Η καθηγήτρια – αν και ιδεολογικά αντίθετη- βρέθηκε να τους ανέχεται πλήρως από φόβο “μήπως τους προσβάλλει”.
_____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα Ρένα και καλησπέρα σε όλ@!
Είμαι 18 χρονών, μόλις τελείωσα το Λύκειο και θα ήθελα να σας ρωτήσω για ένα θέμα που με απασχολεί ιδιαίτερα, καθώς εκτιμώ πολύ τη διεισδυτική ματιά σας και την πολύπλευρη ανάλυση κάθε θέματος που πραγματεύεστε.
Πολλοί συνομήλικοί μου, δυστυχώς, και συμμαθητές μου, υιοθετούν ακραίες, φασιστικές απόψεις, κυρίως όσον αφορά τη μεταναστευτική πολιτική, τον σεξουαλικό προσανατολισμό και τις γυναίκες. Ο τρόπος με τον οποίο εκφράζονται είναι απίστευτα αγενής και προκλητικός, καταπνίγουν κάθε αντίθετη άποψη και γενικά, ακόμη κι αν έχει κανείς όλη την καλή διάθεση να κάνει μια πολιτισμένη συζήτηση μαζί τους, δεν μπορεί. Αυτό ήταν και το κύριο πρόβλημα κάθε φορά που συζητούσαμε στην τάξη, στα πλαίσια του μαθήματος της Γλώσσας, για τέτοιου είδους κοινωνικά θέματα, με την καθηγήτρια – αν και ιδεολογικά αντίθετη- να τους ανέχεται πλήρως από φόβο “μήπως τους προσβάλλει”. Οι ίδιοι όμως πάντοτε χλευάζουν και βρίζουν χυδαία όσους έχουν αντίθετη άποψη, ενώ δεν έχουν κανένα λογικό επιχείρημα.
Γενικά, έχει αρχίσει πλέον να με προβληματίζει όλη αυτή η υπερβολική ευγένεια και διακριτικότητα με την οποίαν τους αντιμετωπίζουμε. Κι εγώ ακόμη, που δεν έχανα ευκαιρία να τους εναντιώνομαι, έπεφτα σε αυτήν την παγίδα, με αποτέλεσμα να μην καταφέρνω τελικά τίποτα. Σκεφτόμουνα πάντα, π.χ. πώς θα ένιωθαν αυτοί αν τους μιλούσα με λιγότερο ευγενικό τρόπο, λες και θα ένιωθαν χειρότερα από εμένα όταν τους άκουγα να εκθειάζουν τη Χούντα στη γιορτή του Πολυτεχνείου, ενώ ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο από το οικογενειακό μου περιβάλλον, που σέβομαι απεριόριστα, φυλακίστηκε και εξορίστηκε από το καθεστώς. Πάντα θα πρέπει βέβαια να υπάρχει σεβασμός στο άτομο που εκφράζει μία άποψη, όσο απεχθής κι αν είναι αυτή, καλό θα ήταν όμως ο σεβασμός αυτός να είναι αμοιβαίος.
