Μας είχε πει: «Το αγόρι μου δεν μου αφιερώνει καθόλου χρόνο, έρχεται από τη δουλειά και είναι κολλημένος είτε στο playstation είτε βλέπει αγώνα, κι όταν έρχεται το σκ, απλά βγαίνουμε για ένα ποτό το Σάββατο ίσως, όχι κάθε Σάββατο, μετά από αρκετό ψηστήρι» στην αρχική ιστορία. Από κάτω της, το update.
______________
Το update της ιστορίας
Είχα στείλει την επιστολή με το αγόρι που γυρνάει από τη δουλειά και δεν μπορεί να κάνει τίποτα και οι μισοί μου στείλατε ότι τον δικαιολογείτε αν όντως είναι κουρασμένος από τη δουλειά, αλλά μετά έστειλα update ότι δεν είναι έτσι ακριβώς τα πράγματα, και τώρα θα στείλω ένα τρίτο και τελευταίο update που δίνει φως λίγο στην εικόνα.
Περάσαμε διακοπές Χριστουγέννων στα χωριά μας ξεχωριστά, ήμασταν χωριστα σύνολο 3 εβδομάδες.
Αυτός γύρισε βέβαια πολύ νωρίτερα σπίτι μας λόγω δουλειάς, εγώ αργότερα γιατί η δουλειά μου δικαιολογούσε την απουσία εν πάση περιπτώσει και είχα και κάποια θέματα στο πατρικό μου.
Λοιπόν, το αναμενόμενο δε θα ήταν όταν γυρίσω να είναι ενθουσιασμένος και να με περιμένει και να του έχω λείψει;
Αυτό που αντιμετώπισα όταν γύρισα όμως ήταν ένας Γιώργος (ας τον πούμε) ζόμπι, ρομπότ, κανένα αληθινό συναίσθημα, μόνο καλωσήρθες μου έλειψες και όλα στα λόγια. Ακολούθησαν οι επόμενες μέρες, είμαστε στην 4η μέρα, και η επαφή μας είναι μηδενική. Δεν μιλάει καθόλου. Του λέω δεν μιλας. Μου λέει δεν έχω νέα να σου πω.
Μάλιστα. Είμαστε χωριστά 3 εβδομάδες και δεν έχεις τιποτα να μου πεις;
Αυτή η συμπεριφορά εμένα μου φαίνεται μη φυσιολογική. Του το είπα. Δεν παραδέχεται τιποτα και απλά με βγάζει τρελή.
Εσείς τι έχετε να πείτε τελικα; Βάσει και των πληροφοριών που ξέρετε από τις προηγούμενες μου επιστολές; Ποιο είναι το τελικό σας συμπέρασμα;
Δε θα έπρεπε να είμαστε μέσα στις γλυκες έστω την πρώτη μέρα; Έστω. Ούτε την πρώτη μέρα όμως δεν ήμασταν.
Οταν του λέω, μήπως έχουμε θέμα με τη σχέση μας κλπ γελάει και μου λέει περαστικά, δεν έχουμε τιποτα λέει είμαστε τέλεια.
(Δηλαδή για να περιγράψω το κλίμα των τελευταίων ημερών να καταλάβετε, βρισκόμαστε σπίτι το απόγευμα και μου δίνει ένα φιλι, τι κάνεις μωράκι, καλά, και κάθεται στο κινητό του μετά με τις ώρες και δε μιλάει. Όταν γύρισα εντωμεταξυ καμία σπίθα στα μάτια του. Με το φίλο του όμως που τον άκουσα να μιλάει στο τηλέφωνο σήμερα, μέσα στην τρελή χαρά, λαλίστατος!)
ΑΠΟ ΤΗΝ – Εκείνη η κοπέλα, δε θυμάμαι το ψευδώνυμο
_______________________
Το σχόλιο της Ρένας
Είχα γράψει προηγομένως «Ίσως πρέπει να σκεφτείς τι ανάγκη σου βαθιά μέσα σου ικανοποιεί η κοινή δραστηριότητα και να διεκδικήσεις αυτό (κάπου αλλού). Παράλογο δεν είναι, αλλά πρέπει να ξέρεις γιατί το θέλεις εσύ συγκεκριμένα, δεν μετράει τι θα πούμε εμείς.» Συνεχίζει να ισχύει.
Ταυτόχρονα σου είπαν στα σχόλια «Ο μήνας μέλιτος της σχέσης σας έχει περάσει και πλέον βιώνεις το πώς αρέσει σε αυτόν τον άνθρωπο να ζει στην καθημερινότητα του και να περνά τον χρόνο του. Ναι, αυτό το μοτίβο του αρέσει. Ο τρόπος που εκφράζει την αγάπη του (με υλικά αγαθά, συνύπαρξη στον ίδιο χώρο και τήρηση της συμφωνίας σας για μονογαμία) εσένα κατά τα λεγόμενα σου δε σε καλύπτει. Άλλη μπορεί να μην είχε θέμα και να ήταν ευχαριστημένη. Εσύ όμως δεν είσαι. Κοινώς, ίσως δεν είστε συμβατοί.» Φοβάμαι ότι κι αυτό ισχύει. Μπορείς να ζήσεις έτσι; Εσύ θα το απαντήσεις αυτό. Μια αναγνώστριά μας που ζούσε το ίδιο σχολίασε: «Μέναμε μαζί και ήμουν πιο μόνη μου απ΄όταν μέναμε χωριστά. Έχω να σου πω ότι δεν πήγε καθόλου καλά όλο αυτό. Το συζήτησα μία, δύο, δέκα… άλλαζε για λίγο και μετά πάλι στα ίδια. Ήταν ευτυχισμένος, του άρεσε έτσι η ζωή μας. Εγώ όμως το ήξερα ότι σε βάθος χρόνου δεν θα είμαι ευτυχισμένη.»
