Τις προάλλες δημοσιεύσαμε την αρχική ιστορία. Σήμερα κάτω από το λινκ ακολουθεί το update της φίλης.
______________
To update της ιστορίας
Καλησπέρα και πάλι!
Η ανάρτησή μου αυτή είναι ένα update της ιστορίας περί φασιστικών και ρατσιστικών απόψεων που εκφράζονται ανοιχτά από συνομηλίκους μου. Θα ήθελα, καταρχάς, να σας ευχαριστήσω από καρδιάς τόσο για τη φιλοξενία της προηγούμενης ανάρτησής μου στο blog σας όσο και για την εμπεριστατωμένη απάντηση της Ρένας και τα πολύ ενδιαφέροντα σχόλια όλων των αναγνωστών.
Καταλαβαίνω και συμφωνώ απόλυτα με την επισήμανση του λάθους στη συλλογιστική μου όσον αφορά την επίλυση του προβλήματος μέσω του διαλόγου (παρακολούθησα σήμερα- αν και πολύ καθυστερημένα – ένα πραγματικά αξιοσημείωτο βίντεο του debate μεταξύ του Jordan Peterson και της δημοσιογράφου Cathy Newman, το 2018, που για μένα έδειξε πλέον οριστικά τη ματαιότητα της εμπλοκής σε διάλογο με τέτοιους ανθρώπους). Αυτό ήταν ένα θέμα που με απασχολούσε από καιρό, δεδομένων των διαστάσεων που έχει λάβει το φαινόμενο σε εθνικό και διεθνές επίπεδο και είμαι πλέον σε θέση να κατανοήσω ότι απαιτείται μάλλον μία πιο δραστική και μαζική απάντηση στην αναπαραγωγή ακραίων απόψεων, όχι μόνο από πλευράς των φορέων της Πολιτείας, αλλά κυρίως από το σύνολο των πολιτών.
Θα ήθελα όμως να θίξω και μια άλλη πτυχή του προβλήματος αυτού. Πολλά από αυτά τα παιδιά (ομολογουμένως τα πιο “μετριοπαθή”) ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ότι οι απόψεις που υιοθετούν είναι επικίνδυνες και φασιστικές.
Δεν προσπαθούν συνειδητά να γίνουν φασίστες, μάλλον δεν γνωρίζουν καν τι χαρακτηρίζει ένα φασίστα. Θεωρούν “απλώς” ότι εναντιώνονται στην “υπερβολική ανεκτικότητα στο διαφορετικό” που επικρατεί στην εποχή μας- πράγμα που αποτελεί τον ορισμό της νοοτροπίας κάθε σύγχρονου ρατσιστή, χωρίς όμως αυτοί να το αντιλαμβάνονται. Ποτέ δεν κατάλαβα βέβαια πώς ακριβώς η μάχη για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων ευάλωτων και περιθωριοποιημένων κοινωνικών ομάδων πλήττει τους ίδιους, τις οικογένειές τους και τα συμφέροντά τους. Δεν αναγνωρίζουν το χάσμα που υπάρχει, δεν καταλαβαίνουν ότι ανέκαθεν-τόσο αυτοί όσο κι εγώ- βρισκόμαστε σε ασφαλώς πιο ευνοϊκή θέση από όλους εκείνους τους ανθρώπους που βλέπουν σήμερα τις ελευθερίες τους να απειλούνται και οι οποίοι χρήζουν αμέριστης συμπαράστασης στον αγώνα τους.
Αδιαφορούν παντελώς για τα κοινά, στην καλύτερη η ψήφος τους και η πολιτική τους τοποθέτηση υπαγορεύονται από τους γονείς τους, και γενικά έχουν πλήρη “άγνοια κινδύνου” όσον αφορά τις απόψεις που ενστερνίζονται.
