Η Ρένα απαντά: Βίωσα ακραίο mobbing στην εργασία μου

Κατηγόρησαν το άτομο με αναπηρία οτι τους επιτέθηκε ενώ έμαθα πως έγινε το ανάποδο. Αναγκάστηκα να μιλήσω στη διοίκηση για να υπερασπιστώ το συνάδελφο με αναπηρία, εξηγώντας την κατάσταση που επικρατεί.κι επακολούθησε mobbing…

______________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Αγαπητή Ρένα, χρόνια πολλά σε όλους και σε όλες. Σε ευχαριστώ για τις απαντήσεις που δίνεις και τη σοβαρή δουλειά που κάνεις. Και όλους όσους απαντούν, είναι οι αόρατοι φίλοι μου. Στο ψητό τώρα.

Εργάστηκα για τέσσερα χρόνια σε νησί, σε μια εργασία οπου ήμουν σε λίγο ανώτερη θέση απο τους υπόλοιπους, λόγω προσόντων. Αρχικά πρόσφερα τη θέση απλόχερα προτείνοντας μια συνάδελφο που δεν είχε τα προσόντα, αλλά την ήθελε πολύ, μιλώντας εγγράφως στους ανώτερους. Δεν το δέχθηκαν. Απο τη στιγμή που πήρα τη θέση, ξεκίνησε ο πόλεμος. Η ίδια συνάδελφος δεν δεχόταν να κάνει τη δουλειά της (ποτέ δεν την έκανε) και πραγματικά της ζητούσα παρακαλετά να κάνει κάποια βασικά πράγματα, καθώς το αντικείμενο εχει να κάνει με φροντίδα ανθρώπων. Επίσης δημιουργούσε πολυ αρνητικό κλίμα εναντιον μου μέσω κουτσομπολιών. Κατέληξα να κάνω πολλές δουλειές που ήταν άλλων, για να λειτουργεί σωστά ο οργανισμός. Ελειψα για ένα μήνα λόγω οικογενειακού προβλήματος, γύρισα και καθώς η διοίκηση ήταν νέα, είχε αλλάξει ολο το κλίμα γύρω μου. Η συνάδελφος με ακόμα μία άλλη, είχαν σπιλώσει το πρόσωπό μου σε όλους, είχαν πεί αισχρά ψεύδη στους υπολοιπους και στη νέα διοίκηση, πράγματα που έλεγαν εκείνες μου τα χρέωσαν, και επίσης είχαν επιτεθεί σε ανάπηρο συνάδελφο οσο έλειπα, ενώ τους είχα πεί να ειναι σωστοι και ευγενείς. Κατηγόρησαν το άτομο με αναπηρία οτι τους επιτέθηκε ενώ έμαθα πως έγινε το ανάποδο. Αναγκάστηκα να μιλήσω στη διοίκηση για να υπερασπιστώ το συνάδελφο με αναπηρία, εξηγώντας την κατάσταση που επικρατεί. Η διοίκηση λοιπόν το άφησε να διαρρεύσει οτι μίλησα, και μετά με διέλυσαν ψυχολογικά. Μιλάμε για ακραίο mobbing, λάσπη και ψέματα παντού. Με απομόνωσαν στο γραφείο μου και με έβριζαν παρουσία και άλλων υπαλλήλων. Ενιωσα να είμαι διάτρητη απο το μίσος τους. Ατομα που ειχα βοηθήσει, εξυπηρετήσει, καλύψει άπειρες φορές. Παραιτήθηκα καθώς με ειδοποίησαν σε άλλη δουλειά που ειχα αιτηθεί, στην οποία θα αργήσουν να με καλέσουν. Πρέπει να ξαναπάω στον ίδιο χώρο μαζί τους για κάποιες μέρες να τακτοποιήσω εκκρεμότητες. Το δυστύχημα είναι οτι θα έχω την ίδια διοίκηση, η οποία με απεχθάνεται με όλα αυτά που έχουν πεί.

Νιώθω φρίκη Ρένα για οσα βίωσα, έδωσα την ψυχή μου σε αυτό το μέρος και ειλικρινά φέρθηκα πολύ έντιμα. Και ήμουν το αντίθετο του αυστηρού προϊστάμενου. Εχω αρρωστήσει ψυχικά πια. Οτι έχτισα κοινωνικά μου το έκλεψαν μέσα απο τα χέρια μου, βίαια και άδικα με συκοφαντίες. Και είχα ανάγκη την κοινωνική αποδοχή, καθώς σαν παιδί βίωσα κοινωνική απομόνωση γιατι ο ένας γονέας μου ήταν στη φυλακή πολλά χρόνια. Νιώθω σαν εκεινο το μικρό παιδί που ένιωθε ντροπή πάντα, για πράγματα που δεν έκανε. Ξέρω οτι φταίω γιατί δεν έβαλα όρια απο την αρχή και προσπαθούσα να υπάρχει φιλικό κλίμα. Είχα ανάγκη απο αποδοχή, παρόλο που γνώριζα τι λένε πίσω απο την πλάτη μου. Φθόνος και κακία, γιατί πήγα και ήθελα να βάλω μια σειρά, σε βασικά απλά πράγματα. Ακόμα και για ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο παλιό που είχα, ακόμα και για τους γονείς μου, με κουτσομπόλευαν.

Νιώθω βιασμένη ψυχικά. Νιώθω άρρωστη. Δεν έχω δυναμη, με λύγισαν. Κι έχω περάσει πολλά στη ζωή, κουράστηκα. Δεν έχω αποθέματα και στηρίγματα. Σας ευχαριστώ που με ακούσατε. Σας στέλνω την αγάπη μου.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Αδύναμη

_________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Χρόνια πολλά!

Νομίζω έχεις συνειδητοποιήσει γιατί έγιναν όσα έγιναν, που είναι το πρώτο βήμα. Ζητούσες αποδοχή λόγω της παιδικής σου ηλικίας και γι’αυτό δεν έβαλες όρια. Επειδή δεν έβαλες όρια, σε περιφρόνησαν, κι επειδή πήγες να βάλεις τάξη σε λοιδόρησαν και σε διέλυσαν ψυχικά επειδή ξεβολεύτηκαν.

Τώρα θα σφίξεις τα δόντια και θα κάνεις υπομονή για το μικρό χρονικό διάστημα που θα πάρει να λυθούν οι εκκρεμότητες. Είναι κάποιες μέρες. Προσπάθησε να έχεις μια τυπική καλημέρα-καλησπέρα και να γίνει κατανοητό ότι για λίγες μόνο μέρες θα είσαι εκεί και μετά δεν θα σε ξαναδούν. Ώστε κι εκείνοι να συγκρατήσουν την δυσαρέσκειά τους κι εσύ να πάρεις κουράγιο. Θα σκέφτεσαι αντίστροφα, σαν τους φαντάρους, δέκα μέρες και σήμερα.

Θα περάσει. Να μιλήσεις σε ψυχοθεραπευτή γιατί υπάρχουν δεδομένα που ζητούν να ανακουφίσεις την ψυχούλα σου λίγο. Θα βοηθηθείς.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News