Ελπίδα πάντα υπάρχει όσο ζούμε, αλλά οφείλουμε να δημιουργήσουμε τις ευκαιρίες στη ζωή.
________________________
Η ιστορία της Αγχωμένης 30άρας όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Αγαπητό ampa και αγαπητή Ρένα, καθώς οικονομικά δεν δύναμαι να κάνω συνεδρίες ψυχοθεραπείας είσαι μία από τις διεξόδους μου να βγάλω από μέσα μου τους προβληματισμούς μου και να ακούσω μία (ή και περισσότερες καλοδεχούμενες όλες) απόψεις και γνώμες.
Εδώ και 2 χρόνια είμαι στάσιμη σε όλους τους τομείς της ζωής μου και δεν ξέρω πως να βγω από αυτόν τον βούρκο, που κάθε μέρα με βουλιάζει όλο και περισσότερο. Πριν 2 χρόνια λοιπόν, ενόψει εμφάνισης κορονοιού, το μαγαζί που τότε εργαζόμουν έκλεισε (και όλα τα καταστήματα δεν έψαχναν εκείνη την περίοδο προσωπικό, καθώς θα ήταν κλειστά επ’ αορίστου). Συν αυτοίς έγινε και ένα ξεκαθάρισμα στις σχέσεις μου. Ο σύντροφός μου τότε θεωρούσε πως “γατζώνομαι” πάνω του αν του ζητάω να βρεθούμε πάνω από 1 φορά την εβδομάδα (μέναμε στην ίδια πόλη). Οι φίλες μου βρήκαν συντρόφους και έπαψαν να ασχολούνται μαζί μου (δεν με ρώτησαν καν πως τα πάω με τη δική μου σχέση ή αν είμαι ακόμη στη δουλειά). Καταλαβαίνεις λοιπόν πως έτσι ξαφνικά μαζεύτηκαν πολλά.
Οι επιλογές που έβλεπα μπροστά μου ήταν δύο: 1. Θα υπέμενα αναζητώντας ψίχουλα ενδιαφέροντος και υποστήριξης ή 2. Θα ξεκαθάριζα τους ανθρώπους που είχα δίπλα μου. Και κάπως έτσι αποφάσισα να κάνω το δεύτερο.
Χώρισα και άφησα τις φίλες μου να συνεχίσουν τη ζωή τους με τους συντρόφους τους (σημείωση: κανένας δεν ρώτησε που πήγα ακόμη και σήμερα). Ξενοίκιασα από την πόλη που έμενα και γύρισα σε επαρχιακή περιοχή κοντά στους γονείς μου. Εδώ και 2 χρόνια μένω μόνη μου, όχι στο ίδιο σπίτι μαζί τους αλλά κοντά τους, και αποτελούν την μόνη μου παρέα. Εργασία, αλλά και σχέση, είναι δύσκολο να βρεις και έτσι είμαι άνεργη και single και φοβάμαι με αυτά που βλέπω γύρω μου πως θα είμαι για πολύ καιρό ακόμα.
Η αυτοπεποίθηση μου έχει πέσει στα τάρταρα, ευκαιρίες εδώ ούτε με κιάλια, οικονομική δυνατότητα να κάνω ένα ξεκίνημα κάπου αλλού δεν παίζει με τίποτα και φοβάμαι μήπως κάποτε πέσω σε κατάθλιψη. Δεν ξέρω τι να κάνω για να γνωρίσω ανθρώπους, καθώς, όσο πλησιάζεις τα 30, οι περισσότεροι στις επαρχιακές περιοχές είναι ή παντρεμένοι και ασχολούνται με την οικογένειά τους. ή βγαίνουν μόνο με τους φίλους που έχουν από την παιδική τους ηλικία. Επίσης τα dating apps είναι έρημα καθώς οι άντρες των τριγύρω περιοχών δε νομίζω να ξέρουν καν τι είναι. Υπάρχει ελπίδα για μας που γίναμε θύματα ξεκαθαρίσματος ανθρώπων και προτιμήσαμε τη μοναξιά από την κοροϊδία ; Ευχαριστώ εκ των προτέρων
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αγχωμένη 30άρα
_____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Στα 30 σου είσαι πάρα πολύ νέα για να μπορείς ν’ αλλάξεις πράγματα. Και κυρίως ήσουν πάρα πολύ ώριμη που αποφάσισες να κάνεις αυτό το ξεκαθάρισμα στη ζωή σου. Δεν έκανες άσχημα, αποφάσισες με τα δεδομένα που είχες τότε, τα οποία εδώ που τα λέμε τι σου έλεγαν; Ότι ήσουν σε παρέες που δεν ήταν πραγματικοί σου φίλοι, σε σχέση που δεν σε είχε προτεραιότητα, και σε δουλειά που δεν είχες σιγουριά. Τι είχες, τι έχασες επομένως.
Από δω και μπρος.
