Θέλει να καταλάβει το όριο μεταξύ πάθησης και προσωπικότητας.
H ιστορία της Κατερίνας όπως την ξεχώρισα σήμερα.
_________
Γεια σου Ρένα και σε όλη την παρέα. Λοιπόν ιδού το πρόβλημα μου. Έχω σχέση εδώ και τρία χρονια με έναν άνθρωπο έξι χρονια μικρότερό (είμαι 39 και είναι 33) μου ο οποιος πάσχει από διπολική διαταραχή και επίσης κάνει συχνή χρήση κοκαΐνης πράγμα που δυσκολεύει (αν όχι μηδενίζει) την αγωγή του.
Έχω περάσει πολλά, έχω πολύ βαθιά τραύματα από αυτά που έχω ζήσει όταν εκείνος βρίσκονταν σε μανιακό επεισόδιο που ακομα ούτε να συζητήσω δεν είμαι σε θέση. Έχουν περασει σχεδόν δυο χρονια από τότε που νοσηλεύτηκε και βλέπει ψυχίατρο και απ ότι βλεπω είναι συνεπής με την αγωγή του παρ όλη τη χρήση. Γενικά είναι ένας άνθρωπος ο οποιος έχει μηδενική σχέση με το μέτρο, σπαταλάει χρήματα σαν να μην υπάρχει αύριο, και κάπως φέρεται σα να είναι γαλαζοαίματος με χρήματα άλλων και προέρχεται από μια απίστευτα προβληματική οικογένεια (για να το συνοψίσω).
Αυτό που θέλω να καταλάβω, και δεν μπορώ, είναι που αρχίζει η προσωπικότητα και που αρχίζει η πάθηση. Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να δουλέψει απ ότι καταλαβαίνω και απ ότι επιβεβαιώνει ο γιατρός του, τα έχει όλα πληρωμένα από την οικογένεια του, που ευτυχώς είναι εύπορη. Εγώ επίσης κάνω ψυχανάλυση από τα δώδεκα μου, δεν είμαι καινούργια στο θέμα αυτό, αλλά εδώ κάπου μπερδεύομαι. Η ερώτηση μου δεν είναι αν θα γίνει καλά ή αν πρέπει να μείνω η να φύγω. Ξέρω ότι αυτή η πάθηση είναι εφόρου ζωής. Εγώ θα ήθελα να μπορώ να αναγνωρίσω τι μπορει και τι όχι δομικά αυτός ο άνθρωπος να κάνει, ώστε να ξέρω τι έχω να αντιμετωπίσω και να πάρω αν μπορέσω κάποιες αποφάσεις.
Ξέρω πολύ καλά ότι αυτή η πάθηση διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο, αλλά θα ήθελα τη συμβουλή σου έστω σε κάποιες κατευθυντήριες γραμμές.
Ευχαριστώ πολύ
– από την Κατερίνα
_________
Ας οργανώσουμε την συζήτηση.
Εκπλήσσομαι πολλές φορές που επιλέγουμε να εστιάσουμε σε ένα ζήτημα τεράστιο κι άλυτο, που μας παραλύει, για να μην δούμε το πρόβλημα που βρίσκεται στον έλεγχο του ατόμου που το έχει. Πιστεύω είναι ένας μηχανισμός άμυνας. Όμως αυτό δεν το κάνει λιγότερο προβληματικό.
Ο σύντροφός σου έχει μια εφ’όρου ζωής πάθηση η οποία είναι διαχειρίσιμη με αγωγή, την οποία και λαμβάνει όπως μας λες. Μέχρι εδώ, καλά. Ταυτόχρονα κάνει χρήση κοκαΐνης, ένα ακριβό και παράνομο ναρκωτικό, που λίγο λίγο, και καθώς οι γονείς, που πληρώνουν τα πάντα, θα φθείρονται, θα τον καταστήσει πένητα. Και που ταυτόχρονα του ακυρώνει την φαρμακευτική αγωγή.
Τι συζητάμε για αποφάσεις κι εγγυήσεις για το τι μπορεί να κάνει δομικά, εγγύηση που άλλωστε κανείς δεν μπορεί να σου παρέχει; Αν δεν μπει σε κάποιο πρόγραμμα απεξάρτησης, όλα τ’άλλα είναι σάλτσες.
Δεδομένου του δικού σου περίπλοκου ιστορικού, και σκεπτόμενη ότι κι η δική του οικογένεια αν κι οικονομικά υποστηρικτική δεν είναι στην υγιέστερη συναισθηματικά ισορροπία, μήπως έχεις βάλει τον εαυτό σου σε έναν μη διαχειρίσιμο κυκεώνα; Δεν το βλέπω να πηγαίνει καλά.
