Η Ρένα απαντά: Τόσο πολύ ντρέπονται οι γονείς μου για μένα;

Το αν ντρέπονται δεν αφορά εσένα αλλά τις αντιλήψεις τους και τις αντιλήψεις του περίγυρου που διαμορφώνονται σε συγκεκριμένο πλαίσιο. Δεν πρέπει να σε απασχολεί.

__________________

Η ιστορία της Αδριάνας όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Αγαπητό ampa. Ζω 18 χρόνια στο εξωτερικό στη Δυτική Ευρώπη, είμαι 42 ετων. Ήμουν παντρεμένη εδώ με έναν άντρα, οχι Έλληνα, που με άφησε για μια άλλη γυναίκα 13 χρόνια μικρότερη μου. Το διαζυγιο βγήκε το 2018. Συνήλθα και προσπαθώ να ξαναφτιάξω τη ζωη μου.

Δυστυχώς οι γονεις μου στην Ελλαδα στο χωριο ντράπηκαν για το διαζύγιο μου και δεν το είπαν σε κανένα. Δεν έκανα παιδιά με τον πρώην άντρα μου, αν και ήμασταν παντρεμένοι 12 χρόνια. Έμαθα πως οι γονεις μου λένε ψέματα στο χωριό, πως είμαι ακόμα παντρεμένη με αυτόν τον άντρα, πως πήραμε και σπίτι μαζί, και πως έχω και παιδί μαζί του! Όλα ψέματα. Έτσι δικαιολογειται το γεγονός πως την τελευταία φορά που πηγα για δυο βδομαδες στο χωριο, δεν με άφηναν να βγω από το σπίτι με φτηνές δικαιολογίες. Δεν τολμάω να πάω Ελλάδα για να μην ντροπιαστώ κι έρθω σε δύσκολη θέση στο χωριό. Έχω γνωρίσει κάποιον άλλο, θέλω να τον πάω να τον γνωρίσουν οι δικοί μου, γιατί πάμε για γάμο και θελω την ευχη τους, και δεν μπορώ να τον πάω στο χωριό γιατί όλοι νομίζουν ότι είμαι ακομα παντρεμένη με τον πρώην σύζυγο μου, και πως έχω και παιδί μαζι του…. Πες μου τη γνώμη σου.

Και πες πως καπώς δικαιολογώ τη κατάσταση του διαζυγίου, αλλά πως να δικαιολογήσω τα ψέματα για την ανύπαρκτη κόρη; Τόσο πολύ πια ντρέπονται για μένα; Τους συγχωρώ γιατι ειναι θύματα της κλειστής κοινωνίας, αλλά δεν ξέρω τι να κάνω.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Ανδριάνα

_________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Ανδριάνα, η κατάσταση που περιγράφεις είναι λυπηρή για δύο λόγους.

Ο ένας είναι ότι άνθρωποι που θα είναι γύρω στα 60+ (όχι και τόσο πολύ μεγάλοι, γενιά της Μεταπολίτευσης, ήμαρτον, αυτή που μας έφερε ως εδώ τέλος πάντων) έχουν τόσο παλαιολιθικές συνήθειες που συναγωνίζονται το σπήλαιο της Γκράβας. Δεν θα αλλάξουν τώρα, η “ντροπή” που νιώθουν είναι η πατριαρχικά ριζωμένη αντίληψη ότι μια γυναίκα παντρεύεται και τεκνοποιεί κι αυτή είναι η φυσική ροή των πραγμάτων. Τους χάλασες το αφήγημα.

Ο δεύτερος είναι ότι άνθρωπος 40+ που έχει ζήσει 18 χρόνια στο εξωτερικό, μισή ζωή δηλαδή, και δη στη Δυτική Ευρώπη, αγωνιά για την αποδοχή των γονιών της για το νέο της ξεκίνημα. Εγώ σου λέω ότι συμφωνούν και σου δίνουν την ευχή τους, πρακτικά αυτό δεν μπορεί να υλοποιηθεί λόγω της αμήχανης κατάστασης στο χωριό που οι ίδιοι διαμόρφωσαν. Άσε που θα πάθει κοκομπλόκο ο άλλος ο άνθρωπος που θα πιστέψει ότι βγήκατε από τον Παλαιοζωϊκό Αιώνα οικογενειακώς! (Μιας κι εσύ νιώθεις μια φορετή πατριαρχική ντροπή που δεν έγινες μητέρα. Κακώς, πολύ κακώς. Μπορείς να βγάλεις το κορίτσι από το χωριό αλλά δεν μπορείς να βγάλεις το χωριό από το κορίτσι;)

Πώς προχωράτε λοιπόν;

Υπάρχουν τα εξής σενάρια.

1.Πηγαίνεις με τον νέο σύντροφο στο χωριό χωρίς προσχήματα και κάνεις “ρόμπα” τους γονείς σε όποιον σε ρωτήσει σχετικώς αρνούμενη όλο το προηγούμενο παραμύθι. Κανονικά αυτό τους χρειάζεται, αλλά υποψιάζομαι δεν θα το προτιμήσεις γιατί λυπάσαι να τους φέρεις σε αντιπαράθεση με την κοινωνία στην οποία διαβιούν.

2.Πηγαίνεις με το νέο σύντροφο στο χωριό με κάποιο πρόσχημα, ώστε να λάβεις μυστικά την διαβεβαίωση που τόσο ποθείς. Ωστόσο, ενώ αυτή η λύση μοιάζει η πιο ελκυστική παρουσιάζει δύο σπουδαία μειονεκτήματα. Πρώτον είναι ένα ψέμα και το ξέρεις μέσα σου. Δεύτερον, ενώ εσείς οικογενειακώς δεν εκτίθεστε, ο άλλος άνθρωπος, ο μέλλων σύζυγός σου έρχεται σε τρομερά αμήχανη θέση. Τον βάζετε τον άνθρωπο σε μια γωνιά κι επειδή, σίγουρα ηλίθιος δεν θα είναι, τον κάνετε να νιώσει ότι είναι κάποιο ντροπιαστικό μυστικό, κάποιος αποσυνάγωγος, κάποιος ανεπιθύμητος, μη αποδεκτός. Γιατί να κάνεις κάτι τέτοιο στον άνθρωπο που αγαπάς και σέβεσαι;

3. Δεν πας στο χωριό, δεν βλέπετε δια ζώσης τους γονείς, παντρεύεστε κανονικά εκεί που είστε, όλοι είναι ευχαριστημένοι εν μέρει.

4.Δεν πας στο χωριό, αλλά καλείς τους γονείς να έρθουν σε σας, τους κάνεις τα έξοδα και τους υποδέχεστε με χαρά από κοινού. Όλοι είναι ευχαριστημένοι. Προσωπικά, αν δεν ήθελα να προχωρήσω στο σενάριο 1 θα διάλεγα αυτό.

Εύχομαι καλή επιτυχία στο θέμα σου. Στην πραγματικότητα δεν είναι τόσο περίπλοκο όσο φαίνεται εκ πρώτης.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News