Βέβαια, για να κάνω και μία ενδεχομένως χρήσιμη επισήμανση, τα παιδιά αυτά προέρχονται από συντηρητικά και αυταρχικά οικογενειακά περιβάλλοντα ή (κυρίως) επηρεάζονται από προβαλλόμενα πρότυπα (τύπου Musk, Tate κ.λ.π.). Στην αρχή θεωρούσα πως ήταν μεμονωμένα παραδείγματα από τον κοινωνικό μου κύκλο και δεν το σκεφτόμουν ιδιαίτερα. Τελικά όμως, αν δεν κάνω λάθος, φαίνεται πως υπάρχει μια γενικευμένη διολίσθηση των νέων προς την ακροδεξιά, όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και στο εξωτερικό. Πέφτω από τα σύννεφα, νόμιζα πως ήμασταν μια γενιά που σεβόταν το διαφορετικό και θα άλλαζε τον κόσμο προς το καλύτερο. Τι θα γίνει αν μετά από κάποια χρόνια ξυπνήσουμε και δούμε ακροδεξιό κόμμα στην κυβέρνηση;
Για να μη μακρυγορώ, δεν μπορώ παρά να αναρωτηθώ: πώς γίνεται,μετά από τόσες συζητήσεις στο σχολείο για τη φρίκη του ναζισμού, τόσες γιορτές και εκδηλώσεις μνήμης για το Ολοκαύτωμα, να υπάρχουν παιδιά που αρνούνται το τραγικό αυτό γεγονός, το απορρίπτουν σαν μύθευμα και υποστηρίζουν τέτοια εγκλήματα; Πώς γίνεται,ενώ υποτίθεται ότι σαν κοινωνία έχουμε καταδικάσει τον ρατσισμό και τον φασισμό, να υπάρχουν άτομα που τον ασπάζονται απροκάλυπτα και ενσταλάζουν το δηλητήριό του και στις ψυχές των παιδιών τους; Τα ίδια τα παιδιά δεν φέρουν κάποια ευθύνη; Είναι σίγουρα δύσκολο να αμφισβητείς τις απόψεις που προβάλλονται από “αυθεντίες”,όπως οι γονείς, δεν είναι όμως και ακατόρθωτο -για την ακρίβεια, είναι απαραίτητο, ώστε να υπάρξει εξέλιξη και πρόοδος. Και επίσης τα παιδιά αυτά δεν είναι ούτε 5, ούτε 10, αλλά 17 και 18 χρονών, σχεδόν ενήλικες, και υποτίθεται πως διαθέτουν το μορφωτικό και πνευματικό υπόβαθρο για να κρίνουν και όχι απλώς να αναπαράγουν “έτοιμες” απόψεις που ακούν στο σπίτι, στο youtube, στο tiktok κ.λ.π Τι μπορεί να γίνει; Μπορούμε να τους βοηθήσουμε με κάποιο τρόπο; Ξέρω πως είναι ίσως πολύ ουτοπικό να σκεφτόμαστε ότι τέτοια άτομα που έχουν μεγαλώσει με αυτές τις αντιλήψεις μπορούν να αλλάξουν και καταλαβαίνω ότι δεν προέχει η αλλαγή των συνειδήσεων αυτών των ανθρώπων, αλλά η προστασία όσων κινδυνεύουν από αυτούς. Αυτό που με ανησυχεί κυρίως είναι ότι η γενιά μου είναι καλώς ή κακώς το μέλλον αυτού του τόπου, ψηφίσαμε πέρυσι στις ευρωεκλογές και θα συνεχίζουμε να ψηφίζουμε για πολλά (ελπίζω) χρόνια ακόμα… Αν συνεχίσουν να υπάρχουν και να (υπερ)προβάλλονται τέτοιες απόψεις, αν εξακολουθήσουμε ως κοινωνία να δίνουμε, όχι μικρόφωνα, αλλά μεγάφωνα σε κάθε φασίστα, λαϊκιστή δημαγωγό, αν δεν προσπαθήσουμε να αλλάξουμε με τον διάλογο τις απόψεις των νέων που “παρασύρονται” από το ακροδεξιό αφήγημα, τότε νομίζω ότι διαιωνίζουμε το πρόβλημα, αντί να το λύνουμε. Δεν αρκεί μόνο να μιλάμε για αυτό σε θεωρητικό επίπεδο, πρέπει να αναλάβουμε δράση στην καθημερινότητα, να επιδιώξουμε τη μεταστροφή των συνειδήσεων διά της πειθούς. Πώς μπορούμε όμως να συνεννοηθούμε με αυτούς τους ανθρώπους, να τους δείξουμε ότι έχουν παρωπίδες, ότι αυτά που πιστεύουν είναι επιζήμια και επικίνδυνα και για τους ίδιους; Είναι αληθινά φρικτό να μισείς τον Άλλον για αυτό που είναι, για αυτό που πιστεύει-ελπίζω μια μέρα όλοι να το καταλάβαιναν αυτό…
Σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων και σας ζητώ συγγνώμη για την μεγάλη έκταση της ανάρτησής μου που μπορεί να σας φάνηκε κουραστική!!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Προβληματισμένη
