Τα δώρα. Αχ, τα δώρα. Γιατί να είναι περίπλοκο θέμα…
______________
Η ιστορία της Γ(κ)ιφτ όπως την ξεχώρισα σήμερα
Tα δώρα που παίρνεις πρέπει να είναι ανάλογα των δυνατοτήτων σου ή των δυνατοτήτων των ληπτών των δώρων, ώστε να μην αισθάνονται άγχος και υποχρέωση ανταπόδοσης ανάλογου;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Γ(κ)ιφτ
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Eρώτηση etiquette. Τι ωραία! Στείλτε κι άλλες, δείχνουν περισσότερα για την προσωπικότητα και τα θέματα που σας απασχολούν απ’όσο γενικά πιστεύεται.
Το δώρο είναι κάτι που προσφέρεται -υποτίθεται, τουλάχιστον, έτσι οφείλει- με αγάπη, νοιάξιμο και ανιδιοτελή πρόθεση. Επομένως, θεωρητικά, δεν θα έπρεπε να δημιουργεί υποχρέωση ανταπόδοσης, πόσο μάλλον ισότιμης τιμής κι αξίας.
Πρακτικά όμως όλοι γνωρίζουμε πως αυτό δεν συμβαίνει. Επομένως βολιδοσκοπούμε ποιό είναι περίπου το διάμεσο κενό μεταξύ της γενναιοδωρίας του δωροθέτη και της οικονομικής δυνατότητας του δωρολήπτη και επιλέγουμε περίπου μέσα σε αυτό το πλαίσιο.
Ευγένεια είναι το να μην φέρνουμε τον άλλο σε δύσκολη θέση. Επομένως είναι αγένεια το να πάρουμε ένα πολύ φθηνό δώρο επειδή χαρίζουμε σε κάποιον με οικονομική στενότητα (ενώ εμείς έχουμε άνεση), επειδή εκλαμβάνεται ως υποτίμηση. Κι αντίστοιχα είναι αγένεια το να πάρουμε ένα πολύ ακριβό δώρο σε κάποιον που έχει οικονομική στενότητα, επειδή κινδυνεύει να νιώσει επίσης υποτίμηση, να νιώσει κατώτερος -και να τον προτρέψουμε άθελά μας σε οικονομική αιμορραγία για να ισοφαρίσει τα ανισοφάριστα στην προσπάθεια να αισθανθεί ίσος.
Δεν πιάνω το ζήτημα του να κάνουμε το ανταποδωτικό δώρο, επειδή η απάντηση είναι προφανής. Αν έχουμε οικονομική άνεση φαίνεται τσιφουτιά να κάνουμε φθηνό δώρο κι ας λάβαμε κάτι φθηνό εξαρχής, ενώ αν πάλι πάρουμε κάτι υπερβολικά ακριβό ανεξαρτήτως του τι λάβαμε, φαινόμαστε σνομπ και επηρμένοι.
