Η κούρσα (μέρος 10ο)

Άφησε πρώτα να περάσουν δέκα λεπτά, μετά είκοσι. Όταν συμπληρώθηκε μια ώρα, το αρχικό, ντεμέκ «όχι» είχε γίνει «ναι» φουλαριστό. «Ξεκουράζομαι για να σε συναντήσω», έφυγε η απάντηση. Άνετη, δυναμική, παιχνιδιάρικη, σα να μην τρέχει τίποτα. Σα να μην είχε ποτέ της βυθιστεί στην απόγνωση, σα να μην είχε ξεφυσήξει από την ανακούφιση που δε θα τον ξανάβλεπε. «Τι ώρα θα έρθεις;». «Μετά τις εννιά», δήλωσε χωρίς δισταγμό. Παρότι ο Βασίλης έλειπε για δουλειά στη Γερμανία και ήταν μόνη της με το παιδί.

Εκεί που πήγε να διστάσει ήταν όταν σήκωσε το τηλέφωνο να καλέσει την Ντορέτα. Πρώτη φορά την έπαιρνε έτσι απροειδοποίητα, την τελευταία στιγμή. Όμως δεν γινόταν αλλιώς. Μουρμούρισε και πάλι κάτι δικαιολογίες για μια έκτακτη εκδήλωση στη δουλειά. Εκείνη σε μια ώρα ήταν εκεί, με μια αδιόρατη απορία στο βλέμμα. Όμως αυτά ήταν για την Εύα ψιλά γράμματα. Χαιρέτησε την κόρη της βιαστικά κι ένοχα, κι έξω από την πόρτα.

Αυτή τη φορά τα πράγματα έγιναν πολύ γρήγορα. Η μαγεία της πρώτης φοράς είχε δώσει τη θέση της σε έναν πόθο ξεκάθαρο και άμεσο. Δεν χρονοτρίβησαν στο σαλόνι, ο Παντελής την τράβηξε στο υπνοδωμάτιο. Της έβγαλε τα ρούχα με γρήγορες κινήσεις, για να ξεντυθεί κι αυτός στο πι και φι. Η Εύα ξάπλωσε στο κρεβάτι γυμνή, ο Παντελής γονάτισε στο στρώμα μπροστά της.

Είδε τον φαλλό του να ορθώνεται. Της ήρθε η επιθυμία να τον πάρει στο στόμα της, σαν τον παλιό καλό καιρό. Στο μυαλό της ήρθε η εικόνα της κόρης της, να τη φιλά πεταχτά στο στόμα. «Πού πας να μαγαριστείς;» η φωνή της στρίγκλας ήχησε στριγκή στο μυαλό της, πασχίζοντας να διώξει όλη τη μαγεία, όλη τη λαχτάρα. Η Εύα σφάλισε τα μάτια κι έκλεισε τα αυτιά η εικόνα έσβησε στη στιγμή, σαν οθόνη τηλεόρασης. Την έστειλε στον αγύριστο. Το σώμα της ήταν δικό της, αυτή του έκανε κουμάντο. Κανείς άλλος – ούτε ο άντρας της, ούτε το παιδί της, ούτε κι ο Παντελής που στεκόταν μπροστά της γυμνός και όμορφος σαν άγαλμα αρχαιοελληνικό.

Άλλωστε, η φάση μαζί του δεν ήταν για πολλά πολλά, αυτό η Εύα το ήξερε καλά. Όσο κι αν τον ήθελε, όσο κι αν πληγωνόταν. Το ταξί ήταν η διαδρομή, όχι ο προορισμός. Η κούρσα την πήγε στην οδό Πόθου κι Επιθυμίας γωνία, σε λίγο θα έφευγε για αλλού. Έτσι κάνουν τα ταξί, είναι φευγάτα από τη φύση τους. Στη Λεωφόρο του Έρωτα θα έφτανε αργότερα, άγνωστο πως. Η δική τους συνεύρεση ήταν για να νοιώσει ξανά επιθυμητή, ξανά γυναίκα. Να δει τον πόθο στο βλέμμα του, την αντάρα στο κορμί του. Και να ξυπνήσει τον δικό της πόθο, που τον είχε ξεπουλήσει ατιμωτικά και άδοξα, για τα τριάντα αργύρια μιας ζωής αντισεισμικής, ανέραστης και στείρας. Πιστοποιώντας με τον κορυφαίο τρόπο ότι ήταν κι αυτή ζωντανή, ζωντανή και παλλόμενη, έστω και για μερικά λεπτά της ώρας.

Τον είδε να την κοιτά φουντωμένος. Η Εύα ανασηκώθηκε και τον τράβηξε πάνω της. Η γλώσσα της έγλειφε τη δική του την ώρα που τον ξάπλωνε στο στρώμα. Για να τον καβαλήσει, με τον δικό της τρόπο, τον δικό της ρυθμό. Το κορμί της ανεβοκατέβαινε αργά κι απαλά. Σε αυτή την κούρσα το τιμόνι ήταν στα δικά της χέρια.