Σαφώς, οι φορείς τέτοιων ιδεολογιών (κόμματα, δημοσιογράφοι, μεμονωμένα άτομα από τον χώρο της πολιτικής, του θεάματος κ.λ.π.), για να να “ρυμουλκήσουν” στην ακροδεξιά πολλούς νέους,κυρίως, ανθρώπους και να “πλασάρουν” πιο αποτελεσματικά τις απόψεις τους καταφεύγουν σε συμβολισμούς και ευφημισμούς (π.χ. “alternative” αντί για “far” ή “authoritarian” right) , που τις απενοχοποιούν και δεν δημιουργούν τόσο αρνητικούς συσχετισμούς (π.χ. Ναζί, Γ’ Ράιχ, Ολοκαύτωμα κ.λ.π.) στο μυαλό του κοινού, μολονότι δεν έχουν αλλάξει στον πυρήνα τους από την εποχή της εμφάνισης του φασισμού ως ιστορικού φαινομένου (κατάλυση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, περιστολή των ελευθεριών συγκεκριμένων εθνικών και κοινωνικών ομάδων, ιμπεριαλισμός και φονταμενταλισμός). Καπηλεύονται αξίες, όπως ο πατριωτισμός, η θρησκευτική πίστη κ.λ.π. και παρουσιάζονται ως οι μόνοι “υπερασπιστές” τους. Ίσως να παρασύρονται από αυτές τις στρατηγικές και να αναπαράγουν φασιστικές απόψεις, δηλώνοντας συγχρόνως ότι “δεν είναι φασίστες”.
Το ερώτημά μου είναι πώς μπορούμε να τους κάνουμε να συνειδητοποιήσουν τη φύση των απόψεών τους ή αν, θέλετε, πώς μπορούμε να εξασφαλίσουμε μία υγιή πολιτικοποίηση ( και όχι κομματικοποίηση) για εμάς τους νέους. Και, στο σημείο αυτό, αντιλαμβάνομαι ότι η απάντηση στο πρόβλημα αυτό θα έπρεπε να έχει ήδη δοθεί από την εκπαίδευση, αλλά καθώς αυτό προς το παρόν και στο άμεσο μέλλον φαίνεται να αποτελεί…όνειρο θερινής νυκτός, τι άλλο μπορεί να γίνει; Μπορούμε εμείς οι ίδιοι να βοηθήσουμε κάπως την κατάσταση;
Ευχαριστώ πολύ!
Υ.Γ. Αν και μάλλον αταίριαστο με την όλη περίσταση, θα ήθελα σε προσωπικό επίπεδο να ευχαριστήσω θερμά όσους στα σχόλια μου ευχήθηκαν καλή επιτυχία στις πανελλαδικές, να είστε πάντα καλά, με συγκινήσατε πολύ 🙂
ΑΠΟ ΤΗΝ – Προβληματισμένη
____________
To σχόλιο της Ρένας
Να’σαι καλά και καλά αποτελέσματα.
Χαίρομαι που εξέλαβες την συζήτηση με παραγωγικό τρόπο. Στην επόμενη ερώτηση που ρωτάς λοιπόν ανοίγεις ένα άλλο θέμα. Πώς καταλαβαίνει κάποιος ότι έχει προνόμιο και δεν έχει λόγο να γίνει φασίστας. Αμ εδώ είναι που υπάρχει το λάθος και πάλι.
Οι άνθρωποι που εκφασίζονται δεν εκφασίζονται επειδή καλοπερνάνε. Κάποια ματαίωση υποκρύπτεται από πίσω. Γι’αυτό κι ο εκφασισμός της κοινωνίας (όπως κι η δημαγωγία κι ο λαϊκισμός, στοιχεία του εκφασισμού) γιγαντώνονται σε καιρούς ηθικών, οικονομικών και γεωπολιτικών κρίσεων. Μια τέτοια φάση περνάμε τώρα. Τα παιδιά αυτά έχουν προνόμια που δεν έχει ο μετανάστης ή ο τρανς, έχουν όμως ελλείψεις σε σχέση με άλλα παιδιά που βιώνουν τα ευεργετήματα της (κοινωνικής) τάξης τους, της μόρφωσης των γονιών τους, του προστατευμένου περιβάλλοντος γύρω τους. Πιάνονται από το φασιστικό αφήγημα επειδή κάτι τους λέει. Καπηλεύεται άλλωστε αξίες που έχουν ρίζες ώστε να δολώσει. Όμως η ουσία είναι ότι υπόσχεται εξουσία, ώστε «να έρθουν στα πράγματα», να «τιμωρήσουν».
