Πώς χωρίζεις με έναν άνθρωπο μετά από 8 χρόνια, όταν υπάρχει ακόμα αγάπη και όταν μέσα σου σκέφτεσαι πως ίσως κάπου να υπάρχει μια λύση;
_________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα Ρένα και παρέα του ampa,
Με τον σύντροφό μου είμαστε μαζί 8 χρόνια. Η σχέση μας ήταν κι είναι εξ αποστάσεως, καθώς εκείνος ζει στη Γερμανία από μικρός με την οικογένειά του, ενώ εγώ μένω στην Αθήνα. Γνωριστήκαμε στα 20 μας, σε ένα πάρτι, και από την πρώτη στιγμή νιώσαμε και οι δύο πως βρήκαμε τον άνθρωπό μας.
Όλα αυτά τα χρόνια έχουμε προσπαθήσει πολύ για τη σχέση μας. Έχουμε ξεπεράσει δυσκολίες, έχουμε κάνει αρκετά ταξίδια ο ένας στην χώρα του άλλου, και για μεγάλα χρονικά διαστηματα.
Τώρα όμως έχουμε φτάσει σε ένα κρίσιμο σημείο: τι γίνεται από εδώ και πέρα;
Εγώ έχω μια καλή δουλειά εδώ και δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να ζει μόνιμα στη Γερμανία. Δεν είναι μια χώρα που μου ταιριάζει. Από την άλλη, εκείνος έχει επίσης μια πολύ καλή δουλειά εκεί και δεν θέλει να έρθει στην Ελλάδα, ειδικά αφού στον επαγγελματικό του τομέα δεν υπάρχουν πολλές προοπτικές εδώ.
Το δύσκολο είναι, πως κανείς από τους δυο μας δεν βλέπει πραγματικά το μέλλον του στη χώρα του άλλου, όσο κι αν προσπαθήσαμε να το δουλέψουμε. Για τρίτη χώρα, επίσης, δεν ενδιαφέρεται (λόγω επαγγέλματικων προοπτικών).
Και κάπως έτσι νιώθω ότι έχουμε φτάσει σε έναν τοίχο. Δεν ξέρω τι να κάνω. Πώς χωρίζεις με έναν άνθρωπο μετά από 8 χρόνια, όταν υπάρχει ακόμα αγάπη και όταν μέσα σου σκέφτεσαι πως ίσως κάπου να υπάρχει μια λύση; Από την άλλη, μου φαίνεται άδικο να του ζητήσω να αφήσει πίσω όσα έχει χτίσει, ενώ δεν το θέλει πραγματικά — όπως θα ήταν άδικο και για μένα να κάνω το ίδιο.
Τι θα μου προτείνατε;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ελένη
_________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Θα σε βάλω να σκεφτείς. Τι ήταν αυτό που έγινε και στα 8 χρόνια βρέθηκες μπροστά στον τοίχο; Γιατί δεν αναρωτήθηκες στα 3, στα 5, στα 6;
Θα σου πω εγώ, καθώς αυτή την πληροφορία την αποφεύγεις εντελώς στην επιστολή σου. Πλησιάζει το ορόσημο των 30 και το πιθανό όραμα για συγκατοίκηση, γάμο κι απόκτηση οικογένειας. Αλλιώς θεωρητικά θα μπορούσατε να συνεχίζετε την σχέση εξ αποστάσεως επ’ άπειρον.
Όμως το σημαντικό δεν είναι τι έχεις στο βάθος του μυαλού σου. Το σημαντικό είναι αν έχει συζητηθεί αυτό το ενδεχόμενο ως προοπτική. Όχι προιόντος του χρόνου αλλά ως ενεργή επιθυμία. Εκείνος θα ήθελε συγκατοίκηση ή και παιδί μαζί σου; Αν δεν θέλει, δεν έχει κίνητρο να φύγει, ούτε να σε πείσει να πας εσύ. Ισχύει κι αντίστροφα αυτό φυσικά. Προτεραιοποιείτε την δουλειά και το σημερινό lifestyle πάνω από την αγαπητική σχέση.
