Δημοσιεύσαμε προχθές μια ενδιαφέρουσα ιστορία. Που πιθανόν θα ταυτιστεί το κοινό. Το update κάτω από τον σύνδεσμο.
Η Ρένα απαντά: Τώρα που είμαι κοντά στον αυθεντικό μου εαυτό, πώς θα κάνω μια ενδιαφέρουσα γνωριμία;
_____________
To update της ιστορίας
Ειμσι η butter and flies και σε ευχαριστω που ασχοληθηκες με την ερωτηση μου. Απλα ηθελα να διευκρινησω.. την ψυχοθεραπεια δεν την εκανα για “να βρω τον εαυτο μου” αλλα για να επιβιωσω οντας παιδι που ετρωγε ξυλο και απο τους δυο γονεις μεχρι τα 19 με μια μαμα που ποτε δεν πηρε το ρολο της και τελικα παιρνει ψυχοφαρμακα για να υπαρχει. Ο πατερας μου μεγαλωνοντας μαλακωσε και με στηριξε. Και τωρα που ειναι και οι δυο ηλικιωμενοι κι εχω κανει κι εγω τη διαδρομη μου η σχεση μας ειναι ηρεμη. Αυτα με λιγα λογια… και παλι σε ευχαριστω
ΑΠΟ ΤΗΝ – Butter and flies
____________
Το σχόλιο της Ρένας
Είναι μια πληροφορία που έλειπε. Είχες γράψει και πιάστηκα από το: “Και χρόνια ψυχοθεραπείας κάναμε για να τα βρούμε με τον εαυτό μας.” Τότε η ψυχοθεραπεία ήταν αναγκαία και πολύ καλώς την έκανες. Είχα άλλωστε γράψει στην αρχική απάντηση για ψυχοθεραπεία “χωρίς να υπήρχε συγκεκριμένος λόγος (πένθος, τραύμα, κακοποίηση, ψυχικό νόσημα, κάτι που ταλαιπωρούσε δηλαδή έντονα και παρατεταμένα) “. Εδώ υπήρχε! Επομένως έχουσα κάνει την εσωτερική ειρήνη που χρειαζόταν δεν θα επαναλάβεις παθολογικά μοτίβα στις σχέσεις σου. Αυτό επομένως ανοίγει τις προοπτικές αντί να τις κλείνει. Ειδικά συντροφικότητα ψάχνει πολύς κόσμος σε αυτές τις ηλικίες. Άνοιξε τους κύκλους σου, βγαίνε, δείχνε διαθέσιμη, πλησίαζε η ίδια με έναν εύσχημο τρόπο. Αυτό μπορείς, αυτό κάνε. Και θα έρθει επιτυχία!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Βασικά να σου γράψω κι εγώ την αποψαρα μου μετά και το διευκρινιστικό update σου, βούτυρο και μύγες: Από τα γραφόμενα σου μου δίνεις την εντύπωση ότι είσαι πεπεισμένη ότι έχεις λαμβάνειν από την ζωή γιατί τα έχεις κάνει όλα και τώρα η ζωή σου χρωστά έναν πεοφορο μαραθωνοδρόμο της ζωής για ποταρες, τάβλι, βόλτες και σινεμά. Αυτό βέβαια κατ’εμε είναι ο,τι πιο άκυρο και ψυχοφθόρο mindset γιατί σε βάζει σε μια τρελή λουμπα θεωρώντας ότι εσύ είσαι κάτι το ξεχωριστό σε σύγκριση με αλλ@, ότι τώρα εσύ που έκανες πολύπλευρη και επίπονη δουλίτσα θα πρέπει να πέσει στην αγκαλιά… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι ενταξει, κ εγω συμφωνω και στελνω αγωνιστικούς χαιρετισμους. Ενα πραγμα ομως: η πατριαρχια ναι υπαρχει και δεν το αμφισβητώ καθολου, ζει και δυστυχώς βασιλεύει. Ομως, η συντροφικοτητα ειναι κατι περα απο αυτο. Δηλαδη τα νθρωπινα οντα ειναι κοινωνικα, ζουν σε ομαδες και ζουν επισης καλυτερα με καλη παρεα (ερευνες δειχνουν). Οποτε ναι μεν, συμφωνω πως αν το προβλημα της γραφουσας ειναι πατριαρχικό, αν δλδ κατα βαθος πιεζεται με το κουτακι της σχεσης που πρεπει να τικαρει, ναι τοτε ενας ψυχολογος θα τη βοηθησει. Ομως τη γενικοτερη ανθρωπινη αναγκη για συντροφο δεν μπορει να τη λυςει ο ψυχολογος, εκτος αν… Διαβάστε περισσότερα »
