Γράφει για κάποιο άλλο άτομο.
Η ιστορία της Lotress όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Θα μιλήσω για άλλο πρόσωπο και όχι για εμένα. Για την μητέρα μου συγκεκριμένα. Ο πατέρας μου της συμπεριφέρεται πολύ άσχημα. Δεν αναφέρομαι για σωματική βία, αλλά η λεκτική θεωρώ πια είναι δεδομένη (αν και πολλά χρόνια δεν το καταλάβαινα ότι είναι όντως και αυτό βία). Την υποτιμάει, της λέει εσύ μη μιλάς, της ρίχνει όλες τις ευθύνες για ό,τι κακό συμβαίνει και γενικά δράμα η κατάσταση.
Η μητέρα μου έχει υιοθετήσει πλέον μια στάση ”δε μιλάω”, γιατί αν πάει να μιλήσει η επίθεση η λεκτική θα γίνει 5 φορές χειρότερη, και γιατί, θεωρώ, δεν έχει άλλες αντοχές πλέον να τον αντικρούσει (και την καταλαβαίνω γιατί έχω τύχει και γω σε τέτοια κακοποιητική σχέση… το μήλο κάτω από τη μηλιά εξάλλου θα πέσει… εγώ ευτυχώς έφυγα, αλλά είμαι και μικρή, 27 χρονών).
Να σημειωθεί ότι η μητέρα μου, αν και έχει κάποιο εισόδημα από δική της περιουσία, η ίδια δεν δουλεύει.
Υπάρχει κάτι που μπορώ εγώ να κάνω πιστεύετε? Η μαμά μου δεν δέχεται βοήθεια ( δηλαδή αρνείται να πάει σε ειδικό ψυχικής υγείας ), θεωρεί κιόλας ότι είμαι και γω εναντίον της ( όπως δηλαδή και ο μπαμπάς και οι άλλες μου δύο αδερφές ) αλλά η κατάσταση χειροτερεύει, και το κλίμα στο σπίτι είναι τοξικότατο και για μένα, αλλά πιο πολύ στεναχωριέμαι για τη μητέρα μου.
Πώς θα μου προτείνατε να διαχειριστώ το σύστημα? (Να σημειωθεί ότι ούτε ο μπαμπάς καταλαβαίνει το πόσο κακή είναι η συμπεριφορά του και ούτε και εκείνος δέχεται να πάει σε κάποιον ψυχολόγο). Ευχαριστώ πολύ.
-από την Lotress
____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Μια από τις πάρα πολύ δυσάρεστες πραγματικότητες της ζωής είναι ότι κάποια στιγμή καταλήγεις (ενίοτε) να γίνεις ο γονιός του γονιού σου. Η έγνοια που είναι ολοφάνερη στο κείμενό σου δείχνει αυτό. Η αντίδραση της μαμάς σου, επίσης.
Δυστυχέστατα, εφόσον υπάρχει άρνηση εκατέρωθεν για την βοήθεια που τόσο χρειάζονται, δεν μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα για να βοηθήσεις. Η μαμά σου ήδη έχει βρει τον τρόπο ελαχιστοποίησης της δυσάρεστης κατάστασης και κάνει αυτό που νομίζει ότι της στοιχίζει λιγότερο. Δεν μπορείς να σώσεις κάποιον που δεν θέλει να σωθεί.
Εκεί που πρέπει να επικεντρωθείς είναι στον εαυτό σου. Μόνη σου αναφέρεις ότι αναπαράγεις το μοτίβο αυτής της σχέσης στις δικές σου. Μόνο εσύ μπορείς να σπάσεις αυτό τον κύκλο, και μάλλον θα ήταν σοφό να συμβουλευτείς εσύ κάποιον επαγγελματία ψυχικής υγείας. Θα σε βοηθήσει να διαχειριστείς τα συναισθήματά σου για τους γονείς σου, αλλά κυρίως να συνειδητοποιήσεις ότι δεν είσαι δέσμια κάποιας οικογενειακής κατάρας. Ο χαρακτήρας μας είναι το πεπρωμένο μας, οι επιλογές μας.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Οι άνθρωποι στο ΚΕΘΙ κάνουν εξαιρετική δουλειά και βοηθούν πολλές γυναίκες που προέρχονται από τέτοιου είδους περιβάλλοντα.
Εφόσον η μητέρα σου δε θέλει ή δε μπορεί να κάνει αλλιώς, καλό θα ήταν να κοιτάξεις να φροντίσεις τον εαυτό σου, γιατί είναι εξουθενωτικό να γίνεσαι γονέας του γονέα σου.