Είχαμε δημοσιεύσει την αρχική ιστορία εδώ και κάτω από το λινκ ακολουθεί το update.
Η Ρένα απαντά: Είναι τόσο κακό να μην θέλω να φροντίσω την πεθερά μου;
_____________
Το update της ιστορίας
Ωραία ωραία ωραία…… Κάνω update για την άρρωστη πεθερά μου που δεν θέλω να την φροντίσω, γιατί έχετε δίκιο ότι ήταν ελλιπές το πρώτο κείμενο.
Έχω μια μικρή προϊστορία με την πεθερά μου η οποία δεν με ήθελε καθόλου στην αρχή και έκανε διάφορες τρέλες προκειμένου να μην παντρευτούμε.
Δεν έδωσα ποτέ σημασία και ούτε ήρθαμε στα λόγια, απλώς μετά μου ζητούσε συγγνώμες και τέτοια, μου έλεγε πόσο λάθος είχε κάνει κτλ ότι με αγαπάει με λατρεύει κτλ…. όμως εγώ ήδη είχα ξενερώσει και επειδή ήταν και είναι τέρμα δήθεν άτομο και κακό κρατάω τώρα 20 χρόνια απόσταση.
Πάμε παρακάτω..
Είναι 80, έχει καρδιακή ανεπάρκεια σε σοβαρό επίπεδο. Αυτό εξυπηρετείται ακόμα. Χρειαζεται συχνά πυκνά όμως νοσηλεία σε νοσοκομεία. Δεν παίρνει σωστά τα φάρμακα της. Δεν τρώει αυτά που πρέπει. Είναι ισχυρογνώμων και μιλάει πολύ άσχημα. Δεν μου ζητήθηκε να την φροντίζω μόνη μου, μου ζητήθηκε να φτιάχνω το φαγητό της διατροφής της, και προφανώς να έρχομαι σε αντιπαράθεση μαζί της για οτιδήποτε θέλει να κάνει που έρχεται σε αντίθεση με αυτά που λέει ο γιατρός. Μακάρι να έπρεπε να την πλένω και να την αλλάζω χωρίς να μιλάει, θα το έκανα και θα το ξαναέκανα.
Υπάρχει η δυνατότητα να πάρουμε άνθρωπο εμισθο, αλλά μάντεψε….δεν θέλει η ίδια γιατί όπως λέει μια χαρά τα καταφέρνει μόνη της.
Ο άντρας μου έχει κουραστεί να σηκώνεται χαράματα και να την τρέχει στα νοσοκομεία, και θέλει να την πάρουμε εδώ μέχρι να καλυτερεύσει ( δεν θα καλυτερεύσει) για να αισθάνεται λέει ασφαλής.
Διάβασα προσεχτικά όλα τα σχόλια σας.
Θα δεχθώ ότι το βλέπω υπολογιστικά, θα δεχθώ ότι δεν μπαίνω στην θέση της, θα δεχθώ ότι δεν ήταν ότι καλύτερο αυτό που είπα στον άντρα μου, θα παραδεχτώ ότι δεν την αγαπώ. Θα την δεχθώ στο σπίτι μου αν και ξέρω ότι θα βάλω μια ταφόπλακα στον γάμο μου.
Δεν θα την φροντίσω όμως. Δεν μπορώ να το διαχειριστώ.
Κι αν αυτό δείχνει ότι δεν είμαι καλός συμπαίκτης στην ομάδα, ας φάω κάρτα όπως γράφτηκε σε ένα σχόλιο.
Γεια σας και ευχαριστώ για τις απαντήσεις, κάποιες ήταν πραγματικά διαφωτιστικές!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αρνητική απάντηση
___________
Το σχόλιο της Ρένας
Θα ακουστει άσχημο αυτό που θα πω αλλά 80 ετών συν καρδιακή ανεπάρκεια σημαίνει το “πρόβλημα” θα εκλείψει από μόνο του και κλάφτε την την γυναίκα. Επομένως, και πρόσεξέ το αυτό, εχετε μια ευκαιρία να κάνετε restart στη σχέση σας, ώστε κατόπιν να πιστωθεί η καλή σου διάθεση ΠΑΡΟΛΟ που έχεις δίκιο να μην την συμπαθείς, αφού τώρα μας εξηγείς τι ακριβώς συνέβη. Ακόμη έχεις το δικαίωμα να αρνηθείς. Κατανοώ το άγχος και την κούραση του συζύγου, κατανοώ και την δική σου θέση. Αλλά αν τυχόν αποφασίσεις θετικά δεν νομίζω ότι πρέπει να έρχεσαι σε αντιπαράθεση: ρώτα τους γιατρούς πώς να της χορηγείς “αναίμακτα” τα φάρμακα που πρέπει να πάρει. Και για το φαγητό, εκτός αν μιλάμε για κάποια παράλογη υπερβολή, νομίζω ό,τι και να καταναλώνει μικρή διαφορά θα κάνει.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Καλά Ρένα μη το δένεις. Ξέρω και περίπτωση που μόλις η πεθερά έμεινε με το γιοκα της στο ίδιο σπίτι ξανανιώσε η καρδιά και έζησε μέχρι τα 90 φεύγα . Στη σύνταξη βγήκε η νύφη που την φρόντιζε και μάλιστα στα τελευταία της , ο γιατρός τους έλεγε να τρώει η γιαγιά ο,τι της κάνει κέφι από τα 90 και μετα. Μέχρι και κάτι τσιγαριστα ξιγκια που δε θυμάμαι πως τα λένε μου έλεγε η άτυχη συνάδελφος ότι της έφτιαχνε για να μη τη κακοκαρδισει και τσακωθουν. Τίποτα η γιαγιά. Έτρωγε ,έπινε και βασάνιζε τη νύφη που έπρεπε να τη… Διαβάστε περισσότερα »