Γράφεις «μάλλον δεν γνωρίζουν καν τι χαρακτηρίζει ένα φασίστα. Θεωρούν “απλώς” ότι εναντιώνονται στην “υπερβολική ανεκτικότητα στο διαφορετικό” που επικρατεί στην εποχή μας- πράγμα που αποτελεί τον ορισμό της νοοτροπίας κάθε σύγχρονου ρατσιστή, χωρίς όμως αυτοί να το αντιλαμβάνονται.»
Αυτό συμβαίνει ακριβώς επειδή δεν διδάσκονται ιστορία (ή κατά τη ρήση του Hegel, «τι μας διδάσκει η ιστορία, ότι δεν μας διδάσκει τίποτα»), επομένως είναι επιρρεπείς στην κατήχηση του τοπικού ινστρούχτουρα. Κι οι ακραίοι δίνουν μεγάλη σημασία στο να κατηχούν παιδιά με λειψό προνόμιο ώστε να τα εγκολπώσουν στις τάξεις τους. Πώς θα αλλάξει αυτό; Δυστυχώς είναι πολυπαραγοντικό ζήτημα, θέλει εκ βάθρων ωριμότητα του λαού, την οποία δεν διαθέτει (είναι πολύ παγιωμένη, πακτωμένη θα έλεγα μια συγκεκριμένη αντίληψη του ελληνικού λαού για το ιστορικά ορθό, η οποία είναι μονόπλευρη και περιχαρακωμένη).
Λες επίσης, «Ποτέ δεν κατάλαβα βέβαια πώς ακριβώς η μάχη για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων ευάλωτων και περιθωριοποιημένων κοινωνικών ομάδων πλήττει τους ίδιους, τις οικογένειές τους και τα συμφέροντά τους». Μα είναι πολύ απλό.
Το διαφορετικό από τους ίδιους τους προκαλεί αγανάκτηση επειδή πέφτει βάρος πάνω σε κάποιος που οι ίδιοι αντιλαμβάνονται ως κατώτερους, αντί να αναβαθμιστεί το δικό τους προνόμιο, η δική τους διαβίωση, η δική τους ανέλιξη! Δεν έχεις ακούσει εκείνα τα «για τους Ελληνες δεν κάνουν όμως τέτοιες δράσεις» (έχεις ακουστά για τα συσσίτια της ΧΑ «μόνο για Έλληνες»;) Εκείνα τα «δεν οργανώνονται όμως πορείες περηφάνειας για τους στρέιτ». Και «τα δικαιώματα των αντρών όμως ποιός θα τα υπεραπιστεί»; Ο εκφασισμός δουλεύει ώστε ο λιγότερο προνομιούχος να αγανακτεί που είναι λιγότερο προνομιούχος και να απειργάζεται κοινωνική και συνταγματική ανατροπή, αντί να του δώσει τα εργαλεία να βελτιώσει τη ζωή του. Κι αυτό διαχωρίζει τον εκφασισμό από την υπεύθυνη κοινωνική δράση.
