Έχω κάνει ψυχοεκπαίδευση αρκετή αλλά υπάρχουν στιγμές που υποκύπτω.
___________________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα σας. Έπειτα από ψυχοφθόρες καταστάσεις στη ζωή μου,αντιλήφθηκα ότι οι μηχανισμοί άμυνας που γενικά είχα αναπτύξει οφείλονταν στην παιδική μου ηλικία. Έψαχνα την έγκριση σε λάθος άτομα διότι από μικρή είχα απορριφθεί από τους δικούς μου. Είχα το γνωστό limerence για ακριβώς τον ίδιο λόγο. Έχω κάνει ψυχοεκπαιδευση αρκετη αλλά υπάρχουν στιγμές που υποκύπτω. Δεν ξέρω εάν πράγματι θα βοηθήσει επιπλέον η ψυχοθεραπεία. Θέλω επισης να μάθω εάν είναι θετικό που γνωρίζω την αιτία των αρνητικών συναισθημάτων μου .Σας ευχαριστώ πολύ
ΑΠΟ ΤΟΝ – Κατερίνα
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Η ψυχοθεραπεία έχει νόημα όταν δυσκολευόμαστε να βρούμε την άκρη από το κουβάρι των προβλημάτων μας και μας αλώνει την καθημερινότητα. Εσύ έχεις βρει την αιτία και αυτό που σου λείπει είναι η πρακτική εφαρμογή των όσων κατάλαβες για τον εαυτό σου στις περαιτέρω σχέσεις σου. Δεν γίνεται να μπεις στο χρονοντούλαπο και να γυρίσεις πίσω στα παιδικά σου χρόνια ή να διαλέξεις άλλους γονείς. Ό,τι έγινε, έγινε. Στο τώρα, έχουσα τη γνώση ότι εκεί είναι η αιτία που γαντζώνεσαι σε λάθος ανθρώπους και τα εργαλεία διαχείρισης, μπορείς να υπενθυμίζεις πλέον στον εαυτό σου ότι δεν χρειάζεσαι αυτή την αποδοχή, καθώς την ουσιωδέστερη αποδοχή την προσφέρουμε οι ίδιοι στον εαυτό μας: την αποδοχή ότι δεν είμαστε τέλειοι, χωρίς ψεγάδια. Αυτό πρέπει εσύ να το θυμίζεις πλέον στον εαυτό σου, δεν θα το κάνει άλλος κανείς για σένα. Έχεις κάποια τραύματα, so what, και ποιος δεν έχει. Καλή ζωή και καλή δύναμη!
Τι είναι το φαινόμενο του limerence, της συναισθηματικής εμμονής;
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Η άγνοια πάντως σίγουρα δεν βοηθάει.
Τώρα εσείς πως τα καταφέρνετε και τα αντιστρέφετε πιστεύω οφείλεται στην “πολλή” ψυχοθεραπεία.
Κατά τη γνώμη μου η ψυχοθεραπεία βοήθα στο να γίνει κανείς πιο συμπονετικός με τον εαυτό του ξεσκεπάζοντας τα αίτια που τον ωθούν σε δυσλειτουργικές συμπεριφορές. Ωστόσο, η αλλαγή μακροχρόνιων συμπεριφορών είναι άλλη ιστορία πολύ πιο δύσκολη. Ενδεχομένως αναγνωρίζοντας ένα εσωτερικό μοτίβο συμπεριφοράς, να είναι πιο εύκολο να αποχωρήσει κανείς πιο γρήγορα την επόμενη φορά π.χ. ν’ αναγνωρίσει το limerence και να φύγει πιο σύντομα. Το σπάσιμο του μοτίβου όμως δεν είναι απλή υπόθεση. Λένε ότι η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία μπορεί να είναι αποτελεσματική για την αλλαγή μιας συμπεριφοράς, αλλά δεν έχω προσωπική πείρα.