Τώρα για να μιλήσω σοβαρά. Εγώ προσωπικά δε θα το έκανα. Όσο κι αν ακούγεται εγωιστικό δε θα το έκανα για το καλό όλων. Και το δικό μου και του συζύγου και της πεθεράς. Το να φροντίζεις έναν άνθρωπο που δε πολύ χωνεύεις φέρνει γκρίνια. Όσο κι αν προσπαθήσεις , αυτή θα βγει. Μα θα είναι κάποια στιγμή που θα είσαι κουρασμένη, μα κάποια στιγμή που θα είναι ο σύζυγος κουρασμένος, μα κάποια στιγμή που η ηλικιωμένη δε θα συνεργάζεται, μα κάποια στιγμή που θα θες να βγεις να ξενυχτήσεις ή να βάψεις νύχια. Το να φέρνεις έναν άνθρωπο σπίτι… Διαβάστε περισσότερα »
Επιβεβαιώνω μιας και το βίωσα με τις γιαγιάδες μου. Ειδικά η μια που ήρθε απο επαρχία, έκανε παρατηρήσεις στα αδέρφια μου κι εμένα για την ώρα που γυρνάμε το βράδυ, τα μετέφερε όλα στον γιο της (πατέρα μου) που βέβαια δεν είχε θέμα, έθαβε κατά περίπτωση τη μάνα μου για διάφορα με αποκορύφωμα στην αρχή άννοιας να μας καταριέται(!) όλους εκτός τον γιο της φυσικά. Αποτέλεσμα; Διάχυτα νεύρα σε όλους, αυτοάνοσο στη μάνα μου κι αν και ο πατέρας μου πάντα ένιωθε ευγνώμων για αυτό που κατάφεραν μαζί με τη μητέρα μου, θεωρώ οτι αυτή η περίοδος επηρέασε βαθιά αρνητικά… Διαβάστε περισσότερα »
Να μην δεχτείς τίποτε από όλα αυτά. Ούτε να της μαγειρεύεις, ούτε να της δίνεις φάρμακα και εννοείται ούτε να την πάρετε σπίτι. Αν ο άντρας σου χρειάζεται αποκλειστική για τη μάνα του, ας πληρώσει αποκλειστική. Δεν είσαι εσύ αυτή που θα αναλάβει αυτή τη δουλειά και μάλιστα αμισθί. Πόσο μάλλον όταν είναι ένας άνθρωπος τον οποίο ούτε εκτιμάς ούτε αγαπάς. Αν εσύ ήθελες να το κάνεις επειδή την αγαπούσες, οκ. Αλλά με αυτές τις συνθήκες απλά όχι.
Σιγά καλέ, θα ρυτιδιάσετε…
Μάλλον δεν κατάλαβα το σχόλιο. Υποτίθεται είναι ειρωνικό ε; Πάντως ναι, προσέχω πολύ να μην ρυτιδιάσω, εξωτερικά και εσωτερικά. Και ειδικά για το εσωτερικό που είναι και το πιο σημαντικό, το να αποφεύγω δύσκολες και επιβαρυντικές καταστάσεις που δεν με αφορούν, δεν μου αναλογούν και δεν μου αξίζουν, είναι προϋπόθεση.
Προφανώς.
Εκτός από τις μισογύνικες απόψεις σου, πρέπει να βελτιώσεις και την αίσθηση του σαρκασμού σου τότε.
Προφανώς και πρέπει να αποφεύγεις καταστάσεις που δε σου αναλογούν και δε σου αξίζουν.
Έλα σου έχω τη λύση είναι εύκολη. Θα πει ο άντρας σου στη δουλειά ότι πρέπει για ένα διάστημα να μειώσει το ωράριό του και να δουλεύει part time προκειμένου να φροντίσει την άρρωστη και ηλικιωμένη μητέρα του.
Και τώρα που γελάσαμε όλες μαζί ας αναρωτηθούμε γιατί αυτό ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ και μήπως, λέω μήπως, θα έπρεπε να γίνεται. Γιατί εδώ που βρίσκομαι (που ούτε εργασιακός παράδεισος ούτε φεμινιστική ουτοπία είναι) ΓΙΝΕΤΑΙ.
Όντως γίνεται αλλού. Αν η οικογένεια έχει μόνο αγόρια.
Διότι αν υπάρχει κόρη, συνήθως αυτή επωμίζεται και τους 2 γονείς. Και αυτή η ενέργεια συμβάλλει στην απομάκρυνση της γυναίκας από την εργασία, και την σταδιακή φτωχοποίηση της. Διότι πόσα κράτη αναγνωρίζουν με οικονομικό όφελος και συνταξιοδότηση τον απλήρωτο κόπο της μητέρας/κόρης; ειδικά στην ηλικία των 50 πολλές γυναίκες έχουν ρόλο διπλού φροντιστή τόσο για τα παιδιά όσο και τους γονείς τους ενώ σύζυγος και αδερφός συνεχίζουν κανονικά την οικονομική και κοινωνική ζωή τους.
