Ας διορθώσουμε κάποιες αντιλήψεις μπας και κάνουμε νέους συνειρμούς.
____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ένας από τους λόγους που στην μυθολογία η θεά Άρτεμη υπερασπιζόταν φανατικά την παρθενία της, ήταν πως γνώριζε ότι η σεξουαλική επαφή και η επερχόμενη εγκυμοσύνη (σε εποχές όπου η αντισύλληψη ήταν ανύπαρκτη) και απόκτηση παιδιού θα συνεπαγόταν περιορισμό της ελευθερίας της, καθώς η φροντίδα του όποιου παιδιού δεν θα την άφηνε θα περιόριζε κατά πολύ την αυτονομία της.
Να ανοίξω εδώ μια παρένθεση: Δεν ξέρω αν έχεις δει καθόλου την σειρά “ Τα καλύτερά μας χρόνια”. Στην εν λόγω σειρά σε κάποιο επεισόδιο, το λαμόγιο με απορία και απόρριψη που ένας από τους βασικούς ήρωες έχει επιτρέψει (ναι το ξέρω δεν αρέσει, αλλά έτσι ήταν η εποχή, αν όχι νομικά τουλάχιστον κοινωνικά) να ανοίξει δικό της μαγαζί, να αποκτήσει δικά της χρήματα και άρα αυτονομία κλπ, σχολιάζει πως αυτό δεν το επιτρέπει και πώς “όταν πάει να κουνηθεί της κάνει και από ένα παιδί και δεν μπορεί να πάρει ανάσα”. Δεν είναι verbatim στο σενάριο, αλλά καταλαβαίνεις.
Η Άρτεμη, που ήταν θεά, όμως δεν μπορούσε να σκεφτεί κάποια θεϊκή μέθοδο αντισύλληψης; και για να έρθουμε στους ανθρώπους, δεν μπορούσαν να τις αποδώσουν δυνάμεις που θα της επέτρεπαν το σεξ, χωρίς την ενδεχόμενη εγκυμοσύνη, αντί να την κατατάξουν στις μονίμως παρθένες;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μυθολογικά
___________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Φυσικά κι ένα παιδί εμποδίζει την ελευθερία (κι ανεμελιά) μιας γυναίκας εφόσον εκείνη είναι τροφός του. Θα στο διαβεβαιώσει οποιαδήποτε μητέρα. Κάποια πράγματα δυσκολεύουν όταν πρέπει να τραβολογάς και το παιδί μαζί σου ή δεν έχεις πού να το αφήσεις. Κι η ατάκα που αναφέρεις, χωρίς να έχω δει την τηλεοπτική σειρά, είναι γνωστή τακτική του παρελθόντος για τον έλεγχο των γυναικών.
Στην μυθολογία όμως το ζήτημα διαφέρει κάπως από το πώς το έχεις καταχωρήσει στο μυαλό σου και οφείλω να σε διορθώσω (οι αρχαίοι Έλληνες δεν ήταν τόσο μισογύνηδες όσο τους αποδίδεται, πρόκειται για υπεραπλούστευση, κυρίως αναπαραγώμενη από τη διδασκαλία του δημοτικού, εκεί που κολλάει για πάντα η ιστορική γνώση του Έλληνα και δεν ξεκολλάει αν δεν ασχοληθεί @ ίδι@ κατόπιν). Επιτρέψτε μου, λοιπόν, θα προκύψουν συναρπαστικά σημεία σκέψης, σας το εγγυώμαι.
Η Άρτεμη δεν είναι η μοναδική παρθένα θεότητα της ελληνικής μυθολογίας, θα μπορούσαμε να αναφέρουμε εξίσου την Αθηνά για παράδειγμα με την οποία ουδείς ασχολείται με αυτή της την ιδιότητα (άραγε θα ταυτιζόταν η σοφία της με την παρθενία της, ας πούμε, σε μια φεμινιστική οπτική;). Και όμως ο Παυσανίας ονοματίζει την Αθηνά Μητέρα, αφού κατά την παράδοση στην Ηλεία οι άτεκνες γυναίκες προσεύχονται σε αυτήν για να συλλάβουν παιδί μετά από έναν καταστροφικό πόλεμο κι αποτελούσε προστάτιδα της …μητρότητας. Η ίδια η παρθενία των θεοτήτων δεν έχει την εννοιοδότηση της ελευθερίας κι ανεξαρτησίας από μητρικές φροντίδες, όπως το αποδίδεις, ούτε της έννοιας του ανέγγιχτου και σεξουαλικά ανενεργού. Και θα στο αποδείξω.
