Η Ρένα απαντά: Βρίσκομαι σε μεγάλη σύγκρουση μέσα μου

Το δίλημμα δεν θα έπρεπε να προκαλεί σύγκρουση επειδή είναι ξεκάθαρα τα δεδομένα. Άλλο που επιλέγεις να μην τα βλέπεις.

____________
Η ιστορία της Σε Δίλημμα όπως την ξεχώρισα σήμερα

Αγαπητή Ρένα και αμπαπαρεα!

Θα ήθελα την βοήθεια σας σε ένα θέμα πολύ σημαντικό και ελπίζω να αποφύγω το λιντσάρισμα και να ζητήσω συγνώμη προκαταβολικά για το σεντόνι, αλλά είμαι πολύ μπερδεμένη.

Είμαι 28 χρονών και είμαι σε μία σχέση εδώ και 8 χρόνια. Τα τελευταία δύο όμως είχε πάρει μία κατρακύλα. Λόγω προσωπικών προβλημάτων και απωλειών αγαπημένων ανθρώπων στις ζωές και των δύο πλευρών, γίναμε λιγάκι πιο απόμακροι και ιδιαίτερα εκείνος. Κατάλαβα πως επειδή και οι δύο έχουμε προβλήματα έκφρασης, αλλά και επειδή δεν θέλαμε να επιβαρύνουμε τον άλλον με ακόμα περισσότερα αρνητικά, προσπαθούσαμε περισσότερο να θάψουμε τα αρνητικά συναισθήματα παρά να τα συζητήσουμε μεταξύ μας, πράγμα που μας απομάκρυνε από το να μας φέρει πιο κοντά.

Η σεξουαλική ζωή ήταν σχεδόν ανύπαρκτη, εγώ έκανα τις περισσότερες προσεγγίσεις και πολλές φορές λάμβανα απόρριψη, δεν ήθελε πλέον να βγαίνουμε έξω, αλλά προτιμούσε να καθόμαστε μέσα να παραγγέλνουμε και να βλέπουμε ταινίες. Του έκανα δυο τρεις φορές συζήτηση για αυτά τα θέματα, του είπα πως αν συνεχίσουμε έτσι θα χωρίσουμε και πως για εμένα είναι σημαντικό να υπάρχει διασκέδαση μέσα στην σχέση και έβλεπα πως είχε βαλτώσει. Εκείνος πάντα μου απαντούσε πως περνάει μία δύσκολη περίοδο, πως δεν θέλει να χωρίσουμε και πως θα προσπαθήσει να γίνει λίγο πιο κοινωνικός. Αλλά δεν έβλεπα ουσιαστική αλλαγή.

Μέσα σε όλα αυτά γνώρισα εντελώς τυχαία ένα παιδί. Το οποίο με προσέγγισε με όμορφο τρόπο, δηλαδή δεν ήταν το γνωστό πέσιμο αλλά προσπαθούσε να μάθει για εμένα και να έρθει πιο κοντά μου, πάντα σε φιλικό επίπεδο, καθώς ήξερε πως είμαι δεσμευμένη. Πράγμα που με έκανε να αναπτύξω συναισθήματα για εκείνον. Συναισθήματα που κράτησα κρυφά για μήνες, διότι ήξερα πως δεν ήτανε σωστό.

Πρόσφατα το αγόρι μου χρειάστηκε να επιστρέψει στο πατρικό του για οικογενειακούς λόγους. Και με αυτήν του την απουσία τα πράγματα εξελίχθηκαν με το άλλο παιδί, ας τον πούμε Μ. Κατάλαβα πως ένιωθα πράγματα για εκείνον, ένιωσα πεταλούδες, συναισθήματα που είχα να τα νιώσω από τότε που τα είχα νιώσει για το αγόρι μου πριν χρόνια. Και του τα εξέφρασα, γιατί δεν μπορούσα άλλο να τα κρύψω. Μου εκμυστηρεύτηκε πως κι εκείνος ένιωθε το ίδιο, εδώ και πάρα πολύ καιρό, αλλά δεν ήτανε σωστό να κάνουμε κάτι γιατί βρισκόμουν σε σχέση. Παρόλα αυτά όσο κι αν προσπαθήσαμε, μετά την εξομολόγηση, να το κρατήσουμε σε φιλικό επίπεδο δεν τα καταφέραμε και περάσαμε την κόκκινη γραμμή.

