in

Η Ρένα απαντά: Ξυπνάω και σκέφτομαι ότι δε θέλω να πάω στη δουλειά μου

Ο χρόνος είναι περιορισμένος και τα χρήματα λίγα για να μπορώ να πω ότι κάνω κ αλλα πράγματα

Τι να κάνω για να μην είμαι πεσμένη ψυχολογικά όλη την ώρα? ___________ Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα Καλησπέρα!! Ειμαι μια γυναικα 40 χρονων. Δεν εχω κάποια σχέση που να με καλυπτει και να ειμαι σε μια δουλεια που δεν μου αρεσει. Ο χρόνος ειναι περιορισμένος και τα χρήματα λίγα για να μπορω […] ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

BURNOUT

Τι να κάνω για να μην είμαι πεσμένη ψυχολογικά όλη την ώρα?

___________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Καλησπέρα!!
Ειμαι μια γυναικα 40 χρονων. Δεν εχω κάποια σχέση που να με καλυπτει και να ειμαι σε μια δουλεια που δεν μου αρεσει. Ο χρόνος ειναι περιορισμένος και τα χρήματα λίγα για να μπορω να πω οτι κανω κ αλλα πραγματα. Σκέφτηκα να φυγω, αλλα ειναι σταθερα εκει. Ναι μεν ζόρικα αλλα σταθερα. Κάθε μερα ξυπνάω και σκεφτομαι οτι δεν θελω να ξανα παω στη δουλεια. Τι να κανω για να μην ειμαι πεσμενη ψυχολογικα ολη την ωρα?

Ευχαριστω πολυ!!

ΑΠΟ – Ανώνυμο

__________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση 

Καλή χρονιά, χρόνια πολλά! Δεν είναι ένα ζήτημα που έχεις μόνον εσύ, αφορά ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού. Κυρίως επειδή δεν υφίσταται ουσιαστικός επαγγελματικός προσανατολισμός. Στο σχολείο κατευθύνουν τα παιδιά σε τομείς όπου πάνε καλά στα συγκεκριμένα εξεταζόμενα μαθήματα των Πανελληνίων και κατόπιν μόνο συμπληρώνοντας μηχανογραφικό βάζουν ό,τι πιστεύουν ότι «πιάνουν» ως προς τις βάσεις. Έτσι πολύς κόσμος δουλεύει σε αντικείμενα που δεν τους ενδιαφέρουν ή χωρίς προοπτικές.

Ταυτόχρονα, και σε επαγγέλματα μη πτυχιούχων ή πτυχιούων άλλων αντικειμένων που δουλεύουν σε άσχετο τομέα, ο εργασιακός χώρος στερείται φαντασίας, οι δουλειές υπάρχουν αλλά δεν ξεδιπλώνεται καμμία δημιουργικότητα, καμμία συνεργατικότητα, κανένα εύρος φαντασίας, όλα γίνονται στερεοτυπικά και «στριμωγμένα». Λείπει το αίσθημα ικανοποίησης του εργαζομένου. Σε αυτό η μόνη λύση είναι φυσικά να μην σταματά κανείς να οραματίζεται εναλλακτικούς τρόπους εργασίας, άλλες θέσεις, να στέλνει βιογραφικά, ενώ δουλεύει στη θέση του ακόμα, να ενεργοποιείται κοινωνικά για να ακούει πού υπάρχουν «ανοίγματα», να αυτονομείται και τα λοιπά.

Για να αλλάζεις ψυχολογική διάθεση το ουσιώδες είναι να βρεις αλλού δουλειά. Επειδή όμως αυτό είναι εύκολο στα λόγια, δύσκολο στην πράξη, εστίασε σε κάτι στο μεταξύ. Προσπάθησε να κάνεις τον χρόνο να μην ξεχειλώνει ώστε να ασχολείσαι με πράγματα που σου αρέσουν αλλά και χαλαρωτικά, φροντιστικά: να πας για λίγο περπάτημα με μια φίλη, να φτιάξεις ένα διαφορετικό ποτό ή φαγητό, να διαλέξεις ένα βιβλίο που σου τράβηξε την προσοχή, να κάνεις μια μάσκα ομορφιάς, να ανανεώσεις τη μουσική στην playlist σου, να αλλάξεις την διαδρομή για τη δουλειά μια μέρα ώστε να εξερευνήσεις λίγο τριγύρω και ν’αλλάξει η διάθεσή σου, να γνωρίσεις νέο κόσμο. Αυτά επικουρικά όμως όπως είπα στην βασική λύση του προβλήματος.