ΤΕΛΟΣ

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in ,

Αξιολογήστε το άρθρο

-62 points
Upvote Downvote

55
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
27 Θέματα σχολίων
28 Απαντήσεις θεμάτων
6 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
28 Συντάκτες σχολίων
πόντια ιντερνάσιοναλMitsiΜακαρονοτέρας, το αληθινό Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
argent provocateur
Επισκέπτης
Συμμετέχων
argent provocateur

οι φαλλοι επιπλέο(υ)ν

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Παρ’ τε να’χετε ήταν αυτό το ΤΕΛΟΣ?
Έμεινα με τα βερύκοκα στο χέρι.

Κοντράριος
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Κοντράριος

Εμ το είχατε(με) πάρει στο ψιλό, εμ γκρινιάζετε που τελείωσε. Πουθενά δεν σας βρίσκει κανείς!

Εντελβάις
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Λατρεύαμε να το μισούμε η αλήθεια είναι.

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Νομίζω πώς εμείς το τελειώσαμε τελικά.

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ήρωας

Ελπίζω να μην ισχύει αυτό.

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Μείναμε κι εμεις σαν τη Ντορεττα με την αδιορατη απορια στο βλεμμα.

Thundercats
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Τέλος;;; Τι τέλος μάνα μου,πάνω που μπήκαμε στο νόημα,πάνω που περιμέναμε κάθε βράδυ το σχολιασμό, πάνω που διάβασα “φαλλό” και “αγαλμα αρχαιοελληνικο” και ξύπνησε μέσα μου η Χρυσιήδα;;;;
Βιργιννννία δεν είσαι σωστή συνάδελφος.

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Δεν ξέρεις πόσο γέλασα και είναι κρίμα.

Thundercats
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Πόντια πολύ στεναχωρήθηκα που τελείωσε. Μπορεί να ήταν ό,τι ήταν αλλά περίμενα το βράδυ για τη συνέχεια και κυρίως το σχολιασμό. Και όντως έχουμε γελάσει και αλληλεπιδράσει πολύ με την ιστορία της δόλιας της Έυας!

Μανδάμ Φρου Φρου
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Απότομα τελείωσε, σαν να τρακαραν με το ταξί ενα πράμα.

Mrs Shelby
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

To plot twist ήταν ότι δεν υπήρχε plot twist!

Μανδάμ Φρου Φρου
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Πολύ μέτα

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

το τουιστ ηταν οτι ανεβηκε απο πανω η ευα…

Μάνα Κουράγιο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Ανατροπή περιμένατε; Πάρτε ένα ΤΈΛΟΣ.

Flying Grandma
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Advocate

Τι έγινε ρε παιδιά; Ούτε με το LOST δεν είχα ζήσει τέτοια πίκρα. Άσε που ο ταρίφας που πήρα απόψε είχε καραφλάκι σαν ροξάξι…

Flying Grandma
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Advocate

Ροξάκι!

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ήρωας

Καημό το χα παλιά που εμπαινα σε ταξί να πετύχω κάνα ωραίο ταξιτζή. Αλλά φευ! Ο ένας χειρότερος από τον αλλο. Παρόλαυτα να πω ότι κάποτε μια φίλη μπήκε σε ένα ταξί και γνώρισε τον άντρα της,συμβαίνουν κι αυτά κορίτσια να ξέρετε!

latro
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

με το ορθωμένο στο χέρι μείναμε!

Κρέπα ΜεΡέντα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Τι, έτσι τελειώνει?

Προσωπικά μου άφησε μια αίσθηση “μιεχ μιεχ”

Aloutero
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Νομίζω ότι η συγγραφέας είχε ξενερώσει με τα σχόλια και τις αρνητικές και πήρε την εκδίκηση της. Fair enough 😁😁

Ophelia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Κι εγώ αυτό υποθέτω. Δε νοείται να τελειώνει έτσι ένα διήγημα. Προφανώς τα σχόλιά μας έκαναν τη ζημιά! 😂 Κρίμα, και κάθε βράδυ ανυπομονούσα για τη συνέχεια, καθώς και για τα άπειρα σχόλια που ακολουθούσαν…

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Ίσως δεν ήμασταν ακόμα ώριμοι.
Ίσως θα ήταν ωραία να μας έλεγε “ΔΙΚΟ ΣΑΣ!!! και να μας βλέπαμε τότε, με τι γέλια θα κάναμε και με τι χειροκροτούσαμε. Ωραία θ’ να ‘ταν. 😏

Εντελβάις
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Σίγουρα έπαιξαν ρόλο τα σχόλια και οι αρνητικές. Αλλά ρε παιδιά αυτού του είδους τα διηγήματα απευθύνονται σε άλλο κοινό, νιώθω ότι εκτέθηκαν και η συγγραφέας και η ομάδα του Α μπα.

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ήρωας

Εγω πιστευω ότι το Αμπα είναι ένα φεμινιστικό σάιτ και τα άρθρα του απευθύνονται σε φεμινιστικό κοινό. Μια χαρά λοιπόν ταίριαζε το διήγημα στο σάιτ: είπε μια ιστορία χωρίς μισογυνιστικα κλισέ αλλά αντίθετα λέγοντας κάποιες αλήθειες για την ζωή και την σεξουαλικότητα της σύγχρονης γυναίκας, απλά το έκανε με πιο ανάλαφρο τρόπο.

Aloutero
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Σαν διακοπή ρεύματος ένα πράγμα. Σαν να την τράβηξες από την πρίζα την ιστορία. Αντέ και στα δικά μας οι @γαμητες… Τι να πω…