________________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Σε ευχαριστώ πολύ και χαίρομαι που προβληματίζεσαι.
Γράφεις όμως αυτό: «Πάντα θα πρέπει βέβαια να υπάρχει σεβασμός στο άτομο που εκφράζει μία άποψη, όσο απεχθής κι αν είναι αυτή.» Εδώ λίγο θα διαφωνήσω. Εδώ είναι νομίζω που το χάνουμε. Η ελευθερία της έκφρασης είναι κατοχυρωμένη στη χώρα μας συνταγματικά. Ταυτόχρονα δεν οφείλουμε σεβασμό σε ναζιστικές απόψεις, επειδή οι απόψεις αυτές είναι οι ίδιες καταλυτικές της ελευθερίας του λόγου. Είναι τόσο ακραίες που καταργούν την οποιαδήποτε διαφορετικότητα: κυριολεκτικά και ριζικά, αν κατανοείς τι λέω. Πρόκειται για το παράδοξο της ανοχής του Karl Popper. [«Η ανοιχτή κοινωνία κι οι εχθροί της»] Αν ανεχθώ την αδιάλλακτη ιδεολογία που απαγορεύει την ανοχή ουσιαστικά καταργώ την ανοχή στην ελευθερία του λόγου! Επομένως η ανοχή ακραίων κι αδιάλλακτων μπορεί να γίνει μόνο στα πλαίσια μιας πολυπολιτισμικής κοινωνίας όπου επωφελούνται από την διαφορετικότητα και υπό προϋποθέσεις μόνο. Μία προϋπόθεση είναι ακριβώς η μη κατήχηση των ιδεών τους. Κι η καθηγήτριά σου δεν είναι ότι «ήθελε να μην τους προσβάλλει», είναι ότι πρώτον τους φοβήθηκε με την κυριολεκτική έννοια και δεύτερον ήθελε να δώσει ένα ζωντανό παράδειγμα φιλελεύθερου διαλόγου.
Επίσης πρόσεξε μην μπερδέψεις τον λαϊκισμό μόνο με συγκεκριμένη πολιτική κατεύθυνση. Έρχεται από όλες τις κατευθύνσεις. Και στην δική μας κοινωνία αυτό είναι αποτέλεσμα της ακραίας πόλωσης τον καιρό της οικονομικής κρίσης όταν εσύ ήσουν ακόμη νήπιο, επομένως δεν τα θυμάσαι, συνέβησαν όμως και διαίρεσαν τον κόσμο με τρόπο χυδαίο.
Ο σημερινός εκφασισμός της κοινωνίας κι συνακόλουθος μισογυνισμός είναι διεθνής, αλλά στερεώθηκε ιδιαίτερα στο δικό μας έδαφος για διάφορους λόγους. Ένας είναι η συστηματικά ελλιπής ιστορική γνώση του ελληνικού λαού. Δεν έχει μεταβολίσει τα τραύματα του εμφυλίου και της χούντας. Ταυτόχρονα η ήδη διαμορφωμένη κοινωνική πόλωση έχει δημιουργήσει το υπέδαφος για να φανεί cool η φιλολογία περί δικτατορίας, ενώ καθόλου cool δεν ήταν. Κάθε συνταγματική εκτροπή είναι εκτροπή. Κάπως έτσι περίπου εκλέχθηκε πρόεδρος κι ο Τραμπ στις ΗΠΑ, μια μερίδα του κοινού ήταν στα κάγκελα κι αναζητούσε τον «αντισυστημικό» (ξεχνώντας φυσικά ότι ο Τραμπ είναι φτιαγμένος εκατομμυριούχος επιχειρηματίας του real estate, δηλαδή ήδη σύστημα, και προσπαθεί να μείνει στην ιστορία με όποια παλαβομάρα σκαρφιστεί). H περίπτωση Musk είναι ακόμη χειρότερη επειδή ο Τραμπ δεν είναι ιδεολόγος, το συμφέρον του κοιτάει (κι αυτό είναι κάτι που αντιμετωπίζεται), ενώ ο Musk είναι διαταραγμένος, είναι επικίνδυνος.
