Η Ρένα απαντά: Θα φτάσω 85 ετών και θα έχω μόνο μία ερωτική εμπειρία;

Με έναν άντρα ή με ένα απροσδιόριστο αριθμό που θεωρείται κοινωνικά αποδεκτός;

_________________

Η ιστορία της Τρελής Μάνας όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Αγαπητή Ρένα,
Είμαι 33 ετών παντρεμένη και μητέρα ενός παιδιού. Από τον σύζυγο δεν έχω κάποιο παράπονο, ούτε από τη σεξουαλικη μας ζωή. Όμως, είμαστε από πολύ μικρή ηλικία μαζί και δεν έχω συνευρεθει ποτέ με κάποιον άλλο άντρα εκτός αυτόν. Μέχρι στιγμής δε με είχε απασχολήσει ποτέ αυτό το θέμα, μέχρι που γνώρισα στη δουλειά κάποιον περίπου 10 χρόνια μεγαλύτερο και ελεύθερο ( όπως ισχυρίζεται).

Εεεε έχω τρελαθεί μαζί του. Τι όνειρα βλέπω, τι φαντάζομαι διαφορά,τι ανησυχώ μην μου ξεφύγει καμία φορά το όνομα του όταν το κάνουμε με το σύζυγο!!!

Γενικώς από κάποια μηνύματα που έχουμε ανταλλάξει μου δείχνει κι αυτός σαν να γουστάρει…τι να κάνω?? Θέλω τρελά να βρεθώ μαζί του, έστω μια φορά, αλλά μετά φοβάμαι μήπως θέλω ξανά κ ξανά, κ αυτό θα δημιουργήσει πρόβλημα και στην οικογένεια και στη δουλειά μου !!!

Και μη μου πεις ότι περνάω κρίση ηλικίας, όπως στην άλλη κοπέλα, γιατί μου την πέφτουν κι άλλοι γοητευτικοί άντρες, εγώ όμως δεν το διανοούμαι καν να κάνω κάτι μαζι τους…..με τον συγκεκριμένο έχω φάει το κόλλημα……

Επίσης σκέφτομαι ότι εγώ πχ θα πάω 85 χρόνων κ θα έχω πάει με ΕΝΑΝ άντρα σε όλη μου τη ζωή??? Όσο είμαι ακόμα νέα σχετικά πρέπει να κάνω κάτι αν θέλω…..από την άλλη αφού είμαι ευχαριστημένη με το σύζυγο, τι τα σκαλιζω ??? Μόνο κ μόνο για να μου φύγει το απωθημένο?? Ευχαριστώ

ΑΠΟ ΤΗΝ- Τρελή μάνα

_________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Δεν μπορούμε να κάνουμε συζήτηση όταν μου λες εκ προοιμίου τι δεν μπορώ να σου πω. Σημαίνει επιτρέπεις να σου πω μόνο ό,τι είσαι προδιατεθειμένη να ακούσεις. Δηλαδή αυτό που λέει η ποπ κουλτούρα γύρω σου χορωδιακά, σαν Χορός αρχαίας τραγωδίας: “ζήσ’το, κάν’το να βγει από μέσα σου, μία ίσον καμμία, το οφείλεις στον εαυτό σου, αν δεν έχεις δοκιμάσει πώς θα ξέρεις να συγκρίνεις; ”

Ο Χορός της αρχαίας τραγωδίας έχει πολύ συγκεκριμένη δράση στο δράμα. Σχολιάζει τα τεκταινόμενα και αντανακλά την “κοινή γνώμη”. Συνηθέστερα βέβαια ο τραγικός ήρωας σπάει τα μούτρα του ούτως ή άλλως, και πώς αλλιώς θα διδασκόμασταν εμείς από τα παθήματα των άλλων, θα μου πεις;