Το πιο σημαντικό επομένως είναι εσύ πώς φαντάζεσαι το μέλλον σου. Αν φτάσεις 36, σε άλλα 8 χρόνια, θα σκεφτείς ότι χαράμισες το χρόνο και τα πλέον γόνιμα χρόνια σου στην σχέση εξ αποστάσεως ή δεν θα σε απασχολήσει τότε; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα, την οποία μόνο εσύ μπορείς να δώσεις, θα σου δείξει αν πρέπει να πάρεις το δρόμο του χωρισμού ή όχι. Αν πάντως είναι να χωρίσεις πρέπει να γίνει με τον τρόπο του χανζαπλάστ, γιατί οτιδήποτε άλλο θα δημιουργήσει πικρίες.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θα τολμήσω να πω οτι δεν είναι προτεραιότητα η σχέση σας ενώ θα έπρεπε μετά απο 8 χρόνια.
Βολευτήκατε και τώρα ήρθε το πλήρωμα του χρόνου.
Δεν υπάρχει φταίχτης είναι μια σεβαστή επιλογή.
Συμφωνώ απόλυτα. Ήξερα ένα τύπο που έμενε Γερμανία με κοπέλα στο Λονδίνο. Τα είχαν χρόνια και για το ενδεχόμενο συμβίωσης σε μια πόλη, έδιναν τα ίδια επιχειρήματα της γραφουσας. Τελικά αυτός μετακόμισε Ελβετία, μετα χώρισαν και γνώρισε αυτός μια κοπελα από Ελλάδα και τι ωραία πήγαν μαζί ξανά Γερμανία και παντρεύτηκαν. When there is a will, there is a way. Είναι οκ να μην υπάρχει θέληση, συμβαίνει.
Εγώ πιστεύω πως αν δύο άνθρωποι θέλουν να είναι μαζί στο ίδιο μέρος, μέσα σε οχτώ χρόνια ε θα είχαν βρει τον τρόπο. Δεν είναι τυχαίο ότι έχετε σχέση εξ αποστάσεως τόσα χρόνια. Κανείς δεν κάνει το βήμα προς τον άλλον και δεν αλλάζει τη ζωή του για τον άλλον. Γιατί να το κάνετε τώρα που έχετε φτιάξει τη ζωή σας ο καθένας στη χώρα του; Τα ζευγάρια που το καταφέρνουν δεν είναι ότι είναι πάντα πιο τυχερά. Απλα βάζουν άλλες προτεραιότητες. Δεν φτάνει η αγάπη. Δεν βλέπω άλλη λύση από τον χωρισμό
Τι να σου πω βρε φίλη. Είστε οκ με το να ζείτε από απόσταση για πάντα; Δεν υπάρχει κάτι παραπάνω. Εγώ στα 5 χρόνια σε άλλη πόλη έθεσα αυτή την ερώτηση: “μπορείς να σκεφτείς τον εαυτό σου ευτυχισμένο αν φύγεις από την πόλη σου”. Ε η απάντηση και από τις δύο μεριές ήταν όχι οπότε τελείωσε εκεί η ιστορία.
Ξέρω τρεις περιπτώσεις που το ζευγάρι (παντρεμένο) ζει σε διαφορετικές χώρες. Τα παιδιά είναι με τη γυναίκα. Μάλιστα στη μια περίπτωση η γυναίκα μένει Αθήνα και ο άντρας Γερμανία και πηγαινοέρχεται εδώ και χρόνια. Δεν είναι εύκολο, αλλά αυτοί οι άνθρωποι έτσι έχουν αποφασίσει να ζουν. Αν δεν μπορείς, χωρίζεις.
