Έκανε πατάτα η Ζέτα Μακρυπούλια προς την παίκτρια;
______________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Η ερώτηση μου είναι η εξής. Είμαι υπερβολική που με πείραξε?
Σε επεισόδιο ρουκ ζουκ όπου η Μακρυπουλια γνωρίζει τους παίκτες, μια κοπέλα λέει ότι πριν 8 μήνες γέννησε το παιδάκι της. Τοτε η παρουσιαστρια την κοιτάει από πάνω μέχρι κάτω εξονυχιστικά και με πολύ εμφανή τρόπο και της λέει “μωρέ μπραβο”.
Η νέα μαμά ήταν πολύ γυμνασμένη και αδύνατη. Το μπράβο δλδ ήταν στο ότι δεν της φαίνεται και έχει “διατηρηθεί ” το σώμα της.
Εκνευριστηκα παρα πολύ και ένιωσα και αβολα για τη κοπέλα. Αισθάνομαι ότι κάνεις δεν είχε το δικαίωμα να την κοιτάξει λες και την περνάει από το μικροσκόπιο και να περνάει στην τηλεόραση όλο αυτό ότι είναι οκ. Εσύ Ρένα μου τι λες?
Υγ φιλιά πολλά, μ αρέσουν πολύ αυτά που γραφεις
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κατερινα
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Φιλιά πολλά και σε σένα, χαίρομαι που σου αρέσουν!
Η Ζέτα η Μακρυπούλια μου είναι συμπαθής φυσιογνωμία. Θέλω να πω, δεν πιστεύω μέσα μου ότι θα έκανε επιτούτου κάτι για να προσβάλλει μια παίκτρια και δη κάποια που γνώριζε ήδη, όπως μας λες (δεν έχω δει το επεισόδιο, βασίζομαι στο γραπτό σου). Δεν μας έχει δώσει τέτοια δείγματα γραφής ως τώρα.
Ταυτόχρονα η Ζέτα Μακρυπούλια είναι κι αυτή προϊόν της εποχής της αλλά και της απασχόλησής της. Εφόσον ασχολείται επαγγελματικά με το γυαλί και την προβολή στο κοινό, έχει εγκολπώσει την βασική αρχή της εποχής της εικόνας: οφείλεις να είσαι κάπως. Το κάπως αυτό είναι αδύνατη και γυμνασμένη. Το οφείλεις στο κοινό σου, όποιο κι αν είναι αυτό. (Όχι, ασφαλώς και δεν το οφείλεις και υπάρχουν αρκετά παραδείγματα γυναικών που έσπασαν το καλούπι αυτό για δικούς τους λόγους: η Kirstie Alley, η Kelly McGillis, η Bridget Fonda…. Αλλά άλλη είναι η συζήτηση μας σήμερα).
Παρένθεση. Θυμάστε μια εποχή που κανένας δεν κοιτούσε τους κοιλιακούς ειδικά, δηλαδή το 6-pack; Ούτε σε άντρες, ούτε πολύ περισσότερο σε γυναίκες. Ναι, οι εποχές αυτές υπήρξαν και μάλιστα δεν ανήκουν καν στην Πλειστόκαινο περίοδο. Θυμάμαι πάρα, μα πάρα πολύ σας λέω χαρακτηριστικά εκπομπή που παρουσίαζε η Αννίτα Ναθαναήλ (που επίσης μου είναι συμπαθής) με αθλοπαιδιές, όπου ρωτούσε τον επικεφαλής γυμναστή πώς να αποκτήσει κι εκείνη τις περίφημες “φέτες”. Να΄ταν τέλη 1990s; Θα’ταν, δεν θα’ταν; Τότε που πέθαινε σιγά σιγά το heroin chic της Kate Moss. Τότε ενέσκυψε η μόδα των κοιλιακών-φέτες, αν και ξεκίνησε αρχικά δυο δεκαετίες πριν, από την αντρική gay σκηνή με την εικονογραφία των διαφημίσεων Calvin Klein και τις φωτογραφήσεις του Bruce Weber, κι έπειτα επεκτάθηκε και στις γυναίκες. Τότε που έγιναν “αναγκαία” και τα γυμναστήρια για τους μη αθλητές και δεν “αρκούσε” πια να πας για τρέξιμο, για τέννις, για ποδήλατο, για κολύμπι… Φτάσαμε να κοιτάμε ένα μέρος του σώματος που αν δεν είσαι πολύ χαμηλά στο δείκτη λίπους σώματος και δεν κάνεις εντατική γυμναστική με επαγγελματία γυμναστή, σε γυμναστήριο (κι όχι μόνος σου!) δεν αποκτάς 6-pack, ειδικά αν είσαι γυναίκα. Φυσικά αυτό έχει ονοματεπώνυμο και ούγια: καπιταλισμός. Κλέφτες θα γίνουν όλοι αυτοί που θησαυρίζουν απο το να μας γεμίζουν ανασφάλειες για να γίνουμε κάπως; Τέλος της παρένθεσης.
