Είμαι παντρεμένη 20 χρόνια με έναν άνθρωπο που ενώ είχε δώσει δείγματα γραφής για το πόσο υπολογίζει κ ακούει την μητέρα του εγώ τα αγνόησα.
_________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα στη μεγάλη παρέα σας γράφω για να πω την ιστορία μου με την πεθερά μου κ φυσικά τον άνδρα μου .Είμαι παντρεμένη 20 χρόνια με έναν άνθρωπο που ενώ είχε δώσει δείγματα γραφής για το πόσο υπολογίζει κ ακούει την μητέρα του εγώ τα αγνόησα….Λάθος μου το ομολογώ αλλά ήμουν πολύ ερωτευμένη για να το δω σε βάθος χρόνου …..
Ερχόμαστε στο σήμερα όπου όλα αυτά τα χρόνια οι σχέσεις μας με την πεθερά μου είναι πολύ τυπικές κ ευγενικές. Απλα καταλαβαίνεις μόλις βρεθείς στο ίδιο δωμάτιο μαζί μας ότι υπάρχει “”παγωμένη ατμόσφαιρα”‘ ειδικά από την πλευρά μου .Όχι χωρίς λόγο ….έχουν υπάρξει άπειρες στιγμές υποτίμησης προς σε εμένα την οικογένεια μου ,τον τρόπο που μεγαλώνω τα παιδιά μου, ακόμα κ για το ότι θέλω να πηγαίνω το καλοκαίρι να βλέπω τους γονείς μου ενοχλείται …. Γενικά σε κάθε τι εκείνη το κάνει καλύτερα, κ εγώ είμαι λίγη για τον γιο της….Ένα άτομο που χειρίζεται τα παιδιά της ποτέ με συναισθηματικούς εκβιασμούς ,ποτέ οικονομικά , ποτέ με πάτημα ότι δεν βλέπει τα εγγόνια αρκετά …γενικά βρίσκει πάντα τρόπους για να καταφέρνει αυτό που θέλει.
Οι καυγάδες με τον άνδρα μου κ όλο αυτό που φέρνει στο σπίτι σε εμένα κ τα παιδιά με έχουν φτάσει σε οριακό σημείο.Μετα από τόσα χρόνια κ όλες αυτές τις καταστάσεις ειλικρινά νιώθω μια απεριόριστη επιθυμία να τον στείλω πακέτο να της κάνει παρέα….Από την άλλη τον λυπάμαι που έχει μπλέξει έτσι κ προσπαθώ να τον βοηθήσω να ξεπεράσει το πρόβλημα μέχρι να δημιουργηθεί το επόμενο .
Έτσι γίνεται ένας κύκλος συνεχόμενος που κάθε φορά με πιέζει, με χαλάει κ μου διαλύει ότι όμορφη εικόνα έχω από αυτόν. Πιστεύεις ότι πρέπει να υπομείνω για άλλη μια φορά το ίδιο έργο η’ να ζητήσω διαζύγιο κ να βάλω τα παιδιά μου σε μια διαδικασία να μοιράζονται το χρόνο τους με αυτή τη γιαγιά; Περιμένω με αγωνία την άποψη σου γιατί πραγματικά νιώθω να ζω κάθε φορά το ίδιο έργο για διαφορετικό λόγο
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μαρία της σιωπής
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Αγαπητή φίλη, έχεις ακούσει που πολλά ζευγάρια χωρίζουν λόγω των πεθερικών; Ε αυτό εννοούν. Είναι παρεμβατικά τα πεθερικά και κατορθώνουν να χαλάνε τις σχέσεις των ζευγαριών. Μια τέτοια περίπτωση βλέπω κι εγώ εδώ. Αναρωτιέσαι ορθώς και αναγνωρίζεις ορθώς ότι το παρέβλεψες ενώ είχες τα σημάδια.
Δυστυχώς δεν είναι τόσο για λύπηση ο σύζυγός σου. Επέτρεψε να γίνει αυτό, μην οριοθετώντας τη μητέρα του όταν έπρεπε. Όταν δηλαδή δημιούργησε δική του οικογένεια που έπρεπε να έχει άμεση προτεραιότητα. Κι αυτό είναι συχνό φαινόμενο: η προσκόλληση στην πατρική οικογένεια και η αδυναμία αποκοπής του ομφάλιου λώρου. Γι’αυτό οι Έλληνες κι οι Ελληνίδες συχνά μοιάζουν με μεγάλα παιδιά. Κι η οικονομική κρίση δεν βοήθησε να διαρραγεί αυτή η παθογένεια.
Στο τώρα η καλύτερη λύση είναι να απομακρυνθείτε χιλιομετρικά με κάποιο τρόπο. Βάλτε διαφορετικούς ταχυδρομικούς κωδικούς σνάμεσά σας, διαφορετικές πόλεις ει δυνατόν. Βρείτε τον τρόπο αν θες να μείνετε παντρεμένοι, Πάλι θα υπάρχει επιρροή και παρεμβάσεις τηλεφωνικά αλλά το περιθώριο να σπάσουν τα νεύρα σου θα μικραίνει. Αλλιώς χώρισε προτού τον μισήσεις και τον περιφρονήσεις, γιατί ήδη τον οικτίρεις.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

” Αλλιώς χώρισε προτού τον μισήσεις και τον περιφρονήσεις, γιατί ήδη τον οικτίρεις. ” :
Η τέλεια συμβουλή συμπυκνωμένη μόλις σε μια δωδεκάδα λέξεις.