Η συντροφικότητα κατά την αποψαρα μου διαμορφώνεται και καθορίζεται και συμβαίνει σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο και η κοινωνικότητα των ανθρώπινων όντων επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες οπως άμα λαχει να πούμε ο τρόπος που μεγαλώνουμε τα αγοράκια και τα κοριτσάκια, πόσα φράγκα έχουμε για να ταΐσουμε τα παιδάκια και άλλα ωραία. Η όποια συμπεριφορά δλδ που εμείς χαρακτηρίζουμε ως συντροφική έχει διαμορφωθεί και καθοριστεί σε συγκεκριμένο πλαίσιο. Όταν αυτό το πλαίσιο είναι πατριαρχικό τότε την συντροφικότητα κυριως τα θηλυκά την αντιλαμβανόμαστε ως κάτι αναγκαίο και απαραίτητο το οποίο θα πρέπει να το επιδιώκουμε με αυταπάρνηση και τεράστιο κόστος γιατί έτσι είναι… Διαβάστε περισσότερα »
love is careless in its choosing love descends on those defenseless idiot love will spark the fusion inspirations have i none just to touch the flaming dove all I have is my love of love and..love is not loving (david bowie) “Κάτι που δεν ερωτεύομαι πια με το τραύμα μου” έγραψες… εγω νομίζω πως ολοι κατά βαθος ερωτευομαστε όπως ερωτευόμασταν και στα δεκαπέντε. Όση διαδρομη κι αν εχουμε γραψει πισω μας, κι οσα κι αν αυτή η διαδρομη εχει γραψει πανω σε εμας, και παλι ο ερωτας στα ίδια ευαλωτα σημεια θα μας βρει όπως και όταν ημασταν εφηβοι. Είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ μαζί σου, μαρη, αλλά ξεκόλλα τώρα σιγά σιγά από την φασουλα γιατί με την ιστορία της Christiane F. θα τραβηχτούμε σε μονοπάτια που είναι σκοτεινά και με κοτρώνες και θα θυμηθούμε ιστορίες παιδιών εκτεθειμένων σε όλα τα δεινά της ανθρωπότητας χωρίς καμία προστασία ή καθοδήγηση, ιστοριιες καθημερινες που επαναλαμβάνονται άσχετα με το πόσες δεκατίες θα περάσουν. Δες Monty Pythons. Ή κανένα splatter, το Braindead ας πούμε. Υγ. Χθες ένας μλκς με τρομοκράτησε επειδή μπήκα κατά λάθος ανάποδα σε ένα στενό, είχα χαθεί και ήμουν αγχωμένη. Και το κατάλαβα αμέσως και πήγα να κάνω αναστροφή γιατί είχε χώρο και πετάχτηκε… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ βρε Σου. Έχω τη μαμά μου στο νοσοκομείο με εγχείρηση στη σπονδυλική στήλη αυτές τις μέρες. Κι εκεί που περίμενα να βγει από το χειρουργείο, (8 ώρες επέμβαση) ήταν ένας νεαρός νοσηλευτής, είχε πάρει μια γιαγιουκα με σπασμένο χέρι αγκαζε και την έκανε βόλτα πάνω κάτω στο διάδρομο να ξεμουδοασει. Και ήταν η γιαγιουκα στη τρελη χαρά, ξέχασε και πόνο και τα πάντα και του έλεγε με ένα γελαστό πρόσωπο την ιστορία της ζωής της . Κι άκουγε ,αυτός, της απαντούσε ,έκαναν συζήτηση σοβαρή. Και κάπου λέω ” να ρε συ , κάτι τέτοια παιδιά είναι ωραίο να τα… Διαβάστε περισσότερα »