Θα σου μιλήσω ως άσχετη, όποτε ρίξε την ανάλογη βαρύτητα (τσιγκουνέψου τη δηλ). Θα σου πω απλώς πω το βλέπω (επιμένω ως άσχετη, και ελπίζω να πάρεις πιο ουσιαστικά σχόλια): Το παράθυρο στα ‘γιατί’ που λες είναι αυτό που υποτίθεται κάνει η ψυχανάλυση. Ξεφράζει συνειρμούς, κυρίως παλινδρομώντας. Η τρύπα στο παρελθόν (τα ‘γιατί’ του παρόντος δηλ) δίνει πλαίσιο εξήγησης. Δεν λύνει κάτι. Ανακουφίζει μέχρι ενός σημείου 2-3 ‘γαμώτο’ και ‘από πού κι ως πού’ τα οποία συχνά βασανίζουν υπόκωφα. Αλλά δεν λύνει τα ζητήματα που τα γέννησαν. Γιατί πολύ απλά δεν είναι μάγισσα η ψυχανάλυση. Δεν ανατρέχει στο παρελθόν. Προσομοιώνει… Διαβάστε περισσότερα »
Έτσι, κουβέντα να γίνεται, θέλω να σου πω πού κάνεις λάθος για τη ψυχανάλυση. Έχει θεραπευτικές ιδιότητες, όχι δια της αφήγησης (μόνο) αλλά κυρίως μέσω της σχέσης που χτίζεται με τ@ αναλυτ@. Η οποία στερεοτυπικά φαίνεται (και εύκολα μπορεί να γίνει) σχέση εξουσίας αλλά στην περίπτωση που είναι ποιοτική (και αυτό εξαρτάται από τ@ αναλυτ@) τότε σου επιτρέπει πραγματικά να επαναπλαισιώσεις το τραύμα. Δε μπορείς να αναπλαισιώσεις μη λεκτικά ζητήματα μέσα άπο λεκτικές ορθολογικές διαδικασίες. Μπορείς όμως να τα αναπλαισιώσεις μέσα από αυτή τη σχέση που χτίζεται, η οποία είναι υπόρρητη και λειτουργεί με μη εξηγήσιμους τρόπους. Ταυτόχρονα έχει μια… Διαβάστε περισσότερα »
Θέλω κι εγώ με την ευκαιρία να σου πω ότι είσαι από τους ανθρώπους σ αυτό το φόρουμ που σε νιώθω να με έχεις αρκετά το νου σου, ήδη από την πρώτη φορά που είχα γράψει. Και παρότι γουστάρω να κυκλοφορώ μια ευρύτερη αγνωμοσύνη, ήθελα να σου πω ότι το βρίσκω εξαιρετικά πολύτιμο. Και γενικώς σ ευχαριστώ πολύ για όλα όσα μου έχεις κατά καιρούς πει, επανέρχομαι συχνά. Καταλαβαίνω πολύ καλά γιατί μου λες για τη λεκτική/ ορθολογική πλαισίωση, και σε ένα βαθμό αυτή την τάση μου προς τον ορθολογισμό προσπαθώ να παρεκκλίνω, ή έστω να προκαλέσω, μέσω της μουσικής.… Διαβάστε περισσότερα »
Όντως σε έχω στο νου μου αλλα το σχόλιο ήταν (και) πιο γενικό <3. Υπάρχει μια τάση να θεωρούμε ότι δυο ατάκες ή μια ταξινόμιση θα μας λύσει το πρόβλημα. Να, εδώ η θεματοθέτρια πχ ή μια άλλη ερώτηση που είχε έρθει με το τσατ γπτ σε θέση ψυχολόγου. Είναι λες και έχουμε πάθει συλλογική σχεσιακή αμνησία. Και αυτό που λες για το τραύμα, ενώ είναι το προφανές και το λογικό, δεν ισχύει πάντα έτσι. Είναι τετελεσμένο αλλά μπορεί να σταματήσει να πονάει άρα ο ρόλος του επαναπλαισιώνεται κάπως. Απο προσωπική εμπειρία, έχω εκπλαγεί με το πως ησυχάζουν κάποια πολύ… Διαβάστε περισσότερα »
((αυτή η λυτή περιφορά μού άρεσε πολύ))
Βοηθάει εάν αξιοποιήσεις αυτή τη γνώση. Θέλει δουλειά και προσπάθεια, να μάθεις να εποπτεύεις μόνη σου τον εαυτό σου με αγάπη. Προσωπικά βρήκα κάποια άκρη σε θέματα που είχα, το “γιατί”. Με βοήθησε η θεραπεία στο να το αποδεχθώ και μετά στο να εκπαιδεύσω τον εαυτό μου ώστε να το αξιποιήσω. Συνεχής αγώνας εννοείται, αλλά έχω βελτιώσει πάρα πολύ την ποιότητα ζωής μου. Δεν είναι ότι λυθήκανε όλα, αλλά έχω πολύ πιο γρήγορη επαναφορά γιατί αντιλαμβάνομαι τη λούμπα που πάω να πέσω και έχω πλέον τους μηχανισμούς να βγω όταν πέσω. Καλή επιτυχία!
Όταν μια πληροφορία δεν ξέρεις τί να την κάνεις μπορεί να είναι και καυτή πατάτα στα χέρια μας.