Επιπρόσθετα υφίσταται μια τεράστια διάχυση της πληροφορίας χάρις στα σόσιαλ μίντια και το διαδίκτυο που παλιότερα δεν υπήρχε. Παλιά πριν την έλευση της τεχνολογίας η περιθωριοποιημένη πληροφορία δεν ελάμβανε δημοσιότητας. Τα συστημικά μέσα δεν την προβάλλανε. Αποτέλεσμα η Χρυσή Αυγή είχε υπό της μονάδας ποσοστό εκπροσώπησης και οι υποστηρικτές της θεωρούνταν κι ήταν γραφικοί. Ξαφνικά με την διάχυση από τον έναν πυροβολημένο στον άλλο και τον πανίσχυρο αλγόριθμο οι απόψεις αυτές ήρθαν να κουμπώσουν σε μια επιθυμία του λαού: να τιμωρήσει το σύστημα που δεν τον αφήνει να ζήσει όπως επιθυμεί. Κι επειδή ο καταπιεσμένος θαυμάζει τον δυνατό, τον νταή και τον ανορίοτο, επειδή εκείνος μπορεί να κάνει όσα ο ίδιος δεν μπορεί, παρατηρούμε αυτά τα φαινόμενα. Δεν έχουν πεθάνει αυτές οι διαθέσεις, κάτω από την γυαλιστερή και προσεγμένη επιφάνεια αυτός ο χυλός ακόμα υφίσταται και ψάχνει το επόμενο cool αφήγημα.
Η ξενοφοβία, ο κοινωνικός ρατσισμός, ο μισογυνισμός είναι βασικά συστατικά του φασισμού, ο οποίος με την ιστορική του αρχική έννοια πάντοτε βασίζεται στον ακραίο εθνικισμό, στον παροξυσμό των συμβόλων, στην «καθαρότητα», στην τοξική αρρενωπότητα, την ηρωοποίηση των προσώπων και την αγελαία νοοτροπία. (Δεν μια ταινία της Λένι Ρίφενσταλ αν μπορέσεις, θα καταλάβεις πολλά. Δες γιατί ανακύπτουν συζητήσεις στο διαδίκτυο και τον κινηματογράφο για την αρχαία Σπάρτη, αντί πχ για την αρχαία Αθήνα, ή την ρωμαϊκή αυτοκρατορία αντί για την φάση της res publica της ρωμαϊκής ιστορίας.) Ο μισογυνισμός ιδιαίτερα είναι δημοφιλής επειδή έχει συμβεί ένα πισωγύρισμα σεξουαλικής ανεκτικότητας, απελευθέρωσης και ανεξαρτησίας των γυναικών, ένας νεοπουριτανισμός: το κίνημα trad wife δεν είναι αθώο και τα πατριαρχικά μπισκοτάκια που ταΐζουν τις υπάκουες έχουν την δύναμη να μεταστρέφουν αρκετές από τις αδερφές μας και να κάνουν πολλούς incels να αναπολούν χαμένα προνόμια…
Δυστυχώς διαφωνώ επίσης ότι με τον διάλογο μπορούμε να τους αλλάξουμε. Αυτή είναι μια ρομαντική φιλελεύθερη άποψη που όμως αποδεικνύεται αναποτελεσματική στην πράξη. Με τον φανατισμένο δεν μπορείς να κάνεις διάλογο. Αν μπορούσες δεν θα ήταν φανατισμένος. (Είναι κι ο λόγος που δεν μπορούμε να επιβάλλουμε νεωτεριστικές ιδέες σε κοινωνίες που δεν έχουν περάσει Διαφωτισμό, όπως υπαινιχθήκαμε σε άλλη ερώτηση). Η βασικότερη γραμμή άμυνας είναι να μην διαδίδονται αυτές οι ακραίες ιδέες και να μην τις αντιμετωπίζουμε με σεβασμό «στην άλλη άποψη» όταν εκφράζονται αλλά με απαξίωση. Πρέπει να ξαναγίνουν echo chamber στο διαδίκτυο και τα σόσιαλ, να μην τις αναπαράγουμε για να τις στηλιτεύσουμε δήθεν (ενώ αποζητούμε προσοχή μέσω της κίνησης αυτής), να μην τους δίνουμε βαρύτητα κι ενδιαφέρον, επειδή τότε γίνονται ισχυρές και αλιεύουν κοινό. Δεν είναι cool, είναι σιχαμένο, κι όπως δεν θα πιάναμε ένα σάπιο τυρί στο χέρι μας να το επεξεργαστούμε, έτσι κι εδώ δεν υπάρχει λόγος να οσμωθούμε μαζί τους.
