Όταν αρχίζει να φωνάζει, το παιδι συγχίζεται και φωνάζει ή κλαίει πιο έντονα.
____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γεια σου Ρένα!!! Χρειάζομαι κι εγώ τη βοήθεια σου σε παρακαλώ!! Είμαι μαμά νηπίου (3 είναι) και ο άντρας μου και πατέρας του το βρίζει όταν κάνει φασαρία ή κλαίει. Λέει βουλωστο και τέτοια. Φωνάζει. Του ζητάω έντονα να σταματήσει κάθε φορά και λέω ότι δεν πρέπει να μιλάει έτσι. Μου λέει δεν έγινε και τίποτα. Δεν καταλαβαίνει το λάθος του.
Όταν αρχίζει να φωνάζει το παιδι συγχίζεται και φωνάζει ή κλαίει πιο έντονα. Το αγκαλιάζω να το ηρεμήσω και το παίρνω σε άλλο δωμάτιο. Δε γίνεται κάθε μέρα αλλά συχνά. Σίγουρα μια φορά τη βδομάδα. Τί να κάνω; Φοβάμαι. Κι εμένα με βρίζει αλλά εγώ για το παιδι ανησυχώ. Διαζύγιο ευχαρίστως αλλά φοβάμαι όταν θα το βλέπει μόνο του τι θα γίνει.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Φοβισμένη μαμα
______________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Αγαπητή φίλη, λυπάμαι πολύ που έχεις μπλέξει με έναν άνθρωπο που δεν ήταν έτοιμος να αναλάβει τις ευθύνες και την δυσκολία του να είσαι γονιός. Έτσι είναι τα παιδιά. Κλαίνε και κάνουν φασαρία. Είναι ο τρόπος τους να αναπτυχθούν και να επικοινωνήσουν. Αν αυτό δεν το γνώριζε, κακώς δεν έμαθε μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια. Είχε το περιθώριο όλο αυτόν τον καιρό. Με τις βρισιές και τις φωνές το παιδί κι εσύ κακοποιείστε συναισθηματικά και λεκτικά. Δεν θέλεις το παιδί σου να μεγαλώνει σε τέτοιο περιβάλλον. Πρέπει όντως να χωρίσετε επειδή οι άνθρωποι δεν αλλάζουν μαγικά, αλλά μόνον εφόσον υποστούν συνέπειες και θελήσουν οι ίδιοι να αλλάξουν. (Ίσως τότε να υπάρχει μια ελπίδα αλλά δεν πρέπει να χάνεται χρόνος με τις ελπίδες.)
Πιστεύω ότι πρέπει άμεσα να ζητήσεις νομική συμβουλή από δικηγόρο που έχει εμπειρία από διαζύγια κι επιμέλεια τέκνων. Πιστεύω όμως ότι ο πατέρας δεν θα θελήσει να αναλάβει επιμέλεια εξ ολοκλήρου ή εξ ημισείας, καθώς ούτε τώρα δεν αντέχει το παιδί του όπως βλέπω. Θα σε κατατοπίσει ο δικηγόρος όμως για τις επισκέψεις και τα δικαιώματα παράστασης τρίτου προσώπου. Εύχομαι όλα να σας πάνε καλά.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Συμφωνώ απολύτως με τη Ρένα. Ήθελα να κάνω μια ύπουλη πρόταση. Μετά τον χωρισμό, δείχνε χαρούμενη όταν το παίρνει. Μην δείξεις ούτε ανησυχία, ούτε στενοχώρια… ούτε καν ότι θα σου λείψει. “Τι ωραία, θα φωνάξω τα κορίτσια σπίτι/θα πάω εκδρομή/για καφέ/για νύχια/γυμναστήριο/βόλτα/θα βγω το βράδυ. Καλά να περάσετε.”
Έτσι όπως τον κόβω, ο μόνος λόγος για να διεκδικίσει χρόνο με το παιδί του, θα είναι για να στη σπάσει. Γύρνα το λοιπόν εναντίον του και θα “έχει δουλειά”.
Πολύ καλή πρόταση. Αυτό που λες, συμβαίνει συχνότερα από ότι θα θέλαμε να πιστεύουμε.