Δεν υπαρχει αυτο που νομοζουν οτι κανουν. Αυτου που υπαρχει ειναι η αποσταση κ μονο. Ολα τα αλλα δεν τα καταλβαινω καν. Σιγουρα αν υπαρχουν λογοι οικονομικοι/επιβιωσης ναι θα χωριστεις θα πας να δουλεψεις οπου βρεις. Ομως οι συνεπειες υπαρχουν, ας μην λεμε οτι θελουμε.
Εγώ ξέρω πολλά ζευγάρια που είναι έτσι (τα περισσότερα βέβαια δεν έχουν παιδιά) και στον επαγγελματικό μου κύκλο είναι μάλιστα και ο κανόνας λόγο των συνθηκών της δουλειάς. Ο επί 20 χρόνια σύντροφος της πρώην προισταμένης μου ζει σε άλλη ήπειρο και η ίδια μου έχει πει ότι αυτή η κατάσταση είναι ιδανική και για τους δύο (λόγο φόρτου εργασίας και κυνηγιού καριέρας που δεν τους αφήνει καθόλου χρόνο για προσωπική ζωή), Οπότε δεν έχει να κάνει εύκολο ή δύσκολο. Σε κάποιους ταιριάζει πολύ αυτός ο τρόπος ζωής, σε κάποιους άλλους καθόλου και στους περισσότερους κάπου στο ενδιάμεσο. Εγώ δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Κι εγω ξέρω. Πανεπιστημιακούς. Ο ενας ζει σουηδια και η γυναικα με τα παιδια στην Ελλαδα.25 χρονια με ενα διαλειμμα επι κοβιτβ που ενειναν μαζι. Τωρα τα παιδιά μεγαλωσαν και εφυγαν απο το σπιτι. Σιγα σιγα ισως μαζευτουν και αυτοι. Το ειναι το challenge. Θα μπορέσουν να συζήσουβ;
Ρε συ Ελενη, με ολο το θάρρος: σχεση απο τετοια αποσταση για 8 χρονια… δεν ειναι σχεση. Δεν ειναι παιδια. Δεν μπορεις να συγκρινεις αυτου του ειδους τα 8 χρονια με 8 χρονια σχέσης συγκατοίκησης ή εστω πχ 3 χρονια απλα στηνιδια πολη συν 5 συγκατοικησης. Δεν νομιζω οτι ξερετε καλα ο ενας τον αλλον και επισης το λες και μονη σου: ο καθενας βαζει πιο πανω απο τη ‘σχεση’ σας την ατομικη του ζωη/δουλεια/χωρα/συνηθειες/ζωη… Ενταξει ο καθενας ζει τη ζωη του οπως θελει, σιγουρα. Ομως αληθεια, λίγο στεναχωρεθηκα μαυτη την ιστορια σου, πολλα χρονια και ο χρονος δεν γυρνα… Διαβάστε περισσότερα »
Έχοντας περάσει μια σχεση 4 χρόνων εξ αποστάσεως. Αθήνα Θεσσαλονίκη, την περίοδο κρίσης κι ολας. Εχω να πω πως εάν κάποιος δεν κανει το βήμα να ξεβολευτει και να μετακομίσει, ο χωρισμός ειναι νομοτελειακος. Επίσης η σχεση εξ αποστάσεως ειναι ενα συνονθύλευμα μοναξιάς και καλών στιγμών με κάποιον αλλο. Δεν σου μαθαίνει τίποτα που να ανταποκρίνεται σε μια πραγματική σχεση. Πρέπει μείνεις μαζι με τον αλλο για αρκετό διάστημα για να τον γνωρίσεις και να δεις εάν μπορεις να συνύπαρξεις. Και αυτο ειναι μόνο το πρώτο βήμα, οι σχέσεις εξελίσσονται μεσα απο καταστάσεις, πχ ενα πρόβλημα υγείας η η απόκτηση… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν υπάρχει σχέση εξ αποστάσεως.
Τελεία.
Καλά κι εσύ μη βαζεις πολλες τελειες.