Για πολλά χρόνια ένιωθα θυμό για τους γονείς μου, αλλά με ψυχοθεραπεία το έχω βελτιώσει κάπως. Παρ’ όλα αυτά, όλα αυτά τα βιώματα έχουν γράψει μέσα μου και νιώθω αρκετά πληγωμένη.
________________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα,
Σε διαβάζω πολύ καιρό και οι απαντήσεις σου με ανακουφίζουν και με βοηθούν να σκέφτομαι και εγώ πιο λογικά. Σε ευχαριστώ και πολλά μπράβο για την σκληρή σου δουλειά!
Θα σου δώσω ένα background για να αντιληφθείς καλύτερα την κατάστασή μου.
Είμαι κοπέλα στα mid-20s, έχω μεγαλώσει στην επαρχία και ήρθα στην Αθήνα για σπουδές. Το οικογενειακό μου περιβάλλον ήταν πολύ τοξικό, με απουσία έκφρασης αγάπης και τρυφερότητας, συναισθηματική κακοποίηση, επικριτικότητα, φωνές και που και που κάποια χαστούκια. Από την ενηλικίωσή μου και μέχρι στιγμής, προσπαθώ να βάλω όρια και νιώθω καλά μόνο όταν παίρνω αποστάσεις. Πλέον, έχουμε τυπικές επαφές. Για πολλά χρόνια ένιωθα θυμό για τους γονείς μου, αλλά με ψυχοθεραπεία το έχω βελτιώσει κάπως. Παρ’ όλα αυτά, όλα αυτά τα βιώματα έχουν γράψει μέσα μου και νιώθω αρκετά πληγωμένη.
Παρατηρώ ότι την αγάπη που δεν έλαβα από την οικογένειά μου την αναζητώ στους ερωτικούς μου συντρόφους. Είχα μία και μοναδική σχέση 4 ετών. Δεν πήγε πολύ καλά. Στην αρχή επικρατούσε ο φόβος από τη δική μου πλευρά, και η επικριτικότητα κι οι φωνές από τη δική του. Πλέον, έχουμε χωρίσει, αλλά κρατάμε στενές φιλικές σχέσεις. Με την επικοινωνία που είχαμε μετά τον χωρισμό, λύθηκαν τα περισσότερα προβλήματα και αποχώρησαν τα αρνητικά συναισθήματα που κυριαρχούσαν όσο η σχέση μας ήταν ερωτική.
Μετά τον χωρισμό, πέρασαν πολλοί μήνες μέχρι να νιώσω ξανά την επιθυμία να προχωρήσω σε μία νέα γνωριμία. Αυτό το καλοκαίρι, μέσω κοινωνικών δικτύων, γνώρισα ένα άτομο από τον ευρύτερο κύκλο μου που μου άρεσε πολύ. Μετά από τόσο καιρό, κάποιος μου κέντρισε το ενδιαφέρον· οριακά είχα πιστέψει ότι αυτό δεν θα συνέβαινε ξανά.
Γενικά έχω ένα μικρό φιλικό κύκλο, δεν είμαι πολύ κοινωνική, θα βγω 3-4 φορές το μήνα, απολαμβάνω τη μοναξιά μου και προσπαθώ να βρω χόμπι που γεμίζουν. Οικονομικά είμαι πλήρως ανεξάρτητη. Εργάζομαι στο αντικείμενο των σπουδών μου σε ένα ψιλονορμαλ περιβάλλον και νιώθω τυχερή γι αυτό.
Παίρνω αφορμή από αυτή την πρόσφατη γνωριμία για να παρατηρήσω δικές μου συμπεριφορές. Νιώθω πολύ pathetic, γιατί περιμένω συνεχώς μια καλή κουβέντα από τον άλλον για να νιώσω ότι είμαι κάτι το ξεχωριστό γι’ αυτόν. Νιώθω κορόιδο, γιατί εγώ συνεχώς ξυπνάω και κοιμάμαι με τη σκέψη του, απαντάω αμέσως στα μηνύματά του, ενώ εκείνος μπορεί να απαντήσει μετά από πολλές ώρες ή να είναι εξαφανισμένος. Προσπαθώ να συνεχίζω την κουβέντα, γιατί νιώθω ότι μόνο αυτό μου δίνει ενέργεια, ενώ όλα τα υπόλοιπα στη ζωή μου είναι φλατ. Νιώθω ότι δεν είναι αμοιβαίο και πρότεινα να σταματήσει αυτή η επικοινωνία γι αυτό το λόγο. Αλλά δεν ήθελε να το κόψουμε (θέματα επιβεβαίωσης; σιγουράκι; ανία;).
