Η αυτογνωσία πυξίδα μελλοντικών χειρισμών.
_________
Η ιστορία της Ευθυμίας όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Ρένα με κέρδισες από την πρώτη στιγμή!
Θα ήθελα να εκφράσω έναν προβληματισμό…
Πώς γίνεται να μπορείς, μεν, να βλέπεις τα λάθη και τα ελαττώματά σου, και παράλληλα να μην κλονίζεται η αυτοπεποίθησή σου και η αγάπη προς τον εαυτό σου; Είμαι 31 και νιώθω ότι αντιμετωπίζω τον εαυτό μου και σκληρή ματιά και ψυχρό πραγματισμό.
Ελαττώματα και αδυναμίες δουλεύω για να τα βελτιώσω. Όμως αισθάνομαι ότι η συνεχής προσπάθεια βελτίωσης, στο τέλος αποκαλύπτει έναν άνθρωπο άχρηστο, προβληματικό, που για να είναι αποδεκτός ή αρεστός πρέπει να αλλάξει.
Έχω μετανιώσει για κάποιες επιλογές, για άλλες δεν είμαι σίγουρη και αυτή η αμφιβολία με τρώει. Άραγε δεν “άλλαξα” προς τη σωστή κατεύθυνση ή δεν έπρεπε εξαρχής να προσπαθήσω να αλλάξω; Όμως χωρίς αλλαγή πώς έρχεται η βελτίωση;
Αντιλαμβάνομαι διαβάζοντας τη σκέψη που αποτυπώνω, ότι η θεραπεία είναι κάτι που πρέπει να γίνει. Θα εκτιμούσα όμως μερικές σκέψεις δικές σου και των αναγνωστών…
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ευθυμία
_________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Χαίρομαι που σε “κέρδισα”. Η εμπιστοσύνη είναι δύσκολα οικοδομήσιμη, αλλά πολύτιμη.
Με βάση αυτήν, που με τιμά, συμφωνώ μαζί σου ότι η θεραπεία θα σε βοηθούσε να δεις καλύτερα πώς διαχειρίζεσαι τον εαυτό σου και τις ανάγκες του.
Μπορώ όμως συνοπτικά να σου πω ότι η αλλαγή δεν οφείλει να γίνει για να γίνουμε πιο “αρεστοί” (από ποιόν; πότε; υπό ποιές συνθήκες;) αλλά για να γίνουμε όσο το δυνατόν περισσότερο κι αυθεντικότερα ο εαυτός μας, η καλύτερή του εκδοχή.
Έχω την εντύπωση, από τα συμφραζόμενα, ότι η κριτική που κάνεις στον εαυτό σου εκκινεί από τα αποτελέσματα συμπεριφορών, τα οποία ας σημειωθεί ότι μπορεί να μην εμπίπτουν στον αποκλειστικό σου έλεγχο. Ας πούμε κάποιος χωρισμός ή λήξη φιλίας, κάποια απόρριψη εργασίας, κάποια άρνηση να ασχοληθείς με κάτι άλλο ή να μετακομίσεις. Αυτά όλα δεν είναι πεδία στα οποία αποφασίζεις μόνη σου (όσα αφορούν την διάδραση με άλλο άτομο), ούτε αντανακλούν αιώνιες κι απαράγραπτες τελεολογικές αποφάσεις. ‘Εκανες επιλογές με τα δεδομένα εκείνης της στιγμής, με το πώς ήσουν τότε, με τις εμπειρίες και τα μυαλά του τότε. Το να κάνουμε απολογισμό με χρονοκαθυστέρηση μας βάζει στο τριπάκι να αμφισβητούμε τον εαυτό μας για πράγματα τα οποία δεν μπορούσαμε τότε να προβλέψουμε.
Εν ολίγοις, αν δεν το καταφέρεις με την εξορθολόγηση που σου προτείνω, η θεραπεία θα σε απελευθερώσει ώστε να πάψεις την αυτομαστίγωση.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