Παρένθεση: αντισύλληψη υπήρχε ήδη από την εποχή του Αρχαίου Βασιλείου της Αιγύπτου, δηλαδή χιλιάδες χρόνια πριν, και μάλιστα και με τη μορφή προφυλακτικού. (Για περισσότερες πληροφορίες συμβουλευτείτε αυτό το εκλαϊκευμένο άρθρο.)
Η λέξη παρθένος αρχικά σήμαινε απλώς και μόνο την ανύπαντρη κοπέλα. Ο ιστορικός Hρόδοτος (5.6) αναφέρει ότι οι Θρακιώτισσες «παρθένες» απολάμβαναν πλήρη ερωτική ελευθερία. Στην Iλιάδα (B 512-15) η Aστυόχη χαρακτηρίζεται «σεβαστή παρθένα», παρόλο που έχει φέρει στον κόσμο δύο γιους! Πάλι στην Ιλιάδα ο Eύδωρος, νόθο τέκνο της Πολυμήλης και του Eρμή, ονομάζεται «παρθένιος» (Π 178-181). Παρθενίας επιπλέον ονομαζόταν ο γιος που γεννιόταν από έναν πολίτη και μια παλλακίδα. Στη Σπάρτη οι Παρθενίαι ήταν οι νέοι οι οποίοι γεννήθηκαν στη διάρκεια του Μεσσηνιακού πολέμου, όταν οι Σπαρτιάτες είχαν έρθει σε πόλεμο με τους αντίπαλους Μεσσήνιους, τους οποίους κι υπέταξαν κατόπιν, και ονομάστηκαν έτσι γιατί οι μητέρες τους ήταν άγαμες.
Αν, λοιπόν, μια γυναίκα μπορεί να είναι «παρθένος» και μητέρα ταυτόχρονα, γιατί να μην είναι το ίδιο και μια θεά;
Η αρχετυπική μορφή της μάνας φύσης αντανακλάται μέσα στους μύθους που έρχονται από τα έγκατα της ανθρώπινης προϊστορίας, όταν η μητριαρχική δομή των κοινωνιών αποδίδει στην μητρότητα τον ρόλο του συνεχιστή και δημιουργού της ζωής. Μια έννοια ακατάλυτη κι ιερή. Στους αρχαιοελληνικούς, κι όχι μόνο, μύθους, αντανακλάται το μητριαρχικό αρχέτυπο αυτό που γνωρίζουμε κι από τα ειδώλια της προϊστορίας με τους τονισμένους γοφούς της γονιμότητας και το τονισμένο τροφοδοτικό στήθος.
Η θεότητα Γαία, πανάρχαιη θεώρηση της δημιουργίας του σύμπαντος, γέννησε το Σύμπαν μόνη της σύμφωνα με τον Ησίοδο (Θεογονία, 126-132) δημιουργώντας τον Ουρανό, τα Όρη και τον Πόντο (τη θάλασσα), «χωρίς ερωτικό σμίξιμο». Η Νύχτα, άλλη θεότητα, σε άλλο μύθο, γεννά το κοσμικό αβγό, από το οποίο προκύπτει ο θεός Έρωτας (θυμηθείτε την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, αυτό ακριβώς έδειξε), η ζωοοποιός δύναμη του σύμπαντος. Τα δύο μισά του κοσμικού αβγού είναι ο Ουρανός κι η Γη, ενώ η Νύχτα έχει κι άλλα παιδιά παρθενογέννητα: τους Oνείρους.
