Μου θυμίζει στη δουλειά που λέμε θα κάνουμε όλοι μαζί το πρότζεκτ και κανένας δεν αισθάνεται υπεύθυνος αν δεν του βάλεις τα καθήκοντα γραπτά σε E-Mail με προθεσμίες.
___________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή μου Ρένα και Αμπα ,
Τι πρέπει να συζητήσουμε πριν πάρουμε την απόφαση για παιδιά!?
Είμαι λίγο πελαγωμενη. Εγώ και ο σύντροφός μου θέλουμε να κάνουμε το επόμενο βήμα και σκεφτόμαστε για παιδιά. Να σας πω την αλήθεια θέλω πολύ να συζητήσουμε ανοιχτα και να θέσουμε τα πράγματα σε μια κοινή βάση ώστε να μην έχουμε δυσάρεστες εκπλήξεις. Ανοιξα κάποιες φορές την κουβέντα,αλλά ο άντρας μου λέει ότι ακόμα δεν τον είδαμε Γιαννάκη τον βαφτίσαμε . Γενικά με απόπαίρνει κάπως και λέει ότι είναι γρουσουζιά να συζητήσουμε και να κάνουμε λογιστικά πριν ακόμα δούμε εγκυμοσύνη. Εδω άλλοι και ταλαιπωρούνται χρόνια και παιδιά δεν βλέπουνε. Καταλαβαίνω το σκεπτικό του και έχει κάποιο δίκιο. Όμως πριν ξεκινήσουμε προσπάθειες δεν θα πρέπει κάπως να έχουμε συμφωνήσει στα βασικά; Δηλαδή αν θα μένουμε στο ενοίκιο ή αν θα μετακομίσουμε στο δικό του, πώς τα κανουμε κουμάντο τα οικονομικα, ποιος θα δουλεύει, ποιες ευθύνες και υποχρεώσεις θα μοιραστούμε όταν έρθει το μωρό, αν θα έχουμε βοήθεια από τους παππούδες ή εξωτερική, πότε θα επιστρέψω στην δουλειά,ποτέ θα πάει το παιδί παιδικό. Δεν ξέρω αλλά εμένα όλα αυτά μου φαίνονται σημαντικα πραγματα, δεν μπορώ να τα αφήσω στο ντουκου.
Αυτός είναι γενικά πιο κουλ τύπος, σε στυλ βλέποντας και κάνοντας . Δεν θέλει να δεσμεύεται σε ένα πλανο. Νομίζω ότι αγχώνεται και δεν θέλει να τα συζητάμε. Όμως εγώ από την άλλη είδα πρόσφατα στον περίγυρο μου άλλη μια φίλη η οποία με μωρό στην αγκαλιά τα βροντηξε και έφυγε. Και ήταν γεμάτη παράπονα ότι την είχε αφήσει ο άλλος παντελώς μόνη της με το μωρό. Όταν του το είπα αυτο, είπε ότι παλιά οι γυναίκες είχαν πολλά παιδιά μόνες τους, γιατί οι άντρες ήταν όλη μέρα στα χωράφια
και δεν εβγαζαν κιχ, τώρα με ένα μωρό και πνίγονται σε μια κουταλιά νερό. Αυτό σαν δηλωση ας πουμε δεν μου άρεσε. Κι ας έχει δόση αλήθειας.
Από την άλλη πλευρά έχω την νύφη μου, που μετά το παιδί είχε τρελές προσδοκίες και απαιτήσεις σε βαθμό που σχεδον υποχρέωσε με καθημερινή και αδειαλειπτη μουρμούρα τον αδερφό μου να αγοράσει όλα τα έπιπλα του μωρού καινούργια και πανάκριβα, το ακριβότερο καρότσι, μοντεσοριανο κρεβάτι, δεν καταδεχτηκε ούτε μια αλλαξιερα να πάρει μεταχειρισμένη, όλα του κουτιού τα πήρε και μιλάμε για χιλιάδες ευρώ έξοδα. Να σας πω εμένα αυτή η στάση μου κακοφανηκε, ειδικά σε τέτοιες εποχές. Και πιο πριν δεν είχε δώσει τέτοια δείγματα,αλλά μετά το παιδί άλλαξε συμπεριφορά ως προς τις απαιτήσεις. Ξαφνικά άρχισε να απαιτει να πάνε σε μεγαλύτερο σπίτι και σε καλή περιοχη, ενώ πριν δεν είχε αναφέρει τίποτα. Κι εγώ αναρωτήθηκα αν έκαναν οι δύο τους συζήτηση για την κοινή τους ζωή με το μωρό, αλλά από ότι κατάλαβα το άφησανε κι αυτοί στο φλου.