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Αναρωτιέμαι γιατί να στείλεις 3 επιστολές για να μας πεις τα ίδια. Εγώ τα ίδια καταλαβαίνω. Δεν περνάς καλά στη σχέση σου, υπάρχει συναισθηματικη απόσταση ανάμεσα σας, δεν σε ευχαριστεί η κατάσταση και αυτός δεν κάνει τίποτα για να την αλλάξει. Τι άλλο μένει από το να χωρισεις; Τι διαφορετικό περιμένεις να σου πουμε;
Ίσως προσπαθεί να της πούμε ότι έχει δίκιο και να συνεχίσει να τον πρήζει ώστε να αλλάξει 😉
Surprise surprise, δεν θα αλλαξει…
Βαριέμαι να διαβάσω τις προηγούμενες επιστολές αλλά ούτως ή άλλως θέλω απλά να σχολιάσω αυτό: “Δε θα έπρεπε να είμαστε μέσα στις γλυκες έστω την πρώτη μέρα; Έστω.” OXI. Δεν υπάρχει “πρέπει” σε αυτά τα θέματα. Δεν είστε ρομ κομ και δεν ζείτε τη ζωή της Κικίτσας και του Μακούλη. Ζείτε την δική σας και εκφράζεστε με τον τρόπο σας. Αν δεν σου κάνει, όπως λέει και η Ρένα, καλύτερα να φύγεις γιατί σπαταλάς τον χρόνο και των δύο. Αλλιώς πρέπει να αποδεχθείς ότι αυτός ο άνθρωπος έτσι εκφράζεται περνάει καλά κλπ και δεν μπορεί (δεν έχει νόημα) να γίνει… Διαβάστε περισσότερα »
Θυμάμαι τις επιστολές σου θυμάμαι και τις απαντήσεις. Το γενικό συμπέρασμα… Δε θα αλλάξει. Αυτός είναι μαζι σου ,έτσι φέρεται. Σου αρέσει κρατά τον, δε σου αρέσει χώρισε τον.
Δεν έχει σημασία τι θα σου πούμε εμείς και μάλιστα σε τρία διαφορετικά στάδια. Αν δηλαδή σου λέγαμε,”μα είναι φυσιολογικό, ο καλύτερος φαίνεται, πως δεν το βλέπεις; ” τι θα έκανες; Θα ήσουν ευχαριστημένη; Θα το δεχοσουν;
Κάνε ότι θεωρείς καλύτερο για σένα.
Δεν ταιριάζετε, είστε σε διαφορετικό μήκος κύματος. Οπότε….
νομίζω ότι ο άνθρωπος έχει ψιλοβαρεθεί, είναι βολεμένος αλλά δε λέει να κουνηθεί. Ενθουσιασμό για τους φίλους έχει… ό,τι και να συμβαίνει κάτι δε σου καλύπτει, δε βλέπω πώς αλλάζει αυτό. Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι έχεις γράψει 3 φορές για να ακούσεις από εμάς ή τη Ρένα “δίκιο έχεις, ναι δεν είναι φυσιολογικό αυτό που κάνει”. Εγώ προσωπικά θα σου πω “δίκιο έχεις”. Τώρα που το άκουσες πώς θα πορευτείς;
Αυτό που βρίσκεται έναν σύντροφο που ικανοποιεί κάποια από τα κριτήρια σας και μετά προσπαθείτε να τον αλλάξετε ώστε να πληρεί ολόκληρη την λίστα, να το προσέξετε! Δες τι είναι για σένα προτεραιότητα και βρες τον κατάλληλο σύντροφο, για τα υπόλοιπα υπάρχουν και οι φιλοι. Δεν γίνεται ένα άτομο να ικανοποιεί όλες μας τις ανάγκες. Επιπλέον, επειδή έχει δοθεί μεγάλη βαρύτητα στο ότι σηκώνεται από τις έξι για δουλειά και είναι κουρασμένος, έχω ερώτηση, εσυ εργαζεσαι; έχεις παρόμοιο πρόγραμμα με τον σύντροφο σου; Ρωτάω γιατί είχα το ίδιο πρόβλημα με μια πρώην μου, όπου με πίεζε να βγαίνω μετά τη… Διαβάστε περισσότερα »
Άλλο το ξεκούνημα, άλλο το κούνημα, άλλο το ταρακούνημα…
“Βαράτε με κι ας κλαίω” είσαι ρε κοπέλα μου…
Είναι περίεργα δομημένη η σχέση σας…
Τρεις εβδομάδες…Υπάρχει γενικά “απόσταση “…
Είστε συγκάτοικοι μάλλον, κάτι μοιράζεστε…δε φαίνεται τί…
Συμφωνώ με την αναγνώστρια που σχολίασε, το είχα βιώσει κι εγώ για πολλά χρόνια και ένιωθα πιο μόνη μέσα στη σχέση παρά όταν χώρισα. Το πρόβλημα είναι ότι εσύ συνεχώς περιμένεις κάτι από αυτόν και ζεις αυτήν την απογοήτευση που δεν το λαμβάνεις, καθημερινά. Προσωπικά, όταν έμεινα μόνη, σταμάτησε αυτή η καθημερινή απόρριψη και θεωρώ καλύτερα να ξέρεις ότι θα είσαι μόνη και να το αποδέχεσαι και να το ευχαριστιέσαι, παρά να ελπίζεις ότι δεν θα είσαι μόνη και να απογοητεύεσαι καθημερινά. Όπως ειπώθηκε, ασυμβατότητα χαρακτήρων θα το χαρακτήριζα κι εγώ μάλλον.