Η παρθενογένεση είναι η υπερφυσική (χωρίς την διαμεσολάβηση χρωμοσώματος Υ μάλιστα!) διαδικασία του μύθου και των θρησκειών κατά την οποία προκύπτει άτομο χωρίς φυσιολογική σύλληψη και χωρίς φυσικό τοκετό. Έχουμε και το παράδειγμα της Ήρας, η οποία δεν ήταν παρθένα θεά, όμως έφερε στον κόσμο τον Ήφαιστο, μέσω παρθενογένεσης, ως «παιδί του ανέμου (ὑπηνέμιον παῖδα), χωρίς βοήθεια από το σύζυγό της» (Λουκιανός, Περί θυσιών 6)
Ειδικά η Άρτεμη έχει μια τελείως διαφορετική υπόσταση από αυτή της εκλαϊκευμένης κυνηγού που μαθαίνουμε μέσω της ποπ κουλτούρας. Είναι προστάτιδα της…γέννας, με τα προσωνύμια Λοχεία, Ὠκυλόχεια, Σοωδίνη (αυτή που απαλύνει τις ωδίνες του τοκετού) καθώς μαρτυράται ότι βοήθησε τη μητέρα της, Λητώ, να φέρει στον κόσμο τον αδερφό της Απόλλωνα. Επίσης η Άρτεμη θεωρείται προστάτιδα των παιδιών και γι’ αυτό έχει τον τίτλο Κουροτρόφος σε τοπικές παραδόσεις ανά την Ελλάδα, ανάμεσα στις οποίες στο ιερό της Αρτέμιδας στην Βραυρώνα (5ος αιώνας πΧ). Στο κατεστραμμένο Εφέσειο αφιερωμένο στην λατρεία της απεικονίζεται ως ζωογόνος μάνα με πλήθος μαστών που τρέφουν μωρά και ζώα. Οι Χριστιανοί αντικατέστησαν την λατρεία με αυτή της Παναγίας. Κι εδώ έχουμε την πολύ ενδιαφέρουσα μετάβαση.
Στο Χριστιανισμό η παρθενογένεση είναι βασικό σημείο του δόγματος, καθώς επιβεβαιώνει την θεϊκή προέλευση του Ιησού κι η Παρθένος Μαρία αποκαλείται «αειπάρθενος». Οι Οφίτες, ομάδα Γνωστικών χριστιανών του 2ου-4ου αι., ταύτιζε το Χριστό με τον Όφι της Γενέσεως, σύμφωνα πάντα με τον Επιφάνιο στο έργο του Πανάριον. Κι εδώ έχουμε την πάρα πολύ κρίσιμη λεπτομέρεια.
Ο Όφις ξέρουμε ότι προκαλεί την πτώση των Πρωτοπλάστων από τον Παράδεισο, απαγορεύοντας την βρώση από το Δέντρο της Γνώσης του Καλού και του Κακού. Η πράξη αυτή που παρακούει το θέλημα του Θεού ταυτίζεται με τους μελετητές με το σεξ, την σεξουαλική πράξη. Εξ ου κι η διαδεδομένη αγγλοσαξονική έκφραση που λέγεται για άτομα με πρότερη ερωτική επαφή, «he knew her in the Biblical sense»,την γνώριζε με την Βιβλική έννοια, δηλαδή είχαν υπάρξει εραστές. Το σεξ επομένως κι η συνεπακόλουθη αναπαραγωγή των Πρωτοπλάστων για την δημιουργία γένους συνδέεται με την πίκρα, το χαμό, την απώλεια της Θείας Χάρης. Με κόπους θα βγάζουν την τροφή τους και με πόνους θα γεννούν τα παιδιά τους. Το σεξ γίνεται κακό. Η παρθενογένεση επομένως που τοποθετείται στο επίκεντρο της γέννησης του Ιησού Χριστού αποκτά την έννοια της αγνότητας. Της μη επαφής με το αρσενικό μέσω σεξ. Της παρθενίας με την σύγχρονη έννοια. Το σεξ δαιμονοποιείται. Η Παναγία οφείλει να γίνει το αρχέτυπο της ιδεατής γυναίκας. Την μοναστική κοινότητα του Άθω την ονομάζουμε «το περιβόλι της Παναγίας», επειδή δεν επιτρέπεται να πατήσει (μιαρό) πόδι γυναίκας.
