Η φράση παιδά του κολλεγίου πόσο φορτισμένη.
____________________
Η ιστορία της Φλώρας όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Πειράζει που με πείραξε που δεν έχει σπουδάσει σε πανεπιστήμιο αλλά σε ιδιωτική σχολή? προσωπικά έχω σε ιδιαίτερη εκτίμηση τα ελληνικά πανεπιστήμια και για το μόχθο και την προσήλωση που θέλει κανείς να επιδείξει για να μπει και λόγω των ανθρώπων που έχω γνωρίσει μέσα που ήταν ιδιαίτερα αξιόλογοι. Προφανώς έχω γνωρίσει μεγάλα μπάζα βγαλμένα από ελληνικά ΑΕΙ, οπότε δεν υποστηρίζω ότι όλοι του ΑΕΙ είναι ατσίδες.
Η ιδιωτική σχολή με ενοχλεί όμως, δλδ δεν πέρασες πουθενά, δεν προσπάθησες, στα δεκαοχτώ δεν έθεσες στόχους, και δεν εννοώ να πέρναγες Ιατρική Αθηνών, υπάρχουν αξιόλογα τμήματα με χαμηλότερες βάσεις. Δηλαδή σου δόθηκε η ευκαιρία να σπουδάσεις δωρεάν σε φορείς μη εμπορευματοποιημένης εκπαίδευσης και εσύ είπες, όχι θα ξύνομαι θα γράψω 3 στις πανελλήνιες και μετά θα βάλω τους γονείς μου να πληρώνουν δίδακτρα σε αμφιβόλου ποιότητας κολλέγια, για να βρω κάποτε κάπου δουλειά σε κάτι που μετά βίας με ενδιαφέρει.
Θέλω να πω, κάνω από πίσω όλες αυτές τις σκέψεις που με κάνουν να ξενερώνω με το παιδί του κολλεγίου.
ΑΠΟ ΤΗΝ – φλώρα
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Συγχαρητήρια Φλώρα, είσαι ένα γνήσιο τέκνο της ελληνικής εγκύκλιας παιδείας (και πώς αλλιώς να ήταν, άλλωστε, 40 χρόνια αυτά εμμέσως διδάσκονται και συνθηματοποιούνται). Αυτής που απαξιώνει οτιδήποτε πληρώνεται με δίδακτρα, ακόμα και την Ivy League των αμερικανικών πανεπιστημίων όπου για να αποφοιτήσεις φτύνεις αίμα. “Το παιδί του κολλεγίου”. Φέρει μέσα του ήδη ως φράση ταξικό προνόμιο και την διάθεση να του τραβήξεις το τσουλούφι, ε; Προφανώς σε κάθε τι υπάρχουν διαβαθμίσεις κι ορισμένοι πέφτουν στην κατηγορία που λες, δεν αντιλέγω.
Κι εγώ εκτιμώ πολύ τα ελληνικά πανεπιστήμια, εκεί ξεκίνησα, άσχετο αυτό. Έλα τώρα όμως να σου δείξω κάτι. Είναι κακή η ιδιωτική σχολή, αλλά δεν είναι κακό το ιδιωτικό φροντιστήριο που πληρώνεις χρυσό για να μπεις στο δωρεάν κρατικό πανεπιστήμιο. Βλέπεις μια αντίφαση; Αν χρειάζεται το ιδιωτικό φροντιστήριο επειδή το δημόσιο σχολείο δεν είναι επαρκές, τότε μήπως κάπου υπάρχει αβελτηρία; Μήπως η μόρφωση κι η καλλιέργεια δεν είναι καν υπόθεση μόνο εγκύκλιων σπουδών; Επειδή μόνο στην Ελλάδα που έχουν θεοποιηθεί οι Πανελλήνιες (ως ο μόνος αδιάβλητος θεσμός) παρατηρείται το φαινόμενο 30άρηδες να μνημονεύουν ακόμη τους βαθμούς που έγραψαν σ’αυτές…Για να μην πιάσω το πονεμένο θέμα της ανύπαρκτης σύνδεσης της αγοράς με τους αποφοίτους κρατικών και ιδιωτικών σχολών.
Ρωτάς όμως κάτι άλλο: αν πειράζει που ξενερώνεις, που είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Έχουμε ξαναπεί ότι κανέναν δεν πειράζει το τι μας πειράζει στις ερωτικές σχέσεις και το φλερτ. Μπορεί να σ’ ενοχλεί το μικρό νυχάκι στο μικρό δαχτυλάκι ή ότι ακούει κάποιος Snik Είναι ΟΚ. Εσύ θα κάνεις ή δεν θα κάνεις ερωτική σχέση μαζί του, όχι εγώ. Δεν μου πέφτει λόγος. Τα δικά σου κριτήρια μετράνε επομένως κι αυτά μπορεί να είναι όσο παράλογα ή λογικά θέλεις, δεν θα τα κρίνουμε.