Λέγεται ότι τον Τραμπ τον ψήφισαν εκείνοι που είχαν αγανακτήσει από τον ελιτισμό των Δημοκρατικών κι ήταν ανάμεσά τους εργάτες, φτωχοδιάβολοι, ισπανόφωνοι, μαύροι και αρκετές γυναίκες όλως παραδόξως. Όταν σου κουνάνε το δάχτυλο πόσο λάθος είσαι και πόσο φάουλ, δεν βάζεις μυαλό όπως νομίζεται -εκτός αν περάσεις όσα πέρασε ο πρωταγωνιστής του American History X. Το είδαμε στην πανδημία, το είδαμε στο δημοψήφισμα, το έχουμε δει πολλές φορές στην ιστορία. Πας στους ακραίους που σου χαϊδεύουν τρυφερά την πλατούλα και σου λένε «δίκιο έχεις, έλα κάτσε εδώ δίπλα μας, άσ’τους αυτούς τους χαβιαριού, δεν νιώθουν». Θα δεις τι θα γίνει αν ο Ζοχράν Μαμντάννι προχωρήσει πολιτικά και διεκδικήσει την προεδρία σε επόμενες προεδρικές εκλογές. Δεν θα φτιάξουν τα πράγματα, όπως ελπίζουμε εμείς. Εμφύλιος θα γίνει στις ΗΠΑ.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αντιγράφω από τον εξαίρετο Mlodinow, η κατηγοριοποίηση είναι από τις πιο σημαντικές νοητικές πράξεις του ανθρώπου. Όταν δε γίνεται σωστά έχει βλαβερές συνέπειες για τους άλλους ή και για τον εαυτό μας. Τα κριτήρια που χρησιμοποιείς για να εντάξεις άτομα στην κατηγορία των ρατσιστών των φασιστών και άλλων τρισκατάρατων ομάδων είναι τουλάχιστον ασαφή. Γράφεις επί λέξει, Θεωρούν “απλώς” ότι εναντιώνονται στην “υπερβολική ανεκτικότητα στο διαφορετικό” – πράγμα που αποτελεί τον ορισμό της νοοτροπίας κάθε σύγχρονου ρατσιστή. Καταρχήν λοιπόν προϋποθέτεις ότι υπάρχει σύγχρονος ρατσιστής διαφοροποιημένος από τον παλιότερο τον κλασσικό να τον πούμε έτσι ρατσιστή. Εν συνεχεία προϋποθέτεις ότι η ανεκτικότητα στο… Διαβάστε περισσότερα »
Ίσως επειδή έχω μεγαλώσει, έχω γίνει πιο κυνική, αλλά δε θεωρώ απαραίτητα ότι όλη η μερίδα του κόσμου που ελκύεται από φασιστικά, αυταρχικά αφηγήματα είναι παραστρατημένη ή ξεγελάστηκε από κάποιον. Υπάρχουν και άνθρωποι που κοιτάνε αυστηρά τον εαυτό τους και θεωρούν ότι μόνο για αυτούς και τους ομοίους τους θα έπρεπε να ξημερώνει ο ήλιος το πρωί από μικρή ηλικία. Γενικά, πιστεύω ότι η ιδεολογία που σε ελκύει έχει να κάνει πρωταρχικά με τα ποιοτικά σου χαρακτηριστικά ως άτομο και για να αλλάξεις, κάτι θα πρέπει να έρθει να σε σοκάρει και να συνειδητοποιήσεις ότι εχμ είσαι κοινός μαλακας και… Διαβάστε περισσότερα »
Ωραίο σχόλιο, έχεις δίκιο
Την ίδια ακριβώς άποψη “δεν αξίζει να ασχολείσαι με τέτοιους ανθρώπους, δεν αξίζει να αφιερώσεις μισή σκέψη σε τέτοια άτομα, το περιθώριο τους αξίζει και τπτ άλλο” εκφράζει και η πλευρά την οποία αντιμάχεσαι. Εσύ επιθυμείς τον εξοβελισμό όσων κατονομάζεις ως “φασίστες” και αυτοί ομοίως όσων θεωρούν ότι είναι “εγκληματικά στοιχεία ή παράσιτα”. Και οι δύο πλευρές υπερασπίζεστε με προσήλωση τα ιδεώδη της ομάδας στην οποία είστε ενταγμένοι και είστε απόλυτα πεπεισμένοι για την αξία των ιδανικών σας. Ποιο είναι λοιπόν το ποιοτικό χαρακτηριστικό που διαφοροποιεί και αποδεικνύει την ηθική ανωτερότητα της δικής σου ομάδας έναντι της άλλης;