Κάθε γενιά αναζητά το coolness και την επανάσταση, το ίδιο κι η δική σου. Κάνει τα αντίθετα απ’αυτά που θεωρούνται παραδεδεγμένα, δεν είναι απλώς αναπαραγωγή των οικογενειακών αξιών (αμφιβάλλω ότι τόσες οικογένεις εν Ελλάδι είναι τόσο φασιστικές), ούτε καν ιδεολογία, αγελαία συμπεριφορά είναι, να ανήκουν θέλουν στον σκληρό πυρήνα του coolness. Θεωρώ λοιπόν ότι μεγαλώνοντας θα καταλάβουν, ή μάλλον οι συνθήκες της ζωής θα τους δώσουν να καταλάβουν, ότι έχουν πλανηθεί. Και θ’αλλάξουν απόψεις, όπως γενικά συμβαίνει. Η ζωή η ίδια σε κάνει να βάζεις νερό στο κρασί σου.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ακριβώς. Δεν μπορούν να χρησιμοποιούν το επιχείρημα περί ελευθερίας του λόγου άτομα που υποστηρίζουν καθεστώτα που αφαιρούν την ελευθερία του λόγου από άλλους. Τους αντιμετωπίζεις με τα δικά τους όπλα. Τους στερείς το δικαίωμα να φτάσει ο λόγος τους στα δικά σου αφτιά. “Εφόσον υποστηρίζεις ότι δεν έχουν όλοι ελευθερία στο λόγο ή σε οτιδήποτε άλλο επειδή έτσι το αποφάσισες, αποφασίζω κι εγώ να σου στερήσω το δικαίωμα να μου μιλάς” χειρονομία που δηλώνει παύση της συζήτησης και μεταβολή για να φύγεις. Η καθηγήτρια δε σεβόταν την άποψη των συμμαθητών σου. Μάλλον αυτό αποτυπώθηκε και στη βαθμολογία της. Η καθηγήτρια… Διαβάστε περισσότερα »
Εν τω μεταξύ, μου θύμισες μια επιστολή που ήρθε εδώ. Κάτι για έναν πανεπιστήμιο και μια απειλητική επιστολή. Εκεί, δηλαδή, να δούμε πόση φίμωση έπεσε. Η ελευθερία του λόγου προφανώς σε κάποια μέρη δεν υπάρχει.
Το κείμενο σου, ομολογώ, με έκανε να χαμογελάσω, όχι λόγω περιεχομένου βέβαια. Φυσικά και υπάρχει ελπίδα, όσο υπάρχουν νέοι και σκεπτόμενοι άνθρωποι σαν εσένα, που προβληματίζονται για θέματα που δεν αφορούν μόνο τον εαυτό τους αλλά και την κοινωνία. Ακόμα κι αν υπάρχουν κι οι άλλοι, υπάρχει ελπίδα γιατί υπάρχετε κι εσείς. Το θέμα με το οποίο καταπιανεσαι είναι σίγουρα πολυδιάστατο, με πολλές ερμηνείες, αιτίες, παράγοντες. Ρόλο οπωσδήποτε παίζει το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει κανείς, σημαντικό ρόλο παίζουν και οι παρέες. Αυτή η τοξική αρρενωπότητα, η ροπή προς την ακροδεξιά κι η απόρριψη των άλλων που διαφέρουν απ’ αυτά τα… Διαβάστε περισσότερα »
“Ο σημερινός εκφασισμός της κοινωνίας κι συνακόλουθος μισογυνισμός είναι διεθνής, αλλά στερεώθηκε ιδιαίτερα στο δικό μας έδαφος για διάφορους λόγους”
Δεν στερεωθηκε καμμια ακροδεξια ιδεολογια στο δικο μας εδαφος. Η Ελλαδα ειναι απο τις λιγες δυτικες χωρες , οχι μονο με σταθερη δημοκρατικη κυβερνηση, αλλα και με πολυδιασπασμενη ακροδεξια σε μικρα ασημαντα κομματα. Αυτο κυριως οφειλεται στην ιδεολογικη κυριαρχία της αριστερας απο τον εμφυλιο μεχρι σημερα (αλλα επισης πολυδιασπασμενη και αυτη)
Η απαντηση κατα τα άλλα περιεκτικότατη
Συμφωνώ για την αντοχή της ελληνικής κοινωνίας (το ότι βάλαμε τη ΧΑ φυλακή είναι κοσμοιστορικό). Αυτό που λέω εκφασισμό όμως δεν είναι μόνο ακροδεξιάς κοπής. Μετριέται ένα 20% της κοινωνίας περίπου ως “αντισυστημικό”, πράγμα ιδιαίτερα προβληματικό. Τους ανθρώπους αυτούς τους έλκουν οι νταήδες. Να τους τα χώνουν!