Εγώ το μόνο που θα πω είναι ότι υπάρχουν κάποιοι παράγοντες που δεν υπολογίζονται σε ανάλογη θεωρητική υπόθεση:
- κάποιοι έφηβοι δεν έχουν την ωριμότητα να συνειδητοποιήσουν την μεγάλη ευκαιρία που δίνει το ελληνικό κράτος να σπουδάσουν δωρεάν
- κάποιοι έφηβοι έχουν συγκεκριμένες μαθησιακές δυσκολίες που τους δυσκολεύουν ακόμα και σε χαμηλόβαθμες σχολές, η δομή των εξετάσεων είναι τέτοια (κι όχι δεν είναι μόνο η δυσλεξία παράγοντας)
- κάποιοι έφηβοι μπορεί να έγραψαν καλά, αλλά να έχουν δομήσει ένα εντελώς χάλια Μηχανογραφικό Δελτίο που τους αποκόπτει από ευκαιρίες
- κάποιοι έφηβοι μπορεί να μην είχαν την δυνατότητα να απομακρυνθούν από τον τόπο κατοικίας των γονιών τους για λόγους που δεν άπτονται του οικονομικού κι η ιδιωτική σχολή να μοιάζει η μόνη επιλογή
Σε γενικές γραμμές, εφόσον δεν γνωρίζουμε με λεπτομέρειες, το συμπέρασμα μας είναι αναγκαστικά επιφανειακό κι είναι καλό να το έχουμε στην άκρη του μυαλού αυτό. Μπορεί βέβαια και να έχουμε και δίκιο, να πρόκειται για βουτυρομπεμπέ κακομαθημένο με δικαιωματισμό. Αν δεν μας κάνει, πηγαίνουμε απλά παρακάτω.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Όλοι του ΑΕΙ δεν είναι ατσίδες αλλά όλοι των κολεγίων είναι μπάζα. Ωραία λογική. Μια που σίγουρα είσαι του πανεπιστημίου μάθε πως η παιδεία και η ανθρωπιά, που αυτά δημιουργούν τον άνθρωπο, δεν διδάσκονται στα πανεπιστήμια, ούτε τα δημόσια ούτε τα ιδιωτικά. Καλή τύχη με τα κριτήρια που έχεις!
Στα δεκαοχτώ δεν έθεσες στόχους…
Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα
Εναλλακτικός τίτλος για αυτό που διάβασα: πες μου πόσο χάλια νιώθεις κατά βάθος με τον εαυτό σου, χωρίς να μου πεις πόσο χάλια νιώθεις κατά βάθος με τον εαυτό σου.
Επειδή υποψιάζομαι ότι μιλάς για υποψήφιο ταίρι (να το πω κομψά, σε αντίθεση με το δικό σου παραλήρημα), κάνε μια χάρη στον άνθρωπο αυτόν και φύγε μακριά του. Και μετά κάνε άλλη μια χάρη στην κοινωνία και στον εαυτό σου και πήγαινε σε ψυχολόγο.
Κοριτσαρα μου, δεν έχω πολύ χρόνο στη διάθεσή μου να σου γράψω οσα ήθελα, αλλά θέλω να σου γράψω δυο πράγματα, προκειμένου να τα διαβάσεις όσο πιο γρήγορα γίνεται και ίσως αργότερα επανέλθω με σχόλιο. Είσαι δυστυχώς, ένα ακόμα θύμα του σάπιου ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος. Ενός συστήματος που σε βάζει να πληρώνεις, να βασανίζεσαι από το άγχος σου, να θυσιάζεις τις πολύτιμες στιγμές της εφηβείας σου, για να πας να δώσεις πανελλήνιες. Και μέσω αυτών, να πιστέψεις ότι ένας βαθμός σε καθορίζει. Ότι ένα 19000 μόρια σε κάνει Θεό και υπεράνω, κι ένα 11000 σε κάνει άχρηστο. Στην ουσία, αυτό… Διαβάστε περισσότερα »
Δωρεάν παιδεία που για να περάσεις στο πανεπιστήμιο (σε καλό πανεπιστήμιο έστω) προϋποθέτει να δώσεις τα μαλλιά της κεφαλής σου στα φροντιστήρια δεν υφίσταται. Φίλη μπορείς προφανώς να ξενερώσεις με ό,τι σου κάνει κέφι, αλλά το θέμα σου εδώ είναι ταξικό. Και το παράδοξο σαφώς είναι πως ενώ έχεις θέμα ταξικό βγάζεις και παράλληλα μια ανωτερίλα λόγω σπουδών. Για την ιστορία σπούδασα σε ένα από τα καλύτερα δημόσια πανεπιστήμια της χώρας μας. Πήρα πτυχίο στα 4 χρόνια με βαθμό 9 και πήγα με υποτροφία για μεταπτυχιακό σε πανεπιστήμιο του εξωτερικού. Εκεί ήταν και μια άλλη ελληνίδα που είχε πτυχίο από… Διαβάστε περισσότερα »
Μου θυμίσατε μια ιστορία που είχα ακούσει όταν ακόμα το τείχος του Βερολίνου έστεκε στο ύψος του από καθηγητή που είχε περάσει από τη χώρα που διοικούσε η Βαρόνη Θάτσερ. Φοιτήτρια τον βρίσκει στο πανεπιστήμιο πανικόβλητη ότι δεν προλάβαινε να αποστηθίσει τα βιβλία που ήταν στη συνιστώμενη λίστα των συγγραμμάτων που της είχε δοθεί. Και ο καθηγητής μας είχε εξηγήσει τη διαφορά στη νοοτροπία εκπαίδευσης των δυο χωρών.