Μεγαλοστέλεχος ερευνητικού οργανισμού, άντρας, μηχανικός με περγαμηνές και διδακτορικά, παντρεμένος γύρω στα 60 με γυναίκα και ενήλικα παιδιά το έκανε πρόσφατα για τον υπερήλικο πατέρα του. Η γυναίκα και η κόρη του δεν το έκαναν, αδέρφια δεν έχει. Η λύση δεν είναι μόνον να αναγνωρίζεται στις γυναίκες οικονομικά και ουσιαστικά ο ρόλος της φροντίστριας, η λύση είναι να επωμίζονται και οι άντρες τον ρόλο του φροντιστή, ναι ακόμα και αυτοί που έχουν εξουσία και καριέρα και οικονομικοκοινωνικό κεφάλαιο.
Στην Ελλάδα στη νυφη πέφτει ο κλήρος αν δεν υπάρχει κορη ή είναι μακριά…
Εχεις καθε δικαιωμα να μη θες. Τελεία. Τετοια ατομα ειναι εξαντλητικα να τα φροντιζεις. Ακου εκει να πρεπει να τσακωνεσαι κιολας για να παρει την αγωγη και να κανει τη διατροφη της. Δεν ειναι νορμαλ απαιτηση αυτη.
Πληρωστε τη μισθωτη γυναικα να την προσεχει, και αν τη διωχνει η πεθερα προβλημα και ευθυνη της πεθερας τοτε (η οποια εχει την κριση και το μυαλο της απ’οσο καταλαβα). Εαν θελει η φροντιδα της να γινεται μονο απο εσενα και τον γιο της, κι απο κανεναν αλλον, τοτε μου κανει για καπριτσιο και πολυ εγωκεντρικο.
Δεν είναι όλοι μεγαλοστελέχη, καθηγητές πανεπιστημίου, γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί.
Δεν έχουν όλοι τη δυνατότητα πληρωμής εξωτερικού φροντιστή και οίκου ευγηρίας.
Χρειάζονται δύο μισθοί για μια αξιοπρεπή διαβίωση και φροντίδα.
Δηλαδή, όσοι δεν έχουν τη δυνατότητα, τί, να τους πετάξουν τους γονείς; μπαλάκι θα γίνουν οι γονείς;
Εκεί που βρίσκονται θα βρεθούμε κι εμείς μία μέρα.
Αυτή την κοινωνία θέλουμε;
Εχμ… Εγραψε οτι η οικογενεια εχει τη δυνατοτητα να παρει φροντιστη.
Να τους κοιτάξουν τότε και τα παιδιά τους, το βρήκανε ολοι, φόρτωμα στη νύφη. Κι αντί να λενε κι ευχαριστώ κάνουν και καπρίτσια.
Αρνητική απάντηση…έμπλεξες. Κ σε αυτές τις καταστάσεις δεν θα κερδίσεις ποτέ!! Δυστυχώς είχαμε μια τέτοια γιαγιά κ τώρα έχουμε την μαμά μου…στριφνες, δύστροπες κ πικρόχολες. Η γιαγιά έμενε μόνη της με γυναίκες που την πρόσεχαν, αλλάξαμε πολλές γυναίκες γιατί καμιά δεν καθόταν να την φωνάζει “μπουφο” η γιαγιά κ να την κακοποιεί. Στο σήμερα η μαμα περνάει δύσκολα με την υγεία της κ κοντεύει να μας τρελάνει ολους. Το να δίνεις φάρμακα σε άτομο που δεν θέλει να τα πάρει ειναι εξαντλητικό κ ανυπόφορο…Η μαμα μου λέει ψέματα στους γιατρόυς, στον μπαμπά μου, στην αδερφή μου που προσπάθησε να τα… Διαβάστε περισσότερα »
Αν κρίνετε οτι δεν το αντέχετε να μην έρθει σπίτι σας.
Θα είναι πρόβλημα για όλους.
Τώρα συμπληρωσες τα κενά της πρώτης επιστολής. Βρίσκεσαι στο γνωστό πρόβλημα, ο άντρας την αγαπάει και πράττει έτσι προσπαθώντας το καλύτερο για εκείνην, εσύ είσαι μια ξένη προς αυτήν που δεν έχεις υποχρέωση να βασανίζεσαι με τον δύστροπο χαρακτήρα της. Γι’αυτό είπα πριν ότι καλύτερα όσοι παντρεύονται ορφανούς. Είναι όμως μια κατάσταση που θέλει λεπτές ισορροπίες, γιατί εννοείται ότι αν βγεις τώρα με αφοπλιστικη ειλικρίνεια και πεις στον άντρα σου “δεν με νοιάζει, δεν τη μπορώ, κανόνισε μόνος σου τι θα κάνεις”, η σχέση σας μπορεί να έρθει σε ρήξη. Εκείνος την αγαπάει, και δυστυχώς οι περισσότεροι δεν φημίζονται για… Διαβάστε περισσότερα »
Μα καλά; Είναι μια ξένη; Η νύφη με τη μητέρα που γέννησε τον άντρα της είναι ξένες; Αλήθεια, πώς μπορεί να προχωρήσει έτσι μια ζωή; σε τί βάσεις; Ωραία είναι να θέλουμε να πάμε το γυμναστήριό μας, να φτιάξουμε τα νύχια μας, αλλά δεν είναι λίγο ανούσια όλα αυτά; Αν εμείς βρεθούμε στην αντίστοιχη ανάγκη, τώρα, στο μέλλον, αρρώστια, ατύχημα, αυτό θα θέλαμε από τους δικούς μας ανθρώπους; Κι αν η πεθερά μας μας φροντίσει σαν παιδί της; που είμαστε… Είναι και θέμα συνείδησης. ( Και είναι υποκρισία, να τσιγκλάει ένα μη μπλέκεις σε υποθέσεις ξένες που δε γνωρίζουμε και… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι δημιούργησε τύψεις στις γυναίκες που θέλουν να περιποιούνται τον εαυτό τους αντί να είναι αποκλειστικές στη μέγαιρα μάνα του άντρα τους. Γιατί αυτό χρειαζόμαστε. Περισσότερες τύψεις και λιγότερη αυτοδιάθεση. Εχει τον γιο της να τη φροντίσει εφόσον εκείνος το επιθυμεί. Αλλά όχι, θελει να φορτώσει την ευθύνη στη γυναίκα του. Και εσύ το επικροτείς γιατί ή είσαι άντρας ή έχεις συνηθίσει τη θυματοποίηση. Και επικρίνεις κιόλας όσες γυναίκες φροντίζουν τον εαυτό τους τους να είναι υπηρέτριες άλλων. Μα πως τολμάνε.