Αν επομένως η παρθενία αποκτά τις έννοιες αυτές, σε αυτό δεν φταίνε οι αρχαίοι Έλληνες κι οι μη ιουδοχριστιανικής προέλευσης λαοί γενικότερα (Γροιλανδοί, Νιγηριανοί, Πολυνήσιοι, Μογγόλοι κ.α. που μοιράζονται αντιλήψεις τέτοιες), που είχαν απενοχοποιημένο το σεξ, αλλά ο Χριστιανισμός κι ο Ιουδαϊσμός προηγούμενα μέσω της Παλαιάς Διαθήκης, που αντικατέστησαν τις γυναικείες λατρείες των Εθνικών (δηλαδή των ειδωλολατρών) με χριστιανικά αρχέτυπα αλλοιώνοντας όμως στην πορεία τις έννοιες. Τις φεμινιστικές ενστάσεις λοιπόν στην ιουδοχριστιανική παράδοση αρκετών χιλιάδων ετών και την ποπ κουλτούρα που κυριαρχείται από αυτήν, αλλοιώνοντας με τη σειρά της και την θεώρηση της αρχαιότητας!
ref. Μήνη Χαρίτα, Marguerite Rigolioso, Virgin Mother Goddesses of Antiquity (2013)
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Φανταστικό!
Και φυσικά, να μην ξεχνάμε ότι όλοι οι θεοί, όλες οι θρησκείες, είναι ανθρώπινα κατασκευάσματα, με αποτέλεσμα οι “θεοί” να μην έχουν την παραμικρή πραγματική εξουσία, πέρα βέβαια από εκείνη που τους μεταβιβάζουν οι άνθρωποι, οι οποίοι αποδυναμώνονται εκείνη τη στιγμή σε ισόποσο βαθμό.
Το να είναι κάποιος άθεος είναι σεβαστό.
Το να πιστεύει ότι η άποψή του είναι μια απόλυτη αλήθεια, όχι.
Να υποθέσω λοιπόν ότι -για να γίνεται σεβαστή η πίστη σου- κάθε φορά που λες “Πιστεύω στον θεό” σπεύδεις αμέσως να συμπληρώσεις “αυτό είναι η άποψή μου και όχι μια απόλυτη αλήθεια”.
Έτσι προφανώς γλιτώνεις την ατάκα “Το να είναι κάποιος πιστός είναι σεβαστό.Το να πιστεύει ότι η άποψή του είναι μια απόλυτη αλήθεια, όχι.”
Πάντως όταν κάποιος μας προτρέπει να μην ξεχνάμε ότι όλοι οι θεοί ,όλες οι θρησκείες είναι ανθρώπινα κατασκευάσματα εκφράζει κάτι παραπάνω από την προσωπική του άποψη.
Περίεργο…γιατί και στη Βίβλο ή οι παπάδες δε ξεκινάνε με το ” εγώ νομίζω” ή ” η αποψη μου είναι”. Ως αλήθειες τα λένε και προτροπές. Μάλλον δε θα έπρεπε να είναι σεβαστή και αυτή η οπτική από όσους δε συμφωνούν.
Τί συγκρίνετε αγαπητή; Οι εκπρόσωποι της εκκλησίας απευθύνονται σε πιστούς, κάνουν κήρυγμα…
Δικαίωμα του καθενός να πιστεύει ή όχι. Η αβάντα όμως που πιστεύουν ότι έχουν κάποιοι που νομίζουν ότι ανήκουν σε μια πλειοψηφία είναι αλαζονική και παιδαριώδης.
Ααα ούτε όταν μιλούν οι εκπρόσωποι
της εκκλησίας λένε ” όσοι δε πιστεύουν, μην παρεξηγηθουν …τα λέμε μόνο στους πιστούς “. Εμένα πάλι μου φαίνεται αλαζονικό και παιδαριώδες να θεωρεί κάποιος ότι η δική του άποψη πρέπει να γίνεται σεβαστή , αλλά η αντίθετη όχι.