Στη συμφωνία περί επισκέψεων, εφόσον υφίσταται κακοποίηση, θα συμπεριλαμβάνεται, όπως γράφει και η απάντηση, παράσταση τρίτου προσώπου, άρα μάλλον δεν θα δουλέψει αυτό. Ο πατέρας είναι κάτι χειρότερο από τεμπέλης που βαριέται να ασχοληθεί, δυστυχώς.
Βασικά το έγραψα σε περίπτωση που δεν (μπορεί να) αποδειχθεί η κακοποίηση. Δεν ξέρω καθόλου το νομικό κομάτι.
Χωρίς καμία παρεξήγηση προς το πρόσωπό σου, αλλά νομίζω πως δεν βοηθά και πολύ, μάλλον μπορεί να γίνουν και χειρότερα τα πράγματα. Δεν ξέρουμε που μπορεί να φτάσει. Θα πρέπει να βρεθεί τρόπος να υπάρχει τρίτο πρόσωπο παρόν, όπως λέει και ο Γιώργος. Αλλά έτσι όπως μας τον περιγράφει η κοπέλα έχω την εντύπωση ότι ούτε μια φορά στο τόσο δεν θα θελήσει να ασχοληθεί με το παιδί, το πολύ πολύ να το πασάρει στους γονείς του τις μέρες που τυχόν του αναλογούν ή αποφασιστούν από το δικαστήριο. Σε τέτοιες περιπτώσεις γίνεται άλλος διακανονισμός από το δικαστήριο και θα πρέπει… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν καταλαβαίνω που θα βοηθήσει αυτό. Οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί ποτέ δεν ξέρεις πως θα αντιδράσει ένας τέτοιος χαρακτήρας που μοιάζει κάπως βίαιος.
Αποκλειεται πριν το γαμο να μην ειχε φωναξει, εκνευριστει, ισως εβρισε και σενα, ή αλλους για ασημαντη για σενα αφορμη. Γιατι τους παντρευεστε; Αποκλειστε απο την τεκνοποιηση το 80% των ανδρων που ειναι ετσι. Μονο ετσι μετα απο μερικες γεννιες οι αντρες θα ειναι αυτοι που πρεπει. Τωρα ειναι ετσι γιατι για 350.000 γεννιες η κοινωνια τους ζηταγε άλλη συμπεριφορα και οποιοι την ειχαν αφηναν απογονους ιδιους
Αν ήταν τόσο εύκολα τα πράγματα, δεν θα υποφέραμε. Ξεχνάς το μεγάλο ποσοστό αντρών που αλλάζουν τελείως μετά τη γέννα του παιδιού. Η έστω που κάτι αρνητικό που στο έχουν δείξει στο 1% ξαφνικά πάει στο 100%. Επειδή νομίζουν ότι η ζωή με παιδί είναι ένα λιβάδι με πουλάκια και πεταλούδες που απλά βρίσκεται και μια κούκλα τριγύρω που τρώει, χαμογελάει και κοιμάται. Ας μην ήσασταν τόσο υποκριτές και διπρόσωποι και θα προσέχαμε περισσότερο.
Πολλοί είναι υποκριτές θα συμφωνήσω, αλλά πολλές εθελοτυφλούν κιόλας. Δηλαδή δεν είναι λιγες οι περιπτώσεις που οσοι ειμαστε απ έξω βλεπουμε απο την αρχή το πρόβλημα το οποίο αρνούνται να δουν αυτοί που είναι μέσα στη σχέση. Νομίζω πως στην πλειοψηφία των περιπτώσεων οι καμπάνες βαράνε απο την αρχή αλλά κωφεύουν.
Ακριβώς, το έχω παρατηρήσει σε σχέση φίλης και ενώ το είπα με απομάκρυνε και το αποκάλυψε δέκα χρόνια αργότερα. Τότε χώρισε. Όσο ήμουν φίλη της μου έλεγε ότι την ζηλεύω και τα λέω αυτά. Ε μετά ήρθε και το παιδί ε δεν μπορείς πλέον να μιλήσεις.