Κάπως έτσι. Και μακάρι να αναφερόμασταν στην ίδια χρονική περίοδο, αυτό θα σήμαινε πως ίσως είχαν αλλάξει κάπως τα πράγματα, αλλά εγώ ήμουν φοιτήτρια πριν από 1 δεκαετία. Και δεν είμαι μόνο εγώ, φοιτητές αρχιτεκτονικής στο Μετσόβειο να σχεδιάζουν μόνο στο χαρτί, ενώ ΄κανείς δεν σχεδιάζει στο χαρτί εδώ και χρόνια, ναυπηγοί να μην έχουν δει ποτέ στην πραγματικότητα πλοίο, και πολλά πολλά άλλα. Ισως να έχουν αλλάξει τα πράγματα, δεν το γνωρίζω άλλα αν τώρα είχα παιδί σε ηλικία σπουδών όσο και να δωριζόμουν θα προτιμούσα να τον στρέψω προς την ιδιωτική εκπαίδευση δυστυχώς.
Να πειράζει ποιόν; Ο δικός σου νους λειτουργεί με βάση συγκεκριμένα στερεότυπα. Εχε απλώς επίγνωση του γεγονότος.
Δεν χρειάζεται να πας κόντρα σε αυτό που σου βγαίνει αυθόρμητα.
Ετσι λειτουργεί το μυαλό σου.Ξέρε το,αποδέξου το,και προχώρα.
Κατ’εμέ, το να να κρίνεις τους χαρακτήρες των ανθρώπων,με βάση,το που μένουν,ποιό είναι το οικογενειακό τους background,που ή τι έχουν σπουδάσει κλπ..είναι εξαιρετικά επιφανειακός και κυρίως περιοριστικός τρόπος σκέψης,αλλά αν εσένα σε βολεύει, it’s ok.
Aπλώς έχε επίγνωση του τρόπου σκέψης σου.
Just be aware of your conditioning that’s all.
Πολύ γενικά το έχεις το όλο θέμα στο μυαλό σου με τα πανεπιστήμια. Δεν είναι όλες οι περιπτώσεις ίδιες, ούτε και όλοι οι άνθρωποι έχουμε τις ίδιες ικανότητες.
Μιας κι εργάζομαι στον τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης νομίζω ότι μπορώ να εκφέρω μια educated γνώμη επί του θέματος. Πολύ πρόχειρα να πω ότι σπούδασα το προπτυχιακό μου στην Ελλάδα κι έκανα το διδακτορικό μου με υποτροφία στην Αγγλία. Εδώ και 3 χρόνια εργάζομαι ως μεταδιδακτορικός ερευνητής στην Αγγλία. Διαφωνώ με την Ρένα και με τον τόνο της στο 100%. Δεν θέλω να σχολιάσω τα λεγόμενα της γραφούσας γιατί δεν θεωρώ ότι είναι εις βάθος εμπεριστατωμένα. Ωστόσο, υπάρχουν αντικειμενικά κριτήρια που καθιστούν τα ιδιωτικά κολλέγια πολλά πολλά σκαλιά κατώτερα των δημοσίων ΑΕΙ και μάλιστα ακόμα κι αυτή η σύγκριση είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Βασικά δεν σε ενοχλεί αυτό που γράφεις.
Σε ενοχλει που κάποιοι έκαναν πιο εύκολα αυτό που εσύ το έκανες με το δύσκολο τρόπο.
Σε ενοχλεί που δεν είχες την δυνατότητα (ή κανεις δεν σου έδωσε την επιλογη) να το κάνεις πιο εύκολα.
Όλο αυτό σε τυφλώνει και δεν βλέπεις όλες τις παραμέτρους που σωστά έγραψε η Ρένα.
Καλησπέρα. Θα γράψω ως ένα “παιδί του κολλεγίου”. Θέλω να πω ότι εγώ τρίτη λυκείου αρρώστησα και έπρεπε να μείνω στο κρεβάτι χωρίς να μπορώ να πηγαίνω φροντιστήρια κλπ (πολύ πριν την τηλεκπαίδευση). Το άγχος μου με είχε κατακλύσει. Το σχολείο δεν μου δικαιολογούσε τις απουσίες (έχοντας προσκομίσει ήδη δύο χαρτιά διαφορετικών γιατρών) για έναν λόγο που ακόμα ψάχνω. Οι σπουδές που επέλεξα είναι οι σπουδές των ονείρων μου και πίστεψέ με κόπιασα για να μπω σε ένα άγιο ελληνικό πανεπιστήμιο και απογοητεύτηκα οικτρά όταν δεν τα κατάφερα. Ναι, πέρασα αλλού αλλά πρώτον ήμουν συνειδητοποιήμενη για το τι ήθελα να… Διαβάστε περισσότερα »