Διάβασε και τους συνδέσμους παρακάτω.

Πώς αλλάζει η αγορά εργασίας: δεξιότητες, αόρατες αλλαγές και επαγγελματικές διαδρομές

Προσωπική ιστορία: Τι να κάνω που εδώ που είμαι ούτε τα πτυχία μου, ούτε οι ξένες γλώσσες βοηθούν στην εύρεση εργασίας;

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

5 Comments
δημοφιλέστερα
νεότερα παλαιότερα
Rafi
Rafi
7 μήνες πριν

Το νιώθω στο πετσί μου, αλλά κάθε μέρα σκέφτομαι είσαι 35 και χρειάζεσαι σταθερή δουλειά και ένσημα! Μετά μπαίνω στο λογαριασμό μου και βλέπω τα λιγοστά μου χρήματα και λέω καλό κι αυτό από το τίποτα (έχω κάνει άνεργη καιρό και ευχαριστώ τους γονείς μου που με στήριξαν). Μακάρι να βρεις κάτι να σε εκφράζει περισσότερο, αλλά έστω κι αν αυτό δε συμβεί, εστίασε σε άλλα, έξω από τη δουλειά, που θα σου δώσουν ενέργεια και δύναμη το λιγοστό χρόνο που απομένει. Ξέρω πως δε βοηθάω και πολύ, αλλά δεν είσαι μόνη, είμαστε πολλοί εκεί έξω… ΥΓ.: Οι γάτες μου… Διαβάστε περισσότερα »

Jayanti
Jayanti
7 μήνες πριν
Απάντηση σε  Rafi

Τι γλυκό αυτό με τις γάτες🥰έχω και γω γατάκια & ταυτίζομαιιιι

Sourealistria
Sourealistria
7 μήνες πριν

Είμαστε πολλοί που η δουλειά δεν μας ικανοποιεί. Είμαι στην ηλικία σου με παιδιά στην εφηβεία (που έχουν πολλά εξοδα) οπότε δε με παίρνει για πειραματισμους. Απλά από οταν είδα ότι δεν εκτιμούσαν το παραπάνω που έδινα και οτι δεν έχω προοπτικές εσωτερικής εξέλιξης κάνω τη δουλειά μου χωρίς να αγχώνομαι, όσο πιο σωστά μπορώ αλλά δεν θα σκάσω κιολας αν δεν είμαι τέλεια. Και παραλληλα ψάχνω για κάτι άλλο. Ξεκίνησα και διδακτορικό για να κάνω κάτι που να νιώθω ότι μου δίνει κάποια ικανοποίηση.

Erik@
Erik@
7 μήνες πριν

Από τη στιγμή που δουλειά (προς το παρόν τουλάχιστον) δεν σκέφτεσαι να αλλαξεις, δες τι μπορεις να κανεις τον ελεύθερο χρόνο σου μετα τη δουλειά. Μη γυρίζεις σπίτι κ να είσαι κλεισμένη μόνη. Βγες για βόλτα, χάζεψε στα μαγαζιά, πάρε μια φίλη για περπάτημα. Δεν ειναι ανάγκη να χαλάσεις χρήματα. Κατι αλλο που μπορει να σε βοηθησει ειναι να βαλεις καποιο στοχο για σενα (κατα προτίμηση οχι οικονομικο), πχ να καταφέρεις να τρέξεις 5χλμ. Βάζοντας καποιο στοχο, το μυαλό σου θα αφοσιωθεί εκει, δεν θα σκέφτεσαι τη δουλειά ή τα οικονομικά κ θα ξυπνάς με αλλη διάθεση, σκεπτομενη ολη μερα… Διαβάστε περισσότερα »

lucid dream
lucid dream
7 μήνες πριν

Θα πρέπει να κάνεις την υπέρβαση.