Το να μην μιλάς προσβλητικά συνήθως είναι θέμα ελέγχου και τεχνικών, μέχρι να γίνει συνήθεια.
______________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Κυρία Ρένα,θα ήθελα την συμβουλή σας.
Θεωρώ ότι είμαι καλός άνθρωπος, όμως χωρίς να το θέλω μιλάω προσβλητικά στον άλλον.Υστερα σκέφτομαι τι είπα και ντρέπομαι για τον εαυτό μου.Ξερω ότι πρώτα σκεφτόμαστε και μετά μιλάμε,αλλά αυτό γίνεται αυτόματα,σε μικρές καθημερινές στιγμές.Πως να το σταματήσω;
ΑΠΟ ΤΟΝ – Χρύσα
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Χρύσα, το πρόβλημά σου είναι ευτυχώς διαχειρίσιμο, εκτός αν υποφέρεις από κοπρολαλία (μέρος του συνδρόμου Τουρέτ) που όμως είναι σπάνιο. Αυτό που χρειάζεται επομένως είναι τεχνικές για να ελέγξεις την ομιλία σου.
Μερικές πρακτικές συμβουλές:
1. Προσπάθησε να συγκρατήσεις τον παρορμητισμό. Έχε το νου σου να μην μιλάς αμέσως μόλις γίνει κάτι. Να περιμένεις συνειδητά λίγα λεπτά.
2.Αν κάποιος πει ή κάνει κάτι εκνευριστικό, σκέψου (και πες το κι εξωτερικά) “δίνω τόπο στην οργή” αντί να βρίσεις ή να μιλήσεις προσβλητικά. Ή άλλη ανάλογη φράση, “θα τα πούμε άλλη στιγμή λοιπόν!”. Με αυτό τον τρόπο δείχνεις ότι σε πείραξε κάτι αλλά αποφασίζεις να μην προσβάλλεις. Άμα το κάνεις μερικές φορές, μετά η στάνταρ φράση θα σου έρχεται αυθόρμητα από συνήθεια και θα γίνει εύκολο.
3.Κάνε το παλιό κόλπο, μέτρα από μέσα σου μέχρι το 10 πριν μιλήσεις.
Για περισσότερες και πιο εξειδικευμένες συμβουλές, αν πράγματι σου δημιουργεί πρόβλημα στην καθημερινότητα και με ανθρώπους που αναπτύσσεις στενές σχέσεις, η γνωσιακή συμπεριφορική ψυχολογία θα σε βοηθούσε πολύ.
Δεν έχει πάντως σχέση η καλοσύνη με τις βιρισιές. Περισσότερο έχει με το να μην προσβάλλουμε εν γνώσει μας τους άλλους και τους πληγώνουμε με αυτά που λέμε (πράγμα που συμβαίνει όταν πατάμε σε ένα ευαίσθητο σημείο του άλλου, είτε αληθινό, είτε ψεύτικο). Μια βρισιά προς το σύμπαν μπορεί να ακούγεται άσχημα, αλλά ευτυχώς δεν πληγώνει κανέναν.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν δίνεις και πολλές πληροφορίες ρε Χρύσα μου. Που σου έρχεται; Πώς σου έρχεται και λες προσβλητικά λόγια; Δηλαδή, εννοώ ειπώθηκαν κάποια πράγματα από άλλη πλευρά, εκνευρίστηκες και τους είπες βαριές κουβέντες;
Επίσης σκέψου το ενδεχόμενο να πάσχεις από ΔΕΠΥ. Ο ασυγκράτητος παρορμητισμός είναι χαρακτηριστικό γνώρισμά του.
Λίγο πολύ όλοι πάσχουμε από ΔΕΠΥ.
Όχι, ξεκάθαρα όχι. Άλλο πράγμα είναι απλά να αφαιρείται κάποιος και άλλο να τρέχει το μυαλό του με χίλια, και να αδυνατεί να οργανώσει την καθημερινότητά του λόγω ελλείμματος ντοπαμίνης.
Άμα δε πέσει και μια διάγνωση κάτω από κάθε ποστ αποκλινουσας των χρηστών ηθών συμπεριφοράς, meh
Προσπάθησε να μην χαρακτηρίζεις ανθρώπους αλλά συμπεριφορές.
π.χ. μην πεις “είσαι αγενής” πες “αυτό που κάνεις δείχνει αγένεια”.
μην πεις “είσαι τσαπατσούλης” πες “βλέπω μια ακαταστασία” ή ακόμα καλύτερα “θα μπορούσες να είσαι πιο τακτικός/ευγενικός κτλ”.
Με αυτό τον τρόπο εκφράζεις μεν τη δυσαρέσκειά σου και δεν το αφήνεις να περάσει έτσι ή να βράζεις μέσα σου. Από την άλλη όμως πετυχαίνεις να μην προσβάλεις τον άλλο και να μην μπει σε θέση άμυνας.
Μια, δυο, τρεις, πέντε, δέκα, πάρε τον χρόνο σου πριν απαντήσεις και μετά θα σου έρχεται αυθόρμητα πως θα εκφραστείς.