Το νέο διαδόθηκε σαν τη φωτιά και εκατομμύρια γυναίκες σε όλον τον κόσμο ευχήθηκαν άντε και στα μέρη μας, όταν προέκυψε ότι η Ισπανία αναμένεται να γίνει η πρώτη χώρα που θα δίνει τριήμερη άδεια από την εργασία σε γυναίκες που υποφέρουν από συμπτώματα βαριάς περιόδου.
Όπως έγινε γνωστό, τα μέτρα αναμένεται να εγκριθούν από την ισπανική κυβέρνηση την επόμενη εβδομάδα και εδώ ανάμεσα σε επευφημίες και ελπίδες η κίνηση να βρει μιμητές, αρχίζουμε να ανακαλούμε στη μνήμη μας όλες εκείνες τις φορές που μία παρόμοια είδηση είχε κάνει τον γύρο των media. Μήπως θυμόμαστε λάθος;
Για να θυμηθούμε, λοιπόν:
Ήδη από το 2017, Ιαπωνία, Νότια Κορέα, Ινδονησία, Ζάμπια ήταν κάποιες από τις χώρες που συζητούσαν την ψήφιση αντίστοιχου νόμου που θα απαιτούσε από εταιρείες ιδιωτικού και δημοσίου δικαίου να παρέχουν τριήμερες άδειες σε γυναίκες που υποφέρουν από πόνους και συμπτώματα βαριάς περιόδου.
Επίσης, κάτι αντίστοιχο είχε συζητηθεί και από το ιταλικό κοινοβούλιο, ενώ στην Ινδία αρκετές εταιρείες έχουν υιοθετήσει αυτήν την πολιτική, προκειμένου να προσφέρουν ποιότητα ζωής στις εργαζόμενες τους.
Γενικώς, θα έχει τεράστια σημασία η αντοχή στον χρόνο του παραδείγματος της Ισπανίας, καθώς ουδέποτε προτάθηκε, συζητήθηκε ή εγκρίθηκε αυτή η τολμηρή πρωτοβουλία χωρίς να προκληθούν αντιπαραθέσεις.
Κάποιοι μάλιστα ισχυρίζονται ότι παρά τις αγαθές και καλοπροαίρετες διαθέσεις αυτής της πολιτικής, είναι πολύ πιθανό τέτοια μέτρα να μετατραπούν σε εμπόδια στην καριέρα των γυναικών, ενώ πολύ πιθανό να αυξήσουν τις προκαταλήψεις εναντίον τους.
Το ακόμα πιο παράξενο εδώ είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζεται ο πόνος της εμμήνου ρύσεως, με αντιδράσεις που περίπου θυμίζουν το “τι θα πει ο κόσμος;”. Κόντρα δηλαδή στην ποιότητα ζωής μιας γυναίκας, η οποία είτε υπολειτουργεί στο εργασιακό περιβάλλον είτε απλώς δεν δύναται να εργαστεί από την ένταση των συμπτωμάτων, βρίσκεται το επιχείρημα “πώς θέλεις να σε πάρουν σοβαρά, αν αντιμετωπίζεις την περίοδο ως αρρώστια;”.
Ενδεικτικά αυτών των αντιλήψεων ήταν τα αποτελέσματα έρευνας που διεξήχθη το 2012, όπου προέκυψε ότι το 20% των γυναικών αντιμετωπίζουν τόσο έντονους πόνους κατά τη διάρκεια της περιόδου τους, ώστε δυσκολεύονται να ανταπεξέλθουν ακόμα και σε απλές καθημερινές δραστηριότητες.
Ωστόσο, το να θεσπίζονται τόσο σαρωτικές συνολικές πολιτικές μοιραία οδηγούσε στο παράδοξο συμπέρασμα, ότι κάθε γυναίκα που έχει περίοδο, εκείνες τις μέρες ασθενεί…
Τότε, η Carla Pascoe, μέλος της ερευνητικής ομάδας του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης είχε βρεθεί να συμπεραίνει ότι, «καλό θα ήταν οι γυναίκες που αντιμετωπίζουν βαριές περιόδους να παίρνουν άδεια, χωρίς αυτό να αποτελεί γενικευμένη πολιτική»…
Φυσικά από τότε που η κ. Pascoe διατύπωνε αυτή την άποψη έχει περάσει πολύς καιρός. Τα θέματα λειτουργίας του γυναικείου σώματος και το πώς αυτό μπορεί να βιώνει μη κακοποιητικές εμπειρίες είναι στο προσκήνιο συχνότερα από ποτέ. Αν πρέπει να βρεθεί μία σωστή λέξη γι’ αυτό που αποκαλούμε βαριά περίοδο είναι ότι το σώμα αδυνατεί. Αδυνατεί να είναι όσο δυνατό μπορεί να είναι τις υπόλοιπες μέρες του μήνα, χωρίς αυτό να σημαίνει πάντα ότι ασθενεί.
Κάθε γυναίκα, μία διαφορετική περίπτωση και μια διαφορετική περίοδος, όμως, η λογική λέει ότι αν το μέτρο ισχύει για μία και ιατρικώς αποδεικνύεται, τότε ισχύει για όλες και κουράγιο στην τολμηρή ισπανική κυβέρνηση που καλείται να τα βάλει κυριολεκτικά με όλον τον κόσμο.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εδώ συζητάμε ακόμα το μην απολύονται έγκυες γυναίκες, ποιά άδεια περιόδου; Μόνο στα όνειρα….
Για να ξεκινήσω την κουβέντα: αναρωτιέμαι πως μπορεί να εφαρμοσθεί στην Ελλάδα με τον τρόπο σκέψης που έχουν οι επιχειρηματίες – πέρα από την τυπική υποχρέωση (μια ανάλογη είναι ο σεβασμός του ωραρίου ή η πλήρης ασφάλιση). Και φυσικά με βάση άλλες ερωτήσεις που έχουμε δει εδώ πως θα χειρίζονται οι ενδιαφερόμενες το θέμα – όταν στην καθημερινότητα χρησιμοποιούνται τόσοι ευφημισμοί.