Συγκρίνετε ανόμοια, είναι αφελής η προσέγγιση. Όλες οι απόψεις είναι σεβαστές. Απλά είναι προκλητικό να αναφέρεται κάποιος σε τέτοια θέματα, που είναι αρκετά προσωπικά, μη κατανοώντας ότι μπορεί να προσβάλλει μεγάλη μερίδα ανθρώπων. Έχει γίνει λίγο μόδα η αθεία. Μέσα μας ξέρει ο καθένας. Μακάρι να μη χρειαστεί να επικαλεστεί κάποιος μια ανώτερη δύναμη στη ζωή του. Ο καθένας στο διάβα της ζωής του έχει τις δικές του αναζητήσεις και προβληματισμούς. Η αντίδραση σε μια επιβολή, σε κάτι φορετό είναι ακαριαία κι αυθόρμητη. Είναι πολλά περισσότερα από αυτό. Είτε έχει κάποιος την ανάγκη, είτε το νοιώθει ή όχι, δεν αλλάζει… Διαβάστε περισσότερα »
Όλες οι θρησκείες οι κανόνες τους και τα σύμβολα τους, κατά τη γνώμη μου πάντα , ανθρώπινα κατασκευάσματα είναι, σε αυτό συμφωνώ με τον Μαύρο γάτο. Το γιατί νιώθουν οι περισσότεροι άνθρωποι αυτή την ανάγκη να πιστεύουν σε μια ανώτερη , προστατευτική, τιμωρητική δύναμη είναι άλλη κουβέντα. Κι αυτή η ανάγκη είναι απόλυτα σεβαστή. Για να υπάρχει ως ανάγκη κάποιος λόγος θα υπάρχει θεϊκός ή ανθρωπινος. Προσωπικά σεβομαι αυτήν την ανάγκη του χριστιανού, του βουδιστή , του ινδουιστή, του ινδιάνου , του λάτρη του Δία ή του Ισηρη , του ιθαγενή σε μια ζούγκλα του Αμαζονίου. Σεβομαι και την άποψη… Διαβάστε περισσότερα »
Υπάρχει ένας δικαιωματισμός των άθεων, που προσβάλει τους πιστούς.
Έχουν λίγο μπερδέψει την εκκλησία, με την οποία ασφυκτιούν, κι έχει δημιουργηθεί ένα συνονθύλευμα.
Σε κάθε περίπτωση δεν υπάρχει αντίστροφος ρατσισμός.
Αισθάνονται οι άθεοι να προσβάλλονται;
Αντίθετα οι πιστοί χλευάζονται και στήνονται στον τοίχο τελευταία.
Δεν το λες σεβασμό…
Σε κάθε περίπτωση, στο πλαίσιο του υγιούς διαλόγου, ανταλλαγή απόψεων για προβληματισμό εκατέρωθεν
Προσωπικά μη βρισκόμενη ούτε στη μία πλευρά ,ούτε στην άλλη δε βλέπω κανένα δικαίωματισμο. Δεν αμφισβητεί κανείς ότι ο,τι έχει γραφτεί έχει γραφτεί από ανθρώπινο χέρι. Εσύ λες ότι υπήρχε καθοδήγηση πίσω από αυτό, άλλοι λένε ότι δεν το πιστεύουν, άλλοι ότι δεν το γνωρίζουν. Ας μη μπερδεύουμε το ρατσισμό στη κουβέντα γιατί τα μεγαλύτερα ρατσιστικά εγκλήματα έγιναν από ανθρώπους στο όνομα του χριστιανισμού. Προφανώς δεν υπάρχει αντίστροφος ρατσισμός, αλλά η θρησκεία δεν είναι ράτσα. Αν εννοείς τον διωγμό των Εβραίων από τους ναζί…μαζί σου. Αλλά για κάτσε…και οι ναζί στον Ιησού Χριστό πιστεύουν. Οι Εβραίοι πάλι όχι…μόνο στον πατέρα.… Διαβάστε περισσότερα »
Συγκρίνετε σταγόνα με ωκεανό..
Βασικά εγώ δε συγκρινα τίποτα . Ίσως γιατί δε βλέπω σταγόνες και ωκεανούς. Βλέπω έναν άνθρωπο να παλεύει μόνος του για τη πίστη του , χωρίς να του την έχει αμφισβητήσει κανείς. Δε σου είπε κανείς να μη πιστεύεις . Άλλο τα φακτς και άλλο η πίστη. Η πίστη μπορεί να υπάρχει και χωρίς τα φακτς και τα φακτς να υφίστανται με ή χωρίς την πίστη. Το ” πίστευε και μη ερεύνα ” μπορεί να μεταφραστεί και ως ” πίστευε και μη……ερευνα”, είτε πιστεύεις δηλαδή ,είτε όχι, ερευνα όπως και να έχει.
