Λοιπόν, αυτό εδώ δεν είναι ακόμα ένα post για τη yoga από κάποιον γκουρού. Από κάποιαν που διδάσκει και έχει εντρυφήσει βαθιά στα διαλογιστικά μονοπάτια. Όχι. Είναι ένα κείμενο από κάποια που κάπως το προσπαθεί εδώ και κάτι χρόνια, πότε της βγαίνει, πότε όχι, σχεδόν πάντα αισθάνεται ευγνωμοσύνη και ανακούφιση, αλλά έχει περάσει κι από διάφορα στάδια.
Γιατί ναι μεν όλοι οι καλοί instructors σου λένε αυτά που πρέπει να κάνεις, σου βελτιώνουν την κίνηση, σου ξεμπλοκάρουν την αναπνοή, σε βοηθάνε να κάνεις σωστά την κάθε asana, αλλά μέχρι να φτάσεις στο namaste είναι κάπως δύσκολο να θυμάσαι ότι yoga σημαίνει σύνδεση και εσύ αποσυνδέεσαι και κάνεις τα δικά σου.
Κάπως έτσι σε βρίσκουν μερικές ατυχίες και κάποιες ντροπές που ούτε στον / στην / στο@ instructor δεν τολμάς να πεις και βασανίζεσαι για καιρό μέχρι να γίνεις η yogini που θες, μα τον Ganesha, και εξηγώ αμέσως!
1- Σκέφτεσαι πώς δείχνει το σώμα σου σε κάθε asana. Αντί να συγκεντρωθείς στην αναπνοή και στον κύκλο σου, σκέφτεσαι τι άσχημα φαίνεται εκείνο εκεί το παχάκι στον μηρό. Πώς πετάει ο πωπός στη στάση του παιδιού. Πόσο δύσκολο είναι να ξεκολλήσει το πηγούνι από το στομάχι και εκεί ακριβώς σε πιάνουν ενοχές για το χθεσινοβραδινό πιτόγυρο. ΜΗ! Τώρα δεν πρέπει να σε νοιάζουν όλα αυτά. Το κάνεις για ‘σένα. Σα να μη σε βλέπει κανείς. Και επίσης κανείς δεν έχει χρόνο να ασχοληθεί με το δικό σου παχάκι και τον δικό σου πωπό. Αναλογίζεται τα δικά του πιτόγυρα και κάνει το δικό του καλύτερο. Εισπνοή – εκπνοή – νιώσε καλύτερα με τις ενοχές σου και στείλ’ τες να τις κουβαλήσει ο Ganesha.
2- Αέρια, αυτή η δυστυχία. Ναι, τα τρέμουμε όλες, όλοι και όλ@. Τόσες σωστές αναπνοές μετά από μία μέρα που μας έχει πρήξει το στομάχι, τόσες δύσκολες ασκήσεις όπου μπορεί και να γίνεσαι κόμπος, όλο και κάποια στραβή μπορεί να συμβεί. Θα βοηθούσε να μην έχεις φάει δύσκολες τροφές το προηγούμενο βράδυ – τα όσπρια, τα κρεμμύδια, τα δαμάσκηνα, το λάχανο, το ψωμί ολικής, τα αεριούχα αναψυκτικά, το να πίνεις υγρά με καλαμάκι δεν βοηθάνε πολύ σ’ αυτή την κατεύθυνση.
Οι άλλοι το κάνουν καλύτερα. Ε, και; Μπράβο τους. Συγκεντρώσου στον εαυτό σου και μην κάνεις “ματάκι” στο πώς το κάνει ο διπλανός σου. Μπέρδεψες το αριστερό με το δεξί πόδι, το αριστερό με το δεξί χέρι, όλη η τάξη κοιτάει προς το παράθυρο στα δεξιά και εσύ προς την πόρτα στα αριστερά. Σιγά το ολίσθημα. Συμβαίνει συνέχεια. Μη συγκρίνεσαι με τους άλλους.
Μην τα καταναλώσεις μία μέρα πριν το μάθημα yoga. ΟΜΩΣ! Αν δεν τα κατάφερες και κάπως εκτέθηκες σε τέτοιους πειρασμούς και ακόμα χειρότερα αν συμβεί η στραβή που λέγαμε, μη νιώσεις ότι σε καταπίνουν όλα τα κύματα της ντροπής ταυτόχρονα. Οι άνθρωποι που μυούν στη yoga, τα ξέρουν αυτά. Στην καλύτερη θα κάνουν ότι δεν κατάλαβαν, στη χειρότερη θα χαμογελάσουν με κατανόηση.
3- Νιώθεις ότι ποτέ δεν κάνεις τίποτα σωστά. Και είναι πολύ πιθανόν να είναι έτσι. Τι σε νοιάζει; Πάντα θα υπάρχει περιθώριο βελτίωσης. Τι νόημα έχει να κάνεις τη στάση του βασιλικού περιστεριού άψογα με την πρώτη; Ποιος έκανε trikonasana με την πρώτη χωρίς τη βοήθεια τουβλακίου (και ενδεχομένως χωρίς να γκρεμοτσακισεί); Ποιος έκανε “δέντρο” χωρίς να χάσει την ισορροπία του; Η μαγεία κρύβεται στην προσπάθεια και στη βελτίωση μέρα με τη μέρα. Θυμήσου να ανασαίνεις σωστά, να μη χάνεις τον ρυθμό σου κι αν τον χάσεις, προσπάθησε να τον ξαναβρείς κι ας βγεις από τη σειρά της τάξης. Δεν κάνουμε διαγωνισμό εδώ, το σώμα μας βοηθάμε.
4 – Οι άλλοι το κάνουν καλύτερα. Ε, και; Μπράβο τους. Συγκεντρώσου στον εαυτό σου και μην κάνεις “ματάκι” στο πώς το κάνει ο διπλανός σου. Μπέρδεψες το αριστερό με το δεξί πόδι, το αριστερό με το δεξί χέρι, όλη η τάξη κοιτάει προς το παράθυρο στα δεξιά και εσύ προς την πόρτα στα αριστερά. Σιγά το ολίσθημα. Συμβαίνει συνέχεια. Μη συγκρίνεσαι με τους άλλους. Κάνεις yoga για ‘σένα, για τη δική σου ευεξία και το δικό σου ρημαγμένο από την καθιστική ζωή αυχένα. Όχι για τους άλλους.
5 – Τα αποδυτήρια, αυτή η ντροπή. Βλέπεις τις “συμμαθήτριες” σου να γδύνονται στα αποδυτήρια, μπροστά σου, και περιμένεις να φύγουν όλες για να αλλάξεις και εσύ. Σου φαίνονται όλες απείρως καλύτερες από εσένα. Σα να μην έχουν κυτταρίτιδα, σαν να μην έχουν ραγάδες. Μάντεψε: αν αρχίσεις να γδύνεσαι και εσύ, με αποδοχή, χωρίς ντροπές και στενοχώρια, ίσως κάποιες σκέφτονται το ίδιο για ‘σένα. Και έτσι όμως να μην είναι, δεν είναι λόγος αυτός να φεύγεις τελευταία. Το πρώτο πράγμα που σου μαθαίνει η yoga είναι η αποδοχή και η αγάπη για το σώμα μας, σε όλα τα μεγέθη, σε όλες τις ηλικίες, με όλες τις ανάγκες. Τώρα γδύσου και επίτρεψε και στους ανθρώπους του στούντιο να φύγουν μια λογική ώρα από εκεί μέσα. Namaste!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
