Πανικός και πίεση στην σκέψη της εργασίας.
Η ιστορία της Α όπως την ξεχώρισα σήμερα.
_________
Αγαπητή Ρένα, είμαι 30 ετών και άνεργη. Πριν λίγο καιρό είχα πάει σε συνέντευξη και με δέχτηκαν, όμως είπα ψέματα ότι βρήκα αλλού δουλειά, γιατί νιώθω κουρασμένη ψυχολογικά, επίσης νιώθω πίεση και πανικό στην σκέψη να εργαστώ τώρα.
Από το 2018 βασανίζομαι με την υγεία μου ( δεν μου βρίσκουν κάποιο σοβαρό παθολογικό αίτιο και μου λένε ότι είναι ψυχολογικό). Έχω περάσει αρκετά πράγματα και για αυτό νιώθω κουρασμένη, οι δικοί δεν δέχονται τον όρο” ψυχολογική κούραση” και δεν παίρνω υποστήριξη.
Το σπίτι που μένω είναι των γονιών μου αλλά βγάζει προβλήματα που επηρεάζουν και την πολυκατοικία και πραγματικά κάνω ότι καλύτερο μπορώ αλλά με πιέζουν συνεχώς, (ζω σε οικογενειακή πολυκατοικία) υπάρχουν κι άλλα πράγματα που δεν μπορώ να αναφέρω τώρα.
Όλα αυτά τα χρόνια με έχουν κουράσει και το μόνο που θέλω είναι να απομακρυνθω, να πάρω τον χρόνο μου και να σκεφτώ τι θέλω από την ζωή μου, όμως τα προβλήματα και οι συγγενείς δεν με αφήνουν να πάρω μια ανάσα.
Δύο πράγματα με έχουν εμποδίσει να φύγω μακριά και να τους ξεγράψω όλους, το ένα είναι ένας αδέσποτος σκύλος που δεν θέλω να τον επιστρέψω (τον φιλοξενώ, αλλά θέλω να τον υιοθετήσω αν κι έχω επίγνωση του τι συνεπάγεται αυτή η απόφαση) γιατί με αυτόν τον τρόπο νιώθω ότι τον εγκαταλείπω κι εγώ ( εκτός ότι τον νοιάζομαι). Το άλλο είναι ότι δεν ξέρω που να πάω. Σκέφτηκα μέχρι και για κάποιους μήνες να κάνω εθελοντική εργασία, που παρέχουν διαμονή και διατροφή κάποια προγράμματα, αλλά φοβάμαι να κάνω και αυτό το βήμα αν και δεν καταλαβαίνω τον λόγο.
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