H διαφορά μου είναι ότι εγώ δε θέλω να παρεμβαίνω στο πώς να ζει ο άλλος, με ποιον θα κάνει σχέση και τους κανόνες αυτής της σχέσης, πώς θα σκέφτεται, τι θα πιστεύει ή ακόμα και τη δουλειά που θα κάνει, ακριβώς όπως δε μου αρέσει να το κάνουν σ’ εμένα. Τα άτομα στα οποία αναφέρεται η γράφουσα απ’ την άλλη θέλουν να κάνουν ακριβώς αυτό. Εγώ δε τους εμποδίζω σε κάτι στη ζωή τους, αν ήμουν όμως γυναίκα στις ΗΠΑ, μια χαρά θα επηρέαζαν τη δική μου τη ζωή(Roe Vs Wade), οπότε σόρι κιόλας που δε θα καθίσω να… Διαβάστε περισσότερα »
Εν τω μεταξύ, συγγνώμη, αλλά αυτό που περιγράφεις με τα πρωταρχικά ένστικτα και ποιοτικά χαρακτηριστικά…είναι μαγιά του φασισμού. Βεβαίως και ξεγελιέται ή επηρεάζεται κανείς από ιδεολογίες, δεν καταλαβαίνω πως μεγαλώνοντας τείνεις να πιστεύεις κάτι άλλο (ίσως έπαψες να παρατηρείς τους ανθρώπους;). Βασικά νομίζω πως όλες οι ιδεολογίες τείνουν να παραβλέπουν δεδομένα, άρα σε κάνουν εξ’ορισμού πιο χαζό. Δηλαδή ο ψυχονοητικά δουλεμένος άνθρωπος, δεν τις έχει ανάγκη, έχει άλλα εργαλεία. Κοίτα τώρα τι είπες ταυτόχρονα, με την αρχική σου θέση. Μεγάλη μερίδα μεταναστών που έρχονται στην χώρα, έχουν πολύ διαφορετικές αξίες από εσένα (δεν χρειάζομαι πληροφορίες πάνω στο θέμα, έχω αδελφή… Διαβάστε περισσότερα »
Από πού προκύπτει να αφήνεις αβοήθητο κάποιον που χρειάζεται βοήθεια, το δεν πιάνω κουβέντα και δε συναναστρέφομαι φασίστες. Αυτό είναι απλή στρεψοδικία. Εάν αισθάνεστε ενσυναίσθηση, συμπόνια και μπορείτε να μπείτε στη θέση τύπων που δοθείσης ευκαιρίας θα τραμπούκιζαν ή θα έδερναν άτομα που είναι διαφορετικού χρώματος, σεξουαλικού προσανατολισμού, ακόμα και διαφορετικής κοσμοθεωρίας απ’ τους ίδιους, συγχαρητήρια, εγώ δεν πρόκειται να το κάνω. Σε ο,τι αφορά τους μετανάστες που εν μπλοκ αποφασίσαμε ότι έχουν διαφορετικό αξιακό σύστημα απ’ το δικό μου και θα έρθουν να προσπαθήσουν να μου το επιβάλλουν κιόλας, γιατί περί αυτού γίνεται συζήτηση, είναι ελαφρώς έως πολύ ρατσιστικό.… Διαβάστε περισσότερα »
Ω ΟΧΙ! Μπερδεύεσαι πάρα πολύ. Το “ρατσιστικό” έχει να κάνει με εγγενείς ιδιότητες των ανθρώπων. Δηλαδή το να θεωρείς ότι μια μερίδα ανθρώπων έχει εν γένει ένα κακό χαρακτηριστικό προσωπικότητας, που βασίζεται πχ. στο χρώμα του ή τέλος πάντων στα γονίδια του και δεν επιδέχεται αλλαγής, είναι ρατσιστικό. Το ότι μια μερίδα ανθρώπων όμως έχει συλλογικά χαρακτηριστικά νοοτροπίας, καλά και κακά, που εμφυτεύτηκαν από το εκάστοτε περιβάλλον (τοπικό και χρονικό) είναι αυτονόητο, δεν είναι ψέμα. Όλοι προϊόντα κάποιου περιβάλλοντος είμαστε. Και τις νοοτροπίες μας αυτές μπορούμε να τις ΑΛΛΆΞΟΥΜΕ. Για αυτό είναι απαραίτητη η συναναστροφή. Εσύ μίλησες λοιπόν για εγγενή… Διαβάστε περισσότερα »
