Η Ρένα απαντά: Update ιστορίας με χήρα μητέρα

Έχουμε update λοιπόν από την άμεσα ενδιαφερόμενη για αυτήν εδώ την ιστορία..

___________________

Το update

Ρένα μου, σε ευχαριστώ για την όμορφη απάντηση και για το σχόλιο σου όσον αφορά την ωριμότητα μου. Με αφορμή κάποια σχόλια κάτω από το κείμενο πήρα την πρωτοβουλία να απαντήσω αφού ένιωσα λίγο αδικημένη από κάποια.

Πάντα ήμουν ένα παιδί το οποίο ήταν υπάκουο και προσπαθούσε να μην φορτώσει ευθύνες στους γονείς του, που δούλευαν σκληρά όλη μέρα για να τα βγάλουν πέρα (ως μετανάστες). Οι γονείς μου αγαπήθηκαν και είχαμε φτάσει στο σημείο να ζούμε άνετα και με αξιοπρέπεια λόγω της σκληρής τους εργασίας. Είμαι η κοπέλα που έγραψα το άρθρο για τον πατέρα μου που πέθαινε από καρκίνο και είχα να σας πως κάποια πράγματα ( Ρένα θυμάμαι και εκεί είχες σχολιάσει την ωριμότητα μου και σε ευχαριστώ και πάλι).

Όλα αυτά τα λέω γιατί όσα ειπώθηκαν από το στόμα της μητέρας μου δεν ήταν από κάποιον θυμό, εξαιτίας κάποιας φράσης μου σκληρής. Ήμουν πάντα μια κόρη η οποία φοβόταν την αυστηρή της μαμά και ήθελε να την κάνει περιφανή. Το μόνο που ζήτησα ήταν λίγο χρόνο για συνειδητοποίηση, χρόνο να καταλάβω ότι πλέον ο μπαμπάς μου δεν θα ξανά γυρίσει.

Στην κηδεία δεν πήγα, έδινα πανελλήνιες. Δεν είδα να τον θάβουνε. Δεν του είπα καν το τελευταίο αντίο, γιατί δεν ήμουν εκεί να τον αποχαιρετήσω. Ναι πέρασα στην σχολή που ήθελα, μέσα στο πένθος όμως, και στην μη συνειδητοποίηση της κατάστασης, που διαρκεί μέχρι και σήμερα. Το μόνο που ζήτησα ήταν να έρχομαι σπίτι μου και να βλέπω την μητέρα μου και την αδερφή μου, αφού έρχομαι για μια μόνο εβδομάδα. Και ναι ήμουν αυτή που ενώ η μαμά μου έκλαιγε όλη μέρα της έλεγα πως δεν θα μείνει μόνη θα βρει έναν άνθρωπο να ξανά αγαπήσει. Δεν είμαι σε θέση όμως μετά από έναν χρόνο να δεχτώ έναν άνθρωπο σπίτι μου, να κοιμάται με την μαμά μου και να σαλιαριζουν μπροστά μου. Όλα όσα ειπώθηκαν από αυτήν έχουν ειπωθεί αρκετές φορές και απάντηση σε τι? Σε ένα “μαμά δεν νιώθω άνετα ακόμη να έρχεται σπίτι μας και να κοιμάται μαζί σου, θέλω λίγο χρόνο”.

Δεν θέλω να το παίζω καλή κόρη, όχι, εξάλλου δεν έχω κάποιο ώφελος, γιατί είναι ανώνυμο το μήνυμα, αλλά είναι ολη η αλήθεια μου. Περνάω τεράστιο άγχος, εδώ και μήνες, για την μικρή μου αδερφή προσπαθώντας να την φέρω κοντά μου όσο μπορώ. Και ναι η ίδια επιθυμεί να δει έναν ειδικό ποτέ δεν θα την ανάγκαζα ( εγώ η ίδια ήδη βλέπω). Το μόνο που ζητάω είναι οικογενειακές στιγμές, τίποτα παραπάνω. Ρένα ευχαριστώ.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Η απελπισμένη με την μητέρα της

__________________

Σχόλιο από την Ρένα.

Παρακαλώ, την αλήθεια είπα.

Θα μπορούσες να ρωτήσεις την δική σου ψυχολόγο ποιά είναι η διαδικασία για να επισκεφτεί ψυχολόγο ως ανήλικη (αν χρειάζεται υπογραφή κηδεμόνα κλπ)

Και επειδή είναι εντελώς πιο ξεκάθαρο πλέον, θα έλεγα το εξής. Μήπως αντί να έρχεσαι σε αντιπαράθεση με τη μαμά να της πεις να βρείτε μια συμβιβαστική λύση για την εβδομάδα που τους επισκέπτεσαι;  Έχει περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News