Πώς μπορώ να οχυρώσω τον εαυτό μου και να μην επηρεάζεται τόσο πολύ η διάθεσή μου και η ηρεμία μου από τη συμπεριφορά του άλλου ή από την απουσία του; Πώς αγαπάμε τον εαυτό μας και δεν ζητιανεύουμε ενδιαφέρον και αγάπη από τους άλλους; Πώς σεβόμαστε τον εαυτό μας;
Είναι τόσο δύσκολο αυτό που ζητάω; Να μου συμπεριφερθεί ο άλλος ανθρώπινα και να μη μου μιλάει μόνο όταν έχει όρεξη. Σκέφτομαι απλά να αποστασιοποιηθώ από την επικοινωνία μαζί του. Τι λες εσύ;
Ευχαριστώ από καρδιάς που αφιέρωσες χρόνο για να διαβάσεις το μήνυμά μου.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Προβληματισμένη σε μία σκληρή εποχή
___________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Σε ευχαριστώ πολύ για τα όμορφά σου λόγια. Χαίρομαι που αναγνωρίζεται η δουλειά κι ότι δεν σας «ξεπετάω» και χαίρομαι ακόμη περισσότερο ότι βοηθώ να σκέφτεστε λογικά. Μόνο με εξορθολογισμό προχωράμε στη ζωή.
Η οριοθέτηση είναι ένα πολύ πονεμένο θέμα για πάρα πολύ κόσμο κι εκφράζεται σε όλες τις κοινωνικές σχέσεις: οικογενειακές, φιλικές, ερωτικές, επαγγελματικές. Προκύπτει όταν ένα άτομο έχει πλήρη συνείδηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεών του, πράγμα που δεν είναι πάντοτε εύκολο να δομηθεί ως αντίληψη. Η καταπίεση, η κακοποίηση κι η παραμέληση μέσα στην οικογένεια έχουν τον κίνδυνο να νομίσει κάποια ότι πρέπει να κάνει ακροβατικά για να κρατήσει το ενδιαφέρον ενός συντρόφου (ή μιας στενής φιλίας). Το κακό με αυτό όμως είναι ότι δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο.
Σε μια ερωτική σχέση τα άτομα μπαίνουν για να εισπράξουν αμοιβαία ανάπτυξη των προσωπικοτήτων τους κι αποχωρούν όταν αυτό δεν συμβαίνει. Επομένως όταν το ένα άτομο είναι κρεμασμένο πάνω από το κινητό, αναμένοντας το μήνυμα, δημιουργεί στο άλλο άτομο μια συγκεκριμένη εντύπωση. Όχι αυτή του μεγάλου ερωτικού πάθους, αλλά την εντύπωση ότι δεν έχεις άλλη δουλειά να κάνεις. (Παρεμπιπτόντως μια χαρά είναι η κοινωνικότητά σου με 4 εξόδους το μήνα). Ότι όλη η ζωή του είναι εστιασμένη στον υποψήφιο σύντροφο! Αυτό αυτόματα ελαττώνει τον σεβασμό που νιώθει για σένα. Και τον θαυμασμό του.
Οι υποψήφιοι σύντροφοι (εργοδότες, φίλοι, συγγενείς) εκτιμούν ότι είμαστε γυναίκες ανεξάρτητες που έχουμε μια πληθώρα λειτουργιών εκτός των προσωπικών μας κι επομένως δεν είμαστε απίκο σε κάθε τι. Απίκο πρέπει να είμαστε μόνο στα παιδιά μας κι αυτό για όσο είναι εξαρτημένα μέλη. Σε οποιονδήποτε άλλο ενήλικα δημιουργούμε έτσι την αίσθηση ότι δεν υπάρχουν όρια. Όμως τα όρια πρέπει να υπάρχουν γιατί δημιουργούν ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο γνωρίζουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους. Πάμε δηλαδή σε σχήμα κύκλου σε αυτό που είπα πιο πάνω. Χωρίς αυτή την αντίληψη η σχέση πάσχει, είναι μονόπλευση, μπατάρει. Και τελικά χαλάει.