Όταν έγινε αυτό, ζήτησα από το αγόρι μου να κάνουμε ένα διάλειμμα, γιατί ένιωθα μπερδεμένη, φυσικά χωρίς να του πω την αιτία. Όσο κι αν προσπαθούσαμε με τον Μ να το κρατήσουμε σε φιλικό επίπεδο και λέγαμε πως δεν θα ξανά γίνει, άλλο τόσο τα ξεχνούσαμε την επόμενη μέρα. Μέχρι που καταλάβαμε και οι δύο ότι φιλικό επίπεδο πλέον ήταν πολύ δύσκολο να υπάρξει μεταξύ μας κι αρχίσαμε να συμπεριφερόμαστε πιο πολύ σαν ζευγάρι.

Αυτό έγινε για περίπου ενάμιση μήνα. Εγώ του είπα πως δεν ξέρω αν θέλω να χωρίσω, αλλά εκείνος μου είπε πως θέλει να το ρισκάρει μαζί μου, γιατί έχει κολλήσει πάρα πολύ και αυτό που θέλει πραγματικά είναι να είμαστε μαζί, αλλά δεν θα προσπαθήσει να με επηρεάσει γιατί την απόφαση πρέπει να την πάρω μόνη μου και θα την δεχτεί οποία κι αν είναι αυτή.

Τώρα το αγόρι μου, μου είπε πως θα γυρίσει μέσα στην επόμενη εβδομάδα κι εγώ δεν ξέρω τι να κάνω πλέον. Νιώθω πως βρίσκομαι σε αδιέξοδο. Από την μία δεν μπορώ να φανταστώ την ζωή μου χωρίς εκείνον, 8 χρόνια μαζί στα καλά και στα άσχημα, τον αγαπάω πολύ και δεν μπορώ να με φανταστώ να του λέω χωρίζουμε, και για τον λόγο του ότι δεν είναι καλά ψυχολογικά και δεν θα ήθελα να τον χωρίσω τώρα, και γιατί στο μυαλό μου όλα αυτά τα χρόνια είχα σκεφτεί το μέλλον μας, τον είχα φανταστεί ως τον άντρα μου και τον πατέρα των παιδιών μου, μία εικόνα που είναι δύσκολο να σβήσω μετά από 8 χρόνια και να βάλω κάποιον άλλον στην θέση του. Αλλά από την άλλη νιώθω πως έχει σβήσει η σπίθα και δεν ξέρω αν μπορούμε να την ξανά ανάψουμε, γιατί κι από την πλευρά του δεν βλέπω κάποια ουσιαστική αλλαγή, παρόλο που έχω εκφράσει ότι πηγαίνουμε προς τον χωρισμό αν συνεχίσουμε έτσι.

Κι από την άλλη είναι και ο Μ που ο τρόπος που μου συμπεριφέρεται μου αρέσει πάρα πολύ, ταιριάζουμε στα χαρτιά ίσως και περισσότερο από ότι με το αγόρι μου, και δεν θέλω να σταματήσω να τον βλέπω. Αλλά με φοβίζει πάρα πολύ το αβέβαιο. Φοβάμαι πως άμα χωρίσω μπορεί να κάνω το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου και να το μετανιώνω για πάντα.

Φυσικά δεν είμαι τρελή ξέρω πως και τα δύο δεν γίνεται να τα έχω αλλά όσες φορές κι αν τα έχω χιλιοφερει στο μυαλό μου δεν ξέρω τι να κάνω!!! Βοηθήστε με πλιζ!

ΑΠΟ ΤΗΝ – Σε δίλημμα

__________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Δεν υπάρχει λόγος να ζητάς συγγνώμη, εδώ είμαστε να αναλύουμε τα θέματά σας, ούτε θα λιντσάρει κανείς, ούτε τίποτα.

Ερώτηση case study για όλες τις ανάλογες σχετικά με συναισθηματικές σχέσεις. Δώστε βάση.

Πάμε στις συνειδητοποιήσεις μία-μία όπως προκύπτουν από την ανάγνωση.

