Χωρίς φίλους ή χωρίς τις προσδοκίες που είχες;
_______________
Η ιστορία της Αταίριαστης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Αγαπητή Ρένα,
Σε λιγότερο από δύο εβδομάδες γίνομαι είκοσι χρονών. Το ξέρω ότι δεν είναι και κάτι να κατενθουσιαστεις,αλλά τώρα τελευταία σκέφτομαι και αντιλαμβάνομαι ότι δεν έχω παρέα με την οποία θα ένιωθα άνετα αρκετά να το γιορτάσω.
Εδώ και περισσότερο από έξι μήνες διανύω την πιο μοναχική περίοδο της ζωής μου. Νιώθω ότι έχω αποκοπεί από όλους και όλα, χωρίς να είναι κάτι που το θέλω εγώ. Υποτίθεται ότι τώρα που σπούδαζα το αντικείμενο που θέλω θα είχα όλο και περισσότερα άτομα που έχουμε κοινά και θα μπορούσα με είχα μια παρέα σταθερή,ωστόσο δεν ήταν να γίνει. Δυσκολευομαι να επικοινωνήσω με τα παιδιά,κάνω ο,τι μπορώ πραγματικά αλλά δεν βγαίνει πουθενά. Παίζει να με βλέπουν ως περίεργη. Μάλλον είμαι περίεργη,γιατί αν δεν ήμουν δεν θα είχα αυτά τα θέματα. Έχω προσπαθήσει να βγω και παιδιά από άλλες σχολές ,αλλά μια φορά βγαίνουμε,τα περνάμε καλά,και μετά δεν ξαναβλεπομαστε.
Τώρα πρόσφατα έμαθα ότι μια φίλη μου που σπουδάζει σε διαφορετική πόλη κρατάει ακόμα επαφές με τον φίλο μου που είναι στην ιδια πόλη με εμένα. Όταν το έμαθα αυτό, ένιωσα τόσο μαλακας,γιατί είχαμε να μιλήσουμε μαζί από την εξεταστική. Εξαιτίας του προγράμματος μου έχω δυσκολία στο να κρατήσω επικοινωνία μαζί τους και τους το έχω εξηγήσει ,αλλά αυτοί το περνούν ότι τους σνομπαρω επειδή η σχολή μου είναι πιο “απαιτητική” (που είναι, απλά εγώ δεν το παίρνω ως σημάδι ανωτερότητας, κυριολεκτικά δεν εχω χρόνο)
Το ξέρω ότι πρέπει να κάνω και εγώ κίνηση για να γίνει κάτι σχετικά με αυτό, ώρες ώρες όμως νιώθω ότι αν δεν κάνω εγώ η ίδια την παρουσία μου αισθητή ,δεν θα ξέρουν ότι υπάρχω καν. Κάθε φορά που είμαι έξω βλέπω όλα αυτά τα παιδιά που μιλάνε μεταξύ τους ,έχουν άτομα που είναι κοντά με αυτούς, αλλά εγώ όσο και να προσπαθώ δεν μπορώ να ταιριάξω με κανέναν. Οι ίδιοι μου οι φίλοι από το λύκειο δεν μου λένε που βγαίνουν,πάντα τα μαθαίνω από άλλο άτομο.
Τι έχω κάνει λάθος; Το ρωτάω τόσες φορές. Βγαίνω και μόνη μου, λέγοντας στον εαυτό μου ότι καλύτερα είμαι έτσι παρά με άτομα που δεν ταιριάζω, όμως βλέπω συχνά παρέες με παιδιά που μιλάνε ,γελάνε και γενικά είναι ο εαυτός τους, και απλά κάθομαι και αναρωτιέμαι τι σκατα έκανα λάθος και δεν μπορώ να έχω και εγώ αυτό; Όσο και να το καλύπτω,θέλω και εγώ να βγαίνω, να κάνω ταξίδια ,αλλά χωρίς παρέα, χωρίς άτομα με τους οποίους να είσαι ο εαυτός σου πως μπορεί να γίνει; Δεν ξέρω τι να κάνω.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αταίριαστη
___________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Οργάνωσε εσύ ένα πάρτυ, ένα ταξίδι, μια ομάδα. Γίνε εσύ ο αρχηγός της δικής σου αυτοδημιούργητης παρέας, μην περιμένεις να ενταχθείς σε μια υπάρχουσα. Κάνε την προσπάθεις. Όταν εκπέμπεις την αύρα του ατόμου που καλεί άλλους σε ενεργοποίηση θα ελκύσεις άτομα όπως τα έντομα γύρω από την λάμπα. Κάν’το τώρα, κάλεσε όλους όσους ξέρεις σε μια έξοδο για τα γενέθλιά σου. Γιόρτασε με όσους έρθουν. Διασκέδασέ το, μην φορτώνεσαι απαιτήσεις και εξηγήσεις.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μην είσαι αυστηρή με τον εαυτό σου. Δεν είσαι προβληματική, είναι θέμα απλά τεχνικής. Μόνη σου λες ότι δεν έχεις πολύ χρόνο ή ότι με κάποιους δεν έχετε τι να πείτε. Το ίδιο μήνυμα λαμβάνουν και οι άλλοι. Για τα γενέθλια μπορείς να πάρεις ένα σακουλάκι σοκολατάκια στη σχολή και να πεις έχω γενέθλια πάρτε ένα σοκολατάκι. Με όσους είσαι πιο κοντά κάλεσε τους για έξοδο κάποιες μέρες πριν, όσοι έρθουν. Μπορεί να εκπλαγείς! Βέβαια ελλοχεύει ο κίνδυνος τζαμπατζηδων αλλά θα το καταλάβεις. Επίσης σκέψου εσύ θέματα συζήτησης, κάνε εύστοχες ερωτήσεις για να εντοπίσεις κοινά σημεία και να δημιουργήσεις σύνδεση.… Διαβάστε περισσότερα »
Απο αυτή την φάση εχουμε περάσει όλες, μα όλες. Όσοι βάζουν στάνταρ και δεν κάνουν παρέα με όποιον να ναι απλά για να έχουν παρέα, θα φτάσουν σε αυτή τη φάση οχι μία και δυο φορές. Δεν μπορείς να καθορίσεις την συμπεριφορά των άλλων ουτε τη διαθεσιμότητα τους. Αυτό που προτείνω είναι να πιάσεις νέες φιλίες μέσα απο την σχολή, ή να ξεκινήσεις κάποια νέα δραστηριότητα που θα σε φέρει σε επαφή με κόσμο.
Δυστυχως το θεμα “φιλια” ειναι ενα θεμα που δεν σταματα να απασχολει τους ανθρωπους και πιο πολυ στις νεανικες ηλικιες. Σε καταλαβαινω απολυτα καθως και εγω εχω περασει αυτη τη φαση και ακομα και τωρα που πηρα πτυχιο και τελειωσα ειμαι σε αυτη τη φαση. Η συμβουλη που σου δωθηκε ειναι ολοσωστη. Δεν πρεπει να απολογησε επιδη θελεις καποια συγκεκριμενα πραγματα στη ζωη σου ειτε σε αυτο το κομματι ή σε άλλα. Πρεπει να σταθεις για αυτο που πιστευεις και θες. Ειναι κριμα που ζουμε σε εποχες που πρεπει συνεχως να αναδυκωουμε τους εαυτους μας για να μας δουν και… Διαβάστε περισσότερα »