Πώς κάνουμε τέτοια συζήτηση; Τι πρέπει να συζητήσουμε ακριβώς; Ποιος θα αλλάζει πάνες και ποιος θα κάνει μαγείρεμα και ψώνια; Είναι αυτονόητα γυναικεια δουλειά; Έχει νόημα να τα βάζουμε όλα αυτά στο ζυγι;
Στεναχωριέμαι πολύ για τη φίλη μου γιατί οταν πάει να ανοίξει το στόμα της της λένε να καλά εσείς πριν κάνετε παιδί δεν τα συζητήσατε αυτά να δείτε αν συμφωνειτε? Μου θυμίζει τις συνελεύσεις στη δουλειά που λέμε ναι θα κάνουμε όλοι μαζί το πρότζεκτ και στο τέλος κανένας δεν αισθάνεται υπεύθυνος αν δεν του βάλεις τα καθήκοντα γραπτά σε E-Mail με προθεσμίες.
Πώς κάνουμε μια σταρατη και εξηγημενη κουβέντα για να ξέρουμε πού βαδίζουμε; Πάνω σε ποιους άξονες να προσανατολιστω;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Πριν έρθει ο Πελαργός
____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Κάπου στη μέση είναι η αλήθεια. Ούτε συμβόλαιο θα υπογράψετε γιατί η πραγματική παρεμβαίνει και τα πράγματα δεν έρχονται ακριβώς όπως τα προγραμματίζουμε, ούτε παντελώς φλου κι αέρα πατέρα.
Ο άντρας σου αποφεύγει την κουβέντα επειδή δε θέλει να δεσμευτεί. Ίσως φοβάται τις ευθύνες. Παίρνει γενικά ευθύνη ή είναι ευθυνόφοβος;
Τα εντελώς βασικά που πρέπει οπωσδήποτε να συμφωνηθούν είναι τα εξής:
1.πού θα μένετε
2.ποιος/ποιοι θα είναι ο κύριος/οι κύριοι φροντιστής/ες και πώς περίπου θα καταμερίσετε τις δουλειές στο σπιτικό
3.αν θα κάνετε συγκοίμηση/ αν θα δοκιμάσετε στους λίγους μήνες να πάει το μωρό σε δικό του δωμάτιο
4.αν θα (προσπαθήσεις να) θηλάσεις ή θα δίνετε μπουκάλι -αυτό είναι δική σου αποκλειστικά απόφαση αλλά χρειάζεται να είναι προετοιμασμένος κι ο άλλος
5.ποιες παιδαγωγικές αρχές είναι απαράβατες για σας (εδώ εντάσσονται και πρότυπα ισότητας)
6.ποιος ο ρόλος εξωτερικών “βοηθών”: συγγενών και έμμισθων -εφόσον θέλετε να υπάρξει
Τα υπόλοιπα βρίσκονται στην πορεία, ανάλογα πάντοτε με τις εργασίες σας και με το ίδιο το παιδί. Δεν είναι όλα τα παιδιά όμοια, ούτε “προγραμματίζονται” όπως θέλουμε εμείς. Με το καλό!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Να’γιάσει το στόμα σου Ρένα. Δεν είναι ότι αγχώνεται. Θέλει απλά να σε παγιδεύσει σε μια κατάσταση χωρίς να ακούσει “άλλα μου έλεγες στην αρχή”. Άκου “είπε ότι παλιά οι γυναίκες είχαν πολλά παιδιά μόνες τους, γιατί οι άντρες ήταν όλη μέρα στα χωράφια
και δεν εβγαζαν κιχ, τώρα με ένα μωρό και πνίγονται σε μια κουταλιά νερό”! Και παλιά οι άντρες πέθαιναν στο μέτωπο και τώρα γκρινιάζουν για τις πάνες. Ας πάει να καταταχθεί. Εγώ δεν θα έκανα παιδί μαζί του να του λέει τέτοιες μαλακίες.
