Μικρά πράγματα που δείχνουν μια μεγαλύτερη εικόνα.
___________
Η ιστορία της Homeless όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Ρενα, εδω ο κοσμος εχει παρει φωτια κι εγω μαλωνω για μια ντουλαπα, αλλα θελω τη γνωμη σου! Στο πατρικο μου σπιτι αποφασισαμε στον κατω οροφο να μετακομισω εγω για να γλιτωσω κανενα ενοικιο, μιας και χωρισα και δεν συγκατοικω πλεον. Κι εγω το ηθελα, γιατι περναω πολυ χρονο στο πατρικο ουτως η αλλως μετα τον χωρισμο. Δεν εχει νοημα να ενοικιαζω, αφου υπαρχει αυτη η λυση. Το σπιτι θα ειναι τελειως ανεξαρτητο, ακομα δεν εχει ολοκληρωθει η ανακαινηση.
Ε, ρε Ρενα, ξερω πως το σπιτι δεν ειναι δικο μου, αλλα των γονιων μου, αλλα ηδη μαλωνω για μια ντουλαπα! Το διαμερισμα εχει 2 μεγαλες ντουλαπες τις οποιες θελω! Η μητερα μου επιμενει να εχω μονο τη μια, γιατι εκεινη εχει γεματη την αλλη. Εμενα παλι δεν με νοιαζει και της το ειπα και τσακωνομαστε απο τοτε. Οπως επισης πως καποια επιπλα δεν τα θελω. Δεν ειναι δικο μου προβλημα που θα τα παει. Μετακομιζω και ειναι σπιτι μου, αρα αν θελω να το βαψω κοκκινο, να μην εχω τιποτα μεσα η να το εχω γεματο με αηδιες, ειναι δικο μου θεμα. Απο την αλλη σκεφτομαι, πως δεν θα πληρωνω ενοικιο. Αλλα αν ειναι να χασω την ανεξαρτησια μου, καλυτερα παλι να ειμαι σαν, δεν βρισκω τι να πω χωρις να θεωρηθω ρατσιστρια, με μια βαλιτσα μονιμα στο χερι. Ποια η γνωμη σου;
For the record, της ειπα πως θελω πρωτα να τακτοποιηθω και μετα θα δουμε αν μεινει χωρος στη ντουλαπα ή αν θελω τη σιφονιερα! Αλλα αυτο δεν ειναι το πιο λογικο, πρωτα να τακτοποιησω τα δικα μου υπαρχοντα; Να αναφερω πως στον αδερφο αγορασαν εντελως ανεξαρτητο διαμερισμα μετα τον γαμο του, στο οποιο δεν εχουν λογο φυσικα πλεον!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Homeless
__________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Όταν δέχεσαι κάτι ως παραχώρηση από άλλον, έστω και γονείς, δυστυχώς υπάρχουν συχνότατα και όροι. Αυτά έχει το δωρεάν: δεν είναι ποτέ εντελώς δωρεάν.
Η σύγκριση με τον αδερφό είναι κάπως άκαιρη, επειδή εκεί υπάρχει κι ένα άλλο άτομο που θα μένει στο σπίτι, το οποίο ασκεί το δικό του veto στις αποφάσεις. Οπότε, δεν τους παίρνει να έχουν πολλές πολλές αντιρρήσεις! Επιπλέον είναι σπίτι που ξεκινά “από την αρχή”, ενώ το δικό σου ήταν ένα σπίτι που χρησίμευε για αποθηκευτικό χώρο και/ή εναλλακτική για κάποια τέτοια στιγμή, σωστά;
Η πιθανότερη αιτιολογία της άρνησης της μητέρας σου είναι ότι βαριέται να κάνει αναδιαμόρφωση και ξεσκαρτάρισμα του περιεχομένου της εν λόγω ντουλάπας. Θα σκέφτεται “ωχ τώρα, πού να τα πηγαίνεις, να ξεδιαλέγεις, να μαζεύεις”…Θα μπορούσες, σε αυτό το πλαίσιο, να προθυμοποιηθείς να την βοηθήσεις ώστε να της φανεί πιο εύκολο το έργο και να δείτε κατόπιν τι χωράει και τι δεν χωράει. Πάντα όταν γίνεται τέτοια εργασία καταλήγει κανείς να πετάει πράγματα, είναι νομοτελειακό. Επομένως αδειάζει χώρος. Μια πιο “πονηρή” ιδέα για να πεισθεί είναι να προσφερθείτε να μαζέψετε ρούχα κι αντικείμενα για την Ουκρανία (ελπίζω να υπάρχουν τίποτα κουβέρτες και σεντόνια στην επίμαχη ντουλάπα ή έστω κάτι χρηστικό που να μπορεί να χαριστεί στην ανακύκλωση ρούχων!)