1. Όταν λέω “άλλαξε επειδή αλλιώς θα χωρίσουμε” αυτό που σου λέω είναι “δεν είμαι ευχαριστημένη” αλλά ταυτόχρονα υπονοώ εμμέσως πλην σαφώς ότι δεν θα χωρίσουμε, περιμένω εσένα να με χωρίσεις. (Αλλιώς θα σε χώριζα άμεσα και σαφώς εγώ).

2. Όταν κάποιος λέει “θα αλλάξω επειδή μου το ζητάς” εννοεί “δεν θα αλλάξω επειδή δεν έχω πεισθεί ότι θα έχω απτές συνέπειες” και ταυτόχρονα “δεν μπορώ να αλλάξω για σένα” (αν έχει κατάθλιψη πχ. σίγουρα δεν μπορεί επειδή απλώς του το ζητάς)

3. Όταν κάποιος μας πλησιάζει σε φιλικό επίπεδο και το αναγνωρίζει λεκτικά “επειδή ξέρει ότι έχουμε σχέση”, θέλει να μπει μέσα στο βρακί μας. Νόμος.

4. Όταν κάποιος θέλει να μπει μέσα στο βρακί μας αλλά ταυτόχρονα κάνει πως μας σέβεται, κερδίζει και μπαίνει τελικά μέσα στο βρακί μας, γιατί μας έχουν ψήσει τον εγκέφαλο εμάς τις γυναίκες ότι δεν αξίζουμε σεβασμού και εντυπωσιαζόμαστε όταν κάποιος υποδύεται τον σεβαστικό.

5. Όταν δεν θέλουμε να χωρίσουμε από μια σχέση, επειδή έχει βαλτώσει και το σεξ είναι ανύπαρκτο, είμαστε ευάλωτες κι πιο επιρρεπείς σε πειρασμούς. Κι επειδή πάσχουμε από ηθικό μαζοχισμό συνήθως την πατάμε την μπανανόφλουδα. Και τότε λέμε “θέλω να κάνουμε ένα διάλειμμα”, ίσον “σε απάτησα” ή ‘Θέλω να σε απατήσω” ή “θέλω να χωρίσουμε και δεν ξέρω πώς να το φέρω μαλακά για να μην γίνουμε από δυο χωριά χωριάτες”.

(Αυτά όλα σας τα μεταφράζω για να μην μπερδεύεστε, δεν είναι μπερδεμένα, καθόλου μπερδεμένα δεν είναι, ξεκάθαρα είναι, απλώς έχουμε καταναλώσει πολλές αμερικάνικες ταινίες και ρομαντικά αναγνώσματα, αυτό είναι όλο)

6 .Όταν δεν θέλουμε να χωρίσουμε από μια μια μη ικανοποιητική μακρόχρονη σχέση είναι επειδή λυπόμαστε την επένδυση χρόνου και συναιθημάτων που κάναμε, όχι επειδή αγαπάμε το άλλο άτομο. Είναι αυτό που στο τζόγο και στα οικονομικά λέγεται sunk cost trap. Αναλογιζόμαστε το πάλι από την αρχή.

7.Όταν έχουμε μια παράνομη σχέση που διαρκεί ενάμιση μήνα και ταλαντευόμαστε τι να κάνουμε, υπολογίζουμε ότι στον ενάμιση μήνα όλα ρόδινα φαίνονται και συναρπαστικά. Ο κίνδυνος να μας προκύψει δεύτερος παντοφλάκιας είναι ορατός μόνο στο βάθος του ορίζοντα, αλλά αυτό δεν το σκεφτόμαστε επειδή είμαστε τόσο τιγκαρισμένες από αδρεναλίνη του νέου κι άφθαρτου.

8.Στις συναισθηματικές σχέσεις δεν υπάρχουν εγγυήσεις. Κι αυτό είναι που τις κάνει σπουδαίες κι άξιες να βιωθούν. Αν ήταν επένδυση σε χρυσές λίρες Αγγλίας θα ήταν πάρα πολύ βαρετές κι όχι συναισθηματικές.

Ρεζουμέ: Άσε λίγο χρόνο να περάσει και βλέποντας και κάνοντας. Ή χώρισε να πάει στην ευχή του Δία, είτε προχωρήσει με τον Μ είτε όχι. Είσαι μόνο 28 ετών.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News