Ο γιος της, αν τυγχάνει άντρας σας, μια υποχρέωση την έχετε.
Τώρα το επίπεδο συνείδησής σας δεν το γνωρίζω για το αν θα έχετε ή όχι τύψεις.
Είναι πιο εύκολο να κλαίμε για τα ξένα.
Για όσα μας αφορούν μακρυά από μας.
Το να φροντίζεις τους δικούς σου ανθρώπους δεν είναι θυματοποίηση, ενδιαφέρον και προσφορά είναι.
Και υπάρχουν πολλοί τρόποι, ακόμα και εξ αποστάσεως, γιατί είναι και πολλά τα στάδια…
Αν επιθυμεί κάποιος την πλήρη αποχή επειδή, de facto, είναι μέγαιρα η πεθερά ας επιλέξει την αυτοδιάθεση.
Όχι καμία υποχρέωση, για κανέναν (εκτός φυσικά από τα ανήλικα παιδιά μας). Την υποχρέωση την έχει ο άντρας της εφόσον εκείνος επιθυμεί να την έχει. Τους δικούς μου γονείς, θα τους φρόντιζα με όποιον τρόπο μπορούσα και θα ήταν ο καλύτερος για όλους μας, επειδή τους αγαπάω, όχι επειδή θα είχα κάποια υποχρέωση, Η ‘υποχρέωση’ προκύπτει από την αγάπη, όχι από τη συγγένεια. Προσωπικά δεν θα αισθανόμουν καμία ανάγκη να βοηθήσω την πεθερά μου, πόσο μάλλον αν εκείνη μου είχε συμπεριφερθεί άσχημα και δεν είχα καλές σχέσεις. Και αν ο ίδιος της ο γιος ήθελε να το φορτώσει σε εμένα… Διαβάστε περισσότερα »
Το τί προτεραιότητες βάζει ο καθένας στη ζωή του ειναι προσωπικό.
Όταν θέλουμε να έχουμε και να είμαστε οικογένεια, είμαστε αυτό, οικογένεια.
Αν θέλουμε τη βόλεψή μας, γενικότερα, ας έχουμε το θάρρος να το παραδεχτούμε, κι ας μην κατηγορούμε αυτούς που έχουν επιλέξει ένα άλλο μοντέλο.
Αν εσείς θεωρείτε ότι μόνο προς τα ανήλικα; παιδιά υπάρχει δέσιμο κι αγάπη, οκ…
( Θα πρέπει οι προσωπικές κακές εμπειρίες να μένουν αυτό που είναι, προσωπικές και να μη θεωρούμε ότι κατέχουμε το βιβλίο της ζωής )
Οχι, υποχρέωση υπάρχει μόνο προς τα ανήλικα παιδιά. Ακόμα και αν κάποιος θεωρητικά δεν αγαπάει το παιδί του, έχει υποχρέωση να το φροντίσει, να το κρατήσει ασφαλές και να του παρέχει τα μέσα να μεγαλώσει σωστά. Αγάπη και δέσιμο μπορεί να υπάρχει με οποιονδήποτε, αλλά αυτά δεν είναι απαραίτητο ότι προκύπτουν από τη συγγένεια, είτε εξ αίματος είτε εξ αγχιστείας.
Επίσης δεν έχω καμία σχετική κακή εμπειρία. Δεν έχω κακή σχέση με την πεθερά μου, έχουμε τυπικές, φιλικές σχέσεις. Αν με ρωτούσες αν την αγαπάω, όχι δεν την αγαπάω. Είναι ένας από τους πολλούς ανθρώπους που συμπαθώ και όταν είμαστε Ελλάδα, συνυπάρχω για λίγο. Αγαπάω το παιδί μου, τον μπαμπά μου, τη μαμά μου, τον άντρα μου, κάποιους εξ αίματος συγγενείς και στενούς φίλους και μέχρι εκεί. Δεν ξέρω από που προέκυψε αυτή η προτροπή, επειδή δεν δεχόμαστε όλες οι γυναίκες να αυτοθυματοποιούμαστε και να θυσιαζόμαστε για τη φροντίδα των άλλων ακόμα και αν αυτοί οι άλλοι δεν είναι δική… Διαβάστε περισσότερα »
Ο καθένας έχει κάποιες σταθερές, κάποιες αρχές στη ζωή του και με αυτές πορεύεται.
Η επιλογή, αν δεν έχει επιλέξει η ζωή για εμάς, είναι θεμιτή.