Το texting είναι ολόκληρο σεμινάριο, καθώς αποτελεί τρόπο επικοινωνίας με δικούς του κανόνες. Τα μηνύματα που στέλνονται σε άσχετες ώρες, πχ. δουλειάς ή αργά τη νύχτα, πρέπει να μην απαντιώνται, ή να απαντιώνται -κι αυτό σχεδόν μονολεκτικά- μόνο αν πρόκειται για εξαιρετικά επείγουσα ανάγκη. Επειδή εφόσον γνωρίζει ότι εργάζεσαι εκείνη την ώρα είναι παραβίαση να σου στέλνει γιατί έτσι του κάπνισε. Εσύ τι ανταπόκριση θα είχες άραγε αν τον διέκοπτες από την δουλειά του; Κι όταν είναι αργά τη νύχτα, δεν είναι επειδή ενδιαφέρεται πολύ για σένα, αλλά επειδή ξέμεινε μόνος με ερωτική διάθεση κι αναζητά υποβοήθηση σε μοναχικές δραστηριότητες. Το να οριοθετήσεις επομένως ότι δεν θα απαντήσεις, ούτε καν θα διαβάσεις μην σου πω (βάλε προεπισκόπηση στην λειτουργία για να ξέρεις περίπου τι αφορά) είναι η ενδεδειγμένη πορεία. Η γνώση που έχεις αυτή τη στιγμή θα σε βοηθήσει να το τηρήσεις. Είσαι μια γυναίκα που έχεις τη ζωή σου, τη δουλειά σου, τους φίλους σου. Και θα κάνεις χώρο σε αυτήν αν κι εφόσον υπάρχουν οι σωστές προϋποθέσεις. Δίνεις αυτό που παίρνεις με λίγα λόγια, μέχρι να υπάρξει κάποια αλλαγή. Αν αυτή υπάρξει, αλλιώς πάμε παρακάτω. Δεν πρόκειται για κάποιο παιχνίδι εξουσίας, είναι απλά κοινωνική δεξιότητα.
Έχε υπόψιν σου ότι εκτός από την συζήτηση υπάρχει η μετασυζήτηση. Δηλαδή οι κανόνες της συζήτησης. Το άτομο που κοντρολάρει την μετασυζήτηση (όχι τι λέγεται, αλλά τους κανόνες της επικοινωνίας: πότε, τι, πώς, γιατί) είναι αυτό που βάζει τα όρια. Αν αυτό που ζητάς είναι να ξεκόβεις γρήγορα κι εύκολα από επικοινωνία που δεν σε ικανοποιεί, η πληκτρολόγηση του παρακάτω είναι άμεσο σήμα ότι αποκόβεσαι και ταυτόχρονα δεν εξαγριώνει κανέναν: “χάρηκα που τα είπαμε”. Kαι μένει εκεί, δεν απαντάς παρακάτω.
