Είχαμε δημοσιεύσει τον χωρισμό ενός νεαρού που προβληματιζόταν για το μέλλον. Κάτω από το λινκ έχουμε τώρα το update.
________
Το update της ιστορίας
Αγαπητή Ρένα και υποδέλοιπες φίλες της συντροφιάς της ΑΜΠΑ.
Εν συνεχεία της προηγούμενης επιστολής που σας έγραψα (https://ampa.lifo.gr/
Στο θέμα μας τώρα:
-“Αυτό που λες με τα ζευγάρια…ζήλιας από την άλλη (θέλω κι εγώ, γιατί δεν γίνεται;)”: Όντως ΑΚΡΙΒΏΣ αυτό το συναίσθημα μου έχει βγεί παρατηρώντας αυτά τα παραδείγματα που ανέφερα! Μα ίδιες λέξεις όμως! Και για να το ξεκαθαρίσω, όταν λέω “ζήλεια” δεν το λέω με μοχθηρία (να χάσουν αυτό που έχουν) αλλά ακριβώς για να το βρώ και εγώ! (1ο Τσάκωμα)
-“Πιθανόν η κοπέλα σου να μην κατόρθωσε να βρει κοινή πίστα διαπραγμάτευσης…δεν γίνεται να τα διαπραγματευτεί κάποι@”: 2-0 η παρέα της ΑΜΠΑ, όντως τέτοιο στιλ αδιαπραγμάτευτου ήταν. Συγκεκριμένα μάλιστα το σχόλιο της φίλης JoanneK ήταν τέρμα κατατοπιστικό και γενικότερα το αναγνωρίζω στον εαυτό μου (τίμιο σχόλιο το εκτιμώ). Δεν θέλησα να αναφερθώ συγκεκριμένα σε αυτό γιατί είναι πολύ προσωπικό ζήτημα της. Δεν νομίζω ότι έχει και πολύ σημασία ποιο είναι, ΌΝΤΩΣ όμως είναι αδιαπραγμάτευτο. Τόσο παλιότερα (και σήμερα αν και γενικότερα το έχω βελτιώσει σε μεγάλο βαθμό) έψαχνα για “εγγυήσεις” αν και σίγουρα χρειάζομαι κιάλλη δουλειά, ενώ ακόμη περισσότερο το δεύτερο μέρος στο σχόλιο, “υποψιάζομαι ότι κάτι την ενοχλούσε που εσύ νόμιζες ότι δουλεύεται. Δεν δουλεύονται όλα” με περιγράφει, επιτρέψτε μου την έκφραση, γάμα τα. Γενικότερα είμαι άνθρωπος που ό,τι έχω καταφέρει το έχω καταφέρει με υπερβολικά πολλή υπομονή και επιμονή, σε σημείο που είχε γίνει για μεγάλη περίοδο και το μότο μου. Πχ και για να πάρω το πτυχίο μου σε δύσκολη σχολή της θετικής της Αθήνας ακολούθησα την ίδια ακριβώς λογική. Έλα μου όμως που ασυνείδητα όντως μου βγαίνει να θέλω να το εφαρμόσω και στις διαπροσωπικές σχέσεις! Χρειάζομαι περισσότερη δουλειά σε αυτόν τον τομέα αλλά πιστεύω ότι με το να μεταστρέψω ακριβώς την “υπομονή και επιμονή” στο να εργαστώ πάνω σε αυτό το κομμάτι, ε αργά η γρήγορα θα βγεί και αυτό, τι διάολο. Σίγουρα πάντως το βήμα της αναγνώρισης είναι και το πιο δύσκολο, όχι;
-Απάντηση στην φίλη Lioness, για το “μην την ερωτευτείς πολύ”, αστοχία επικοινωνίας από εμένα, αναφερόμουν κυρίως στο δεύτερο κομμάτι, το “ερωτεύονται και κάνουν ότι δεν τους καίγεται καρφί”. Στην τελική κιόλας οι πράξεις είναι που μετράνε, επομένως και ερωτευμένος να είσαι, τι να το κάνω εάν δεν δείξεις με τον κατάλληλο (και ανάλογο) τρόπο τα συναισθήματα σου, ε κάποια στιγμή θα σου περάσει εάν δεν δράσεις πάνω σε αυτό δηλαδή.
-Η ιστορία με το ποδόσφαιρο πραγματικά με έκανε να νιώσω πολύ καλύτερα Este και για να είμαι ειλικρινής, ένας φίλος μου που με ξέρει πολύ καλά με πειράζει συνεχώς ότι “καλά εσύ έτσι λες και σε λίγο καιρό θα ξανακάνεις βουρ”! Αντίστοιχο δηλαδή με αυτό που λες και εσύ.
-Το μόνο σχόλιο που ήταν τέρμα άστοχο και με έκανε να γελάσω, αυτό της φίλης Karol που έγραψε ότι είμαι μέσα 40s (Αυτό ήταν σχόλιο Τσάκωνας όχι τσάκωμα). Δεν μπορώ να καταλάβω πως προέκυψε καν για να είμαι ειλικρινής. Ίσως επειδή λέω ότι θέλω σχέση; Ο τρόπος που γράφω; Κατάλαβε ότι έβγαλα πρώτη άσπρη τρίχα τις προάλλες ή μυρίστηκε την εμπειρία κοτζάμ δεκαετίας στο λολ; (Προφανώς σε πειράζω φίλη
ΑΠΟ ΤΟΝ – Φώκια η ανατροφοδοτούμενη
_____________
Το σχόλιο της Ρένας
Μπράβο μας λοιπόν, είμαστε τσακωσιάρες! Διαβάζουμε και τα φύλλα δάφνης. Όχι λάθος, αυτό είναι από αλλού. Κοίτα, μην υποπίπτεις στο αμάρτημα του ανάλυση-παράλυση. Αφέσου λίγο στην ροή και κάνε πράγματα για τον εαυτό σου όπως κάνεις. Μπορεί ο επόμενος έρωτας να σε παρασύρει. Στο εύχομαι!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αν σου αρεσουν τα βιβλια θα σου προτεινα να διαβασεις το “Εγχειριδιο ερωτικης σχεσης” του Ντεμιαν Μπουκαι. Κανει ωραια αναλυση και ειναι αρκετα ευχαριστο.
Αποδέλοιπες φίλες, θα ήθελες να πεις.