
Τι νόημα έχει αν ένας άνθρωπος που δεν έχει φάει ποτέ μαρούλι, φάει για πέντε μέρες αποκλειστικά μαρούλι δοκιμάζοντας τις αντοχές του. Και μετά τι; Τι πιστεύουμε ότι θα συμβεί; Αυτό πρέπει να αξιολογήσουμε πριν επιλέξουμε το είδος διατροφής ή το διαιτητικό μοντέλο που θα ακολουθήσουμε.
Το μυστικό κρύβεται στο ποιος είναι πραγματικά ο στόχος μας. Για να πετύχουμε ένα άρτιο πνευματικά, νοητικά και σωματικά αποτέλεσμα με τις δυνατότητες που μας δίνει η τροφή μας, ποιες συνήθειες είμαστε έτοιμοι να τροποποιήσουμε.
* Η Ζωή Γιαννακάκη είναι διαιτολόγος – διατροφολόγος με ειδίκευση στις Διατροφικές Διαταραχές και τη Ψυχογενή Παχυσαρκία, από το National Centre for Eating Disorders της Μ. Βρετανίας. Θα απαντά στις σχετικές απορίες σας, τις οποίες μπορείτε να τις στέλνετε ΕΔΩ
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