Είναι ενθαρρυντικό ότι έμαθες μέσα από το χωρισμό της μακρόχρονης σχέσης σου πράγματα για τον εαυτό σου. Κι είναι ακόμη πιο ενθαρρυντικό ότι όπως λες αποχώρησαν τα αρνητικά συναισθήματα όταν πια η σχέση έπαψε να είναι ερωτική, σημαίνει ότι προχωρήσατε ως άτομα. Όταν οι ορμόνες βγαίνουν από την εξίσωση βλέπεις πιο καθαρά. Είναι το στάδιο όπου η σχέση δοκιμάζεται για το αν πραγματικά θα προχωρήσει. Δεν προχωρούν όλες πέραν αυτού κι αυτό είναι ΟΚ. Αυτό είναι το εφαλτήριο για να αγαπήσεις όπως λες τον εαυτό σου. Κατόρθωσες μέσω της εμπειρίας αυτής να βρεις ισορροπίες μέσα σου και να μάθεις κάτι. Όπως επίσης κατόρθωσες να αποκτήσεις τυπικές επαφές με το οικογενειακό περιβάλλον που σου δημιουργούσε προβλήματα και σε πλήγωσε ξεπερνώντας την αγκύλωση της στενής επαφής. Αυτό είναι μια δική σου κατάκτηση αποκλειστικά κι αξίζει να το γιορτάσεις. Αυτό είναι η αγάπη εαυτού. Διάβασε κι αυτό και οπωσδήποτε αυτό.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Μπράβο σου που απομακρυνθηκες από το κακοποιητικο οικογενειακό περιβάλλον και μπράβο σου που παρατηρείς τον εαυτό σου και πώς λειτουργείς στις σχέσεις σου με τους άλλους. Όσο εσωστρεφης κι αν θεωρείς ότι είσαι, όσο μικρό κύκλο κι αν έχεις, κάποια στιγμή θα γνώριζες κάποιον που θα σου άρεσε – αυτό το αναφέρω για την φράση σου “οριακά είχα πιστέψει ότι αυτό δεν θα συνέβαινε ξανά”. Φαίνεται ότι εσύ θέλεις λίγο παραπάνω, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο άλλος δεν θέλει. Αν νιώθεις ότι το ενδιαφέρον του είναι μέτριο κι αυτό δεν σου αρέσει – πράγμα λογικο, αν θες τη γνώμη… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ θα διαφοροποιηθω λίγο από την απάντηση. Το τέξτινγκ είναι ένας τρόπος επικοινωνίας πλέον . Και κατά τη γνώμη μου δείχνει και την προσωπικότητα αυτού που γράφει . Αν εγώ είμαι πληθωρική …πληθωρική θα είμαι και στο γραπτό λόγο. Και τα μηνύματα θα είναι σεντόνια. Αν είμαι ανυπόμονη ,ανυπόμονη θα είμαι και στα μηνυματα . Δε ξέρω κατά πόσο είναι καλή ιδέα να προσπαθήσεις εσύ να μπεις σε ένα καλούπι επικοινωνίας για χάρη του αγοριού. Προσωπικά , επειδή είμαι και ανυπόμονη και πληθωρική δε θα ήθελα να σχετιστω ερωτικως με κάποιον που απαντάει στη χάση και στη φέξη και οπότε… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς.. Συμφωνώ και επαυξάνω. Έχω ξενερώσει άπειρες φορές με τύπους που δεν απαντούσαν ή δεν θυμούνταν τι μου έγραψαν και με ξαναρώτησαν. Μήνυμα έστειλες χρυσέ μου κάνε ένα σκρολ και θα το στραβωθείς 🤣. Εδώ πιάνεται και το αν μιλάει με άλλες ή αν έχει γκόμενα, άρα ενδεχομένως τα διαγράφει και δεν θυμάται ή δεν πρόλαβε να δει τι έγραψε ή τι έγραψα.
Χρίζει ολόκληρο σεμινάριο το texting.
Αν δεν μου απαντήσει ο άλλος βαριέμαι αφόρητα που τον πετάω πια στον κάδο.
Ο λόγος που σου μιλά μόνο όταν έχει όρεξη είναι γιατί δεν ενδιαφέρεται αρκετά για σένα ή γιατί δεν κάνει αυτό που κάνεις εσύ, να ζητιανεύει ενδιαφέρον απο παντού. Αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να σταματάς να ασχολείσαι όταν βλέπεις κάτι τέτοιο. Δεν γίνεται να απαιτούμε με το ζόρι το ενδιαφέρον των άλλων. Να ασχολείσαι μόνο όταν βλέπεις αμοιβαιοτητα από την άλλη πλευρά.
Θα σε συμβούλευα να βλέπεις παράλληλα και άλλα άτομα μέχρι να βρεις τον κατάλληλο.Μπραβο πάντως που είσαι πλήρως ανεξάρτητη οικονομικά,δεν είναι λίγο
Αυτό είναι ο έρωτας ,αυτό η σχέση.
Τη θέλεις την επιβεβαίωση ,παίρνεις ενέργεια από τον άλλο.
Δεν είναι παθητικότητα ,δεν είμαστε αυτόφωτοι ,μας αναζωογονεί η υγιής αλληλεπίδραση.
Σε μια σχέση συνήθως ο ένας θέλει περισσότερο…
Από την άλλη ο καθένας έχει διαφορετικό τρόπο έκφρασης συναισθημάτων.