Μια άλλη παρακινδυνευμένη πρόταση θα ήταν να κάτσεις να κάνεις εσύ το ξεσκαρτάρισμα, κρατώντας αυτά που φαίνονται ότι είναι κειμήλια (έχετε κάποιο πατάρι; ένα μπαουλάκι γι’αυτά ήταν χρήσιμο και δεν κοστίζει πολύ) και χαρίζοντας πράγματα αχρησιμοποίητα που απλώς πιάνουν σκόνη υποφέροντας από ντουλαπίαση. Αν είναι άτομο στο στυλ του “βαριέμαι και να σκεφτώ τι περιέχει η ντουλάπα” μπορεί να μην το αντιληφθεί καν, οπότε γλιτώνετε αναίτιους καυγάδες. Επαναλαμβάνω, ελαφρώς παρακινδυνευμένη η πρόταση. Εσύ ξέρεις τι άνθρωπος είναι.
Για τα έπιπλα που δεν θέλεις στο διαμέρισμα, το πράγμα είναι λιγουλάκι πιο δύσκολο. Αν σου φαίνονται κάπως παλιακά, θα πρότεινα να ρωτήσεις αν σου επιτρέπουν να τους κάνεις κάποια επέμβαση, με την βοήθεια κάποιου τεχνίτη. Πχ. χρώματα κιμωλίας, που είναι πολύ σύγχρονα κι αισθητικά όμορφα αν γίνουν σωστά. Θα αναβαθμιστεί πολύ το σπίτι με αυτό τον τρόπο και θα το νιώσεις πιο “δικό σου”. Σε άλλη περίπτωση, που δεν στο επιτρέπουν, θαύματα γίνονται με καλύμματα ταπετσαρίας με λάστιχο (θα βρεις πολλά στο διαδίκτυο) για καναπέ και πολυθρόνες/καρέκλες ή με χαρούμενα και φωτεινά τραπεζομάντηλα/τραβέρσες κλπ. για τραπέζια. H αλλαγή υφασμάτων/χρωμάτων ζωντανεύει το χώρο και τον ξανανιώνει. Επίσης θα μπορούσες να βάψεις ένα τοίχο σε ένα ζωηρό κι ασυνήθιστο χρώμα, ώστε το σύνολο να δείξει νεανικό και σύγχρονο.
Σε οποιαδήποτε άλλη συγκυρία θα έλεγα ότι θα ήταν καλύτερα να νοικιάσεις το δικό σου διαμέρισμα, με τα δικά σου χρήματα. Η παρούσα κρίση, που φαίνεται ότι θα έχει κάποια διάρκεια, δεν μου το επιτρέπει. Κάνε λοιπόν κουμάντο με ό,τι δυνατότητα έχεις και βλέπεις στο μέλλον.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Και ειπες τη μαγική φράση: στον ΑΔΕΡΦΟ ΜΟΥ( αντρας= πατριαρχια) αγόρασαν εντελώς ανεξάρτητο διαμέρισμα ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΓΑΜΟ ΤΟΥ! ( τον βολεψανε κ τον ξεφορτωθηκαν εν ολιγοις) Θα κάνω το δικηγόρο του διαβόλου εγω: ποιος πληρώνει την εφορία για το σπίτι? Ποιος το δηλώνει στο ε9 του? Μάντεψε τι! Αυτός έχει λόγο.αυτος έχει την ιδιοκτησία. Όχι,δεν είναι δικό σου το σπίτι. Κακά τα ψέματα,από τα τριάκοντα αργύρια μέχρι κ σήμερα,καπιταλισμό έχουμε. Κ η ιδιοκτησία στον καπιταλισμό είναι το Α και το Ω! Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ” προσον” απ την ιδιοκτησία! Το κράτος,η εφορία,η αστυνομία, οι πάντες σου δίνουν εύσημα κ υποχρεώσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Ίσως αν το πήγαινες πιο μαλακά και σταδιακά να πήγαινε καλύτερα;
Δηλαδή μπες με το καλό στο σπίτι και τσούκου-τσούκου κάνε τις αλλαγές σου. Ίσως και για τη μαμά σου να είναι λίγο δύσκολο να κάνει let go απότομα. Επίσης, αν λόγου χάρη όντως της είπες “δεν με νοιάζει πού θα τα πας τα πράγματά σου”, να την έστησες στον τοίχο. Αντίθετα, αν πας σιγά-σιγά και με προτάσεις (πχ στην τάδε οργάνωση έχουν ανάγκη από τραπεζαρία) να είναι πιο δεκτική. Καλή τύχη!