Κανείς λανθασμένη ανάγνωση.
Αυτά που θεωρείς facts κάθε άλλο παρά facts είναι.
Ποιος το λέει ότι κάνω λανθασμένη ανάγνωση και ποιος μπορεί να μου υποδειξει τη σωστή ή να μου την αποδείξει? Το κάνεις λάθος δεν μπορεί να σταθεί μόνο του αν δε μπορείς να μου αποδείξεις το σωστό. Μπορώ να το αμφισβητήσω και να σου πω ότι εσύ κάνεις λάθος. Ωραία ….ποιος κέρδισε? Εγώ ή εσύ? Κι αν εσύ πιστεύεις κάποιους που είδαν θαύματα…υπάρχουν πολλοί περισσότεροι που δεν είδαν. Πίστευε αυτό που θες , και άσε τους υπόλοιπους να κάνουν το ίδιο. Χωρίς κριτική . Δε νομίζω ότι σου είναι απαραίτητη για να πιστεύεις.
Ή κάποιος έχει φιλοσοφικές ανησυχίες και αναζητήσεις ή όχι και είναι αποδεκτό.
Δεν είναι θέμα αποδείξεων ή σωστού και λάθους.
Ζύμωση είναι
Εγώ ίσως είμαι ο Κύριος ο Θεός σου. Αν συμφωνείς με αυτή την κοσμοθεωρία, θα πρότεινα να μην λατρεύεις άλλους Θεούς εκτός από εμένα. Αν όχι, κουλ.
Ακόμα και αυτό από στόμα ανθρώπου ειπωμενο…
ΕΕΕΕ αναλόγως. In generally ναι αλλά αν είσαι πιστός υπάρχει και ένα πνεύμα άγιο εκ του πατρός εκπορευόμενο (για τους ΧΟ)
Patte de velours, βγάζετε νύχια…
Η τοποθέτηση σας είναι ιδιαιτέρως προκλητική.
Είναι πολύ επώδυνο το πέσιμο αυτών που πιστεύουν ότι είναι μικροί θεοί.
Το σίγουρο είναι ότι η ύπαρξη του Θεού δεν εξαρτάται από το αν πιστεύω εγώ, εσείς, …οποιοσδήποτε
Προκλητική γιατί? Δε μίλησα πουθενά για την ύπαρξη του Θεού ούτε την αμφισβήτησα. Μίλησα μόνο για ανθρώπους ( εκπροσώπους της εκκλησίας) και ανθρώπινα κατασκευάσματα ( Βίβλος) . Ούτε καν αυτά δε προσβάλλα. Είπα ότι δεν εκφράζουν απόψεις αλλά ότι τα παρουσιαζουν ως αλήθειες ,, παρόλο που είναι άνθρωποι ( και όχι θεοί) και γράφτηκαν από ανθρώπους . Εκπληκτικό πάντως πόσο εύκολα βγαίνει η απειλή για πτώση όσων δεν συμφωνούν, αλλά θα μου πεις την έχετε φάει κι εσείς με το τσουβαλι , τι να κάνετε άνθρωποι είστε , κάπου πρέπει να τη ρίξετε , αλλιώς δε βγαινει. Α και η… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν αναφερόταν σε εσάς το σχολιό μου, προφανώς.
Η άποψή σας είναι αρκετά κεκαλυμμένη.
Τα περί απειλών, ευκολίας, υπεράνω είναι δικές σας ερμηνείες.
Όταν ο άνθρωπος έχει ψυχή και συνείδηση εργοστασιακά, με αποτέλεσμα να γνωρίζει το τέλος, δε χρειάζεται κάτι έξωθεν, το κουβαλά μέσα του.
Συγνωμη…δε το είδα ότι δεν το έγραψες σε εμένα. Ήταν από κάτω και μπερδεύτηκα. Η πρεσβυωπια βλέπεις. Πρέπει να πάρω γυαλιά ργμτμ . Πόσο να καθυστερήσει κανεις το γήρας…
Θα συνεχίσω αυτή την υπέροχη απάντηση θυμίζοντας ότι η αρχαία ελληνική θρησκεία ήταν ανθρωποκεντρική και οι θεότητές της είχαν παρόμοια χαρακτηριστικά με των ανθρώπων. Υπήρχαν λοιπόν και γυναικείες θεότητες που δεν είχαν ανάγκη τις ανδρικές, όπως υπήρχαν και γυναίκες που δεν είχαν ανάγκη τους άντρες.
