Η Ρένα απαντά: Τι στραβό έχω και δε στεριώνουν φίλοι δίπλα μου;

Από μικρή δεν είχα φίλες, βίωσα για πολλά χρόνια κοινωνικό εκφοβισμό, μέχρι και τα 15 μου, οπότε δεν γνωρίζω πώς είναι να έχεις μια σταθερή φιλία.

____________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Καλησπέρα Ρένα, και χρόνια πολλά! Διαβάζω σχεδόν καθημερινά το αμπα από το γυμνάσιο, και μπορώ να πω έχει βοηθήσει αρκετά. Αλλά έχω ένα θέμα χρόνιο που δεν ξέρω πως να το αντιμετωπίσω.

Είμαι 20 χρονών, και δεν έχω παρέες, αυτό που λέμε κολλητούς. Έχω φίλους δηλαδή, αλλά δεν με νιώθουν τόσο κοντά τους όσο εγω. Πάντα στην ζωή μου μπορεί να ερχόμουν κοντά με διάφορα άτομα, να δημιουργούσαμε μια στενή φιλία (ή έτσι νόμιζα), αλλά μετά από ένα δύο χρόνια ξαφνικά σταματούσε αυτό, χωρίς κάποιον λόγο. Από μικρή δεν είχα φίλες, βίωσα για πολλά χρόνια κοινωνικό εκφοβισμό, μέχρι και τα 15 μου, οπότε δεν γνωρίζω πώς είναι να έχεις μια σταθερή φιλία. Νομίζω πως κάνω κάτι λάθος και δεν μπορώ να κρατήσω φίλους στενούς, ας πούμε στην σχολή έκανα από το πρώτο έτος παρέα με κάτι παιδιά, είχα γνωρίσει τις οικογένειες τους, ήμασταν συνέχεια μαζί, μέχρι που σταμάτησαν να μου μιλάνε και αυτοί.

Το περίεργο είναι ότι έχω σχέση 4 χρόνια τώρα, οπότε μήπως κάνω κάτι λάθος με τους φίλους συγκεκριμένα; Μήπως έχω κάτι λάθος, ή και τίποτα ενδιαφέρον πάνω μου και τους κουράζω; Να σημειωθεί πως έχω και αγχώδη διαταραχή διαγνωσμένη, και είχα περάσει κατάθλιψη λόγω του συγκεκριμένου θέματος. Θέλω απλά να νιώσω φυσιολογική, να μάθω τι στραβό έχω και δεν έχω στεριώσει πουθενά.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Αδιάφορη

______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Χρόνια σου πολλά, καλή χρονιά!

Φίλη μας, δεν είναι ότι δεν είσαι ενδιαφέρουσα ή κάνεις κάτι λάθος. Φέρεις μάλλον το “στίγμα” (φαίνεται, οι άλλοι το διακρίνουν) της αγχώδους διαταραχής και του bullying που έχεις υποστεί. Οι εμπειρίες αυτές σε διαμορφώνουν. Είσαι ένας άνθρωπος που δεν έχεις την υπερχειλίζουσα κοινωνική άνεση που έχουν ορισμένοι άλλοι. Αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό κι ΟΚ, δεν γίνεται να είμαστε όλοι η ψυχή της παρέας με τους χιλιάδες γνωστούς στα σόσιαλ με τους οποίους μάλιστα κρατάμε και συχνή επαφή. Μην το θεωρήσεις ψεγάδι. Άλλωστε στο αποδεικνύει κι η συντροφική σχέση που έχεις: μέσα στο πλαίσιο της συντροφικότητας και του έρωτα οι άνθρωποι μαθαίνουν ο ένας τον άλλον και συνδιαμορφώνονται, κάτι που δεν μπορεί να συμβεί στον ίδιο βαθμό με συμμαθητές, συμφοιτητές ή περαστικές φιλίες γενικότερα.

Επιπλέον είναι και θέμα φάσης. Οι συμμαθητές λογικό είναι σιγά σιγά να αποχωρίζονται, οι συμφοιτητές ανακαλύπτουν άλλα πράγματα, άλλα ενδιαφέροντα, άλλες παρέες καθώς μεγαλώνουν κι ωριμάζουν Είναι ηλικία ανάπτυξης της προσωπικότητας κι είναι στο μέτρο του φυσιολογικού κι αυτό. Θα είναι ολοένα και εναλλασόμενος ο κόσμος των φίλων κι αργότερα, με τις δουλειές, με τις παρέες, με τη δημιουργία οικογενειών. Μην το παίρνεις τόσο προσωπικά. Δεν ζούμε μέσα στα Φιλαράκια, καλώς ή κακώς. Μεγάλη ζημιά έχουν κάνει με το σενάριο αυτό στους μιλλένιαλς, μη συμβεί και στη δική σου γενιά, κρίμα θα’ναι.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News