Άκουσε την καρδιά σου και θα σε οδηγήσει…
Τροφή για σκέψη: Δεν είσαι ικανοποιημένη/χαρούμενη με την ζωή σου και ψάχνεις αυτό στις σχέσεις για να νιώσεις κάτι, να πάρεις χαρά. Γιατί δεν την έχεις μέσα σου την χαρά. Και ακριβώς αυτό είναι που θα σε κάνει φορτική και πιεστική στους άλλους, γιατί θα εξαρτάσαι από εκείνους για να πάρεις την «δόση» σου. Πρόσεξε. ΔΕΝ αγαπάς τον άνθρωπο, αλλά αυτό που παίρνεις. Αυτό δεν είναι αγάπη, είναι χρησιμοποίηση. Οι άνθρωποι δεν είναι ενεργειακά ποτά, ούτε καφές. Δεν εξαρτάται από τον άλλον (οποιοσδήποτε κι αν είναι) η ευημερία/χαρά σου. Αλλά από εσένα. Όλοι έρχονται και φεύγουν. Έχεις βαθύτερα προβλήματα από… Διαβάστε περισσότερα »
Καθένας με το χαρακτήρα του βέβαια, αλλα θα μπορουσες να δεις και πιο παιχνιδιαρικα το θέμα του φλερτ. Δηλαδή δεν χρειάζεται με το που θα γνωρίσεις καποιον ενδιαφέροντα αντρα να ασχολεισαι μαζι του σαν να είναι ο ανθρωπος σου ντε και καλά. Γενικά ειναι καταπιεστικο το να αναζητας επιβεβαιωση διαρκως απ το σύντροφο σου, το να το κάνεις απο το στάδιο της γνωριμιας θα τον τρομαξει τον αλλο αμεσα. Αλλα και η τέλεια σύντροφος να είσαι, στην αρχή το θέμα ειναι να γνωρίσεις τον αλλο και να περνας ευχάριστα οσο το κάνεις αυτο, δεν υπάρχει λόγος να επενδυεις συναισθηματικά. Σκεψου… Διαβάστε περισσότερα »
Θυμάμαι ο Στέφανος είχε αναφερθεί στο γιατί δεν αγαπάμε τους σκλάβους (το context είναι το γνωστό ποίημα «Να σου δώσω έρωτα;»). Εάν διαβάζεις αυτό το σχόλιο, μπορείς να αναλύσεις το θέμα;
Ναι αλλά εγώ αγαπώ τους σκλάβους…και την διαρκή διαθεσιμότητα τους. Αλλά βλέπεις δεν είναι η διαρκής διαθεσιμότητα η αίσθηση που βγάζει η κοπέλα ώστε να είναι ερωτεύσιμο στοιχείο …Γιατί παραπονιέται που αυτός δεν φέρεται όπως αυτή. Ποια αίσθηση δίνει η κοπέλα σε μένα την οποία αν την δίνει και στο αγόρι της δεν υπάρχει ούτε μια στο εκατομμύριο να την ερωτευτεί παρά μόνο αν έχει ψυχοπαθολογια ο τύπος? Ότι είναι κρεμασμένη πάνω μου σαν σταυρουδάκι… Και σεις οι γυναίκες το ξέρετε καλύτερα από μας πως τα σταυρουδάκια και τα κολιέ και τα τσόκερ που κρέμονται από πάνω μας όσο κι… Διαβάστε περισσότερα »
Τι να σου πω, εγώ έχω γνωρίσει γυναίκες που φέρθηκαν αυτοκαταστροφικά μετά από χωρισμό. Επίσης, εμένα με αντικατέστησαν πολύ εύκολα και το ότι μπορούσα να πάω με άλλους δεν θα άλλαζε το απαίσιο συναίσθημα που ένιωθα. Έχουν περάσει πάνω από 10 χρόνια από τότε και ακόμη δεν θέλω να τα θυμάμαι.
Δεν ξέρω γιατί νομίζεις ότι μια γυναίκα τα ξεπερνάει αυτά πιο εύκολα, μάλλον το βλέπεις στερεοτυπικά.
Επίσης, δεν έχεις καταλάβει τι είναι ακριβώς το love bombing. Δεν είναι γνήσια ένδειξη ενδιαφέροντος, πιο πολύ χειριστική συμπεριφορά είναι.