Ειδικά για το γυναικείο σώμα το να δείχνει κάπως δεν είναι απλά θέμα ενεργειακού ισοζυγίου και άσκησης. Τα προγράμματα είναι φτιαγμένα για να λειτουργούν σε αντρικά σώματα που δεν υπόκεινται σε μηνιαία σκαμπανεβάσματα ορμονών και πόσω μάλλον σε μια εγκυμοσύνη. Γι’αυτό ενσκύπτουν πάντα (μα πάντα!) “ειδήμονες” του fitness σε κάθε ανάλογο θέμα να μας πουν με στόμφο και κούνημα δακτύλου ότι με άσκηση και πρωτεϊνούχα διατροφή θα χτίσουμε κορμί λαμπάδα. Δηλαδή να μας την πουν με τρόπο: δεν προσπαθείτε αρκετά. (Γι’αυτό και δεν θα εγκρίνω ανάλογα σχόλια. Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα) Ναι, δεν είναι όμως και τόσο αυτόματο, αγαπητοί. Αλλά πώς να το ξέρετε; Ζείτε με το σώμα μας που εγκυμονεί ή περνά ορμονικές αλλαγές;
Το ιδανικό λοιπόν, μέσα σε ένα καταναλωτικό πλαίσιο όπου όλα μεταφράζονται σε προϊόντα, υπηρεσίες και χρήμα που κινεί τον μηχανισμό, είναι να μοιάζεις σαν να μην εγκυμόνησες ΠΟΤΕ. Σαν να ήσουν… άντρας, Η εγκυμοσύνη να ήρθε σαν να μην ήρθε! Δεν είναι η απόλυτη έκφανση του να έχεις παιδί-αξεσουάρ; Αναρωτιέμαι. Αυτό δεν υπονοεί; Πώς μετά στους ίδιους ανθρώπους, που δεν δέχονται ότι το παιδί αλλάζει για πάντα τη ζωή σου, τους κακοφαίνεται η συμπεριφορά του να μην αλλάζει τη ζωή σου ο ερχομός ενός παιδιού; Δεν είναι αντιφατικό;
Αυτό το να “επανέλθεις” είναι μια τεράστια παγίδα. Μπορεί να επανέλθεις άκοπα και γρήγορα για Χ λόγους, αλλά μπορεί και να μην επανέλθεις ποτέ ξανά στο πρότερο. Κι αυτό είναι ΟΚ! Είναι αληθινά ΟΚ. Δεν ξέρω πώς να το τονίσω ώστε να σας πείσω. Δεν οφείλει κάποια να νιώσει ότι έκανε κάποιο κατόρθωμα αν τα κατάφερε (σσ. έχω προσωπικό βίωμα που από το θηλασμό και την εξάντληση στην λοχεία έχασα πιο πολλά κιλά από όσα πήρα στην εγκυμοσύνη, πρέπει να πανηγυρίσω; Δεν ήταν καθόλου καλά!). Ούτε οφείλει να νιώσει ενοχές αν δεν τα “κατάφερε να επανέλθει”. Κατάφερε να κάνει ένα παιδί. Λίγο είναι αυτό; Όλη αυτή η συζήτηση εμπίπτει στην αστυνόμευση σώματος, κάτι που γίνεται κατά κόρον εναντίον των γυναικών: από άλλες γυναίκες και από άντρες.