Ε ναι. Αυτό το σχόλιο είναι τοσο προβληματικό και δεν προδιαθετει θετικά για τη συνέχεια.
Το σχόλιο αυτό ήταν Ελλάδα του 1920.
Ας έμενε ο ίδιος με ένα μωρό όλη την ημέρα να βλέπαμε αν θα πνίγονταν ”σε μία κουταλιά νερό” ή αν θα τα κατάφερνε χωρίς κιχ..
Παλιά βέβαια, και οι γυναίκες πήγαιναν στα χωράφια, όπως η γιαγιά μου, και τα παιδιά ήταν ξαμολημενα στα χωράφια μέχρι να φτάσουν στη ηλικία να δουλέψουν κι αυτά.
Δουλειές κάνει στο σπίτι; Ή τα έχει φορτώσει κυρίως σε σένα; Από εκεί θα καταλάβεις αν είναι κατάλληλος για πατερας
Πέρα από τον ανιστόριτο καραγκιόζη (όπως τόνισαν και άλλες σχολιάστριες, σχεδόν όλες οι γυναίκες σε αγροτικές οικογένειες δούλευαν στα χωράφια), τώρα που το σκέφτομαι είναι ωραία ερώτηση. Πέρα από αυτά που έιπε η Ρένα, για εμένα σοβαρές συζητήσεις είναι: 1. Η δουλεια: Τι θα γίνει αν με καλύτερα λεφτά ή προοπτικές πρέπει να μετακομίσετε ή να δουλεύετε πολλές ώρες. Είναι κάποιος διατεθιμένος να κάνει ένα βήμα πίσω και να αναλάβει περισσότερες οικογενείακες υποχρεώσεις; Σε αυτή την περίπτωση τι θα γίνει με τα οικονομικά. ΕΠΙΣΗΣ θεωρώ πολύ σοβαρό να ξέρετε γιατί δουλεύει ο καθένας. Οκ προφανώς για τα λεφτά, αλλά από… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ από προσωπική εμπειρία (έχω ένα μωρό εφτά μηνών) θα πω πως ό,τι και να συζητήσεις, θα προκύψουν πολλά προβλήματα στην πορεία. Αν δεν κάνεις καν συζήτηση και δεν συμφωνήσεις στα βασικά, πάει το καράβι βούλιαξε. Εμείς που τα είχαμε συζητήσει άπειρες φορές με τον άντρα μου και τα είχαμε βρει (ή έτσι νομίζαμε) μια χαρά σε όλα, περάσαμε ένα τρίμηνο στα μαχαίρια. Ο κύριος λόγος ήταν οι σχέσεις με τα πεθερικά. Όταν κανείς μωρό, είναι τρομακτικό το πόσοι έχουν άποψη για όλα και το πόσο πρόθυμοι είναι να «βοηθήσουν» κάνοντας κριτική. Πρέπει να συμφωνήσετε πως θα διαχειρίζεστε ο καθένας… Διαβάστε περισσότερα »
Σύμφωνα σε ολα!!! Πριν κανω παιδια ειχα διαφορετικές αποψεις πως είναι να τα μεγαλώνεις!!! Έχασα φίλες που οταν γέννησα και έλεγα οτι δυσκολεύομαι με το βρέφος η απάντηση τους τι κανεις όλη μερα με το παιδι, που ειναι το δύσκολο όλη μέρα κοιμάται και εσυ κάθεσε!!
Εγώ πήγα διακοπές στην οικογένεια του αδερφού μου με ένα 7χρονο και ένα 2χρονο και όταν γύρισα κοιμήθηκα 12 ώρες σερί!
Και μόνο έπαιζα, δεν είχα καμία ευθύνη και δουλειά.