Παράδειγμα είναι να της κάνεις έντονες δηλώσεις λατρείας («θα πεθάνω χωρίς εσένα»), από πολύ νωρίς, πχ. τις πρώτες μέρες γνωριμίας. Αυτό έχει ως σκοπό να την κάνει πιο ευάλωτη σε άλλες συμπεριφορές, που μπορεί να είναι κακόποιητικές.
Το να επικοινωνείς συχνά μαζί της δεν το κάνει αυτόματα βομβαρδισμό συναισθημάτων.
Αυτο το θα πεθανω χωρις εσενα ειναι γνησια ενδειξη ενδιαφεροντος. Ετσι βιωνεται ο ερωτας στα 15 στα 18 στα 22. Για τους τρεις λογους που ανεφερα. Αλλα ποιος ειπε πως το ενδιαφερον δεν κακοποιει? Με μια απλη σφιχτη αγκαλια μπορω να δημιουργησω σε μια γυναικα ασφαλεια και τα πιο γλυκα συναισθηματα και…να της κοψω την αναπνοη κυριολεκτικα…ειδικα αν ειναι πετιτ. Οποιος παιζει με τα σκοινια το ξερει. Οριζουν περιοριζουν πονουν και την ιδια στιγμη σε βουλιαζουν στην πιο γλυκια θαλπωρη ασφαλειας κι αγαπης. Το να συνεχισεις να βιωνεις τον ερωτα ως δεν μπορω να ζησω χωρις εσενα μετα την εφηβεια… Διαβάστε περισσότερα »
Σε άλλο ποστ λες πως το άνευ όρων δεν παράγει ερωτισμό (και συμφωνώ).
Η bdsm slv πως παράγει ερωτισμό; Ποια η διαφορά με το άνευ όρων (αφού και αυτή αποδέχεται άνευ όρων την ασυμμετρία);
Δεν είναι ανευ ορων η παράδοση σε αυτές τις σχέσεις. Είναι παράδοση με τον όρο ο D να αναλάβει την ζωή, την προσωπική/ψυχολογική ευημερία (όχι δίνοντας χρήματα, αλλά στηρίζοντας όπως πχ ενας ψυχολόγος) το αδειασμα του μυαλού, την σεξουαλική απελευθέρωση κλπ.
Επισης υπάρχουν πολλά επίπεδα παράδσης, δεν ειναι όλες “ο,τι πείτε κύριε”. Αλλα και σε αυτές που είναι, υπάρχει η συμφωνία του παραπάνω.
Και βασικα προς την γραφουσα ως κινητρο για να ανταπεξελθει στο τασκ. Οσο φερεσε ετσι ζητιανευοντας προσοχη δεν γινεσε μονο παθετικ οπως το γραφεις. Παθετικ εχουμε υπαρξει ολοι ανα περιοδους κλαιν μαιν και τι εγινε. Τι νομιζεις μπορουμε παντα να ελεγχουμε τα παντα? Το βασικοτερο ειναι οτι ελκυεις διπλα σου ανθρωπους με ψυχοπαθολογιες. Αυτη η συμπεριφορα δεν ειναι ερωτευσιμη απο φυσιολογικο ανθρωπο. Αντιθετα την γουσταρουν τρελα συγκεκριμενοι τυποι. Κυριως οσοι εχουν ναρκισσιστικα στοιχεια.
Μα μπαγαζια εχουμε ολοι. Απλα καποιες συναναστροφες προσθετουν κι αλλο βαρος στα ηδη βαρια μπαγαζια μας και καποιες μας λενε ελα να τα κουβαλησουμε παρεουλα. Γι αυτο και συμβαλλουν καθοριστικα. Κι ας μην το αναγνωριζεις. Αρκει ενα εξαμηνο να νιωσεις πιο ελαφρια τα μπαγαζια σου και η αλλαγη του εαυτου εχει γινει. Μεχρι μια εποχη ολοι οι αλλοι σαν πατεριτσες στον εαυτο λειτουργουν. Απο τους πρωτους τους γονεις εως τους φιλους και τους γκομενους. Ε καποια στιγμη ο εαυτος βαδιζει και χωρις πατεριτσες. Απλα στο σημερα αυτο αργει πολυ. Μπορει να φτασει κι ως τα 40. Τι νομιζεις και η… Διαβάστε περισσότερα »