More stories

  • Οι μάνες είναι σαν τις Χώρες και οι κόρες σαν τις Πόλεις (μέρος 7ο)

    Εκείνη την περίοδο, η Ουρανία είχε πολλή δουλειά στη Βιοτεχνική Σχολή. Ήταν η εποχή που ο αρχιτέκτονας Αντώνιος Παξιμάδης θα έβαζε τον θεμέλιο λίθο για τη νέα αίθουσα. Η τελετή του γάμου ήταν, λοιπόν, το τελευταίο πράγμα που την απασχολούσε. Αντιθέτως, το πώς θα μιλούσαν με τον Γιακουμή στη Ζοζεφίνα για τη νέα οικογένειά της ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Οι μάνες είναι σαν τις Χώρες και οι κόρες σαν τις Πόλεις (μέρος 4ο)

    Την επόμενη Κυριακή, η πλατεία της Μαλαματένιας γέμισε από νωρίς με σαπουνόνερα και τα αδέσποτα γατιά δροσίζονταν στις λακκουβίτσες με το νερό στην αυλή της Ουρανίας. Το σπίτι έλαμπε και στο μαντεμένιο τραπέζι του μικρού κήπου άστραφτε ένα μεταξωτό τραπεζομάντιλο. Η ίδια η Ουρανία το είχε υφάνει. Από ώρα σε ώρα θα φαινόταν ο Γιακουμής ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Οι μάνες είναι σαν τις Χώρες και οι κόρες σαν τις Πόλεις (μέρος 2ο)

    Η Ουρανία έμεινε λεχώνα πολύ περισσότερο από σαράντα μέρες, μέχρι να ξεπεταχτεί για τα καλά η Ζοζεφίνα. Όμως, στους πέντε κιόλας μήνες ξεκίνησε να εργάζεται κανονικά στη σχολή, με το μωρό πάντα μαζί της. Ο Σύλλογος Κυριών Τήνου, οι «καλές της νεράιδες», όπως τις αποκαλούσε, φρόντισε να της παραχωρήσει ένα ειδικό δωματιάκι μέσα στον χώρο της σχολής ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