Μόνο το σχόλιο με τις γυναίκες που τώρα πνίγονται σε μια κουταλιά νερό με ένα μωρό θα έπρεπε να είναι αρκετό για να καταλάβεις την αντίληψη του. Και αρκετό για να ξενερώσεις. Δεν είναι κουλ τύπος. Απλά δεν θέλει να συζητήσετε τα όσα αφορούν το παιδί. Προφανώς και δεν μπορείς να τα προγραμματίσεις όλα αλλά το να αποφεύγει γενικά τη συζήτηση είναι σημάδι ότι δεν θέλει να αναλάβει ευθύνη. Δεν θα έκανα παιδιά με έναν τέτοιο άνθρωπο και μετά από τέτοια σχόλια δεν θα ήθελα να είμαι και μαζί του.
Δεν ειναι κουλ τυπος και ΚΑΜΙΑ δόση αληθειας δεν εχει το σχόλιό του. Δεν εβγαζαν κιχ γιατι τις καταχέριαζαν και τις πεταγαν στο δρομο. Γιατι γεναγαννε και κανανε παιδια και τα μεγαλωνανε μονες τους και ταυτοχρονα ηταν δωρεαν εργατικα χερια σε ολες τις δουλειες.
ΞΥΠΝΑ!!!
Δε θελει να το συζητήσει γιατι θελει να τα αναλαβεις ολα εσυ
Ουτεν καν μόνες τους δεν τα μεγαλωναν, τα μεγαλυτερα μεγαλωναν τα μικρότερα. Ενα ατομο για το μεγαλωμα δεν φτανει, αλλα σχεδον ποτε δεν ηταν αυτο το ατομο ο πατερας.
τα μεγαλυτερα, αν ηταν κοριτσια. Γιατι η γιαγια μου που ειχε 4 αγορια, τα μεγαλωνε ολα μαζι μονη της
Ναι φυσικά. Αλλά και τα αγόρια δεν καθονταν δούλευαν απο μικρά. Κανείς δεν άραζε ίσως μόνο το μικρότερο αν ήταν αγόρι και πάλι ανάλογα.
ο μπαμπας μου και οι θείοι μου με το που τελειώσανε το δημοτικο, στη δουλεια. Και βαριές δουλειες, οχι αστεια
Άλλο και αυτό. Από που τους έχει κολλήσει ότι οι γυναίκες πόσο μάλλον στις αγροτικές οικογένεις δεν δούλευαν;;; Και οι γυναίκες και τα παιδιά από κάποια ηλικία και μετά ήταν στα χωράφια. Και σούρναν και τα μωρά μαζί.
Το επιχείρημα του άντρα σου για τις γυναίκες που δεν έβγαζαν κιχ με τόσα μωρά και τους άντρες στα χωράφια, ενώ οι σημερινές οι κακομαθημένες και φυγοπονες πνίγονται με ένα μωρο, είναι τεράστια κόκκινη σημαία. Τεράστια. Την επόμενη φορά δηλαδή που θα παραπονεθεί για τα έξοδα ,ή τη δουλειά η την κίνηση, να του θυμίσεις ότι κάποτε οι άνθρωποι ζούσαν σε μια καλύβα με λάμπες πετρελαίου κι ένα στρώμα από άχυρα, και για μετακίνηση γαϊδούρια , αν ήταν τυχεροί και κιχ δε έβγαζαν. Έχεις κάθε δίκιο να αγχώνεσαι με τα δεδομένα που έχεις. Ο σύζυγος δε θέλει τις ευθύνες του… Διαβάστε περισσότερα »
Κελεπούρι ο σύντροφος. Ξεκάθαρα σου έκανε γνωστό τι αναμένει από σένα. Να μην πνίγεσαι σε μια κουταλιά νερό, να είσαι κεράκι αναμμένο για το παιδί, διότι άλλες γυναίκες παλιά …στα χωράφια… με μια λάμπα γκαζιού… και μπαλώνανε τα ρούχα τους… και ζυμώνανε το ψωμί της οικογένειας κλπ κλπ… Προφανώς θα έχει και τα καλά του και προφανώς τον αγαπάς απλά έχε υπόψη ότι αν κάνετε παιδί/ιά εσύ μόνη σου θα επωμιστείς τα πάντα. Θα έχει όποτε κάνει κέφι μια απλή φιλική συμμετοχή και θα επαίρεται κιόλας ότι είναι εξτρα σούπερ σπέσιαλ σύζυγος & πατέρας και ΣΕ ΒΟΙΗΘΑΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!… Διαβάστε περισσότερα »