Μπράβο σου κορίτσι μου για την σκέψη σου και τον λόγο σου. Όπως προαναφέρθηκε, δεν χρωστάμε ευγένεια σε κανέναν. Οι loud idiots είναι πολλοί και το να προσπαθήσεις να κάνεις διάλογο μαζί τους είναι σαν να μιλάς σε τοίχο. Εξαντλούμε κάθε νόμιμο μέσο, εν προκειμένω η καθηγήτρια θα έπρεπε όντως να κάνει περισσότερα, να μεταφέρει το κλίμα στο σύλλογο διδασκόντων και στην σχολική ψυχολόγο, και να παρθούν πιο δραστικά μέτρα ώστε να δοθεί τέλος στην διασπορά απόψεων μίσους. Τώρα στη ζωή εκτός σχολείου, η μόνη λύση είναι το cancelling, καμία ευγένεια, καμία ψευδαίσθηση ότι θα αλλάξουν. Ένα απαξιωτικό talk to… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ αυτό που θα πω είναι κάτι που φοβόμουν εδώ και 15 χρόνια. Οι πολλαπλές κρίσεις δημιουργούν θυμό ,απελπισία ,ένα μούδιασμα, άγχος και μια προσπάθεια να βρούμε τον αποδιοπομπαίο τράγο. Το πιο πρόσφορο έδαφος για ακραίες αντιληψεις. Επίσης η απόλυτη ανοχή έχει τα θεματακια της, εννοεί πως κάποιες απόψεις δεν μπορούν να γίνονται ανεκτές ειδικά όταν από λόγια γίνονται πράξεις. Είναι σημεία των καιρών, αυτό που φοβάμαι ομολογουμένως είναι το πώς θα εκτονωθεί. Την προηγούμενη φορά όλοι ξέρουμε τι συνέβη. Εσύ γραφουσα καλά κάνεις και προβληματίζεται ,το επιχείρημα σου είναι πως η ελευθερία του ενός σταματά εκεί που άρχιζε η… Διαβάστε περισσότερα »
Με μεγάλη λύπη ομολογώ, πως αυτό που περιγράφεις είναι πέρα για πέρα υπαρκτό και αποτελεί έναν πολύ σοβαρό κίνδυνο που αντιμετωπίζουμε και θα κληθούμε να παλέψουμε στο παρόν και στο μέλλον. Μιλώ εν μέρει εκ πείρας, (20Μ) και αναγνωρίζω ότι πολλοί συνομήλικοί μου (η πλειονότητα μήπως;) χαρακτηρίζονται από τέτοιου είδους απόψεις και ακραίες αντιλήψεις, τόσο στα έμφυλα ζητήματα, όσο και στην πολιτική και κατ’ επέκταση κοινωνική ζωή. Η απάντηση της Ρένας με κάλυψε, θα μπορούσα να σου πω ένα σωρό λόγους για το γιατί συμβαίνει αυτή η αντεπίθεση του σεξισμού, του φασισμού και της μισανθρωπιάς, αλλά θα σταθώ στο τι… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ ωραίο σχόλιο!