Πρώτα απ’ όλα περαστικά και καλή ανάρρωση στην μαμά Λέαινα, εύχομαι όλα να πάνε καλά, μικρή μου Λίο🌈💪🙏 Όσο για τον μουσκαρο τον σεκιουριτά, σκατα στα μούτρα του, είναι δυσάρεστο να το γράφω αλλά συνήθως τέτοιοι νταήδες στρατοκαυλοι ίσως αντιληφθούν το μέγεθος και την αξια της ζωής μόνο όταν καταβεβλημένοι ή σωματικά ανήμποροι θα αναζητήσουν κάποια γυναικεία χέρια να τους φροντίσουν ή να τους γηροκομησουν αλλά και τότε ίσως να ξερνούν νταηλίκι και μισογυνισμό, φυσικά λόγω πατριαρχίας. Κι είναι έτσι όπως τα γράφεις, πάνω που κάπως σκάει το χειλάκι σου γιατί είδες πεοφορο με ενσυναισθηση και κοινή λογική, μετά σκάει… Διαβάστε περισσότερα »
προσέχω Σουλαρα, σε ευχαριστώ! απλώς κάθε χρόνο τετοια εποχη πάντα επηρεαζομαι καπως ρε γαμωτο, είναι σε μερικες μερες τα γεννεθλια ενός παλιου μου ‘φίλου’, και όταν πλησιαζουν οι μερες μπαίνω σε σκέψεις καθε φορά. Πώς θα ηταν π.χ. οι ζωες και των δυο μας αν δεν είχαμε ποτέ συναντηθεί. Η δική μου θα ηταν πιθανον καλύτερη, σιγουρα ισως. Νομίζω πως και η δική του καλύτερη θα ηταν αν δε με είχε γνωρισει ποτέ. Αναρωτιέμαι επίσης τι να απογίνεται το μίσος που εχουμε ζήσει (όλοι μας), πώς το μεταβολίζει ο καθενας. Την προτελευταία φορά που μιλήσαμε μου ζήτησε συγνωμη. (δε μου… Διαβάστε περισσότερα »
Σκατα στα μούτρα των μλκσμν που σε τρομοκράτησαν βρισκόμενοι εν αδίκω, σου εύχομαι χρόνο και ηρεμία να επανέλθεις, ενημέρωσα το αγροτικό με τους αγωνιστικους χαιρετισμους που πάει στην Λίο μας να κάνει μια στάση κι από σένα, εχε το νου σου γιατί θα σου πατήσει κόρνα να κατέβεις, πάρε όσο κουράγιο γουσταρεις. Btw το αγροτικό έχει κι αγωνιστικά καρπουζια, πάρε ένα άμα γουστάρεις, superfood. Όσο για τη συγχώρεση και το μίσος, τι να σου πω, κι εγώ παλεύω να κατανοήσω και να συγχωρήσω τους κακοποιητες μου αλλά η ψυχοθεραπεία με βοηθάει τουλάχιστον να μην κολυμπάω χωρίς πρόγραμμα και πυξίδα στα… Διαβάστε περισσότερα »
Πετάγομαι για να σου πω τί είναι για μένα η συγχώρεση, μήπως και συνεισφέρω σε κάτι απο τις σκέψεις σου. Είναι το να μπορέσεις να χωρέσεις όλες τις αντιφατικές πτυχές μέσα στο μυαλό σου με τη μία. Και το πολύ καλό και το πολύ κακό που συνυπάρχουν ταυτόχρονα και σε ορισμένους ανθρώπους πολύ έντονα. Επομένως για μένα η συγχώρεση δεν είναι να ξεχάσεις ή να υποβαθμίσεις τη μια πτυχη ή τις διαφόρων λογιών αναμνήσεις, αλλά να μπορέσεις να χωρέσεις στο μυαλό σου και τις δυο εκδοχές όπως είναι, να “συν-χωρέσεις” δηλαδή. Θεωρώ ότι τα υπόλοιπα περι συγχώρεσης ειναι ηθικοπλαστικά μιας… Διαβάστε περισσότερα »
(σ’ ευχαριστω)
Ίσως τώρα είναι η καλύτερη στιγμή σου να βρεις κάποιον. Αρκεί να την ζήσεις την στιγμή σου. Ας είναι και λίγο μικρότερος, μπορεί να αποδειχθεί καλύτερος σύντροφος.
Κρατήστε στο μυαλό σας ότι η εκπαίδευση σε γλώσσες, η ψυχανάλυση και πολλά άλλα είναι εργαλεία που δεν τα βάζουμε στο βιογραφικό ως αυτοσκοπό αλλά μέσα που θα μας βοηθήσουν αργότερα και συχνά με απροσδόκητο τρόπο. Αποκτήσατε την εμπειρία της ψυχοθεραπείας απλά προχωρήστε.
Η εύρεση της παρέας πρακτικά είτε συντρόφου είτε σε φιλικό επίπεδο δε γίνεται κατά παραγγελία απλά συμβαίνει. Βγείτε χωρίς σκοπό με παρέα κάντε το χόμπυ που πάντα θέλατε και θα προκύψει ότι επιθυμείτε.