Άλλη μια στρεψοδικία, τα ποιοτικά μας χαρακτηριστικά δεν έχουν να κάνουν με το πώς γεννηθήκαμε, αλλά με το πώς μεταβολίζουμε τις εμπειρίες μας. Ένας άνθρωπος μπορεί να έχει ένα άσχημο βίωμα και μετά απ’ αυτό να μη θέλει να περάσει κάποιος άλλος κάτι αντίστοιχο, ένας άλλος όμως μπορεί να θέλει να περάσουν οι άλλοι τα ακριβώς ίδια και χειρότερα με αυτόν. Αναφορικά με τον συγκεκριμένο άνθρωπο που αναφέρεις δεν είναι το αξιακό του σύστημα ή η κουλτούρα του το πρόβλημα, το τι είναι απάνθρωπος είναι το θέμα. Υπάρχουν άλλοι τόσοι που θα προτιμούσαν γυναίκα γιατρό (εκεί κολλάει η κουλτούρα), αλλά… Διαβάστε περισσότερα »
Θα απαντήσω λίγο πιο συγκεντρωμένα εδώ, γιατί στο προηγούμενο ποστ το παραγάμησα. Ξεκινάω από το προνόμιο. Το προνόμιο εγγυάται ελευθερία κινήσεων (έστω ορισμένη), κατοχυρώνει πεδία στα οποία ‘ανήκεις’, πεδία στα οποία ‘έχεις’, πεδία στα οποία ‘ξέρεις’, πεδία στα οποία ‘μπορείς’, πεδία στα οποία ‘δικαιούσαι’ να αποφασίζεις ποιος θα μπει και ποιος όχι και πώς θα κινηθεί. Ασκεί εξουσία δηλ και το κάνει ακριβώς κατανέμοντας τον ‘εαυτό’ και τους ‘άλλους’ με όρους ‘κανονικότητας’ και ‘ετερότητας/ απειλής’. Αυτό δεν είναι λίγο. Είναι κανονικοποιημένο, και τείνουμε να το θεωρούμε αυτονόητο πάνω μας, και να το κυκλοφορούμε σαν αυτοκόλλητο που λέει και η αχμέντ.… Διαβάστε περισσότερα »
Πολυ ουσιαστικο σχολιο. Και ετσι γινεται φανερο το ποσο χυδαιο ειναι το συνθημα εναντια στη βια απο οπου κι αν προερχεται που εγινε της μοδας την τελευταια 15ετια και ειδικα στο γυναικειο κοινο. Οσο οι δημοκρατικα αποφασισμενες πολιτικες θα παραγουν οργη την οποια μονο η ακροδεξια ειναι ικανη να εκτονωσει τοσο ο φαυλος κυκλος θα συνεχιζει και θα αυξανει
Ναι, λες και οι δημοκρατίες δεν ασκούν βία. Απλώς ασκούν και την έξτρα βία του να κανονικοποιούν τη βία που ασκούν. Η δημοκρατία (και τα κράτη της, οι νόμοι, οι αξίες της κτλ) δεν είναι η φυσική/ ειρηνική τάξη πραγμάτων, δεν είναι εκτός πολέμου κατάσταση. Είναι προϊόν καθοριστικών νικών. Και αυτές οι νίκες είναι που δημιουργούν το επιφαινόμενο της ‘κατάστασης’. Και δίνουν τη δυνατότητα (και τη δύναμη) του (φιλ)ελεύθερου υποκειμένου. Καθόλου (κατα)στάσεις δεν είναι ωστόσο. Στηρίζονται στη συνεχή πάλη, απαγορεύουν και υπαγορεύουν, πιέζουν και πιέζονται. Η όλη ασφάλεια και ελευθερία που υποτίθεται ότι προσφέρουν οι καταστάσεις-κράτη επαφίεται (με ένα ορισμένο… Διαβάστε περισσότερα »
Εσείς, αλήθεια, θεωρείτε ότι είστε πολιτικοποιημένη, κι όχι κοματικοποιημένη;