Θυμάμαι από αντίστοιχες Ιουράσιες εποχές τον Λάκη Γαβαλά να λέει με καμάρι σε συνέντευξη σε γυναικείο περιοδικό για την αδερφή του ότι μετά από 40 μέρες λοχείας ανέκτησε το σώμα που είχε πριν κάνει παιδί. Δικαιολογείται κάπως, είναι άντρας, δουλεύει στη μόδα, έχει το μάτι του στυλίστα, όμως αυτή η ρητορική μας έφαγε. Μην κανονικοποιούμε την ενοχή και το στίγμα λέγοντας θετικά πράγματα με αποτέλεσμα όσες δεν εμπίπτουν στο καλούπι να νιώθουν απ’έξω. Λευτεριά στα γυναικεία σώματα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Τα σχόλια που λένε “ελα μωρε ένα κοπλιμέντο έκανε” δεν μπορώ να τα υποστηρίξω, λυπάμαι. Ως γυναίκα που βιώνω 3 χρόνια μετα τη γέννα μου απίστευτο στρες για το πως φαίνομαι & που έχω βιώσει σχόλια τύπου “αλλαξες ε?” πάμπολλες φορές, αυτό που ονομάζετε εσείς απλά ένα “κοπλιμέντο” κάνει trigger άπειρα σημεία μέσα μου που προσπαθώ να φροντίσω. Για κάθε τέτοιο “κοπλιμέντο” υπάρχουν στον αντίποδα χιλιάδες βλέμματα συμπόνοιας/λύπησης του στυλ “πω πω μετά το παιδί δεν επανήλθε ποτε” και όσο δικαιλογούμε και κανονικοποιούμε τα “κοπλιμέντα” άλλο τόσο κανονικοποιούμε την πάσης φύσης κριτική. Η μόνη λύση είναι να μην υπαγόμαστε σε… Διαβάστε περισσότερα »
Εντάξει ,ένα κομπλιμέντο ήταν από ό,τι κατάλαβα
Κάνεις κάποιες προβολές και φαντάζεσαι πώς θα ήταν σε αντίθετη περίπτωση
Γενικά η Μακρυπούλια δε μας έχει συνηθίσει σε αδιακρισίες
Έτσι όπως πάμε ,δε θα μπορούμε να μιλήσουμε ,να κοιτάξουμε ,θα περνάμε πρώτα από editor και μετά από λαϊκό δικαστήριο
Σε ενόχλησε ,σε ενόχλησε ,δικαίωμά σου
Δε μπορούν να είναι όλοι ικανοποιημένοι, κάποιοι θα δυσαρεστηθούν ,ας το επεξεργαστούν
Κάτι ψάχνεις ,δεν ξέρω τί
Συμφωνώ πολύ! Ό,τι και να πούμε πλέον θα θεωρείται κατακριτέο. Είναι σα να απαγορεύουμε σε κάποιον να πει αυθόρμητα “πο πο τι ψηλή κοπέλα” για να μην πληγωθώ εγώ που είμαι κοντή, και όλες οι κοντές. Παιδιά, δε θα ξεχάσουμε και αυτά που ξέρουμε, ούτε θα σταματήσουμε να θαυμάζουμε ό,τι θεωρούμε ωραίο, χαλαρώστε και μην ψάχνατε προσβολές εκεί που δεν υπάρχουν!
Βασικά αυτό δεν είναι προσβλημέντο. Είναι απλά κοπλιμέντο. Το να σου λέει κάποιος πχ τι ωραία χέρια που έχεις, δεν σημαίνει ότι αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα του κόσμου, ότι όλοι οφείλουν να έχουν ωραία χέρια, κ ότι κάποιος που δεν έχει ωραία χέρια είναι για τα σκουπίδια.
Με τη δική σου λογική, δεν μπορούμε να κάνουμε κανένα θετικό σχόλιο γιατί για κάποιον κάπου κάποτε είναι προσβλητικό.
Το αντίθετο θα ήταν προσβλητικό, να της πει οχτώ μήνες και ακόμα είσαι έτσι, τότε να σχολιάσεις αλλά φτάσαμε στο σημείο να μας θίγουν τα καλά λόγια; Από όσα λες η κοπέλα είχε προσπαθήσει να επαναφέρει το σώμα της οπότε μάλλον πολύ το χάρηκε το κομπλιμέντο.
Ε εντάξει , ένα κομπλιμέντο έκανε. Φυσικά ο καθένας το εκλαμβάνει όπως θέλει, αλλά ειλικρινα νομίζω πως ήθελε απλά να την κολακέψει. Πλέον όμως θα αρχίσω να φοβάμαι να μιλήσω (όπως όταν λες σε κάποιον “πολύ όμορφος δείχνεις σήμερα” και λένε “γιατί τις άλλες μέρες ήμουν άσχημος; ” )
Αυτή είναι δικιά μου ατάκα (όπως και το “κάθε μέρα είμαι όμορφη”)!! χαχα. Δεν ήξερα ότι την χρησημοποιούν και άλλοι… Πάντως, προσωπικά τουλάχιστον, χρησημοποιώ τις συγκεκριμένες ατάκες, σε χιουμοριστικό πάντα τόνο και χωρίς να προσβληθώ, περισσότερο για να περάσω το μύνημα στους συνομιλητές μου ότι λίγο με ενδιαφέρει η άποψή τους για την εξωτερική μου εμφάνηση, διότι τα γούστα είναι σχετικά και αυτό που μετράει για εμένα είναι το πως βλέπω εγώ τον εαυτώ μου. Αυτό θα έπρεπε να ισχύει και για όλους τους ανθρώπους.