Καταλαβαίνω ότι η ηλικία σου, που πιθανόν την κρίνεις οριακή για κάποια πράγματα, ίσως σου υποβάλλει ιδέες για το πόσα μπορείς να αντέξεις προκειμένου να πάρεις αποφάσεις για το μέλλον, αλλά θα ήταν πραγματικά κακή ιδέα να κάνετε μαζί οικογένεια. Αν κάνω λάθος κι οι αποφάσεις δεν αφορούν σε κάτι τέτοιο, να με συγχωρείς που βιάστηκα. Τα υπόλοιπα παραμένουν ως γνώμη μου.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πραγματικά δεν θα ήθελα να ακουστώ σκληρή ή άπονη
ή υπερβολικά κυνική ή οτιδήποτε, αλλά δώσε μου ΕΝΑΝ επαρκή,
ΥΓΙΗ λόγο για να ΜΗ θες να φύγεις τρέχοντας από αυτή τη σχέση.
ΚΑΙ εθισμένος ΚΑΙ ο εθισμός ακυρώνει την αγωγή ΚΑΙ δεν είναι λειτουργικός (δεν δουλεύει).
Προτείνω να σκεφτείς τι θα συμβούλευες μία φίλη που έχει σχέση με ναρκομανή.
Βγάλε από την εξίσωση τη διπολική διαταραχή.
Αυτή την αναγνωρίζει και τη “διαχειρίζεται”.
Για την κόκα τί άποψη έχει;
ΦΥΓΕ!
ΧΤΕΣ!!!
Είχα σχέση με διπολικό άτομο για 3 χρόνια, έναν άνθρωπο με εξαιρετικό μυαλό και τρομερά τραύματα στην παιδική ηλικία. Τα φάρμακα στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν βοηθούσαν ιδιαίτερα στον έλεγχο των επεισοδίων, αλλά επηρέαζαν επίσης πάρα πολύ αρνητικά τις πνευματικές και επαγγελματικές/ακαδημαϊκές δυνατότητες αυτού του ανθρώπου. Μερικές άλλες πιο ακραίες θεραπείες είχαν βοηθήσει για λίγο, αλλά υπήρξε απώλεια μνήμης. Καταλαβαίνω πολύ καλά το ερώτημα που θέτεις, γιατί νομίζω το ίδιο ερώτημα έχουμε όσοι έχουμε βρεθεί σε σχέση όπου μπορεί να υπάρξει μανία και μετά κατάθλιψη. Δυστυχώς δεν ήξερα πότε μιλούσε ή έπραττε «ο ίδιος», δηλαδή ο «πραγματικός εαυτός του» και πότε… Διαβάστε περισσότερα »
Ίσως η απάντησή μου είναι κυνική αλλά γνωρίζεις κάποιον 3 χρόνια που είναι πολύ λίγα συγκριτικά με το πόσο θα ζήσεις , από την αρχή της σχέσεις σας ο άνθρωπος αυτό έχει θέμα (το θέμα προυπήρχε από εσένα βασικά) που σημαίνει πως εξ αρχής δεν έχετε μια υγιή σχέση , ισότιμη , με γερά θεμέλια που θα αντέξουν τις κακουχίες. Επίσης δεν σας δένει και κάτι , παιδιά , σκυλιά , γατιά αλλά δυστυχώς στα 3 χρόνια αυτά επειδή ο άνθρωπος έχει 2 σοβαρά προβλήματα εσύ έχεις υιοθετήσει έναν ρόλο φροντιστή κατά κάποιο τρόπο. Τουλάχιστον από τον τρόπο μου μιλάς… Διαβάστε περισσότερα »
Ίσως η ερώτηση που φαίνεται να κάνεις στην πραγματικότητα είναι αν αυτός ο άνθρωπος θα αλλάξει σύντομα προς το καλύτερο ώστε να αξίζει να περιμένεις. Εγώ μέσα από την εμπειρία μου έμαθα να δέχομαι τους ανθρώπους όπως είναι τώρα και να μην εστιάζω στο “όραμα” που έχω για αυτούς και η κατάλληλη ερώτηση ίσως θα ήταν αν τώρα μπορείς να ανταπεξέλθεις άλλο σε αυτήν την κατάσταση. Ίσως να φοβάσαι τις ενοχές που μπορεί να έρθουν αν αφήσεις τη σχέση. Όμως δεν έχεις λόγο να αισθάνεσαι κάτι τέτοιο γιατί εδώ και τρία χρόνια ήδη τον στηρίζεις και του έχεις δώσει ευκαιρία… Διαβάστε περισσότερα »
Κι εσύ τι κάνεις? Την σιστερ οφ μερσυ ή την Αγία Τερέζα που θα τον “σώσει”..?!