Πήρες πολύ ωραία απάντηση από τη ρένα, οπότε αισθάνομαι κι εγώ ότι έχω ένα περιθώριο να παίξω κάπως πιο περίεργα/ και επιπόλαια από ό,τι υπολόγιζα. Λοιπόν, είχα διαβάσει σχετικά πρόσφατα ένα άρθρο της μπάτλερ (τζούντιθ) που ανέλυε τη ρητορική τραμπ, και εξηγούσε πώς ακριβώς ο ακροδεξιός λόγος τείνει πια από την alt right να παίζει το χαρτί του σαδισμού. Μιλούν έτσι γιατί πια μπορούν. Το κατάπιναν καιρό το μίσος αλλά πια μπορούν να το κυκλοφορούν επιδεικτικά/ προκλητικά. Και κακά τα ψέματα είναι ωραίο να προκαλείς. Κι εμένα μ αρέσει να γίνομαι προκλητική. Η μπάτλερ συνιστούσε την οργή που δημιουργεί ο… Διαβάστε περισσότερα »
Στην ηλικία που είστε έχει γινει ήδη η ζημιά και δυσκολα κάτι αλλάζει. Οχι οτι δεν αλλάζει, αλλά ειναι δυσκολο καποιος με σκληρες απόψεις (οποιας κατεύθυνσης) να εχει μαθει να εχει το μυαλο του ανοιχτο ώστε να μπορει να λαμβανει και να ελεξεργαζεται τα σήματα ωστε να μπορει και να αναθεωρεί.
Δε θεωρώ ότι έχει γίνει ήδη η ζημιά σε αυτές τις ηλικίες. Υπάρχουν περίθωρια βελτίωσης κ είναι πολλά. Αρχικά γραφουσα δυστυχως καταλαβαίνω ότι αποφοιτησες μόλις από το Λύκειο. Με βάση τον γραπτό σου λόγο και την αντίληψη σου, είμαι σίγουρη ότι τα πήγες πολύ καλά στις πανελλαδικές. Φαίνεσαι άτομο που ενδιαφέρεται κ έχει θέληση για μάθηση. Στην ερώτηση. Επειδή το έχω και πρόσφατο, θα ήταν μια πολύ καλή ιδέα κι ευκαιρία για αναδιάρθρωση μυαλών και συνηδήσεων, να προτείνατε στους καθηγητές σας να πηγαίνατε μια εκδρομή στο Άουσβιτς και στη Κρακοβία με τη τάξη/τάξεις. Και λέω δυστυχώς γιατί τώρα πάει. Τελειωσατε… Διαβάστε περισσότερα »
Για τελειώνει μια και καλή το τεράστιο λάθος το οποίο επισημαίνει και η απάντηση της Ρενας και σχετίζεται με τον τάχα οφειλόμενο σεβασμό κάθε άποψης. Οικουμενική Διακήρυξη της UNESCO για την Πολιτιστική Διαφορετικότητα (2001). Υιοθετήθηκε ομόφωνα από τη Γενική Διάσκεψη της UNESCO στις 2 Νοεμβρίου 2001 στο Παρίσι, κατά την 31η συνεδρίασή της. Δεν αποτελεί νομικά δεσμευτική σύμβαση, αλλά μια κατευθυντήρια διακήρυξη που θέτει το πλαίσιο για την προστασία και προώθηση της πολιτιστικής διαφορετικότητας ως κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας. Άρθρο 2: Από την Πολιτιστική Διαφορετικότητα στον Πολιτιστικό Πλουραλισμό Ο πολιτιστικός πλουραλισμός, που βασίζεται στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενισχύει τη… Διαβάστε περισσότερα »
Μη φοβάσαι τόσο το κακό που φαίνεται.
Αυτό μπορείς να το αποφύγεις, να το αντιμετωπίσεις, να το πολεμήσεις.
Το κακό, το κρυφό, να φοβάσαι.
Αυτό που δρα ύπουλα, με προσωπείο και γιγαντώνεται.
Τα φαινόμενα απατούν.