Χαχα καλό. Αυτοί χρυσέ μου είναι αυτότροφοδοτούμενοι. Μεγαλώνουν τις κόρες τους να ανέχονται ίδιους ή είναι οι ίδιοι που λένε μια γυναίκα αποτυχημένη αν δεν τεκνοποιήσει μέχρι τα 35. Έχουν εφεύρει τα βιολογικά ρολόγια που χτυπάνε απειλητικά πάνω από τα γυναίκεια κεφάλια, σε λένε τσουλα αν αφήνεις το ένα τενεκέ και πας στον άλλο ( είναι και πολλοί ργμτη μου, δε τους γλιτώνεις) , σου κόβουν τα φτερά, σε γνωρίζουν όταν είσαι μικρή και άπειρη και τι να πρωτοπώ. Λειτουργούν με δικιά τους γεννήτρια. Εγώ τα βάζω με την επιστήμη που έχει ανακαλύψει τόσα και τόσα και δεν έχει βρει… Διαβάστε περισσότερα »
Ανασφάλειες, κόμπλεξ κ όποιον βρούμε μπροστά μας μέχρι τα 35 που υποτίθεται είμαστε μεγάλες πια για παιδιά. Αυτοί οι λόγοι και μόνο πιστεύω οδηγούν στο να γίνονται πατέρες όλοι αυτοί οι προβληματικοί τύποι. Δεν πιστεύω ότι αλλάζει δραματικά κάποιος μετά το παιδί. Τα σημάδια υπάρχουν από πριν για όλα τα red flags πχ: τσιγγουνιά, απιστία, νεύρα. Απλά εμείς εθελοτυφλούμε.
Είναι και το άλλο: Κάποιοι από τους βίαιους στην αρχή παριστάνουν τα καλά και τίμια παιδιά. Όταν όμως περάσει καιρός και παγιωθουν οι καταστάσεις ή ζοριστουν τοτε εκδηλώνονται. Έχω δει τραμπούκους να μεταμορφώνονται σε γλυκομιλητους ανάλογα σε ποιον απευθύνονται.
Πιστεύω ότι μπορούν να ξεγελάσουν τον περίγυρο όντως. Αλλά πόσο να υποκριθούν μέσα στην σχέση; Τα νεύρα φαίνονται από τα πρώτα ραντεβού. Πόσο μάλλον σε διακοπές ή συγκατοίκηση…
Το 80% αυτών που “είναι έτσι”, πόσο τοις εκατό του γενικού συνόλου είναι; Γιατί εάν μιλάμε πχ. για 50-60%, κλάφ’τα Χαράλαμπε… Μετά θα αποτυπωθεί σε γεννήσεις, αυτό που φωνάζουν οι incels (και δεν είναι και ψέμα), ότι η συντριπτική πλειοψηφία των γυναικών ποθεί ένα πολύ μικρό, συγκεκριμένο ποσοστό των ανδρών…και εντελώς πρακτικά μιλώντας, γίνεται οι λίγοι “εκλεκτοί” να γονιμοποιήσουν τεράστιο αριθμό γυναικών (χαμούλης θα γίνει με αιμομιξίες βέβαια) και όλοι οι άλλοι να αποκλειστούν. Αυτό όμως που δεν καταλαβαίνουν οι incels, είναι ότι θα μπορούσαν να γίνουν εκλεκτοί εάν προσπαθούσαν, αλλά επιμένουν να μένουν στάσιμοι και συνεπώς να ξερνάνε χολή… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς τους τροφοδοτούν οι πατεράδες και το περιβάλλον που ζουν. Δεν γεννιούνταν έτσι, γίνονται.
Συμφωνώ, η ευγένεια και η υπομονή θέλει συνειδητή προσπάθεια και κατακτάται. Δεν νομίζω ότι είναι έμφυτα χαρακτηριστικά.
Οφείλεις να προστατεύσεις το παιδί σου.
Έχεις ευθύνη απέναντι του.
Αν στα τρία του του λέει βούλωσε το, στα 10 τι θα κάνει??
Θα συμφωνήσω απόλυτα με την Ρένα.
Είναι κάτι περισσότερο από προφανές ότι δεν ήταν έτοιμος να γίνει πατέρας.
Το ότι δεν καταλαβαίνει πόσο λάθος είναι η στάση του , σου δείχνει ότι είναι πολυ πιθανό αυτό να κλιμακωθεί.