Η προβληματική παιδική ηλικία εφόσον δεν είχε επεξεργαστεί κατόπιν, δεν είχε αναλυθεί, κατανοηθεί και δεν είχε οδηγήσει σε ένα είδους αποδοχή, επόμενο ήταν να οδηγήσει σε δυσλειτουργίες.
Οι οποίες εξακολουθούν γιατί δεν αρκεί η γνώση, απαιτείται αρκετή δουλειά με τον εαυτό μας και με ειδικούς.
Θα βοηθηθείτε με την ψυχοθεραπεία.
Το limerence οφείλεται σε δυσκολία αποκωδικοποίησης κοινωνικών σημάτων (social cues, στα αγγλικά), και συνήθως μας οδηγεί σε συμπεράσματα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Ας μην τα ρίχνουμε όλα στους γονείς… εκτός εάν, πράγματι, η μεταξύ σας δυναμική δε σε βοήθησε να αναπτύξεις επαρκώς αυτή την ικανότητα αποκωδικοποίησης. Όσο ζούμε, μαθαίνουμε 😊😊
Άρα το limerence παρουσιάζεται συχνά σε ανθρώπους που είναι στο φάσμα;
Δεν συμμερίζομαι την άποψη ότι οι άνθρωποι που ανήκουν στο φάσμα έχουν δυσκολία στην αποκωδικοποίηση κοινωνικών σημάτων. (Και, δυστυχώς, παρατηρώ ότι αυτή η άποψη είναι αρκετά διαδεδομένη.) Έχω συνεργαστεί με ανθρώπους που έχουν διάγνωση για Asperger, άλλοι για ΔΕΠ — που ναι, δεν είναι αυτισμός, αλλά ανήκει στις μορφές νευροδιαφορετικότητας — και, ειλικρινά, ήταν όλοι τους από τους πιο κοινωνικά ευφυείς ανθρώπους που έχω γνωρίσει. Μπορούσαν να καταλάβουν εξ αποστάσεως — μόνο από τη φωνή μου, χωρίς κάμερα — είτε τον ενθουσιασμό μου είτε τη δυσαρέσκειά μου. Την ώρα του κολατσιού, σταματούσαν από μόνοι τους να μιλάνε για ένα θέμα… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ξέρω κατά πόσο είναι έχει νόημα να αναφερόμαστε σε “γνώμες” πάνω σε ιατρικά θέματα. Λογικά υπάρχει η ανάλογη ιατρική βιβλιογραφία, και είχα την εντύπωση ότι εκεί αποτυπώνεται ότι οι άνθρωποι που είναι στο φάσμα δυσκολεύονται να αποκωδικοποιήσουν τα social cues. Όχι ότι την έχω μελετήσει δηλαδή, οπότε μπορώ να κάνω και λάθος. Όσο για προσωπικές εμπειρίες και δουλεύω σε χώρο που η νευροατυπικότητες είναι ο κανόνας (high functioning βέβαια) και είμαι και η ίδια νευροατυπική Θεωρώ ότι τα social cues μαθαίνονται από όλους, απλά οι νευροτυπικοί τα μαθαίνουν πιο εύκολα. Δεν είναι δηλαδή ότι δεν καταλαβαίνεις πως αισθάνεται ο… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ ότι οι νευροατυπικότητες εκφράζονται με μεγάλη ποικιλομορφία, όπως και με το ότι οι νευροτυπικοί άνθρωποι τείνουν να ερμηνεύουν τα social cues πιο εύκολα και διαισθητικά, ενώ οι νευροατυπικοί χρειάζονται περισσότερο χρόνο και εμπειρική μάθηση για να τα “διαβάσουν”. Όσο για όσους δεν εκφράζουν με ειλικρίνεια αυτό που νιώθουν, θεωρώ ότι δυσκολεύουν και εξαντλούν οποι@δήποτε προσπαθεί να τους διαβάσει! Όσον αφορά το limerence, η εμπειρία του μπορεί να βιωθεί από οποι@δήποτε, ακόμη και από νευροτυπικά άτομα. Ωστόσο, ορισμένα νευροατυπικά χαρακτηριστικά μπορεί να δυσκολεύουν την κοινωνική ανατροφοδότηση, διευκολύνοντας ή παρατείνοντας έτσι την εμπειρία του limerence. Μερικά από αυτά θα μπορούσαν να… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν βοηθά τίποτα και κανένας. Μόνο εμείς μπορούμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας, φτάνει να το πάρουμε απόφαση και να ξέρουμε ότι θα υπάρξουν πάντα οι στιγμές που θα λυγίζουμε.