Να του πεις κι εσύ ότι αν ο Γιάννης γεννηθεί και δε συμφωνούμε κατόπιν δε ξαναμπαίνει μέσα. Κι αν θέλει γυναίκα να γεννοβολ;ει στα χωράφια να πάει να τη βρει. Γιατί υπάρχει και η άλλη παροιμία ” μετά την απομάκρυνση από το ταμείο, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται” , την οποία χρησιμοποιούν τις περισσότερες φορές. Οπότε καλό είναι πριν πάτε ταμείο να ξέρετε τουλάχιστον τι θέλετε. Στη πορεία θα δείτε τι μπορείτε και τι πρέπει. Αλλά τουλάχιστον το τι θέλετε θα πρέπει να συζητηθεί από πριν. Δε γίνονται όλα όσα θέλουμε , αλλά τουλάχιστον ας γνωρίζει το κάθε μέλος τι δε θέλει… Διαβάστε περισσότερα »
Φυσικα και σε αποποπαιρνει για να εχει διεξοδο διαφυγης στο μελλον. Φυσικα και κατηγορησε τη φιλη σου για να μην τα βροντηξεις κι εσυ οταν βρεθεις στην ιδια θεση. Γιατι θα βρεθεις.
Θυμησε του οτι παλια ηταν και οι γυναικες στα χωραφια κι ας ειχαν πολλα παιδια και πολλες φορες με τον μαρσιπο! Για να μην πω οτι σε προειδοποιησε με το: δεν εβγαζαν κιχ, μην τολμησεις και παραπονεθεις κιολας.
Εμένα πάντως η προγιαγιά μου ΚΑΙ στα χωράφια δούλευε ΚΑΙ το νοικοκυριό έκανε ΚΑΙ 8 παιδιά μεγάλωσε. (Περιττό φυσικά να αναφέρω ότι σε ένα τέτοιο σπιτικό τα μεγαλύτερα παιδιά γίνονται γονείς για τα μικρότερα) Αυτό το και καλά ο άντρας στα χωράφια και η γυναίκα στην κουζίνα ίσχυε για πολύ λίγους (και αρκετά προνομιούχους) που τους έβγαινε οικονομικά κάτι τέτοιο. Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, οι γυναίκες δούλευαν σαν σκλάβες σε πολλαπλά μέτωπα, και όντως δεν έβγαζαν μιλιά γιατί ποιος ήταν πρόθυμος να ακούσει; Δεν ξέρω, φίλη, τι ισχύει για εσένα, εγώ προσωπικά όποτε ακούω την ατάκα με τους άντρες… Διαβάστε περισσότερα »
Ο άντρας σου μάλλον δεν έχει ακούσει για τις γυναίκες που γεννούσαν στα χωράφια, επειδή δούλευαν εκεί ολημερίς κι ολονυχτίς. Δεν έχει ακούσει ότι παλαιότερα τα παιδιά ήταν πολλά ακριβώς επειδή χρειάζονταν εργατικά χέρια. Και οι δύο γονείς μου ήταν από αγροτικές οικογένειες, όλοι πήγαιναν στα χωράφια γιατί αλλιώς δουλειά δεν έβγαινε. Αυτά τα στερεότυπα εμένα θα μου ανέμιζαν πολλά κόκκινα σημαιάκια. Όμως τα λες πολύ σωστά στη προτελευταία παράγραφο. Στα λόγια καλά τα λέμε, αλλά όταν έρθει η ώρα κάνουμε την πάπια και τη δουλειά την αναλαμβάνει ο πιο υπεύθυνος/φιλότιμος ή απλά αυτός που δεν μπορεί να αποφύγει την… Διαβάστε περισσότερα »
Πραγματικά είναι τόσα πολλά αυτά που μπορουν να ειπωθούν για να αντικρίσουμε αυτό το επιχείρημα. Σαν ιστορικός μιλάω. Όσες φορές το ακούω μου πέφτουν τα μαλλιά.