Ναι ξένη. Ούτε με τον άντρα μας έχουμε συγγένεια. Προφανώς δεν έχεις βρεθεί σε οικογένεια που σε απορρίπτει. Δεν έχεις νιώσει να σε κοιτάνε κ να μη σε βλέπουν. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν πέτρα για καρδιά κ ειναι υπέρμετρα εγωιστές. Δεν οφείλουμε τιποτα σε όποιον μας κακοποιεί. Κ οι κορώνες περί ντροπής για τα νύχια κ τα λουσα περιττες
Κοίτα, η αλήθεια πονάει πολλές φορές, αλλά προσωπικά πάντα θέλω να πηγαίνω με την αλήθεια, παρά με ψεύτικα λόγια και υποκρισιες. Το σχόλιο μου είναι πάντα για τη συγκεκριμένη περίπτωση που μιλάμε. Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν και καλές πεθερές. Κοίτα όμως τι λέει η γραφουσα: “…η οποία δεν με ήθελε καθόλου στην αρχή και έκανε διάφορες τρέλες προκειμένου να μην παντρευτούμε.” Αυτό το πολύ αρνητικό έχει εισπράξει εξαρχής από την πεθερά της, για την οποία μας λέει κι ότι είναι γενικά δύστροπος άνθρωπος, οπότε δικαίως δεν της βγαίνει η βοήθεια απέναντι της. Ομοίως εγώ με τα πεθερικά μου, τους… Διαβάστε περισσότερα »
μιλατε λες και προκειται για καποια συμφωνια! εχω 2 παιδια και δεν θελω να εγκλωβιστουν με εμας τους γονεις τους ΑΝ στο μελλον αρρωστησουμε! δεν εκανα για αυτο τον λογο παιδια και δεν θα τους το ζητουσα ποτε! θα κοιταξω να κανω την καβατζα μου για να μπορω ΟΤΑΝ και ΕΑΝ ερθει εκεινη η ωρα να μπορω να συντηρησω τον εαυτο μου. οποιος θελει να φροντισει καποιον μπορει να το κανει απο κει και περα δεν υπαρχει καμια υποχρεωση, γτ ετσι το κανετε να φαινεται. Απ την αλλη, εσας σας εγγυαται κανεις οτι οσο κι αν τρεξετε και φροντισετε γονεις… Διαβάστε περισσότερα »
Οταν μας αντιμετωπίζουν άσχημα ναι ξενες είναι. Δε θα τις κάνουμε κι άγαλμα επειδή γέννησαν ένα άντρα. Η αγάπη κερδίζετε δεν πάει πακέτο. Έχω φροντίσει ηλικιωμενους συγγενείς που δε συνεργάζονται αλλά ήταν λιγω άνοιας, δεν το έκαναν επίτηδες.
Οκ, τώρα με μπέρδεψες ακόμα περισσότερο. Το θέμα είναι ένα φαγητό, που στο κάτω κάτω μπορείτε να φάτε και οι ίδιοι; Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να μαλώνεις. Ας μαλώνει ο άντρας σου. Ή ακόμα πιο χρήσιμο θα ήταν να καταλάβει ότι ο καθένας διαλέγει πως και πόσο θέλει να ζήσει. Αν η πεθερά θέλει να ζήσει 5 χρόνια και να τρώει μπέργκερ αντί για 15 με νερόβραστο ρύζι, ε δικαίωμα της. Αν δεν θέλει να ακούσει, δεν θα ακούσει ούτε τον άντρα σου, ούτε εσένα, ούτε τον έμισθο.
Δεν νομίζω οτι είναι μόνο το φαγητό αυτό καθ’ αυτό απο οτι καταλαβαίνω, αλλά όλη η διάδραση με έναν δύσκολο (τουλάχιστον) άνθρωπο που δεν έχει τη διάθεση να συνεργαστεί. Ο σύζυγος λογικά θα λείπει περισσότερες ώρες απο το σπίτι και δεν μπορεί να το στηρίξει εξ’ ολοκλήρου – ούτε κι η γράφουσα όμως εφόσον εργάζεται. Εξακολουθώ να πιστεύω οτι το να μείνει στο χώρο της είναι το καταλληλότερο για όλους και θα πρέπει να συμβάλλουν όλοι οικονομικά για έμμισθη συνδρομή. Ίσως να είναι καλύτερη η διάδραση/συνεργασία με ένα τρίτο άτομο με το οποίο δεν υπάρχει το παρελθόν που υπάρχει με… Διαβάστε περισσότερα »
Γι’αυτό λέω ότι την τελική απόφαση την έχει η πεθερά (και ο κάθε ασθενής). Εφόσον δεν υπάρχει νοητικό θέμα τύπου άνοια μπορεί να της δίνει ένα χάπι την χψ ώρα. Αν αποφασίσει να μην το πάρει, ε δεν είναι θέμα της γραφούσας. Αυτό πρέπει να ξεκαθαρίσει με τον άντρα της.
συγγνώμη αλλά εγώ βλέπω πως σου ¨κλήρωσε” το πιο εύκολο.
το μαγείρεμα δηλ σε σχέση με την σωματική κόπωση του ντύνω/πλένω.
το να ετοιμάζεις ένα πιάτο φαγητό και να δίνεις τα φάρμακα της δεν το βλέπω βουνό.
Αν τόσο πολύ σε ζορίζει συναισθηματικά αυτο…δεν ξέρω..είναι σαν να αφήνει στο έλεος τον άνδρα σου.
Άντε τα δίνει τα φάρμακα η γράφουσα. Τα παίρνει η πεθερά; Η γυναίκα (πεθερά) φαίνεται να μην έχει συναίσθηση της κατάστασης της. Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα με τους ηλικιωμένους και τη διαχείριση τους.