Μα φυσικά ,εφόσον ήταν δημιούργημα των ανθρώπων και βασισμένο στις ανάγκες τους.
Πολύ ωραία και μεστή η απαντηση. Ακριβώς, παρθενιά ήταν (αν μπορούμε να το πούμε έτσι, )η ανεξαρτησία από τον άντρα. Τη μητρότητα δεν την έβλεπαν σα βάρος όπως εμείς, ήταν βασική προϋπόθεση της ανθρώπινης ύπαρξης. Τώρα γενικα το αν το παιδί είναι βάρος τουλάχιστον τώρα, εξαρτάται από πάρα πολλούς παράγοντες. Ειδικά στη σύγχρονη,δυτική, και κάπως ατομιστική κοινωνία, που προάγει και το μοντέλο της πυρηνικής οικογένειας και μάλιστα με κέντρο το παιδί. (κάποτε ζούσαν σε ένα σπίτι 2-3 γενιές κι όλοι βοηθούσαν στην ανατροφη των παιδιών). Αν κάποιος θέλει να αφοσιωθεί στην καριέρα του, να πηγαίνει ταξίδια παντού όποτε θελήσει, να… Διαβάστε περισσότερα »
Εντάξει… Ρένα… υποκλίνομαι…
Ειλικρινά ανατρίχιασα από συγκίνηση.
Μυθολογία, μυθοπλασία μπερδεύουν όταν επιχειρείται να γίνει αναγωγή στην πραγματική ζωή
Θα διαφωνήσω με το κείμενο σ’ένα σημείο, σύμφωνα με τις χριστιανικές μου γνώσεις: Λανθασμένα συνδέεται το δέντρο των πρωτοπλάστων με το σεξ. Το δέντρο αυτό δεν ήταν τίποτα άλλο από μια δοκιμασία που επέβαλλε ο Θεός για να δει αν οι άνθρωποι του ήταν πιστοί. Τους έβαλε μόνο μια μικρή απαγόρευση, ενώ στα υπόλοιπα απολάμβαναν πλήρη ελευθερία. Ο Σατανάς χρησιμοποίησε το φίδι, που ήταν από τα πιο φρόνιμα ζώα πριν το καταραστεί ο Θεός, για να ωθήσει τους πρωτόπλαστους να παρακουσουν τη θεία εντολή και να δοκιμάσουν τον απαγορευμένο καρπό. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με το σεξ. Δεύτερον, ούτε… Διαβάστε περισσότερα »
Το αυξάνεσθε και πληθύνεσθε βέβαια δεν είναι σωστό παράδειγμα. Είναι άλλο το να αναπαραχθείς μέσω του σεξ και άλλο να το κάνεις για ευχαρίστηση κυρίως για τη γυναίκα (ω τη έκπληξη!)
Αν πιστεύετε ότι ο Θεός ασχολείται με το αν κάνει κάποιος σεξ για ευχαρίστηση, αν κάνει τρίο, αν είναι ομοφυλόφιλος, αν κάνει έγκλημα,…,
Ε, κάπου κάνετε κάποιο λάθος.
Συνεχίστε τη ζωή σας, αγνοείστε τις ανθρώπινες μεταφράσεις.
Όλα κυλούν
Το θέμα είναι τι πιστεύω εγώ; And I quote “Η θεολογία της Εκκλησίας για τον γάμο απορρέει από την Αγία Γραφή, τη διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας και τη διάταξη του Μυστηρίου του Γάμου και φαίνεται καθαρά στην Ακολουθία του Μυστηρίου αυτού. Ο σκοπός του χριστιανικού γάμου είναι η δημιουργία καλής συζυγίας και οικογένειας, η ανάπτυξη παιδιών ως καρπών της εν Χριστώ αγάπης των δύο συζύγων και η σύνδεσή τους με την εκκλησιαστική ζωή…. Προφανώς η Πολιτεία νομοθετεί, αλλά αυτή η παράμετρος ούτε στερεί την ελευθερία του λόγου από την Εκκλησία ούτε απαλλάσσει την Εκκλησία από το καθήκον ενημέρωσης του… Διαβάστε περισσότερα »
Τα ανθρώπινα δημιουργήματα είναι ανθρώπινα…και οι ανθρώπινες μεταφράσεις το ίδιο…
Μπερδεύετε την εκλαίκευση που προσφέρει η εκκλησία που δυσκολεύεται να εκσυγχρονιστεί με το πέρασμα των χρόνων, με το θεϊκό.