Εσείς έχετε συνειδητοποιήσει τη φύση των απόψεών σας;
Οι φορείς των ιδεολογιών σας, άραγε, πώς πλασάρουν τις απόψεις τους;
Όσοι έχουν προνομιούχα ζωή ΔΕΝ το αντιλαμβάνονται. Το θεωρούν δεδομένο και ξεκινούν από εκεί ως αφετηρία, γι αυτό όταν κάποιος άλλος λάβει κάτι, έστω και κάτι λιγότερο από αυτό που εκείνοι έχουν, ενώ αυτοί παραμείνουν στάσιμοι, θεωρούν ότι κάτι έχασαν, παρόλο που εξακολουθούν να βρίσκονται σε υψηλότερη θέση. Για να αλλάξει αυτό χρειάζεται ενδελεχής μελέτη της παγκόσμιας ιστορίας, και των διαχρονικών αγώνων που έδιναν οι άνθρωποι για ισότητα, δικαιοσύνη και ίσα δικαιώματα, αλλά και του βασανιστικά αργού και επίπονου τρόπου με τον οποίο όσα θεωρούμε δεδομένα αποκτήθηκαν κάποτε. Τίποτα δε μας χαρίστηκε, για όλα κάποιοι πάλεψαν, όπως καλούμαστε να κάνουμε… Διαβάστε περισσότερα »
Έχει κάτι η πληκτρολόγηση μου σήμερα νομίζω διορθώθηκε τώρα. Ευχαριστω
Θα διαφωνήσω ως προς το ότι μια αριστερή πολιτική υπάρχει περίπτωση να έχει απήχηση στις σε μια άκρος καπιταλιστική κοινωνία όπως των ΗΠΑ. Οι Δημοκρατικοι δεν είναι αριστεροί. Καραδεξιοι είναι, απλά λίγο πιο αριστερά στο φάσμα από τους Ρεπουμπλικάνους. Αυτό δεν τους κάνει αριστερούς ούτε αντικειμενικά, ούτε και για τα παγκόσμια δεδομένα. Τους κάνει απλά πιο αριστερούς από τους Ρεπουμπλικάνους. Είναι αμηλιταιο το ποσοστό της Αμερικανικής κοινωνίας που θα ήθελε μια πραγματικα αριστερή κυβέρνηση. Και αυτό το βλέπουμε και από τα πραγματικά αριστερά κόμματα που παίρνουν μέρος στις εκλογές των ΗΠΑ και τρώνε κουβα. Αν λοιπόν οι Αμερικανοί θέλαν ανακατανομη… Διαβάστε περισσότερα »
Βέβαια. Η βάση ήταν να νικήσουν τον κομμουνιστικό κίνδυνο που προέρχεται από τον κίνδυνο που λέγεται Σοβιετική Ένωση και είναι τεράστια. Πλέον δεν υπάρχει κομμουνισμός, ούτε Σοβιετική Ένωση, αλλα η Ρωσία παραμένει ένας εχθρός κι ένας αντίπαλος. Αν και συνεργάστηκαν για να νικήσουν τον σαδιστή και ψυχανώμαλο Χίτλερ, τότε. Πριν 80 χρόνια.
Έχεις δίκιο, ότι στον κολοφώνα του καπιταλισμού που λέγεται Αμερική, οι επιλογές είναι ανάμεσα σε δεξιά και ακροδεξιά. Δε θεωρώ τους Δημοκρατικούς επ’ ουδενί προοδευτικούς. Η νέα γενιά όμως, είναι λιγότερο επηρεασμένη από την κλασσική προπαγάνδα της ελεύθερης αγορας, του American Dream, και του ατομικισμού και αρχίζει να αναρωτιέται για το τι θα μπορούσε να αλλάξει στον κόσμο των ανισοτήτων που παρατηρούν γύρω τους. Δυστυχώς, μεγάλο κομμάτι αυτών παγιδεύεται στο ψευδές δίλημμα και στηρίζει τους Δημοκρατικούς περιμένοντας να αλλάξει κάτι. Παρ’ όλα αυτά, το ότι ο Μαμντάνι κέρδισε και ίσως πάει για δήμαρχος είναι μια ελπίδα, για τη νέα γενιά… Διαβάστε περισσότερα »
Θα συμφωνήσω, το ίδιο ακριβώς έπαθα στο Άουσβιτς. Σερβία θέλω πολύ να πάω γενικά.