Σε περιπτώσεις που τίθεται θέμα δυσκολίας δώρων, πάντοτε βρίσκω ότι άλλες συναλλακτικές αξίες όπως ο ελεύθερος χρόνος κι ο προσωπικός κόπος είναι σημαντικότερες κι εν τέλει ακριβότερες από τα χρήματα. Προσοχή, προβείτε σε τέτοιες ενέργειες αν όντως πιάνουν τα χέρια σας κι ο ελεύθερος χρόνος σας είναι δυσθεώρητος. Το να προσφέρεις ένα κακοπλασμένο χειροποίητο τασάκι, ένα πλεκτό με δέκα λάθος πονταρισιές, μια κάρτα με μια προσωπική ζωγραφιά “στο πόδι” όχι επειδή δεν γνωρίζεις, αλλά επειδή δεν αφιέρωσες ενέργεια και προσοχή, κι άλλα τέτοια καταστροφικά δεν εκτιμώνται από κανέναν. Πάλι τσιφούτη θα σε πουν.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Προσωπικά εκτιμώ πολύ τον χρόνο που διαθέτει κάποιος για το δώρο που θα μου προσφέρει. Αλλά δεν εννοώ ότι περιμένω να είναι χειροποίητο δικό του, γιατί μπορεί να μην έχει κάποιο ταλέντο σε αυτά, ούτε χρειάζεται να πιεστεί για ένα δώρο. Εννοώ να έχει αφιερώσει λίγη φαιά ουσία για να μου πάρει κάτι που πιστεύει ότι θα μου αρέσει ή θα μου φανεί χρήσιμο. Παράδειγμα όταν ξέρεις ότι μου αρέσουν τα βιβλία, αλλά ξέρεις και ότι έχω αλλεργία στα ψεύτικα σκουλαρίκια (κυριολεκτικά μάλιστα)- και παρόλα αυτά μου παίρνεις τα σκουλαρίκια- θα σου πω ευχαριστώ, αλλά μετά θα σκεφτώ ρε παιδί… Διαβάστε περισσότερα »
Εμένα που όλα τα ζητήματα “etiquette” τα θεωρώ μπούρδες, τι λέει αυτό για την προσωπικότητά μου; χαχα Στο θέμα μας τώρα. Προσωπικά δεν κάνω ποτέ δώρα γιατί ήθηστε ή γιατι το επιβάλει η περίσταση (γιορτές, γεννέθλια κλπ), όπως δεν θέλω και να μου κάνουνε δώρα για τέτοιους λόγους. Παίρνω μόνο προσωποποιημένα δώρα όταν θα τύχει να δω κάτι που θεωρώ ότι θα αρέσει ή ότι χρειάζεται κάποιο αγαπημένο μου πρόσωπο (σε μη αγαπημένα μου πρόσωπα απλά δεν κάνω καθόλου δώρα). Ανεξαρτήτος περίστασης. Η τιμή δεν με ενδιαφέρει (αρκεί να είναι μέσα στο budget μου), εφ όσον δεν περιμένω ούτε και… Διαβάστε περισσότερα »
Σόρρυ αλλά η αποστολέας υπογράφει ως Γκιφτ με το κ μέσα σε παρένθεση, που σημαίνει ότι μπορεί να παραληφθεί; Και αν παραληφθεί τι μένει; Το γιφτ; Καταλαβαίνω καλά το ρεφερενς; Ελπίζω όχι!
Σόρρυ αν κολλάω σε λεπτομέρειες και αν παρεξήγησα αλλά κάπως μου έκατσε αυτό.
Ένα θα σου πω, είχα φίλη που μου έστελνε μέσω ταχυδρομείου μεταχειρισμένα δώρα, κιτρινισμένα από τον χρόνο, και μετά με έπρηζε στις ερωτήσεις αν μου άρεσαν και πως μου φάνηκαν συν του ότι τα παρουσίαζε καινούργια και ότι τα πήρε από το νέο τάδε μαγαζί που άνοιξε στο τάδε φανταχτερό μέρος της Αθήνας, χωρίς να της αναφέρω κάτι την έπιανα ψεύτρα. Ποτέ δεν της είπα ότι λέει ψέματα, όχι την άφηνα να νομίζει ότι εχαβα την παραμύθα. Κατέληγαν στην ανακύκλωση λόγω του ότι για να είναι κιτρινισμένα πάει να πει τα είχε χρόνια, άρα ληγμένα, και θυμήθηκε σε κάποια ανανέωση,… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό πχια είναι καρμιριά! Ρώτα τουλάχιστον αν τα θέλει ο άλλος, μη κάνεις τσάμπα τον κόπο να τα στείλεις… Κάποιος που δεν είναι και υποψιασμένος μπορεί να τα χρησιμοποιήσει κιόλας, να πάθει και τίποτα, αν μιλάμε για καμιά κρέμα. Παίζει να βαριόταν να τα ξεκαθαρίσει και σου μετέθεσε απλώς την ευθύνη να το κάνεις εσύ, τι πάει για πέταμα, τι δίνεται…
Εγώ το δώρο το εκλαμβάνω ως προσωπική προσβολή.
Είναι πλέον όλοι εκπαιδευμένοι.