Το θείο έχει άλλη διάσταση
Το θέμα είναι οτι δεν μπορούμε να έχουμε approach live and let live όταν δεν let live από την πλευρά τους.
(και σίγουρα η θρησκεία δεν είναι αποκομμένη απο την χψ εκκλησία εκτός αν ανήκεις σε κάποια self-made αίρεση οπότε είσαι εσύ ο ερμηνευτής του “θείου λόγου”)
Ή λες ότι πλανάται κάτι θεϊκό στην ατμόσφαιρα και όλα είναι κουλ μέχρι να δούμε τα ραδίκια ανάποδα. Στο μεταξύ απολαμβάνεις το σεξ με κάποιον που αυθαίρετα σε ονόμασε θεα του…
Ιδανικό σενάριο αν δεν υπήρχαν τα κηρύγματα να μας γυρνούν το μάτι.
Το καταλαβαίνω πως το όλο πρόβλημα είναι με την εκκλησία και τους περιορισμούς που θέτει… Αυτό είναι που απομακρύνει τη νεολαία κι αρκετές ομάδες γιατί περιθωριοποιεί. Αυτή είναι μια εντελώς άλλη συζήτηση. Καλώς ή κακώς μια κοινωνία βασίζεται σε κανόνες. Αν είμαστε ανερμάτιστοι θα βρεθούν σίγουρα κάποιοι να μας καθοδηγήσουν κατά το δοκούν. (Η αντίσταση βάσει των πιστεύω μας πρέπει να είναι ουσιαστική. Όταν κάνουμε γάμους, βαφτίσεις και δηλώνουμε άθεοι… Παλιότερα ίσως δεν το έψαχναν τόσο πολύ, είχαν δεχτεί κάποια πράγματα κι ήταν πιο ευτυχισμένοι οι άνθρωποι. Έλεγαν, κάνε ένα σταυρό, δεν κοστίζει κάτι, απλοϊκό αλλά αληθινό… Τώρα, εφόσον επιθυμούμε… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι, είναι διαφορετικό, αλλά και πάλι το σεξ δεν δαιμονοποιείται. Αλλού λέει το γνωστό για τον άντρα και τη γυναίκα ότι “θέλουσιν εισθε οι δύο εις σάρκα μια”, κι εδώ μπορεί να μπει και η ευχαρίστηση, δεν αναφέρεται στην αναπαραγωγή. Αλλά και σε πολλά άλλα σημεία της Βίβλου φαίνεται ότι σε καμία περίπτωση δεν δαιμονοποιείται το σεξ. Το πιο τρανταχτό παράδειγμα είναι το βιβλίο του Σολομώντα Άσμα Ασμάτων, όπου είναι ένας ύμνος στον έρωτα και την αγάπη.
Και κατι ακομα αξιζει να προστεθει. Οι παρθενες θεοτητες χανουν τμημα της θηλυκοτητας μεσω της παρθενιας και ενδυονται χαρακτηριστικα που παραδοσιακα αναφερονται στον ανδρα. Η αθηνα την σοφια και εφευρεση προστασια των γυναικειων τεχνων πχ αργαλειου αντιστοιχου του ηφαιστου για τις ανδρικες τεχνες. Η αρτεμη πολεμικη θεα αντιστοιχη του αρη. Η εστια εχει ενδιαφερον επισης. Οι εστιαδες στη ρωμη με 30ετη ορκο παρθενιας ηταν οι μονες γυναικες μελη του ιερατειου προισταντο των τελετων συχνα δε ηταν και οι μονες γυναικες με πολιτικη επιρροη. Ο ιουλιος καισαρας ειχε σωθει χαρη σε παρεμβαση των εστιαδων. Ακομα κι οσα λεει ο σωκρατης στο… Διαβάστε περισσότερα »