Συνηθίζεται να δίνουν θρυμματισμένα/σε σκόνη τα φάρμακα κρυμμένα μέσα σε τρόφιμο που οι εκάστοτε ηλικιωμένοι προτιμούν να τρώνε… Δεν λέω αν συμφωνώ, λέω τι γίνεται. Γι’αυτό είπα να ρωτήσει το γιατρό “αναίμακτους” τρόπους χορήγησης.
Δεν είναι μόνο ανήθικο, είναι και ΠΑΡΑΝΟΜΟ να δίνεις σε έναν άνθρωπο που δεν τα έχει χαμένα φάρμακα κρυφά, έστω και για το καλό του. ‘Η που θα τον πεισεις να τα πάρει, και θα τον βοηθήσεις να τα πάρει σωστά, ή που δεν θα τα πάρει, είναι στην επιλογή του. Άσε που εδώ κανείς δεν είπε ότι η πεθερά δυστροπεί στη λήψη των φαρμάκων. Πώς σας ήρθε αυτό; Κυρια Καραβανου, δεν θέλω να σας την πω, το ξεκαθαρίζω αν και πίστευα ότι δεν χρειάζεται. Αλλα το να λέτε « ε, 80 ετών είναι , έχει και ανεπάρκεια, πόσο θα… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν το προτείνω. Είπα τι λένε γιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό και τι γίνεται στην πράξη. Τα φάρμακα για την καρδιά δεν είναι ηρεμιστικά ώστε να την ναρκώνουν (κι αυτό δυστυχώς το έχω ακούσει…)
Εννοείται ότι δεν ευχόμαστε σε κανέναν να “φύγει”. Είναι όμως στο πλαίσιο του ρεαλιστικού προσδόκιμου, ίσως η ερωτώσα δε το συνειδητοποιεί και το φαντάζεται αιώνα.
Καλώς ή κακώς όταν πέσουμε στην ανάγκη, όλοι θα θέλαμε δίπλα μας έναν άνθρωπο που να μας αγαπά και να μας φροντίζει.
Τα ξένα χέρια είναι ξένα χέρια.
Ένας άνθρωπος 80 χρόνων, ναι, μπορεί να πάει 90+.
Δε μπορεί να υποχρεωθεί ένας ξένος να είναι εκεί…
Και, ναι, χρειάζονται βοήθεια, δε βλέπουν καλά, ξεχνούν, θέλουν να εμπιστευτούν..
Θα χρειαστούν κάποιες σκληρές αποφάσεις από τους δικούς του ανθρώπους.
Μακάρι να υπάρχει αγάπη και νοιάξιμο, ανταποδοτικό, γιατί όλα είναι δανεικά…
Το λογικό αυτό είναι, να μην αναγκάζεις κάποιον να πάρει φάρμακα με το ζόρι, όμως υπάρχει ένα μικρό παραθυράκι στο όλο ζήτημα. Εφόσον ο ασθενής δεν πιστοποιεί με την υπογραφή του ότι έλαβε γνώση για την φαρμακευτική αγωγή και αρνείται με δική του ευθύνη την λήψη της, όλη η ευθύνη πάει στον νοσηλευτή. Ας πούμε ότι ένας καρδιοπαθής ασθενής πεθάνει επειδή για δικούς του λόγους δεν ήθελε τα καρδιολογικά φάρμακα που του συνταγογραφήσει ο καρδιολόγος, εφόσον ο νοσηλευτής σεβάστηκε την επιθυμία του, μετά τι γίνεται; Ένας δικηγόρος θα τον κατηγορήσει ότι σκοπίμως αμέλησε την αγωγή. Θα την κερδίσει την υπόθεση… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί να το κάνει αυτό; Γιατί πρέπει να επιφορτιστεί εκείνη αυτή την ευθύνη; Να ρωτήσει ο γιος της τρόπους χορήγησης. Επιπλέον, η πεθέρα της καρδιακή ανεπάρκεια έχει, όχι άνοια. Αν δεν θέλει να πάρει τα χάπια της ας πάει στο καλό. Γιατί πρέπει η γυναίκα να αναλάβει αυτή την ευθύνη και το άγχος; Και αν κάτι πάει λάθος με τα φάρμακα, ποιον θα κατηγορήσουν μετά; Αυτόν που της τα χορηγούσε, έτσι δεν είναι; Ακόμα ένας λόγος να μην θέλει την ευθύνη, πέρα από το γεγονός ότι δεν έχει καμία υποχρέωση.
Γι’αυτό λέω μπορεί ακόμη να αρνηθεί. Κι είναι φανερό από τη δεύτερη επιστολή γιατί δε θέλει.
Δεν είναι μόνο θέμα άρνησης των ηλικιωμένων.
Υπάρχει και θέμα δυσκαταποσίας, γι αυτό θα πρέπει να μπαίνουν σε συγκεκριμένες τροφές.
Σε κλινικό επίπεδο, προτιμώ να αναγκάσω κάποιον να πάρει φάρμακα με το ζόρι παρά να γίνω υπαίτια για τον θάνατο του. Κατά τη γνώμη μου, όποιος αρνείται φαρμακευτική αγωγή θα έπρεπε να υπογράφει σχετικό έντυπο και να γυρίζει σπίτι του.
Εάν μιλάμε για άτομο σε σπίτι, θα έλεγα ότι η γυναίκα αρνείται τα φάρμακα της και δεν θα αναλάμβανα περαιτέρω. Εάν πεθάνει από αυτό εγώ δεν θέλω να έχω καμία σχέση.
σε φαγητό,σε ρόφημα..το προτείνουν οι ίδιοι οι γιατροί.