Αχ και θυμήθηκα την πεθερά μου που είχε έρθει στο μαιευτήριο και ήμουν σε κάτι μαύρα χάλια μετά από 11 ώρες και καισαρική και μου είπε το ωραίο ” αάσα βλέπω σου έμειναν τα κιλά” ΣΤΟ ΜΑΙΕΥΤΉΡΙΟ!!! . Που έπρεπε να τη βάλω να δει βίντεο με το τι παθαίνουν οι κοιλιακοί με την εγκυμοσύνη να πάθει σοκ. Ακόμα και οι γυμνασμενοι. Δεν έχω κοιλιακούς μη παρεξηγηθω…ούτε έναν. Όχι 6. Έξι?????
Θα συμφωνήσω με τα υπόλοιπα σχόλια. Δεν ήταν προσβλημέντο, κομπλιμέντο ήταν. Δεν γίνεται να φτάσουμε στο άλλο άκρο, να μην μπορούμε να πούμε τίποτα θετικό για την εμφάνιση του άλλου. Δηλα΄δη γίνεται, αλλά αυτό θέλουμε; Θυμάμαι ένα περιστατικό σε ένα πάρτυ που μπήκε μία φίλη μου και όταν την είδα μου βγήκε αυθόρμητα και της είπα “τι όμορφη που είσαι!”, και η άλλη φίλη που το άκουσε να το λέω (δεν μπήκαν μάζι, δεν τις χαιρέτησα δηλαδή ταυτόχρονα και ξεχώρησα την ομορφία της μίας) μου είπε παρεξξηγημένα “σε μένα γιατί δεν το είπες;”. Αχ τι να παω, ας μην τα… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν μπορώ να καταλάβω που είναι το πρόβλημα.. μπράβο της είπε! Δεν γύρισε στην κάμερα να πει: ” Τα βλέπετε; Ετσι πρέπει να είστε όλες”.
Σημ 1: Ιουράσια… Πλειστόκαινος… πες την αλήθεια Ρένα, γούσταρες Ρος κατά βάθος.
Σημ 2: Παίζει ακόμα το Ρουκ Ζουκ; Μωρέ μπράβο!
1.Τι εννοείς; ΕΙΜΑΙ ο Ross!
2.Touche! (καταπληκτικό, πάρα πολύ ωραίο, που έλεγε κι ο Βλασης)
Έχω φίλη που ασχολείται πολύ με τα μαλλιά της, βαφές κτλ και αποφάσισε να κανει στροφή προς πιο φυσικά προιόντα περιποίησης, να σταματήσει τα ισιώματα κτλ. Της εκανα κοπλιμέντο για τα μαλλιά της και χάρηκε γιατί είναι κάτι σημαντικό γι αυτήν και αφιέρωσε χρόνο και κόπο. Δε σημαίνει ότι κακολογώ/μισώ τις γυναίκες που δεν κάνουν κάτι για τα μαλλιά τους, ούτε ότι υπηρετώ την πατριαρχία, και άντρας να ήταν, αν ηξερα ότι έδωσε αγώνα να πετύχει κάτι και έχει ορατή πρόοδο, τα ίδια θα έλεγα. Αν η κοπέλα που γέννησε το παιδί επανήλθε γρηγορα με προγραμμα και κόπο, χαίρεται κι… Διαβάστε περισσότερα »
η Ρενα ενσωμάτωσε τη woke ρητορική στη φεμινιστική της απάντηση
, αλλά τα μέχρι τώρα σχόλια είναι antiwoke
Σκεφτόμουν να στείλω ερώτηση στη Ρένα πάνω σε αυτό. Δεν μπορώ να καταλάβω τι ακριβώς ορίζετε ως woke κουλτούρα.
Η woke κουλτούρα είναι αυτή της συμπεριληπτικοτητας, δηλαδή όχι πια ομοφοβικά και μισογυνιστικα ‘αστεια’ , ένταξη ουδέτερου γλωσσολογικου λεξιλογίου από φόρτιση εμφυλων αναφορών (για άτομα που δεν τα καλύπτει το δυαδικό δίπολο φύλων ή τρανς) κλπ
Θετικό μου ακούγεται.
Θετικό μου ακούγεται, δεν βλέπω το πρόβλημα. Όμως, δεν καταλαβαίνω πως τα σχόλια είναι anti woke.
Εντελώς antiwoke όμως. Σοκ.