Στα δέκα θα πιάσει καραμπίνα ή θα το μαχαιρώσει. Δεν έχει εμπιστοσύνη ο τύπος. Έτσι ήταν και η μάνα μου, στα 6-7 μου έχωσε τη μύτη του μολυβιού στο χέρι. Με έδειρε με το ξύλο της σφουγγαρίστρας, έφαγα και στην πλάτη το σίδερο, τα τακούνια. Δεν αλλάζουν. Τότε, βλέπεις, στην εποχή μου, δεκαετία 90, δεν υπήρχε κάπου να πιαστώ. Απλά έφυγα από κοντά της στα 18 όταν πήγα για σπουδές.
Αφού έφυγες, πώς ήταν οι σχέσεις σας με τη μαμά σου; Πώς νιώθεις για εκείνη;
Και δε νομίζω ότι θα είναι και ποτέ έτοιμος. Όταν το πλασματάκι αρχίσει και έχει λόγο και αντιδρά και δοκιμάζει τα όρια των γονιών – κάτι απόλυτα φυσιολογικό για ένα παιδάκι – τι θα κάνει;
Τώρα αν αυτός ειναι πατέρας και φέρεται έτσι στο δικό του παιδι, φαντασου στην θέση του πατριού τι ειναι ικανός ενας τετοιος ανθρωπος να κάνει.
Τί μπαμπουΐνο βρήκες για να κάνεις παιδί βρε κοπελα μου🦍🦧
Σφίχτηκε η ψυχή μου που το διάβασα. Το παιδάκι σου τί εφταιξε το καημενούλι να εχει μια ζωή ψυχολογικά απο τέτοιον απανθρωπο;;;
Νομίζεις οτι το να παίρνεις τον γιο σου και να τον πηγαινεις σε άλλο δωμάτιο είναι λύση??
Διαζύγιο χθες…
Όσο για τον φόβο σου του για το όταν το βλέπει μόνος του, θα έπρεπε ήδη να έχεις καταλάβει ότι δεν θα το βλέπει. Τουλάχιστον αυτό που μας περιγράφει αυτό δειχνεί καθώς και ότι μάλλον τελικά δεν το ήθελε και τόσο το παιδί.
Εγώ νομίζω πως αν υποχρεωθεί από τον νόμο να το παίρνει κάποιες μέρες ή δεν θα το παίρνει και φυσικά δεν θα δίνει ούτε διατροφή ή θα το εγκαταλείπει στους γονείς του.
Μόνο που είπες “διαζύγιο ευχαρίστως” καταλαβαίνεις κι εσύ πως πρέπει να πάρεις διαζύγιο έτσι;Για τους φόβους σου μιλά σε έναν/μια δικηγόρο ευαισθητοποιημενο/η σε παρόμοια θέματα και πιστεύω θα νιώσεις καλύτερα!
Τα πιο σημαντικά τα είπαν ήδη. Προσωπικά όμως θα επεδίωκα, πριν φύγω δια παντός (γιατί ξεκάθαρα θα έφευγα με το παιδί μου απο αυτή τη ζοφερή σπηλιά του φόβου) να εκθέσω τον άνθρωπο αυτόν στο απότοκο της συμπεριφοράς του. Δηλαδή ακόμη κι αν αρνείται προστοπαρόν, μολις φύγεις ίσως το σκεφτεί…Θα του έβαζα λοιπόν βίντεο ή άρθρα από παιδοψυχολόγους που εξηγούν τί προκαλεί αυτή η συμπεριφορά στα παιδιά, ότι σε τέτοια ηλικία (και σε βρεφική ακόμη!) τα παιδιά αντιλαμβάνονται πλήρως το εχθρικό περιβάλλον, με πολλές συνέπειες στη μετέπειτα ζωή τους, αλλά και στη σχέση με τον προβληματικό γονέα και τις μετέπειτα… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω πρέπει να αποταθείς σε δικηγόρο του οικογενειακού δικαίου.
Χώρισε τον χθες, αυτός διαπράττει το έγκλημα της ενδοοικογενειακής βίας και εσύ είσαι συνεργός. Αν δε λυπάσαι το παιδί σου σκέψου τη φυλακή, που θα πας αν σας ανακαλύψουν