Εγώ πάντως δε θα ήθελα να μου θρυμματίζει στο φαι μου φάρμακα κάποιος που δε με συμπαθεί…😰😰😰
τι να σου πω….εγώ από τώρα βάζω χρήματα στην άκρη για όταν θα έχω ανάγκη φροντίδας..είτε γιατί θα είμαι μόνη,ειτε γιατί δεν θα με θέλουν…να πληρώσω και να έχω φροντίδα.
Το δύσκολο δεν είναι να της δίνει τα φάρμακα της. Το δύσκολο είναι να την αναγκάζει να όντα παίρνει με το ζόρι εφ όσον η ίδια δεν τα θέλει.
Ρε παιδιά, εμένα η γιαγιά μου μια χαρά τα έπαιρνε μόνη της τα φάρμακα στα 80. Όσο ήταν καλά το μυαλό της τα έπαιρνε μόνη της. Όταν πια στα 90κάτι άρχισε η άνοια, πληρώναμε άνθρωπο να τα φροντίζει αυτά τα πράγματα, και το φαγητό της και τα φάρμακά της και να τη βοηθάει με ο,τι χρειαζόταν. Προφανώς η πεθερά της γράφουσας δεν θέλει να παίρνει τα φάρμακα ή κάνει ότι δεν θέλει να τα παίρνει γιατί σκοπός της είναι να δυσκολέψει τη ζωή των γύρω της. Και ο άντρας της γράφουσας έχει το θράσος, γιατί αυτό είναι, να ρίξει στη… Διαβάστε περισσότερα »
Μην αρπάζεις κι εσύ καλέ. Μόνο μια μας τα έκανε τσουρέκια και έχει πάρει το πληκτρολόγιο της φωτια. Μπορεί να είναι η ίδια πεθερά και να θέλει να τη φροντίζει η νύφη της όταν φτάσει τα 80 ή να το κάνει ήδη για τη δική της πεθερά και κάπως θεωρεί ότι είναι ανώτερη από τις άλλες τις αναίσθητες γάιδαρες που θέλουν στα 40 τους και στα 50 τους την ηρεμία του σπιτιού τους και να μη κάνουν τις νοσοκόμες. Το έχει γράψει και αλλού το απόφθεγμα της. ” Οι γυναίκες κάποια στιγμή καλμάρουν”😭🤣😭😂😅. Επειδή καλμάρε αυτή …οι άλλες οι ξετσιπωτες… Διαβάστε περισσότερα »
Μάλλον γηροκομεί την πεθερά της και τώρα νομίζει ότι είναι καθήκον της να κράζει όποια δεν θέλει να το κάνει.
Κατα βάθος αυτές οι γυναίκες θα ήθελαν το ίδιο για τον εαυτό τους, έλα όμως που η ρημάδα η κοινωνία σου λέει ότι πρέπει την ηλικιωμένη πεθερά σου να τη φροντίσεις εσύ και όχι να πληρώνεις άλλον. Στην τελική για ένα κούτελο ζούμε, τι όχι;
Δεν είμαι της άποψης ότι τους ηλικιωμένους γονείς πρέπει να τους αφήνουμε στο έλεος , να μη παρεξηγηθω. Εδώ η Λούσι λίγο πολύ μας λέει ότι αν δε φροντίσουμε οι ίδιες τα πεθερικά , βάζουμε ταφόπλακα στη σχέση, δεν είμαστε ομάδα με το σύζυγο, είμαστε αναίσθητα ντουγανια , κοιτάμε μόνο τα λουσα και τα γυμναστήρια και ένα σωρό μπούρδες. Εγώ πάλι πιστεύω ότι αν πάρεις τα πεθερικά σπίτι σου , τότε βάζεις ταφόπλακα στη σχέση. Ομάδα έγινα με τον άνδρα μου και όχι με όλο του το σόι. Κι ως ομάδα αποφασίζουμε από κοινού για τα κοινά , όπως το… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ σωστά έλεγε η γιαγιά σου, κι εγώ ακριβώς το ίδιο σκέφτομαι για τα γεράματα, καλύτερα κούτσα κούτσα, παρά να έχω γύρω μου άτομα που αγανακτούν και περιμένουν πότε θα τα κακαρωσω. Είμαι περήφανο άτομο, δεν θα άντεχα ποτέ να γίνομαι βάρος. Γιατί παλιά έτσι έκαναν, ήλπιζαν στα παιδιά τους και στους συντρόφους των παιδιών για να τους κοιτάξουν στα γεράματα, για να μην αναφέρω εκείνους που το επέβαλαν κιόλας. Αν γίνεται από αγάπη και αγνή καρδιά οκ, αλλά να κάτσω εγώ τώρα να κάνω τη ζωή του παιδιού μου δύσκολη, δεν θα το θελα με τίποτα. Έπειτα πραγματικά προκαλώ… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ απόλυτα με αυτά που λες. Χίλιες φορές να είναι στο σπίτι της με ένα άτομο και αν χρειαστεί σε ένα καλό γηροκομείο που θα τους έχουν όλες τις ανέσεις και θα τους προσέχουν. Φυσικά και θα έχει πολλές επισκέψεις για να βεβαιωθώ ότι κάνουν καλά τη δουλειά τους, αλλιώς πάμε αλλού.
Έλα όμως που όλοι χώνουν τη μύτη τους και σου λένε ότι είναι σαν να τους εγκαταλείπεις. Όχι, το σωστό είναι να υποφέρετε όλοι μαζί, γιατί η φροντίδα από ένα άτομο είναι πολύ δύσκολη. Ηθικός μαζοχισμός.