Η εργασία είναι το πρώτο και βασικότερο μιας και δίνει την μαγιά για όλα τα υπόλοιπα. Τι ικανότητες και τυπικά προσόντα έχεις; Τι προϋπηρεσία έχεις; Μπορείς να δουλέψεις ψηφιακά; Είσαι σε μέρος με τουριστική απορρόφηση; Μπορείς να δουλέψεις σεζόν για να συγκεντρώσεις ένα ποσό ώστε να δεις πώς θα πραγματοποιήσεις αλλαγές; Δεν μας δίνεις καμμία πληροφορία κι έτσι δυσκολευόμαστε. Ώστόσο ακόμα και δουλειές πιο “του ποδαριού” (babysitting, σερβίρισμα, λάντζα, καθαριότητα, ιδιαίτερα κλπ.) μπορούν να σου ανεβάσουν λίγο την διάθεση ότι δεν χαραμίζεις το χρόνο σου ενόσω κοιτάς για κάτι καλύτερο και με δυνατότητα εξέλιξης -ακόμα και σε άλλη πόλη. Σιγά σιγά θα γίνει το πλάνο, αλλά από κάπου πρέπει να ξεκινήσεις.
Στο στάδιο αυτού του σχεδιασμού, νομίζω ότι πρέπει να κάνεις γνωριμίες χωρίς κάποια συναισθηματική επένδυση, ώστε να “ξεκολλήσεις” από την αίσθηση απόγνωσης που σε κατατρώει. Αλίμονο, δεν μπορώ να πιστέψω ότι όλη η ελληνική επαρχία στα 30 μεγαλώνει παιδιά, θα είχαμε λύσει το δημογραφικό άμα ήταν έτσι. Έπειτα οι παιδικοί φίλοι δεν είναι κλειστό κλαμπ, αν κυκλοφορήσεις λίγο σίγουρα θα υπάρξει ενδιαφέρον για κάτι παραπάνω. Αν έχει αποκλειστεί, αυτό σημαίνει ότι δεν θέλουν να βγούν από τη ζώνη ασφάλειάς τους και να γίνει κάτι εφήμερο, ίσως επειδή γνωρίζουν τους γονείς σου κι όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους στα μικρά μέρη. Το ότι μένεις σε δικό σου σπίτι πάντως είναι μέγιστο πλεονέκτημα.
Θα πρέπει πάντως να κινηθείς εσύ. Να κάνεις κάποια εκδρομή, να δικτυωθείς μέσω κοινωνικών δικτύων (όχι απαραίτητα dating apps), να ενημερώσεις συγγενείς ότι αναζητείς δουλειά και φλερτ, να αναζητήσεις κάποια συναυλία, κάποιο γεγονός εκτός πόλεως και να είσαι ανοιχτή σε γνωριμίες -πάντοτε με προσοχή.
Δεν είναι εύκολο, οπωσδήποτε, αναγνωρίζω την πολυπλοκότητα των σημερινών συνθηκών, αλλά και μη πράττοντας τίποτα δεν πρόκειται να γίνει κάτι. Όπως είπες δεν χρειάζεται να βουλιάξεις σε κατάθλιψη.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Κατανοώ καλύτερα από τον καθένα την κατάσταση που βιώνεις, πίστεψε με, γιατί βιώνω κάτι αντίστοιχο και με πολύ χειρότερες συνθήκες (ήδη 45 ετών, συγκατοίκηση με γονείς). Όλα αυτά μετά από μία πολύ επιτυχημένη πορεία σε όλα τα επίπεδα (εκτός προσωπικής ζωής:-)) και πλήρη ανεξαρτησία από τα 19. Να σου πω πώς το βλέπω εγώ. Δεν είναι καθόλου αποτυχία ή στασιμότητα η κατάστασή μας αλλά μία μεταβατική περίοδος μέχρι να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν μπορούμε να επισπεύσουμε το διάστημα που θα χρειαστούμε μέχρι να επανέλθουμε δριμύτερες:-) Έκανα και εγώ το ξεκαθάρισμα που λες. Δε μπορούσα να το διανοηθώ… Διαβάστε περισσότερα »
Φίλη πριν μερικά χρόνια ήμουν στη θέση σου, θα βρείς το δρόμο σου! Για αρχή αξιοποίησε τον χρόνο σου δημιουργικά, δεν μας λες με τι ασχολείσαι αλλά βελτιώσου στον επαγγελματικό τομέα (σεμινάρια διαδικτυακά ή δια ζώσης, κάποιο Δημόσιο ΙΕΚ που είναι δωρεάν και υπάρχει και στην άκρη της επαρχίας;). Θα βελτιώσει τη διάθεση σου και την αυτοπεποίθησή σου αν βρεις δουλειά και όλα τα άλλα θα έρθουν. Επιπλέον, μπορείς να ασχοληθείς με τον εθελοντισμό, με συλλόγους ή γυμναστήριο κλπ ώστε να γνωρίσεις νέα άτομα και να δικτυωθείς, στην επαρχία άλλωστε οι περισσότερες δουλειές μέσω γνωστών βρίσκονται! Τέλος στο θέμα της… Διαβάστε περισσότερα »
Αρχικά για να βγάλεις εκτος της ζωής σου αυτους τους ανθρώπους είσαι πολύ δυνατή. Θέλει κότσια να το κανει κάποιος. Βάλε κάτω τα δεδομένα, είσαι σε ένα μέρος που δε σου προσφέρει τίποτα. Δεν έχεις όμως και κάτι να σε κρατάει. Ψάξε δουλειά οχι μονο σε αλλες περιοχές αλλα και στο εξωτερικό. Τωρα σεζόν είναι μια καλή ευκαιρία να μαζέψεις χρηματα και να γνωρίσεις και κόσμο. Μην απογοητευεσαι. Κάνε ένα πλάνο στη ζωη σου κι ακολούθησε το.