Η “κοινή γνώμη” λοιπόν έχει έναν αόριστα προσδιορισμένο εκάστοτε “σωστό” αριθμό ερωτικών συντρόφων στους οποίους καθορίζει ότι είναι το μέτρο μέτρησης ικανοποίησης. Ας το πούμε Ηδονιέτζ (όπως Χέρτζ) στο Διεθνές Σύστημα. Στην αρχαία Ρώμη των πατρικίων, ας πούμε, ήταν τα 15 Ηδονιέτζ, μιας κι η οικονομική εξουσία των απογόνων κατοχυρωνόταν και στο θηλυκό τέκνο (κοινώς τα λεφτά έμεναν στις κόρες, λογαριασμό δεν έδιναν). Στην ελληνική επαρχία της δεκαετίας του 1930 ήταν το μηδενικό Ηδονιέτζ, αλλιώς δεν τις πάντρευαν με τίποτα. Σήμερα θεωρείται ψιλοδεδομένο ότι μια σύγχρονη γυναίκα θα έχει 5-6 ερωτικούς παρτνέρ μέχρι την ηλικία σου τουλάχιστον, τόσα Ηδονιέτζ κι όχι λιγότερα, ως μέτρο σύγκρισης, οπότε τι στο καλό έκανε με το χρόνο της, αν όχι;

Η αναρώτησή σου δεν είναι κρίση μέσης ηλικίας (αν και δεν απέχει πολύ) μιας κι ο εντοπισμός μοιάζει συγκεκριμένος. Όμως ξεκάθαρα απορρέει από την βασική ανθρώπινη φαγούρα να διαπιστώσεις αν το γκαζόν του γείτονα είναι πιο πράσινο από το δικό σου (Γλωσσική ειρωνία ότι στη γαλλική αργκώ το γκαζόν υπονοεί το γυναικείο ερωτικό όργανο- αν ήταν αντίστροφα τα φύλα θα κολλούσε άψογα). Ο συγκεκριμένος σου έκανε κλικ. Και πολύ φυσικό, γιατί δεν παύει κάποιος να έλκεται στη διάρκεια της ζωής. Δηλαδή η μονογαμία είναι συνειδητή συμφωνία, δεν προκύπτει επειδή πέφτει μαγικά κάποιος διακόπτης και δεν σου αρέσει ποτέ ξανά κανένας. Άλλωστε τι αξία θα είχε τότε; Από πίτα που δεν τρως, τι σε νοιάζει κι αν καεί; Η μονογαμία είναι ανανεούμενη απόφαση, κι όσο περισσότερες ευκαιρίες έχεις, τόσο σφυρηλατείται η απόφαση. Αλλιώς, ξανά, τι αξία θα είχε;

Το θέμα είναι ότι άπαξ και δοκιμάσεις από το ξένο πιάτο (μπας κι υπάρχει κάτι καλύτερο από τις μελιτζάνες ιμάμ;) η επόμενη αναρώτηση είναι, βρε μήπως υπάρχει κι άλλο έδεσμα που χάνω και δεν έχω δοκιμάσει; Τι να λέει το σεβίτσε άραγε και πώς είναι το εξωτικό κοτόπουλο σατάι; Όμως η ζωή δεν αποτελεί συγγραφή οδηγού γαστριμαργίας, εκτός αν αυτό είναι το επάγγελμα κάποιου και το κεφαλαιοποιεί. Η ζωή είναι ικανοποίηση της υπαρξιακής πείνας, πλήρωση, απόλαυση, σπατάλη ψυχικού αποθέματος. Δεν μετριέται με μετρήσιμα Ηδονιέτζ στο Διεθνές Σύστημα Μονάδων. Εσύ ορίζεις την ικανοποίησή σου! Ούτε εγώ, ούτε κανένας άλλος. Σίγουρα όχι η ποπ κουλτούρα, ως άλλος Χορός αρχαίας τραγωδίας.

Γι’αυτό κι έχεις ελπίδα να μην σπάσεις τα μούτρα σου με τον (ας γελάσω) “ελεύθερο” συνάδελφο. Οι Αγγλοσάξονες λένε sleep on it. Σοφό.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News