Τον εαυτό σου θα έπρεπε να λυπάσαι, όχι τον άντρα σου. Μπορεί όντως η πεθερά να βρίσκει τρόπους να τον χειραγωγεί ύπουλα, αλλά έχει κι αυτός μεγάλο μερίδιο ευθύνης που δεν βάζει όρια στη μάνα του, αφήνει να τον σέρνει από τη μύτη και καταντάει να μη σέβεται εσένα. Οπότε καμία λυπηση προς τους ενήλικους μπέμπηδες. Η μάνα μου ήταν τύπος που ήθελε να με ελέγχει σε όλα και ήθελε να με χωρίζει κιόλας από όλες τις σχέσεις μου γιατί δεν τις ενέκρινε και γίναμε μπίλιες. Δεν θα ανεχομουν ποτέ να αδικήσω σύντροφο για να ικανοποιήσω την κυρία. Άρα ο… Διαβάστε περισσότερα »
Μα ρε συ Μαρία “Από την άλλη τον λυπάμαι που έχει μπλέξει έτσι”
Αυτός το ζεί ως μπλέξιμο; Γιατι αν ειναι ετσι τοτε οντως να απομακρυνθειτε μαζι.
Αν ομως αυτος το βλεπει αλλίως , πιάσε τον και πες του οτι ο γαμος δεν θα συνεχιστεί με τις ίδιες συνθήκες.
Μαρία της σιωπής, σπάσε τη σιωπή και βρες τον εαυτό σου. Δε χρειάζεται να τον λυπάσαι. Τον εαυτό σου πρέπει να λυπάσαι που έχεις γίνει χαλί και σε πατάνε. Αν ήδη τον λυπάσαι, σε πολύ λίγο διάστημα θα τον μισείς. Είκοσι χρόνια γάμου σε τέτοιες συνθήκες δεν αξίζουν. Και τα παιδιά σου λογικά θα είναι αρκετά μεγάλα, ώστε να ανησυχείς για το αν θα τα βάλεις στη διαδικασία “να μοιράζονται το χρόνο τους με αυτή τη γιαγιά”. Έκανες το καθήκον σου για είκοσι χρόνια. Ώρα να τον στείλεις πακέτο. Μην ανησυχείς, μια χαρά ζωή χαρισάμενη θα περάσουν μαζί, μάνα και… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν έχει μπλέξει, και δε χρειάζεται λύπηση. Το θέμα σας είναι τόσο σύνηθες και τόσο σημαντικό – η οριοθέτηση. Χρείαζεστε και οι δύο ενδυνάμωση, είτε αποφασίσεις να συνεχίσεις τη σχέση είτε όχι. Πρακτικά, πιστεύω πρέπει να κάνεις μια ήρεμη και σοβαρή συζήτηση με το σύντροφό σου, όπου θα του εκφράσεις όσα μας είπες εδώ, και ανάλογα τη θέση του να αποφασίσεις. Σίγουρα και για εκείνον η κατάσταση δεν είναι ευχάριστη. Υπάρχουν διάφορες λύσεις – ατομικές θεραπείες, θεραπεία ζευγαριού, απομάκρυνση ή συζήτηση με τη πεθερά όπου από κοινού θα εκφράζετε τα ζητήματα σας και θα την οριοθετήσετε. Και φυσικά ο χωρισμός.… Διαβάστε περισσότερα »
Πάντα αναρωτιόμουν αν αυτό το είδος πεθεράς ευδοκιμεί μόνο στην Ελλάδα και πότε θα βρεθεί το εμβολιο για την αντιμετώπιση του. Πολύ αργούν οι επιστήμονες! Μέχρι τότε, λοιπόν… Αγαπητή φίλη, αν και δεν είμαι υπέρ των τελεσίγραφων, σε κάποιες περιπτώσεις δεν υπάρχει άλλος δρομος. Είτε ο σύζυγος σου θα βάλει μονιμα “οδοφράγματα” ανάμεσα στην οικογένεια του και τους γονείς του ειτε θα επιστρέψει στο πατρικό του ως ο γιος που δεν έφυγε ποτέ. Either way, εσύ θα είσαι στους νικητές. Μένει να διαλέξει εκεινος… Άμεσα!
είχα αντίστοιχα θέματα, πεθερά παρεμβατικη σε μεγάλο βαθμό και οντως εφτασα ένα βήμα πριν το διαζύγιο για να μπουν κάποια υποτυπώδη όρια. φετος μετα από κάτι αιώνες λέμε να πάμε επιτέλους διακοπές για 3-4 μέρες όταν θα έχουμε άδεια και θέλει να έρθει μαζί ενώ στο αμαξι δε χωράμε και δε συμφέρει να πάρουμε και το αγροτικό για τόσο μεγάλη απόσταση. δηλαδή εμεσα σαν να λέει ότι καποιος, ή εγώ ή ο συζυγος, πρέπει να μείνει πίσω.
Καλά, σου είναι τόσο δύσκολο να της ήρεμα και απλά “λυπάμαι μητέρα, δε χωράμε. Και θέλουμε να πάμε οι δυο μας με τον άντρα μου. Κάποια άλλη φορά…”