Άσε το άλλο. Έχουν την εντύπωση κάποιοι ότι επειδή είμαστε γυναίκες , είμαστε και σωστές υπεύθυνες φροντιστριες ολες ή ότι έχουμε υποχρέωση να ειμαστε. Δηλαδή από πού κι ως που ? Εγώ ,πέρα από το ότι δε μου έχουν περάσει από την οικογένεια μου αυτή την υποχρέωση ( θεωρώ κρίσιμο ότι κανένα μέλος της οικογένειας δεν έζησε στο ίδιο σπίτι με γιαγιάδες και παππούδες, μέχρι και η υπερηλικη προγιαγιά μου 103+ που την έφεραν από τη Σμύρνη, δικό της σπιτάκι νοίκιαζε , οπότε δεν το έχουμε σαν νοοτροπία και κάτι δανεικο) , φοβάμαι κιόλας τις αρρώστιες, τον πόνο, το θάνατο.… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι που εμείς που δεν είμαστε γεννημένες φροντίστριες δεν είμαστε wife material. Σαν δεν ντρεπόμαστε… Στο δικό μου το σόι πάντως έχω μια συγγενή που πήρε σπίτι της να φροντίσει όλους του συγγενής πρώτου και δευτέρου βαθμού στα γεράματα που είχαν μια κάποια περιουσία. Και φυσικά αφού πεθάναν πήρε και τις περιουσίες τους. Μια φορά που όταν ήμουν μικρή ανέφερα στους γονείς μου ότι λόγο αυτού εμάς δεν μας έχουν αφήσει φράγκο σε κληρονομιά οι πελούσιοι συγγενείς, μου απάντησαν ότι δεν είμαι στα καλά μου και ότι η φροντίδα ηλικιωμένων είναι τόσο δύσκολη που δεν αξίζει ούτε όλα τα λεφτά… Διαβάστε περισσότερα »
Μπράβο στους γονείς σου!!!
Fun fact (ή και όχι τόσο “fun”) είναι οτι όταν έρθει αυτή η ώρα της δύσκολης απόφασης για τον οίκο ευγηρίας για τον χ/ψ λόγο (είναι κλινήρης, δεν μπορεί ο φροντιστής να διαχειριστεί το μπάνιο/μετακίνηση λόγω κινητικών προβλημάτων κ.α.) όλοι οι παρατρεχάμενοι έχουν την αποψάρα τους οτι πετάς τον γονιό/συγγενή σου. Στο να βάλουν πλάτη βέβαια όλοι λακίζουν, αρκούνται μόνο στην κριτική!
άσε…τα ίδια είχε ακούσει και η μάνα μου όταν πήρε γυναίκα για την γιαγιά μου…
όταν έφτασε η σειρά τους,εκαναν τα ίδια και χειρότερα (ούτε που πατούσαν να δουν τους παπουδες)
Καλά, για το “μια” μην παίρνεις και όρκο…
Συμφωνώ απόλυτα και για να πω την αλήθεια δεν είμαι και πολύ σίγουρη κατά πόσο έχει δικαίωμα κάποιος να υποχρεώσει έναν ενήλικα που έχει σώας τα φρένας να πάρει φάρμακα που δεν θέλει. Αν τα ξεχνάει είναι άλλο θέμα και σε αυτή την περίπτωση καλό είναι να υπάρχει κάποιος να τον βοηθάει. Αν όμως δεν τα θέλει με πιο δικαίωμα τον υποχρεώνεις να τα πάρει; Ακόμα και στο νοσοκομείο υπογράφεις ότι είναι δική σου ευθύνη και είναι υποχρεωμένοι να σεβαστούν τις επιθυμίες σου. Στην προκειμένη βέβαια ο σύζυγος θέλει να καταστήσει την γραφούσα υπεύθυνη για κάτι πάρα πολύ δύσκολο και… Διαβάστε περισσότερα »
Φρόντισα οταν ημουν έφηβη τη γιαγιά μου που είχε άνοια, ναι της δίναμε τα φάρμακα κρυμμένα σε φαγητά γιατί αλλιώς δεν τα έπαιρνε. Πριν λιγα χρόνια τη γιαγιά του αντρα μου, που μετά το θάνατο του πεθερου μου κατέρρευσε. Βοηθούσα όσο μπορούσα γιατί με έκανε να την αγαπήσω, δεν με ανάγκαζε κάποιος. Την επειθα να πάρει τα χαπια της, να φάει, να σηκωθεί απο το κρεβατι να κάνει λιγα βηματα. Όμως σε έναν άνθρωπο που εν γνώση του δεν θέλει να πάρει την αγωγή του δε μπορουμε να κάνουμε τέτοια κόλπα
Αυτό που θίγεστε κιόλας με τα σχολια ενώ δε μας λέτε τις πιο σημαντικές πληροφορίες για να καταλάβουμε τη δυναμική της σχέσης σας ειναι πραγματι αξιοπερίεργο. Το παρελθόν λοιπόν που έχεις με την πεθερά σου γράφουσα εννοείται ότι επηρεάζει και εξηγεί (εν μερει) την τωρινή σου στάση. Το ότι λες ότι θα τη δεχθώ στο σπίτι μου αλλά αυτό σημαίνει ότι βάζω μια ταφόπλακα στο γάμο μου, σημαίνει ότι δεν θες καθόλου να το κάνεις, οποτε μην το κανεις. Στο αρχικο σου γραμμα παρολα αυτα μας ειχες πει οτι δεν εχεις θεμα να ερθει να μεινει μαζι σας. Επομένως έχεις… Διαβάστε περισσότερα »